Zoepa

28 november 2005

www.sanneinthailand.tk

op er is alweer veel gebeurt hier in Thailand, er is zelfs al een feestdag voorbij, loy krathong. heel leuk om mee te maken. het komt er eigenlijk op neer dat je bootjes van bananenbladeren met drie wierook stokjes en een kaarsje op het water zet en weg laat drijven. of je kan ook een hete lucht ballon in de lucht sturen. maar ik heb mijn krathong (bananenbladerbootje) op het water laten drijven, ik had die eerder die dag nog gemaakt ook heel plezant om te doen. je moet je nu eens iets voorstellen, je staat op een brug in het donker er is alleen een volle man die licht geeft en dan kijk je naar het water en ziet honderden lichtjes op het water drijven, maar als je beter kijkt zie je dat het alemaal krathongs zijn die mooi versierd zijn met bloemen. schitterend gewoon.

maar ik heb nog meer gedaan in die tijd dat ik niets van mij heb laten horen, ik ben nog naar The grand palace geweest in bangkok samen met Paula een meisje uit Argentinie en Ana-Lucia een meisje uit costa rica, wat was dat een dag, mijn voeten branden toen de dag gedaan was van al dat wandelen. maar het was de moeite waard we hebben van de thaise architectuur kunnen genieten, wat inhoudt, heel veel goudglitter en felle kleuren in een vorm dat sterk aan het chinees aanleunt.

Geplaatst doorthailandmadam om 04:30 vm | Permalink | Reacties (0)

22 november 2005

Working from 9 to 5

De titel is een beetje overdreven, maar geeft wel de sfeer van de laatste dagen weer. Het besef dat de deadlines naderen is doorgedrongen. Meerbepaald het besef dat er nog niet veel letters op papier staan. Vandaar dus mijn plotse overschakeling naar een versnelling hoger!

Gelukkig moet ik me niet met ganse dagen opsluiten zoals tijdens de gemiddelde examenperiode (waar ik dit semester aan ontsnap, waarvoor hoera), ik heb nog steeds lessen die ik moet volgen. En ik heb er nog geen enkele gemist! (een gloed van trots komt me eventjes omringen) Het valt me op dat de lessen hier veel meer op discussies gericht zijn, terwijl wij het veel meer voor het kwantitatieve, statistisch bewijsbare oordeel hebben. Vermoedelijk heeft dat iets met de Vlaamse drang naar wiskunde te maken, waar ik helaas geen deel van uitmaak.
Discussies zijn interessant, het stoort me dan ook niet om geruisloos te luisteren naar het gekwek van anderen. Niet dat ik geen mening heb, maar ik ben meer de face to face toogfilosoof. ’s Avonds laat plannen maken om de wereld te redden, dàt is pas wetenschap! In elk geval, het “so what?”-gevoel steekt soms toch wel de kop op als ik een klasgenootje bijvoorbeeld hoor zeggen dat ze liever cassettes dan cd’s heeft. En wat is uw persoonlijke voorkeur? Bloemetjesbehang of streepjes?

De bib is intussen mijn trouwe bondgenoot geworden, maar voor pure vriendschap is het nog te vroeg. Ik vermoed trouwens dat we voor eeuwig in een haat-liefde relatie zullen blijven steken, boeken kunnen er namelijk zo angstaanjagend uitzien. Ik heb me de afgelopen weken verdiept in onbetaald werk bij vrouwen, waar het laatste woord duidelijk nog niet over gezegd is. Evenmin over het beeld van het menselijk lichaam, wiens geschiedenis ik momenteel zit te bestuderen. Wist je trouwens dat er theorieën bestaan die zeggen dat Jezus een vrouw was?

Vorig weekend heb ik mij op de Schotse volksdans gestort. Ze noemen dat hier Ceilidh, wat “samen dansen” betekent. Of zoiets. Het heeft in elk geval iets met ‘samen’ te maken. Het kan ook drinken zijn J Ondanks mijn Belgische folktrainingen is het toch even wennen op een buitenlandse dansvloer. De drempel is weer zoveel hoger, je kent weinig potentiële danspartners en je kent vooral de dansen niet. Allemaal niet zo erg, assertiviteit en creativiteit op de dansvloer doen wonderen!

Intussen heb ik mijn winterkleren bovengehaald, want het is hier verdorie koud geworden! Het lijkt wel alsof er een samenwerkingsverbond is tussen de weergoden en de kerstmismarketeers, want net wanneer in Glasgow de kerstlichten worden aangestoken ligt de hele stad te zuchten onder zo’n dun, wit laagje aangevroren dauw. Postkaartjestijd!

http://spaces.msn.com/members/julieinschotland

Geplaatst doorjulie_badisco om 10:59 vm | Permalink | Reacties (0)

14 november 2005

www.sanneinthailand.tk

ik heb hier met veel geluk een bruiloft kunnen meemaken. en ik kan jullie zeggen dat het er hier heel anders aan toe gaat.

toen ik in de auto zat bleek dat ik, mijn Thaise vader en bank alleen zouden gaan. het zou zich in Bangkok afspelen. En na een tijdje rijden waren we aan onze bestemming aangekomen, van het uitzicht onderweg had ik niet veel gezien, ik lag namelijk met mijn ogen dicht te proberen slapen, maar dat ging nogal moeilijk omdat de weg heel hobbelig en bochtig was. eindelijk aangekomen op onze bestemming bleek er niet veel volk te zijn. (vond ik ook niet moeilijk zo vroeg in de ochtend) maar er stonden wel tenten en tafels en stoelen waar we plaats op namen, maar er was nog steeds niet echt iemand te bekennen die we zouden moeten aanspreken. Wachten dus maar, altijd het beste wat je kan doen in Thailand. En even later kwam er een tafel te staan met eten dus laten we maar even op z’n Thai beginnen eten zonder dat er nog iemand te zien is, en terwijl wij daar aan een tafel zitten te eten komt er twee grote bussen en een paar auto’s aan met lelijke roze strikjes aan hun wagen. De gasten. Ook mijn Thaise grootvader was er bij, ah het koppel waarvoor we hier zijn heeft dus iets te maken met de familie aan mijn vaders kant. Goed om te weten. En toen begon het circus pas! Buiten mijn zicht speelde er een band een kruising van blaasmuziek met Thaise muziek. Even later zag je een bende dansende mensen achter de auto’s vandaan komen die mijn zicht belemmerd hadden. En naarmate ze dichterbij kwamen zag je dat er ook mensen tussen liepen die geschenken vast hadden, pomelo’s, een dood varken, en het allerbelangrijkste, de bruidsschat. Hier in Thailand moet de man namelijk betalen om met een vrouw te kunnen trouwen, die prijs wordt tussen de man en de ouders van de vrouw afgesproken.  Er was plots een luid geknetter, vuurwerk en toen hield de dansende meute mensen halt aan het huis, en de geschenken werden het huis binnen gebracht. Even later begon het hele schouwspel opnieuw, alleen van de andere kant, en er waren geen geschenken meer, alleen de bruidegom kwam nu aangewandeld onder een rood Thaise parasolletje. Hij was helemaal in de traditionele (wit-gele) Thaise kledij. En liep naar het huis, maar daar werd hij door twee vrouwen tegengehouden die een koord vasthadden, de bruidegom moest iets geven en het koord werd opgeheven, dat deed hij bij de deur nog eens en ik ben er zeker van dat hij dit meerdere keren heeft moeten doen. voor de rest heb ik niets meer van dit tafereel gezien omdat het zich allemaal binnen afspeelden. Wij zaten ondertussen nog steeds buiten onder dat tentzeil op die stoelen met een bord desserten voor ons, dat hield Bank en mij wel even zoet. De uren (zo leek het wel) verstreken, totdat we plots binnen in het huis zaten, het eerste kamertje eigenlijk, daar hadden ze airconditioning. En toen kwam de bruidegom juist naar beneden, hij had drie witten stippen op zijn voorhoofd en een soort van bloemenkrans rond zijn nek. Hij moest plaatsnemen achter wat leek een bidstoeltje waar je niet op je knieën moest zitten, toen kwam de bruid ook, die tot mijn verbazing nog druk aan het praten was in haar gsm. Ook zei had drie stippen op haar voorhoofd en een bloemenkrans rond haar nek en nam ook plaats achter dat bidstoeltje. Het volgende moment werd er een wit touw met aan beide uiteinde een lus op hun hoofd gelegd zodat ze met elkaar verbonden waren. Er werd een rij van mensen gevormd die één voor één een deel water over hun handen lieten drijven die in de wai waren gevouwen. En toen was het tijd voor ons om te vertrekken. Terug thuis bleek dat we vandaag nog terug gingen en dat mijn moeder en zus deze keer ook meegingen. Het was deze keer het avondfeest dat in een zaal met airconditioning werd gehouden. (Heel belangrijk feit.) het was wel een leuke avond, maar helemaal niet te vergelijken met al de Belgische huwelijksfeesten waar ik tot nu toe ben geweest. Er stonden alleen maar tafels met stoelen in de ruimte, en natuurlijk was het thema van de avond thais eten. Het meeste wat er op tafel werd gezet was vis, maar het was ook weer niet echt eten, ze aten de gerechten (die niet allemaal tegelijk maar met tussenpozen op de tafels werden gezet) alsof het een schotel chips of borrelnootjes waren. Thaise mentaliteit. Er was ook entertainment. Eerst werd er een projectie getoond waar het koppel de hoofdrol in speelden, en naar wat ik er van begrepen heb is het hoe ze elkaar hebben ontmoet en van die dingen. Was wel leuk als ik het kon begrijpen. Ook was er een moment een komiek aan het babbelen die blijkbaar ook België heeft vernoemd, maar ik had drukker met mijn thais nichtje te amuseren dan naar een komiek te luisteren waar ik maar een procent van verstaan had. En helemaal op het einde was er een hoop gezang van twee Thaise meisjes,waarvan je zou zeggen als je hen zou zien dat ze geen broek aan hadden, natuurlijk hadden ze die wel aan, maar meer dan een vierkante decimeter stof zal het niet geweest zijn. maar nu over de bruid haar kleed, ik moet zeggen, zo een lelijk kleed heb ik nog nooit gezien, (of misschien wel.) het was helemaal niet thais, maar meer de westerse kant op met, maar eerder van dertig jaar geleden met van die golvende boordjes aan. maar ja, over smaak moet je hier niet babbelen, ik was al blij dat het geen roos kleed was. en er was nog iets westers aan het feest, een Amerikaanse invloed, het snijden van de vijfverdiepingen hoge witte taart met roze versieringen, dus daar ging het pasgetrouwde paar met een mes met een mooi wit strikje aan, ze hebben het uiteindelijk moeten opgeven want het stukje dat ze gesneden hadden wou niet op hun bord belanden. Maar toen het eindelijk gelukt was stond dat bord voor de neus van hun moeders. Even later kwam het bruidspaar de zaal rond om aan iedere tafel stil te staan en een foto te laten maken, maar ze gingen pas verder als iedereen aan die tafel ook een geschenk had, een leuke houten waaier van Chinese afkomst zoals mijn broer naderhand zei. En toen was het plots afgelopen het kon niet later dan negen uur zijn geweest. Maar de gasten verlieten de zaal naar mijn grote verbazing.

Geplaatst doorthailandmadam om 10:02 vm | Permalink | Reacties (3)

8 november 2005

3 maanden VSA!

Hallo iedereen,

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik nog iets geschreven heb. Maar ik heb zodanig veel te doen dat ik soms geen tijd vind om iets te schrijven. Ik heb ook mijn website die ik geregeld moet aanvullen. Sorry!

Met mij is alles inorde. Momenteel zit ik op school. Het is nu 10u20. Normaal gezien heb ik nu US History maar alle Sophormes hebben nu een of andere test. En aangezien ik in US History met allemaal Sophmores zit, heb ik nu geen les.

De eerste 3 maanden zijn snel gegaan. Ik heb helemaal het gevoel niet dat ik hier al 3 maanden ben. ik heb in die drie maanden al zoveel gedaan! In september had ik mijn eerste AFS-meeting. Ik zag er een beetje tegenop, maar al bij al is dat goed meegevallen. We waren daar met een 30-tal andere AFS studenten van heel de wereld. Het was alsof heel de wereld daar was. Er was 1 meisje van Belgie, maar ze was van Walonie. Maar ik moet zeggen het deed me goed om enkele mensen van mijn buurt (belgie, frankrijk, duitsland), rond mij te hebben. In oktober had ik dan mijn 18de verjaardag. mijn gastfamilie heeft zo hun best gedaan om het zo fantastisch mogelijk te maken. Ik had het een beetje moeilijk, maar ik heb me zeker geamuseerd. Ik hab vrienden uitgenodigd en Belgische gekookt, enfin het was tof! In oktober hadden we ook Krysta's confirmation. Krysta is mijn gastzus van 15. Ze had haar plechtige communie. Ik ben dan voor de eerste keer naar de kerk gegaan. ik verschoot me daar een ongeluk. Iedereen gaat hier naar de Kerk. Jong, oud, ziek, gezond... Ik dacht dat het enkel voor de plechtige communie was, dat er zoveel mensen waren, maar ze vertelde me dat het elke week zo is :s. Twee weken geleden was het Halloween. Halloween is hier echt groot en de mensen spenderen veeeeel geld aan halloween. zondag 31 oktober ben ik natuurlijk gaan Trick or treaten :)....dit is een amerikaanse ervaring rijker, dacht ik! Herfstvakantie hadden we niet, maar we hadden 2 dagen vakantie voor Halloween. kittrick, mijn oudste gastzus, wou een universiteit gaan bezoeken in Minnesota, een andere staat. We zijn daar dan enkele dagen gebleven. We zijn onder andere naar Minneapolis geweest, een toch wel iets grotere stad, emt verschillende wolkenkrabbers en naar THE MALL OF AMERIKA. Het grootste shoppingcenter van Amerika, en het is groot, het is reusachtig! In het shoppingcenter ehb je cinemazalen, een pretpark, legopark...en zoveel meer.

Volgende week spelen we de muscial GREASE met school en ik heb een klein rolletje. We hebben nu elke dag repetitie.

Binnen 2 weken is het Thanksgiving, dan heb ik nog eens een weekje vakantie....en daarna starten we de voorbereidingen voor Christmas....Ik heb dus goede vooruitzichten!

Voila...tot zover my experiences :)

See you later, alligator!!!

Julie

Geplaatst doorjulievandenbroeck om 05:33 nm | Permalink | Reacties (7)