Zoepa

24 maart 2006

gewoon, een reisverhaal, of toch niet zo gewoon ?

Mijn titels worden er steeds beter op heb ik de indruk, hum hum,

Mijn leven vandaag in Argentinië is vooral veel studeren. Ja, ik moet nu eindelijk mijn hersenen eens weer op gang beginnen zetten. En tis zoals nen diesel tkomt nogal traag op gang, of was dat benzine, ja, tis al te lang geleden dat ik nog eens een keertje achter het stuur gezetten heb. Ik ben dus begonnen aan mijn universiteitsleven hier, en ik moest weeral eens slim doen en heb natuurlijk de gemakkelijkste vakken gekozen, hum hum. Ik volg politieke geschiedenis van Latijns-Amerika, sociologie, pedagogie, economische geografie van Argentinië, fysische geografie van Argentinië en problematiek van de actuele wereld.  Tis echt niet gemakkelijk maar als ge dan af en toe is een complimentje krijgt van waw, amaai u spaans is goed en hoe lang zijt ge hier al? -7 maand - amaai, en ge hebt dat allemaal op zeven maand geleerd ? Ge hebt zeker nen cursus gevolgd? - Neen, ik wist helemaal niets toen ik hier aankwam. Amaai, das echt wel super dat ge dat dan zo goe kunt en ge zijt echt met het accent en alles weg. waaw. ( Ik moet eerlijk toegeven dat ik mij na zo'n conversatie echt in de zevende hemel voel en het dan echt niet erg vind om nog eens een paar uur verder te leren. Ik denk dat iedereen zich dat wel kan indenken. Maar nu ga ik terug de geschiedenis ingaan naar 8 februarie 2006, ik weet het al een tijdje geleden.

Op 8 februarie 2006 zijn Josi ( andere afs student van duitsland ), Sarah ( afs student van VS) en ik vertrokken op ons grote avontuur. Ons grote avontuur vertrok van Trelew naar Buenos Aires, het was niet de eerste keer in Buenos Aires vermits we daar toegekomen zijn met het vliegtuig. Maar het verblijf toen was afgelegen van het centrum en we hebben toch wel 1 namiddag doorgebracht in een beetje toeristische gebieden. Maar nu zijn we daar met zijn gedrieën in Buenos Aires en hebben we een verblijf geregeld bij de zus van de doopmeter van Sarah die in Buenos aires woont. Nu die mevrouw is ongeveer 76 jaar oud en kan ons dus natuurlijk niet komen ophalen dus wij met een plaatselijke bus naar haar huis gegaan en natuurlijk eerst in de infobalie gevraagd welke bussen er naar die richting gaan. De Man gaf ons verschillende nummers en we konden op zoek gaan naar 1 van die bussen. Dat lijkt gemakkelijk, niets aan, en dat is ook zo maar de bus die wij genomen hadden kwam in de buurt van het huis maar niet dichtbij laat ons zeggen nog een 15 blokken verder, dat is echt ver met al die bagage maar wij wisten natuurlijk niet dat het zover ging zijn dus zijn we dan maar gewoon in Bs As beginnen rondstappen met ons valiezen achter ons aan. Ge moest de gezichten van de mensen gezien hebben die ons gepasseerd zijn. Die Rijke Stinkerds van een europeanen ( gelukkig denken de meeste mensen dat we van de VS zijn ) zijn nog te gierig om nen taxi te betalen. Dat was niet echt waar, we wisten alleen niet dat het zo ver ging zijn. We komen dan eindelijk toe in het huis en de kennismaking was gelukkig direct in orde, echt de tofste, vriendelijkste en zotste vrouw van de wereld. Maar wij waren daar de gelukkigste mensen op aarde, een vrouw die ons helemaal niet kende, buiten van Sarah dan die ze een keer gezien heeft wanneer ze een baby was zette zomaar haar deur voor ons open. Tot hier verhaal 1 van de zotte kuren in Bs As.

Dag 2 in Bs As en zotte kuur nummer 2. Vermits het de eerste dag in Bs As was wouden we direct veel gaan bezichtigen, en we zijn begonnen met Plaza San Martin. Waar je Little Ben kan vinden. Jaja, het kleine broertje van Big Ben.  En ook het eeuwigbrandende vuur voor de soldaten die omgekomen zijn in de oorlog met de oorlog van de Islas Malvinnas. En iets verder dan weer de zeer grote boom en natuurlijk een standbeeld van San Martin. Van het laatste gaan we vanuit en ik ben het dus helemaal niet zeker. Maar, maar, maar, wij staan daar dat standbeeld te bezichtigen langs alle kanten en lopen daar zo een beetje rond maar op die moment waren ze toch wel net een reclamespot aan het filmen zeker, Nuja als je binnenkort dus naar de Argentijnse televisie kijkt en ge ziet in een reclamespot daar drie toeristen staan foto's nemen, neen, voor 1 keer geen japanners. Dan zijn wij het!!!!! Aja, die dag zijn we dan ook nog eens verkeerd gelopen, les van de eerste dag, laat nooit de kaart lezen door Josi maar doe het gewoon zelf. Gelukkig was de wandeling dat we toen gemaakt hebben wel nog mooi over de avenu Santa Fe, maar ja ons bezoeksschema was helemaal in de war. Daarna zijn we dan toch eindelijk op Plaza de Mayo terechtgekomen, deze plaats is ook wel bekend als plaza van de moeders van de verdwenen kinderen. En daar heb je dan ook Casa Rosada, Cathedral, el Cabildo, ... en nog enkele andere gebouwen. We hebben een kort bezoek gebracht aan de Cathedraal en aan het Cabildo, en een meer uitgebreid bezoek aan het museum van la casa Rosada; dat is wel interessant en weet jij waarom la casa Rosada roos is ? Nee, ik wel maar dit ga ik houden voor als ik nog een keertje intelligent uit de hoek wil komen. Verder nog een antieke kerk bezocht zo een 2 straten van Plaza de Mayo en daarna had ik zoveel blaren op mijn voeten, en gelukkig Josi ook zodanig dat we de bus genomen hebben en terug naar huis gegaan zijn.

Dag 3: neen, ik ga alles niet meer zo uitgebreid opschrijven want eigenlijk begint dit korte verslagje over mijn reis al meer te lijken op een reisgids. En op dag drie zijn er ook niet veel dingen gebeurd, bezoek aan Boca waar ik vooral vond dat de Tangodansers, ietske te dicht bij josie kwamen en waar ge u dus blauw betaalt als je daar iets wilt kopen, daar een of andere lederwinkel binnengestapt uit nieuwsgierigheid en daar het goedkoopste artikel was denk ik een lederen broeksriem voor 350 pesos, dat is dus echt wel veel te veel. Van La Boca naar San Telmo waar we vele artesanalen gezien hebben en ik en Josi een portret laten maken hebben, dat was echt superleuk en Josi lijkt echt goed op de tekening maar volgens mij is mijn portret niet echt van mij. Maarja, dat meiske dat de tekenares getekend heeft is nog wel mooi, dus later als ik oud en versleten ben kan ik iedereen wijsmaken dat ik er op mijn negentien zo schoon uitzag. hihi. Deze dag was rustig en vooral genieten van de stilte in het park en reflexteren over onze reis. En vermits we de volgende dag naar Mar del plata vertrokken was het wel aangenaam om daar even over van gedachten te wisselen.

Dag 4: In de vroege ochtend vertrekken we naar Mar del Plata en vermits het nogal vroeg was en we de metro/bus uren nog niet echt goed wisten hebben we een remis genomen naar het busstation. Nu, toen de taxi aankwam en wij gingen zitten ondervonden wij dat de zetels nogal nat waren en er een eigenaardig geurtje aan de zetels zat. Nuja, ge kent mij of ge kent mij niet maar ik geef daar dan natuurlijk zo'n opmerking op en ja, wat was er gebeurd de vorige rit zat er een klein kind in de taxi die over de hele zetel heeft overgegeven. ( Tzou ook wel eens de vriend(in) van de taxichauffeur kunnen geweest zijn, alle hij gaat dat nu ook wel niet aan onze neus gaan hangen ) maar het hing echt wel aan onze broek, ge moet nu niet denken dat er overgeefsels op onze broek hing maar onze broek was nat van het water dat hij gebruikt had om het op te kuisen maar natuurlijk hing er dan ook nog eens dit onaardig geurtje in. En daarmee moet ge dan door het busstation lopen, drie meisjes die alledrie op hun gat nat zijn, ge hebt dan nog eens wat bekijks maar het ergste was dat we dan 6 uur moesten reizen naar Mar del plata met een natte stinkende broek. Aangenaam is anders.

Dit is deel 1 van het reisverhaal, to be continued...

                                                                                                                                                                

Geplaatst door Lien in Argentinië om 07:00 vm | Permalink

Reacties

Tja,tangodansen...

Geplaatst door: maharal | 9 apr 2006 23:20:05

als ik die verhalen hoor denk ik terug aan 10 jaar geleden. Een argentijnse AFSer bij mij thuis.
Have fun daar! Op een dag kom ik ook naar Argentinie

Geplaatst door: isa | 3 mei 2006 16:02:12

Laat een reactie achter

Naam:

E-mail adres:

URL:

Persoonlijke gegevens onthouden?

Reacties: