Aalst

Niet alleen in Aalst werd stevig nieuwjaar gevierd, ook de uitgeweken Aalstenaars zaten aan de feestdis en maakten goede voornemens. Aalstenaars Koen Strobbe en Ilse Persoons verblijven al een tijdje in Bourdic in Frankrijk waar ze zich onder meer met wijnteelt bezighouden. We stelden hen enkele vraagjes.

Hoe kijken jullie terug op het voorbije 2008?
'2008 was professioneel een spannend jaar, met  een moeilijke, natte lente voor de druiven maar gelukkig toch heel veel kwaliteit in de uiteindelijke wijn. Het was ook een jaar waarin de ogen van veel collega-expats gericht waren op wat er in België gebeurde. Enerzijds relativeer je heel veel van die kinderruzie's, anderzijds word je ook wel geconfronteerd met hoongelach omtrent je Belg-zijn. De Fransen kijken sowieso al neer op alles wat niet Frans is, dus je kan je voorstellen in welke mate we hier soms spitsroeden moesten lopen nu er uit België haast elke week wel wat vaudevillenieuws kwam. Anderzijds keken heel wat Fransen wel raar op wanneer we wat facts & figures brachten over wat Vlaanderen voor België juist betekent.'

'De laatste maanden van 2008 brachten de mondiale financiële crisis en deden ons even ons hart vasthouden wat de wijnconsumptie (en bijgevolg onze export) betrof, maar gelukkig was er als puntje bij paaltje kwam geen terugval te merken.'

Wat zijn jullie verwachtingen voor 2009?
'2009 is voor ons het jaar waarop we eindelijk een spiksplinternieuwe wijnkelder in gebruik gaan nemen. We kijken dus nu al reikhalzend uit naar de volgende oogst. We kijken ook met veel plezier uit naar een nieuwe zomer met onze chambres d'hôtes-gasten die altijd voor extra leven in de brouwerij (nu ja) zorgen. Voor de rest hopen we gewoon dat onze hele familie en alle vrienden mogen genieten van een perfecte gezondheid en van elkaar. En ja, we zijn nog patriot genoeg om te hopen dat de zoveelste regering er eindelijk eens wat van bakt. (Met wat geluk kunnen we dan in 2009 een mysterieuze Cuvée BHV maken, waarvan geen Fransman zal snappen wat de naam juist betekent, (haha).'

Hoe vierden jullie oudjaar?
'Oudjaar wordt hier in Frankrijk een beetje gevierd zoals bij ons in België. 's Avonds is het een gezellige boel met vrienden en kennissen, met om middernacht natuurlijk het obligate vuurwerk. De Fransen trekken het meestal wel niet zo lang als wij Belgen, want voor hun is nieuwjaardag een moment van Groot Culinair Belang. En dus wordt er 's morgens vroeg opgestaan om de diverse gangen voor te bereiden, de wijnen uit te kiezen en dan rond 13 uur de omvangrijke familie te ontvangen. Wij doen vanzelfsprekend hetzelfde met vrienden, aangezien onze familie in België zit.'

'Wat het thuisfront betreft, beginnen wij meestal al vroeg , zo rond een uur of acht 's avonds, iedereen op te bellen met onze wensen. Eens middernacht dichterbij komt, zijn de internationale lijnen meestal hopeloos overbezet en lukt het toch niet meer.'

'De dagen, zelfs weken, na nieuwjaar, word je dan nog eens overal uitgenodigd om een stukje Galette des Rois te komen eten. Dat is een soort frangipanetaart die ter ere van Driekoningen wordt gegeten, maar die hier al in de winkels ligt begin december en verkrijgbaar is tot ver in februari.'

'We wensen hierbij nog een heel gelukkig 2009 aan iedereen die we van ver of dichtbij kennen!'

Info over het domein van Koen en Ilse: www.perdrix-lasouche.com

Olivier Smekens woont als Aalstenaar in New York. Onlangs liet hij ons weten voor het goede doel de NY Marathon te lopen. Iets wat ondertussen succesvol verlopen is.

Niet alleen ziet hij deze marathon als een persoonlijke overwinning, ook de historische overwinning van Obama stemt hem zeer blij.

Het is nu al enkele dagen geleden dat Olivier de meest beroemde finish overschreed. Desondanks de ijzige koude 's ochtends was het een mooie en overgetelijke dag.

Dit was de 2008 marathon volgens Olivier:
1,358 Kilometers training over 6 maanden.
253 Minuten gelopen over 26.2 miles of 42.2 kilometer wat exact 10.0 KM/hr is.
2.2 Miljoen toeschouwers en 37,750 deelnemers haalden de eindstreep.
2 Doden.
2 Zere benen en een kapotte knie. 191 Sponsors.

Olivier liep de marathon voor een goed doel. Hij haalde meer dan 13.000 dollar op. Wat boven zijn verwachtingen lag in deze donkere economische tijden. Hij verwijst naar deze quote van Churchill: "We make a living by what we get, we make a life by what we give".

Het geld zal naar de bouw van een school voor jonge meisjes in Lubumbashi in Congo gaan. Om zo ook voor hun hoop en kansen te kunnen creëren.

'Een welgemeende dank u gaat uit naar mijn vrouw Nele, mijn rots in de branding, mijn beste vriend, want zij steunde me dag in dag uit in deze uitdaging'.

Olivier Smekens trok als Aalstenaar de wereld in, meer bepaald naar New York.

Als lezer van ons nieuws uit Aalst liet hij ons weten momenteel met een sportief project bezig te zijn.

Binnenkort, op 2 november, loopt Olivier namelijk de NYMarathon. Iets wat hij maar al te graag combineert met een goed doel.

Samen met de Ronde Tafel New York, in Aalst was Olivier lid van de Ronde Tafel Aalst, tracht hij zoveel mogelijk 'greenbacks' bij elkaar te halen voor twee prachtige New Yorkse initiatieven. 
Heel kort samengevat, loopt Olivier voor kansarme kinderen uit Congo. (Foto: news.bbc.co.uk)

Olivier Smekens is niet aan zijn proefstuk toe. Voorheen liep hij ook in 2003 in Londen een marathon voor de zieke kleine Seppe uit Aalst. 

Daarnaast worden er via deze manier ook fondsen gezocht die kunnen en willen helpen. Wie zich geroepen voelt mag dus steeds reageren!

Naast Olivier zullen zondag nog 2 Aalstenaars aan de start van deze 'New York City Marathon' verschijnen.

Lees verder

De mannen van Janez Detd zien er misschien niet uit als katjes om zonder handschoenen aan te pakken, toch hebben de jongens het hart op de juiste plaats.
Onze 'rockers' uit de Denderstreek wisten met hun album 'For Better For Worse' al heel wat succes te boeken. De opbrengst van de single Your Love schenken ze trouwens integraal aan Wings For Life. Een organisatie die onderzoek doet naar ruggegraatletsels en verlammingen.

Maar ook de boekingen in het buitenland bleven deze zomer niet uit. Onlangs trok het viertal naar Madrid.
Dit ter gelegenheid van het internationale 'Red Bull X-Fighters' tornooi . Een kampioenschap voor free-style motorcross. Janez Detd werd er gevraagd als 'entertainment of the evening'.
Dit evenement ging door in een arena waar zo'n 23.000 man aanwezig waren. Foto:Véronique Van Geit.

'Het was echt mega cool om daar te mogen spelen en deel uit te maken van zo'n reusachtige organisatie'. Het was een fantastische dag met een even fantastische afterparty in een Madrileense discotheek.
Veel geslapen werd er niet, om 5u 's ochtends werd het hotel al verlaten en ging het richting luchthaven, om terug naar België te keren waar we die zaterdagavond alweer moesten spelen.

Zondagochtend om 7u was het alweer verzamelen aan het repetitielokaal om naar Melsbroek te vertrekken, ditmaal ging de reis richting Libanon.
Met zo'n 20 man op een Airbus van het leger, dat was een redelijk ontspannen vlucht dus.

Aangekomen op de luchthaven van Beiroet, na enkele controleposten, werden we verwelkomd door de hitte van het Midden-Oosten.
Bij daglicht wordt er door de UNO-troepen niet gereden, ze wachten tot het avond wordt. Er werd ons een stukje beveiligde luchthavenparking toegewezen. Van 14u tot 20u was het dus wachten in de blakende zon. Wegsmelten was het enige wat we konden doen.
Uiteindelijk 's nachts aangekomen in Camp Scorpio kregen we wel een warme ontvangst.
De dag erna werd alles opgesteld en tegen de avond waren we ready to rock!

De sfeer was geweldig tijdens het optreden en we hebben ons allemaal geweldig goed geamuseerd. Belgische soldaten zijn echt wel toffe kerels, om de vrouwelijke soldaten niet te vergeten uiteraard!

Op deze manier leer je onze strijdkrachten eens op een andere manier kennen. Die mannen en vrouwen doen daar echt goed werk.
Ze hebben daar een "top" ziekenhuis lopen. Verder doen ze ontmijningen en het onschadelijk maken van clusterbommen.'

Het ganse gebeuren in Libanon was ter gelegenheid van de nationale feestdag. Er wordt ginder dan altijd een act voorzien voor de troepen. Deze keer werd er naar Janez Detd gevraagd.

Wie Wings For Life wil steunen kan de single Your Love van Janez Detd aankopen via itunes.

Na onze onderkoeling op de Etna begon het nog te regenen ook. Dus besloten we maar een heel eind door te rijden richting Cèfalu.

In Bronte houden we even halt. In deze hoofdstad van de pistachenootjes gingen we van het plaatselijk gebak en pistache-ijs proeven. Vergeleken met het doorsnee pistache-ijs van bij ons, ziet het er op het eerste zicht niet zo smakkelijk uit. De kleur is eerder kaki maar de smaak is overheerlijk.

Het is al na achten wanneer we in Cèfalu aankomen. We hebben geluk in Hotel Mediteranneo, het beste 3 sterren hotel volgens onze gids, is er nog een kamer vrij. De ontvangst is erg hartelijk. Natale de receptionist van dienst is een goedlachs man. Wanneer het pijpestelen giet brengt hij ons zelfs met de wagen naar het restaurant. Als dat geen service is.

Hiermee loopt onze reis op zijn laatste benen. Straks vertrekken we richting Palermo. Waar we morgen op een ontieglijk vroeg uur al onze vlucht huiswaarts nemen. Straks storten we ons weer helemaal op de Aalsterse actualiteit.

A più tardi!

Marco & Veronica

Gisteren kon u al lezen hoe we maffia-city vlotjes overleefden.

Een reisplanning hebben we eigenlijk niet. Met onze reisgids in de hand trekken een beetje op goed geluk door dit zuiderse land.
Met onze huurwagen, een zwarte renault clio, doen we op een gegeven moment Agrigento aan.

Dit is duidelijk een van de meer hippere steden van Sicilië. Trendy bars en knappe Italiaanse mannen en ook dames, zegt Marc.

Mauro Pawlowski look-alikes met bosjes hier! Maar we zijn hier niet om ons daar aan te vergapen. Hier gaan we een stukje geschiedenis bekijken. Foto's: Véronique Van Geit.

Het 'dal van de tempels', een archeologisch park met een reeks Dorische monumenten, in een uniek landschap van  amandelbomen. Waaronder de tempel van Herakles dat dateert uit de 6e eeuw voor Christus.

Wie Sicilië bezoekt kan moeilijk om de Etna heen. Het snobistische Taormina laten we links liggen, wij bestijgen de krater langs de kant van Catania.

Volgens lezer Wilfried, hebben we een uitbarsting net gemist, maar het zal maar een kleintje geweest zijn, want we merken hier niets van.

Boven - op een hoogte van boven de 3000 meter - is het behoorlijk koud. Op de hellingen van de Etna wordt in de winter trouwens geskied. Op Sicilië is het momenteeel trouwens abnormaal fris.

De zomerse kledij blijft in de reistas zitten. Een excuus om te gaan shoppen dus en Marc mag de tassen dragen.

Een jeans vinden is geen probleem, die warme trui hebben we echter niet gevonden.
Catania is een bruisende stad, maar de minst Siciliaanse van het hele eiland. Ze noemen het niet voor niets 'het nieuwe Milaan'.

's Avonds heerst er een gezellige drukte. Op straat worden we geamuseerd door vuurspuwers en circusartiesten. Tegen 21.30u beslisten we een hapje te gaan eten. de 'Osteria Antica' is een ware openbaring. Wie er ooit langsgaat, moet er zeker de sappige bistecca proberen.

Buon appetito & Ciao,

Marco & Veronica

Willens nillens wordt Sicilië geassocieerd met de georganiseerde misdaad. Logisch dat we op onze reis een tussenstop maakten in Corleone. Als fan van de Godfatherfilms waren we reuzebenieuwd naar dit kleine stadje in Centraal-Sicilië.
De maffiabazen zijn - voor zover we weten - allemaal opgepakt. Dat deed het anti-maffiamuseum ons toch geloven.

A walk in the park doet ons toch even twijfelen. Al die grijze oude mannetjes die trots en waardig ouder worden, daar zit toch iets peetvaderachtigs aan.

Na Corleone hebben we veel tijd in de auto doorgebracht. Sicilianen zijn bijzonder slecht in het berekenen van afstanden. Al meermaals ondervonden we dat een bord met bijvoorbeeld 'Agrigento 72 km' 10 kilometer verder wordt gevolgd door 'Agrigento 81 km'. Nochtans hadden we de snelweg niet verlaten.

De wegen op Sicilië zijn trouwens behoorlijk. Waar we ons wel geweldig aan storen zijn de tonnen vuil die werkelijk overal rondslingeren. En zeggen dat je in Aalst een boete kan krijgen als je een sigarettepeuk op de straat gooit.

Vandaag zaten we even klem op een lange, bochtige bergweg die was ingenomen door een kudde schapen. Dat was nog niets vergeleken met het moment dat een paardenveulen plots voor onze wagen sprong op de expressweg. We konden ternauwernood een botsing vermijden...of we riskeerden een paardenkop in ons bed!

Nu we een erg comfortabel hotel gevonden hebben, is een internetconnectie geen overbodige luxe. U hoort ons dus heel binnenkort terug.

Ciao a tutti!

Marco & Veronica

Het heeft een tijdje geduurd vooraleer jullie iets van ons hebben gehoord. We zitten dan ook gelogeerd in Collegio Di Maria, een nonnenklooster in Caltanissetta, een stad in het midden van Sicilie.

We dachten dat het wel cool zou zijn om rond Pinksteren in een religieuze omgeving te overnachten. Maar dat valt niet helemaal mee. Hier hebben ze nog nooit van internet gehoord. Goedkoop is het wel, 20 euro de man plus een gulle gift aan de kerk. 5 Euro, dachten wij zo, maar moeder overste zag 10 euro in de portemonnee zitten en drong niet erg subtiel aan op de verdubbeling van onze gift.

In Caltanissetta, valt eigenlijk geen zak te beleven, al is de Dom een bezoekje waard. De Vlaming Borremans nam de oorspronkelijke plafondbeschildering in 1720 voor zijn rekening. Na de bombardementen tijdens de tweede wereldoorlog werd het plafond gedeeltelijk gerestaureerd. Zou die Borremans een Aalstenaar zijn geweest?

Aalstenaars zijn we hier trouwens nog niet tegen gekomen, ook niet in Coreleone, het maffiastadje bij uitstek. Over onze belevenissen in città Maffia vertellen we volgende keer meer.

Sicilië is nogal patriarchaal georganiseerd, maar wij zijn ze niet vergeten: aan alle mama's een gelukkige Moederdag!

We zijn inmiddels naar Catania doorgereisd. Het had hier bloedheet moeten zijn, maar het is hier slechts zeventien graden en het regent lichtjes. We zijn eigenlijk een beetje jaloers op het Belgische barbecueweertje.

Ciao

Marco en Veronica

Op wat goed weer hebben we lang moeten wachten. Ondertussen stijgt de temperatuur wel de 20° graden tegemoet, maar een regenbui tussendoor moet je er wel bijnemen.

Wij hadden onze buik vol van die deprimerende regenbuien en besloten ons Aalsters land in te ruilen voor het zonnige zuiden.

Op 7 mei trekt Aalst blogt richting Sicilië. We halen ons beste Italiaans boven, trekken er het eiland rond en gaan er op zoek naar ‘Aalstenaars op Sicilië’.

Bent u een Aalstenaar op Sicilië of kent u daar een Aalstenaar? Stuur dan als de bliksem een mailtje naar aalst@nieuwsblad.be en wie weet komen wij binnenkort wel naar je toe!

Onze trouwe lezers laten we uiteraard niet in de steek! Ons tourdagboek en onze wekelijkse rubrieken zullen nog steeds op je vertrouwde Aalst blogt te lezen zijn. 

Ciao

Marc & Véronique

Maandagochtend sloeg ik de deur achter me dicht en trok richting Keulen. Met als opdracht dEUS, onze Belgische trots, daar te fotograferen. Na een rit van enkele uren trokken mijn twee reisgenoten en ik de Keulse stad in, waarbij een bezoekje aan de Dom uiteraard niet mocht ontbreken.

Na een te lang rondslenteren werd haastig alle fotomateriaal bij elkaar genomen en ging het richting Kulturkirche. In deze kerk, die trouwens nog voor kerkdiensten in gebruik is, hebben geregeld optredens plaats. Vorige week nog The Kooks, maar deze avond staat dEUS hier voor het altaar.

De show is uitverkocht, zo’n 80 percent van de kaartenverkoop ging naar België. En inderdaad ik kwam er zelfs enkele Aalstenaars tegen tussen ‘die van ’t stad’ (Antwerpen) die speciaal voor dEUS naar Keulen waren afgezakt.

Als voorprogramma kwam The Blackbox Revelation de boel opwarmen. Een fluitje van een cent zo bleek want die 600 Belgen hadden er wel zin in.
Eens gOD het podium betrad leek het wel één groot familiefeest daar in de Kulturkirche. Met ‘Suds and soda’ als eindnummer ging geheid het dak er af.

Na het optreden begaven we ons richting ‘afterparty’ voor een gezellige babbel tussen pot en pint. Maar eerst werd ik bij de manager op het matje geroepen. Er heerste al heel wat heisa rond het embargo dat aan de kranten gesteld was en ook ik moest plechtig beloven mij daar aan te houden. Wat volgens de groepsleden allemaal een idee van hun Belgische platenmaatschappij Universal is. Blijkbaar zijn zij ook maar marionetten in dat grote showbizzcircus. Foto: copyright Véronique Van Geit.

Lees verder