Zoepa

2 oktober 2005

dia de la primavera

Ja, dat was 21 september, ondertussen ook al een tijdje geleden. Jaja, ik weet het ik moet vaker een berichtje achterlaten. Maar er zijn hier zoveel leuke dingen te doen dat ik niet altijd evenveel zin heb om achter mijn computer te kruipen. Nuja, nu ga ik jullie dus vertellen over mijn avontuur op de dia de la primavera. Eerst wil ik eventjes meedelen dat er hier veel dagen zijn zoals wij secretaressedag hebben, dag van de advocaat, dag van de leerkracht,… elke job heeft hier zijn dag. Misschien is dat in België ook wel zo maar is mij dat alleen nog niet opgevallen. Nu op de dia de la primavera is het het ook studentendag. Enja, dan moeten wij niet naar school. En wat doen de studenten hier als ze de volgende dag niet naar school moeten? Jawel, Feesten. Dus dinsdagavond zijn we naar playa union getrokken met ik denk gans de school. Playa union is een dorpje aan de kust niet zo ver van Trelew. En daar hebben we gans de nacht van het ene feestje naar het andere feestjes gelopen. Ja, die feestjes vinden deels in iemands huis en deels op straat plaats. Het huis wordt gebruikt voor de bevoorrading van alcohol en de muziek. De straat om te dansen te praten en onnozel te doen. Het klinkt misschien als een ordinair feestje maar het was echt superleuk en je leert heel veel nieuwe mensen kennen . Sommigen gingen tegen de ochtend met de bus terug naar huis en anderen bleven ergens slapen. Ik had geluk. Vermits mijn gastgezin een huisje heeft in Playa Union kon ik daar blijven slapen. Op voorwaarde dat er niemand anders in het huis kwam buiten mijn gastbroer en ik, geen alcohol in het huis en zeker niet zat. Maar wat is er nu plezant als je zat bent? Het was dus geen enkel probleem voor mij om mij aan die voorwaarden te houden. Voor ik ging slapen wou ik wel de zonsopgang nog zien, dus ben ik nog een beetje opgebleven om voor het eerst de zonsopgang te zien boven de Atlantische oceaan. De volgende dag zo rond de middag ben ik dan opgestaan en heb ik de genoten van het adembenemende uitzicht. Het spijtige was dat ik het niet kon delen met mijn ouders, ik weet zeker dat ze dit prachtig zullen gevonden hebben. Net zoals de walvissen die ik een paar weken geleden gezien heb. Nu om verder te gaan met mijn verhaal, vermits mijn gastbroer de volgende dag wou doorbrengen met zijn vriendin had ik besloten om wat afstand te nemen. En heb ik de rest van de dag doorgebracht met al de jongens van mijn klas. En dat was eigenlijk best een leuke dag. Empanadas eten, rondhangen op de dijk, het is niet echt een dijk maar ik ken geen beter woord, ijsjes eten, en veel lachen en genieten van de zon. Ja, als ze hier zeggen dia de la primavera is het inderdaad primavera!! Het was zeker 25 graden in de zon. En geen wolkje of windje te bespeuren! Zalig gewoon! Zo als je kan lezen gaat dus alles heel goed met mij. Alleen begin ik steeds vaker aan thuis te denken. Meestal met kleine dingen. Zoals mijn counselor vertelde mij dat ze een nieuwe parfum had gekocht. En het was toch wel niet dezelfde als mijn mama zeker! Enfin, dit om maar een simpel voorbeeld te geven van die kleine dingen. Maar het zijn meestal wel leuke herinneringen en dingen die je niet echt verdrietig maken. Je beseft gewoon dat die familie in België heel veel voor je betekent. Dus bij deze wil ik eventjes zeggen: Ik zie jullie graag en denk heel veel aan jullie !!!! Besos Lili ( ja, Lili want Lieneke vindt iedereen een beetje te moeilijk om uit te spreken.)

Geplaatst door Lien in Argentinië om 11:58 nm | Permalink

Reacties

Laat een reactie achter

Naam:

E-mail adres:

URL:

Persoonlijke gegevens onthouden?

Reacties: