Zoepa

Julie

Sanne

Ben

Sara

Berdine

Hanne

Julie

Lien

Ruben

Femke

Sofie

11 april 2006

www.sanneinthailand.tk

het is echt een eeuwigheid geleden dat ik hier geschreven heb. maar ik moet zeggen de tijd vliegt hier verbazend genoeg heel rap voorbij. ik zit namelijk al 9 maanden in Thailand en heb nog 40dagen te gaan voordat ik weer in het regnlandje zit. ik kijk er eerlijk gezegd naar uit om terug naar huis te gaan, maar ook is het spijtig om dit alles voorgoed achter te laten. ik zal misschien oit wel terugkomen, maar dat zal niet hetzelfde zijn. het is een gevoel dat alleen een afser kent.

er is weer heel veel gebeurt in die tijd dat ik niet geschreven heb, zo heb ik bijvoorbeeld geen internet meer bij mijn thuis, de telefoonlijn ligt al een maand of drie plat, er is geen kiestoon meer uit te krijgen. ook is het vakantie en ga ik niet meer naar school tegenover een heleboel thaise studenten die wel nog naar school gaan tijdens de vakantie. en dat alles heeft tot het gevolg dat ik in een internetshop zit te betalen voor internet. nu schandalig duur is het helemaal niet, maar een twintig bath per uur.

voor de rest heb ik in januari afscheid moeten nemen van mijn argentijnse zielsverwant paula. zij was van de eerste wave afsers in thailand en haar tijd was gekomen om naar huis te gaan. het heeft mij een beetje alleen achtergelaten, voor het eerst besefte ik dat ik er hier helemaal alleen voor stond, ik had niet echt iemand meer om mee weg te gaan. maar vlak daarna was er weer een afs kamp waardoor ik weer al die andere thaise afsers heb kunnen zien maar vooral plezier mee heb kunnen maken. man man wat wij allemaal hadden uitgespookt.  ook ben ik nog eens naar een english camp geweest, alleen was deze twee weken lang in BANGKOK de stad waar je je longen kunt vernietigen. jakkes zoveel luchtvervuiling, en het wordt er met dat warme weer niet beter op. ben ik even blij dat ik daar geen jaar heb moeten wonen zoals er wel andere zijn. na die twee weken was ik zo blij om terug te gaan naar mijn eigen bedje, waar je snachts de krekels honden tsjintoks, toekees kunt horen.

voor de rest is er niets echt spannends gebeurt, maar dat hoort helemaal bij het thaise pakket en de sabaai sabaai (kalmpjes aan) cultuur. en die heb ik hier helmaal onder de knie hoewel ik  niet kan wachten om van mijn luie kont af te komen en terug naar belgie te vertrekken om mijn handen uit de mouwen te steken.

Geplaatst doorthailandmadam om 06:35 vm | Permalink | Reacties (0)