Zoepa

31 oktober 2005

Halloween

Wow zeg, laten we afgelopen week bombarderen tot feestweek!

Als ik een balans opmaak van de voorbije zeven dagen kom ik tot de conclusie dat ik mij tijdens vijf daarvan zeker niet verveeld heb. Allemaal de schuld van Halloween! En van jarige mensen! Maar hoor je mij klagen? Nee hoor!
De week is gezapig begonnen met een verjaardagsfeestje in de keuken van de buren voor twee jarige slachtoffers, de dag erna beleefden we een klein dipje door een Italiaans verjaardagsfeestje waar we bijna niemand kenden en helaas zelf geen gesprekken konden aanknopen wegens geen Italiaans te kennen, woensdag was rustdag in die zin dat we onze buren een lekkere groentenschotel gevoederd hebben (ja, we leven hier gezond), donderdag heb ik mijn wekelijkse dans work-out gehouden in een plaatselijke club, vrijdag hebben we de Tsjechische nationale feestdag gevierd met een dineetje in de gang (de lift die op de achtergrond af en toe "ping" zegt is écht niet zo storend), zaterdag een Halloweenfeestje in een zeer mooi Victoriaans appartement gehad en zondag een avondje uit met de International Student Society. Fieuw!

Dan is het nu tijd om mijn imago een beetje op te poetsen, voor jullie denken dat ik een alcoholslurpend wezen ben dat het daglicht schuwt (of is dat al te laat?). Deze week wordt er eentje van teksten lezen, stukjes schrijven, gezond leven en op tijd opstaan. Dat laatste is misschien overdreven, maar het zou in elk geval geen kwaad kunnen. Nu het uur veranderd is wordt het hier  om vijf uur al donker. En we zijn nog maar november... Als ik dus nog een beetje van de schaarse zonnestralen wil genieten sta ik vanaf nu dus best voor de middag op! Op Erasmus gaan, het is een fulltime job...

Happy Halloween iedereen!

http://spaces.msn.com/members/julieinschotland

Geplaatst doorjulie_badisco om 07:49 nm | Permalink | Reacties (0)

28 oktober 2005

Na een weekje Bariloche

Jaja, een weekje viaje de egresado,

Ja, heb ik dat een beetje verkeerd opgevat zeg!!! Een eindejaarsreis betekent niet altijd museums bezoeken en op zoek gaan naar Galilei zoals dat met mijn eindejaarsreis in België het geval was. Hier betekent dat voor een laatste keer tenvolle van je vrienden genieten en stilletjesaan afscheid nemen met ondertussen een beetje cultuur. Ik zal jullie een korte samenvatting geven van mijn week in Bariloche. Maandag toegekomen in Bariloche niet veel tijd op uit te pakken want we gaan direct op citytour. Dus ja ik mij haasten om alles in orde te krijgen als puntje bij paaltje komt mocht ik toch nog 2 uur wachten voor we vertrokken, maarja dat is Argentinië als je niet gewacht hebt dan ben je hier niet geweest. En dan tocht door de stad: eerste fotosessie en de voornaamste plaatsen bezocht zoals het grote meer en el centro. Daarna welkomsfeestje, ja, ik met mijn belgische gedachten ook alweer , dacht een korte inleiding omtrent bariloche en een welkomsdrankje, zoals je het gewoon bent als je met jet air of thomas cook of whatever op reis gaat. Neenee, fiesta de bienvenido hier betekent een echt feest zoals elke normale fuif in België dit keer weliswaar zonder alcoholische dranken maar met animatie en een optreden van een of andere argentijn die wel redelijk populair bleek te zijn ( heb geen flauw idee wie het was). Na 3 uur feesten terug naar het hotel en avondeten. Ja, het avondeten wordt hiet niet al te vaak overgeslaan weliswaar. Daarna klaarmaken om naar de eerste disco te gaan. Weliswaar Roket: impressionant!!!

Nu ge gaat niet naar een disco voor dat ge naar een ander café zijt geweest dus eerst een bezoekje brengen aan een plaatselijke pub en eerst daar een feestje bouwen. Einde van de nacht: conclusie 3 feestjes!! Nu ja, kheb er niets op tegen maar mijn voeten begaven het wel aan de einde van de nacht. De dag erna om 13 uur vertrekken op excursie met de bus eerst naar een plaats hotal llao llao genaamd, waarom ? wel omdat op die plaats een hotel staat. En het uitzicht is er prachtig. Veel foto's genomen en ook een deel van de video opgenomen. Daarna verdergereisd naar watervallen van een of andere maagd en als je van het water dronk ging je die nacht sexuele geneugten beleven, hoe meer je dronk hoe meer geneugten weliswaar. Natuurlijk hebben ze dit maar achteraf gezegd en ben ik dus vergeten ervan te drinken!!! Om eerlijk te zijn hadden ze het ervoor gezegd maar had ik het alleen niet begrepen achteraf werd alles mij duidelijk. Nu niet getreuzeld en verder naar de derde plaats. Een panoramisch uitzicht de naam ? Punto panoramico !!! zeer  origineel niet ? Maar ongelooflijk mooi. Natuurlijk moest mijn batterij van mijn fototoestel juist dan leeg zijn, gelukkig hadden mijn vrienden ook een camera en gaan zij mij de foto's doorgeven. Zo, dat was de tocht van de tweede dag en wat hebben we s'avonds gedaan? Jaja, we zijn gaan .... Feesten in een andere disco genaams Bypass en wat was er te doen fiesta de estudiantes dus: iedereen die op eindejaarsreis was was daar en het was een granda fiesta !!!Woensdag: vroeg uit de veren want we gaan naar cerro catedral. Dat is dus een berg waarop ge kunt skiën, maar het skiseizoen is nu eenmaal voorbij en er was dan ook maar 1 lift open om de berg te bezoeken. Er was wel nog sneeuw maar niet goed genoeg om te skiën. Er was wel een groep dat aan het skiën was maar op 5m² en dat leek mij nu niet echt de moeite om skilaten te gaan huren. Het uitzicht was wel spectaculair en de sneeuwpret met gans de groep was ook enorm dus als ik terug ben in België moet je mij maar eens naar de video vragen hé!! En wat deden we op woensdagavond? Een disco bezoeken wat dacht je anders? Deze keer hebben we Grisu bezocht een beetje een labyrint en als ik niet 10 keer mijn vrienden kwijtgeraakt ben ben ik ze nooit kwijtgeraakt. Maar veel fun.

aja, de muziek ? Cumbia wat anders ?

Donderdag Rafting zeer plezant maar een beetje op het gemakske niet echt veel stroomversnellingen maarja, het zingen en springen enzo maakt het allemaal zeer amusant en dus geen tijd om u te vervelen en ja als je in de buurt van een andere boot komt wat moet je dan doen ?  jaja, koud water dat kan ik je garanderen. En na de rafting discotheek bezoeken deze keer de beurt aan cerebro.

Vrijdag 4x4!! dit was echt de leukste excursie van allemaal, niet de meest leerrijke maar wel de leukste. Ik dacht : een rustig rondritje genieten van het uitzicht , ja hallo was dat een heftige rit, ik vloog van de ene kant naar de andere en dan van mijn stoel met mijn hoofd tegen het plafond jaja, we hebben wat afgelachen vooral omdat ik het enige meisje was in de jeep en ik had blijkbaar niet genoeg kracht om mij tegen te houden en niet van de ene naar de andere kant te vliegen. S'avonds andere disco , nieuw feestje in Bypass maar nu een normaal feestje en geen fiesta de estudiantes.

Zaterdag quad rijden, jaja, het is zichtbaar dat ik van het buitenland kom en nog nooit op zo'n ding gezeten heb iedereen kan dat hier al en ik kon er dus niet al te veel van. Ja, het lag mij dan ook niet zo, maar een aangename ervaring. S'avonds nieuw feestje deze keer verkleedfeestje en al de meisjes verkleed in Minnie Mousse, twas wel grappig 30 Minnie Moussejes in 1 Disco!!! En geen Mickey te bespeuren! Dit feestje ging door in Genux niet zo een aangename disco voor mij vermits ik appargato's droeg ( de schoenen van de gaucho's) en de vloer nat was ( van al de drank) ben ik 3 keer gevallen. Niet dat ik mij pijn gedaan heb maar tis niet echt aangenaam om te vallen in een volle disco en neen ik was niet boraya ( zat)

En dan zondag, laatste dag in Bariloche. We zijn naar een campo gegaan eerst gezwommen in het zwembad daarna competiespelletjes gespeeld en daarna geluisterd naar de animatie. Voor mij was dit de moeilijkste tijd van de ganse week. Het was zo een beetje afscheidmoment en  de animator gaf ons wijze raad en vertelde ons dat de ouders de meest belangrijke personen in je leven zijn, daarna je familie en je vrienden. En toen had ik het echt moeilijk. Veel mensen waren al aan het wenen maar ik kreeg het echt moeilijk als hij het woord "padres" uitsprak wat ouders betekent. Als je constant bezig bent dan gaat het gemis wel over maar als je begint te denken aan thuis dan komen de tranen zo in mijn ogen. Jaja, ik moet toegeven ik mis jullie al mama en papa en zussie. Maar toen ik iedereen zag wenen omdat ze afscheid namen van hun vrienden moest ik ook denken aan mijn afscheid, mijn afscheid in België en dan dacht ik aan al mijn vrienden die ik daar achtergelaten heb. Ook jullie mis ik enorm. Maar dit land heeft nog zoveel te bieden voor mij dat ik mijn droom niet mag opgeven en dat ik mij moet vastklampen aan die moeilijke momenten om verder te gaan. Ik wist op voorhand dat het niet altijd even gemakkelijk zou zijn en dat ervoor ik nu ook. Zo na dit emotionele moment kwam er een asado en iedereen was weer opgewekt en daarna een kampvuur waar iedereen de kans kreeg om dank u of vergeef mij of ik hou van jou te zeggen. Ook ik heb mij rechtgezet en dank u gezegt tegen mijn klasgenoten omdat ze zo geduldig zijn met mijn spaans en omdat ze hun klasgroep geopend hebben en mij er in hebben opgenomen. Verder heb ik hun ook meegedeeld dat ze altijd in mijn hart zullen zitten en ik nu ook  een beetje argentijn ben. Maar dit alles nu naast de kwestie. Ik heb van deze trip geleerd dat het heel belangrijk is om dank u te zeggen en om respect te tonen voor de mensen die rondom u leven. En nu is het tijd om dank u te zeggen tegen mijn ouders. Dank u mama en papa dat jullie mij deze kans geven om de wereld te ontdekken. Dank u vrienden en kennissen die mij steunen om deze reis te volbrengen. En dank u ex leraars om mij zoveel talen te leren want talen heb je echt wel nodig om naar andere landen te reizen .

Ik heb je alles verteld over de trip naar Bariloche , de laatste dag was het alweer party in Grisu en het was ongelooflijk hecht. Zo, Bariloche heeft mij deugd gedaan en ik moet nog veel meer ontdekken van Argentinië.

Na ga ik slapen het is al veel te laat en morgen moet ik naar school. ja, de leerkrachten hebben een week en een half gestaakt maar morgen gaan ze weer werken.

Ohja, Nog 1 ding : Vandaag ben ik naar de kapper geweest en jaja, ik heb een andere haarsnit surprise surprise...

En sorry voor al de fouten maar ik moet echt beginnen denken hoe je sommige dingen zegt of schrijft in het Nederlands. Dat zal komen door al dat spaans en engels maar de laatste tijd meer en meer spaans. Iedereen hier is verbaasd hoe snel ik spaans leer. Leuk hé !!!

Besos, bueos noches

Lieneke ( aka Lili)

Geplaatst doorLien in Argentinië om 06:07 vm | Permalink | Reacties (2)

Na een weekje Bariloche

Geplaatst doorLien in Argentinië om 04:59 vm | Permalink | Reacties (5)

24 oktober 2005

O flower of Scotland

Dit is het eerste bericht in een reeks van goed gevulde weekendverslagen, als ik mijn agenda mag geloven tenminste. En zo hoort het!

Vrijdagavond heb ik kennis gemaakt met een voor mij nieuw fenomeen, het geletterd feestje. In dit geval was de reden tot ongebreideld jolijt de letter D. Gevolg was een zeer mooie verzameling van verdachten sujetten zoals drilboren, Deense doggen, Duitsers, dynamiet, duivels, Dracula, duikers en DNA. Ikzelf was deel van de formatie D3, beter bekend als de heilige drievuldigheid. Samen stonden we symbool voor Diana, Demeter en Dionysa, godinnen van respectievelijk jacht, vruchtbaarheid en wijn. En jawel, ik was de laatste!

Slechts een paar uur later zat ik al op de bus naar Stirling, beter bekend als de "poort naar de Highlands". Een lekker toeristisch busuitstapje op de nuchtere maag in de ochtendmist, het valt iedereen aan te raden! Ik heb een mooi overzicht gekregen van de Schotse groene heuvels, een kasteel en een William Wallace-gedenkmonument. Hoera voor Bravehart, hoera voor Mel Gibson!

Vandaag ben ik in Edinburgh gaan rondtsjokken, om mijn theoretische vergelijking tussen Schotlands twee belangrijkste steden in daden om te zetten. Alles voor de wetenschap, uiteraard! Helaas had de stralende Schotse zon net haar rustdag en moesten we het met haar vriendjes, de regenwolken, doen. Hoe de straten er in Edinburgh uitzien weet ik dus nog altijd niet goed, maar ze hebben er in elk geval een mooi parlement! Nog maar een paar jaar geleden ontworpen door een architect die zich vaag op Gaudi inspireerde, het resultaat mag gezien worden. En ik die dacht dat Schotten te gierig waren om een pond uit te geven... Daarna heb ik ook nog rondgedoold in een héél groot museum tussen allemaal vechtende kindertjes (wegens een ridderworkshop of zo), wat een zeer boeiende ervaring was. Helaas had ik te weinig tijd om alle kilts goed te bestuderen, ik zal dus nog eens moeten teruggaan.

Tot zover de toeristische uitstapjes. Het geld is op en ik ben moe, tijd om het over een andere boeg te gooien. Volgende week is het verjaardagsfeestjestijd met een naadloze overgang naar Halloween, om het weekend daarna naar the Isle of Skye te gaan.

En een uitstapje naar de bib zal er waarschijnlijk ook tussenzitten...

Aye!

http://spaces.msn.com/members/julieinschotland

Geplaatst doorjulie_badisco om 02:35 vm | Permalink | Reacties (2)

21 oktober 2005

www.sanneinthailand.tk

Zonsopgang

Het is nog lekker fris buiten. In de verte zie je de rode gloed, het rood gaat van geel naar blauw, de wolken hebben een rode tot roze schijn. Je ruikt de dauw die op het doffe groene gras ligt. De krekels maken een hels kabaal. Het is nog vroeg, maar Thailand is al wakker, ik zit buiten voor het huis met mijn pyjama aan mijn haren in de war en een warme tas koffie. Af en toe komt er een man op de fiets voorbij, een motor voorbij gehaast en hoor je de overburen al babbelen. De natuur ontwaakt, vogels beginnen te fluiten en te fladderen. De zon komt boven de horizon als een rode munt. Je ziet ze stijgen, de roze gloed van de wolken gaat over naar een vaalgele kleur. Er komt een auto langs die voedingsmiddelen verkoopt en je grootmoeder gaat er naar toe om dingen te kopen voor het ontbijt. Er gaat een vogel op de tweemeter hoge stok zitten, de stok beweegt, maar de vogel blijft rustig zitten alsof hij ook het besef heeft van deze zonsopgang. De zon is nu geen rode bol meer, maar een lichtvlek in de helderblauwe lucht, achter je zie je jou morgenschaduw op de witte muur van het huis. Steeds vaker komt er een brommer of fietser langs die eerder naar jou kijkt dan naar de weg. De buren lopen nu al rustig voor hun huis om de was op te hangen en wenken vriendelijk. Een groep vogels doorklieven de blauwe lucht met nu helder witte wolken die lijken geschilderd te zijn op de lucht. Het gras krijgt een lente groene kleur en het dauw verdwijnt. Je ziet de zwarte kip met lange poten achter het witte minikipje lopen die het op een lopen zet en een veilige plaats zoekt. De witte hond komt terug van zijn wandeling, gaat rustig langs zijn baasje liggen, mijn Thaise grootvader die ook al wakker is en nu ook aan het genieten is van dit morgenmoment. Steeds meer soorten vogels laten horen dat ze wakker zijn, ook de kikkers laten horen dat ze bestaan en de krekels zingen nog steeds hun lied. Je voelt de warmte van de zon op je gezicht die nu al zo een tien centimeter boven de horizon zweeft. De drukte op de straat is nu tot zijn normale peil gekomen, er is al een man die je niet kent komen roepen aan de deur om te vragen als er iemand thuis is, je voelt dat je begint te zweten van de warmte en beseft dat er weer een nieuwe dag op je wacht.

Geplaatst doorthailandmadam om 02:33 vm | Permalink | Reacties (3)

14 oktober 2005

www.sanneinthailand.tk

  ik ben al honderd dagen in Thailand, en ik heb zo een zin in pannekoeken. daarom heb ik mij voorgenomen om morgen op mijn fiets te stappen en meel en melk te gaan kopen, de ingredienten die hier in het huis niet te vinden zijn. dan zal ik langs de kleine huisjes fietsen en de mensen horen roepen "hello Boa" iedereen kent mij hier, iedereen kent mijn naam maar ik ken niemand. vandaag was ik een nieuwe gsm kaart kopen, en ik dacht daarna even naar Jimmy, mijn leerkracht engels, maar ook een vriendin van mij te gaan. maar blijkbaar wist ze al voor dat ik bij haar thuis was dat ik ging komen omdat de vrouw in de winkel had gebeld naar haar. stel je voor dat ze dat in belgie zouden doen.

een paar dagen geleden was er een eerste AFS kamp, wat was het raar om nog eens nederlands of vloeiend engles te babbelen. je moet op het begin echt op je woorden nadenken. het kamp zelf was niet zo geweldig, maar de AFSers hebben de sfeer gemaakt. toen iedereen naar mooie exotische vissen waren aan het kijken stond ik met een groepje te babbelen en grappen te maken. toen het nacht was en iedereen normaal gezien in bed moest liggen lagen wij met een paar mensen in de zee te dobberen onder een enorm mooie sterrenhemel. we leken in de hemel te zijn.

maar het plezier was maar voor korte duur, vier dagen om precies te zijn, het leek pas begonnen te zijn en we zaten weer op de bus naar huis. maar we hadden wel allemaal het gevoel niet meer alleen te zijn.

nu een beetje uitleg bij de foto's, de eerste is een foto van het dak van een thaise bus, eerder een spiegel, het is trouwens zo een bus waar elk moment een spotje van coca cola kan worden opgenomen. de tweede foto is van een boedhabeeld dat we onderweg zijn tegengekomen, ik weet niet hoe groot het is, maar het moet zeker twintig meter zijn. de derde foto is een foto van de thaise live muziek die we op ons thais feestje gekregen hebben.

Geplaatst doorthailandmadam om 10:57 vm | Permalink | Reacties (0)

11 oktober 2005

The noble art of selling crap

Stress is een woord dat slechts zelden bij me opkomt.
Het verbaast me dan ook dat ik gisteren tijdelijk slachtoffer was van zogenaamde kriebels die zich in de buik vestigen, om van daaruit hun weg te zoeken naar de rest van het lichaam in de vorm van klamme handen, droge mond en bibberende stem.

Maar waarom zo'n brok proza om mijn huidige toestand te omschrijven? Training!
Ik ben gisteren namelijk tot de conclusie gekomen dat ik vier essay's moet inleveren tegen dezelfde dag, die thank god nog twee maanden van mij verwijderd is. Toch, rustig inlopen zit er dus niet in.
Dit is misschien wel de grootste cultuurshock die ik tot nu toe in de UK heb ondervonden. Belgie is immers geen schrijfland, wij zitten nog met de brave gewoonte leerstof te absorberen, al dan niet afgewisseld door een van buiten geleerde powerpointpresentatie. Ik ga hier ongetwijfeld veel leren, al is het maar "Hoe verkoop ik steeds dezelfde onzin door altijd een ander woord te gebruiken?" Ja, mijn woordenschat zal erop vooruit gaan.

Tot zover de test van het toetsenbord van de bibliotheekcomputers. Verdict: goedgekeurd!
Nu is het tijd voor het echte werk, ik duik zo dadelijk tussen de muffe boekenrekken.

Adem inhouden, en hop!

Geplaatst doorjulie_badisco om 01:24 nm | Permalink | Reacties (0)

4 oktober 2005

Julie in Schotland

Dag iedereen,

Vermoedelijk ben ik de nieuwkomer op deze blog, bij deze heet ik mezelf dan ook welkom.
Vanaf nu zal ik jullie regelmatig bestoken met mijn avonturen vanuit het zonovergoten Glasgow, hou je dus goed vast!

Ik zit voor een half jaartje (tot eind januari) in Glasgow, Schotland. De meeste mensen op deze blog zijn via AFS naar het buitenland gegaan, maar ik ben gewoon via mijn universiteit gekozen, onder het zogenaamde Erasmusprogramma. De bedoeling is dus dat ik aan de plaatselijke universiteit lessen zal volgen zoals alle andere studenten, in het vakgebied dat ik thuis ook bestudeer. En dat is sociologie! Ik heb hier dan ook cursussen met ronkende namen als "Feminist issues", "Sociology of Music", "Sociology of the Human Body" en "Religion in Everyday Life". Ik heb al twee lessen gehad en ik moet zeggen, het ziet er interessant uit! Ik begin zelfs het Schotse accent onder de knie te krijgen...

Ziezo mensen, binnenkort krijg je meer over m'n belevenissen te lezen.

Tot gauw!

Geplaatst doorjulie_badisco om 04:24 nm | Permalink | Reacties (1)

2 oktober 2005

dia de la primavera

Ja, dat was 21 september, ondertussen ook al een tijdje geleden. Jaja, ik weet het ik moet vaker een berichtje achterlaten. Maar er zijn hier zoveel leuke dingen te doen dat ik niet altijd evenveel zin heb om achter mijn computer te kruipen. Nuja, nu ga ik jullie dus vertellen over mijn avontuur op de dia de la primavera. Eerst wil ik eventjes meedelen dat er hier veel dagen zijn zoals wij secretaressedag hebben, dag van de advocaat, dag van de leerkracht,… elke job heeft hier zijn dag. Misschien is dat in België ook wel zo maar is mij dat alleen nog niet opgevallen. Nu op de dia de la primavera is het het ook studentendag. Enja, dan moeten wij niet naar school. En wat doen de studenten hier als ze de volgende dag niet naar school moeten? Jawel, Feesten. Dus dinsdagavond zijn we naar playa union getrokken met ik denk gans de school. Playa union is een dorpje aan de kust niet zo ver van Trelew. En daar hebben we gans de nacht van het ene feestje naar het andere feestjes gelopen. Ja, die feestjes vinden deels in iemands huis en deels op straat plaats. Het huis wordt gebruikt voor de bevoorrading van alcohol en de muziek. De straat om te dansen te praten en onnozel te doen. Het klinkt misschien als een ordinair feestje maar het was echt superleuk en je leert heel veel nieuwe mensen kennen . Sommigen gingen tegen de ochtend met de bus terug naar huis en anderen bleven ergens slapen. Ik had geluk. Vermits mijn gastgezin een huisje heeft in Playa Union kon ik daar blijven slapen. Op voorwaarde dat er niemand anders in het huis kwam buiten mijn gastbroer en ik, geen alcohol in het huis en zeker niet zat. Maar wat is er nu plezant als je zat bent? Het was dus geen enkel probleem voor mij om mij aan die voorwaarden te houden. Voor ik ging slapen wou ik wel de zonsopgang nog zien, dus ben ik nog een beetje opgebleven om voor het eerst de zonsopgang te zien boven de Atlantische oceaan. De volgende dag zo rond de middag ben ik dan opgestaan en heb ik de genoten van het adembenemende uitzicht. Het spijtige was dat ik het niet kon delen met mijn ouders, ik weet zeker dat ze dit prachtig zullen gevonden hebben. Net zoals de walvissen die ik een paar weken geleden gezien heb. Nu om verder te gaan met mijn verhaal, vermits mijn gastbroer de volgende dag wou doorbrengen met zijn vriendin had ik besloten om wat afstand te nemen. En heb ik de rest van de dag doorgebracht met al de jongens van mijn klas. En dat was eigenlijk best een leuke dag. Empanadas eten, rondhangen op de dijk, het is niet echt een dijk maar ik ken geen beter woord, ijsjes eten, en veel lachen en genieten van de zon. Ja, als ze hier zeggen dia de la primavera is het inderdaad primavera!! Het was zeker 25 graden in de zon. En geen wolkje of windje te bespeuren! Zalig gewoon! Zo als je kan lezen gaat dus alles heel goed met mij. Alleen begin ik steeds vaker aan thuis te denken. Meestal met kleine dingen. Zoals mijn counselor vertelde mij dat ze een nieuwe parfum had gekocht. En het was toch wel niet dezelfde als mijn mama zeker! Enfin, dit om maar een simpel voorbeeld te geven van die kleine dingen. Maar het zijn meestal wel leuke herinneringen en dingen die je niet echt verdrietig maken. Je beseft gewoon dat die familie in België heel veel voor je betekent. Dus bij deze wil ik eventjes zeggen: Ik zie jullie graag en denk heel veel aan jullie !!!! Besos Lili ( ja, Lili want Lieneke vindt iedereen een beetje te moeilijk om uit te spreken.)

Geplaatst doorLien in Argentinië om 11:58 nm | Permalink | Reacties (0)