Zoepa

24 maart 2006

gewoon, een reisverhaal, of toch niet zo gewoon ?

Mijn titels worden er steeds beter op heb ik de indruk, hum hum,

Mijn leven vandaag in Argentinië is vooral veel studeren. Ja, ik moet nu eindelijk mijn hersenen eens weer op gang beginnen zetten. En tis zoals nen diesel tkomt nogal traag op gang, of was dat benzine, ja, tis al te lang geleden dat ik nog eens een keertje achter het stuur gezetten heb. Ik ben dus begonnen aan mijn universiteitsleven hier, en ik moest weeral eens slim doen en heb natuurlijk de gemakkelijkste vakken gekozen, hum hum. Ik volg politieke geschiedenis van Latijns-Amerika, sociologie, pedagogie, economische geografie van Argentinië, fysische geografie van Argentinië en problematiek van de actuele wereld.  Tis echt niet gemakkelijk maar als ge dan af en toe is een complimentje krijgt van waw, amaai u spaans is goed en hoe lang zijt ge hier al? -7 maand - amaai, en ge hebt dat allemaal op zeven maand geleerd ? Ge hebt zeker nen cursus gevolgd? - Neen, ik wist helemaal niets toen ik hier aankwam. Amaai, das echt wel super dat ge dat dan zo goe kunt en ge zijt echt met het accent en alles weg. waaw. ( Ik moet eerlijk toegeven dat ik mij na zo'n conversatie echt in de zevende hemel voel en het dan echt niet erg vind om nog eens een paar uur verder te leren. Ik denk dat iedereen zich dat wel kan indenken. Maar nu ga ik terug de geschiedenis ingaan naar 8 februarie 2006, ik weet het al een tijdje geleden.

Op 8 februarie 2006 zijn Josi ( andere afs student van duitsland ), Sarah ( afs student van VS) en ik vertrokken op ons grote avontuur. Ons grote avontuur vertrok van Trelew naar Buenos Aires, het was niet de eerste keer in Buenos Aires vermits we daar toegekomen zijn met het vliegtuig. Maar het verblijf toen was afgelegen van het centrum en we hebben toch wel 1 namiddag doorgebracht in een beetje toeristische gebieden. Maar nu zijn we daar met zijn gedrieën in Buenos Aires en hebben we een verblijf geregeld bij de zus van de doopmeter van Sarah die in Buenos aires woont. Nu die mevrouw is ongeveer 76 jaar oud en kan ons dus natuurlijk niet komen ophalen dus wij met een plaatselijke bus naar haar huis gegaan en natuurlijk eerst in de infobalie gevraagd welke bussen er naar die richting gaan. De Man gaf ons verschillende nummers en we konden op zoek gaan naar 1 van die bussen. Dat lijkt gemakkelijk, niets aan, en dat is ook zo maar de bus die wij genomen hadden kwam in de buurt van het huis maar niet dichtbij laat ons zeggen nog een 15 blokken verder, dat is echt ver met al die bagage maar wij wisten natuurlijk niet dat het zover ging zijn dus zijn we dan maar gewoon in Bs As beginnen rondstappen met ons valiezen achter ons aan. Ge moest de gezichten van de mensen gezien hebben die ons gepasseerd zijn. Die Rijke Stinkerds van een europeanen ( gelukkig denken de meeste mensen dat we van de VS zijn ) zijn nog te gierig om nen taxi te betalen. Dat was niet echt waar, we wisten alleen niet dat het zo ver ging zijn. We komen dan eindelijk toe in het huis en de kennismaking was gelukkig direct in orde, echt de tofste, vriendelijkste en zotste vrouw van de wereld. Maar wij waren daar de gelukkigste mensen op aarde, een vrouw die ons helemaal niet kende, buiten van Sarah dan die ze een keer gezien heeft wanneer ze een baby was zette zomaar haar deur voor ons open. Tot hier verhaal 1 van de zotte kuren in Bs As.

Dag 2 in Bs As en zotte kuur nummer 2. Vermits het de eerste dag in Bs As was wouden we direct veel gaan bezichtigen, en we zijn begonnen met Plaza San Martin. Waar je Little Ben kan vinden. Jaja, het kleine broertje van Big Ben.  En ook het eeuwigbrandende vuur voor de soldaten die omgekomen zijn in de oorlog met de oorlog van de Islas Malvinnas. En iets verder dan weer de zeer grote boom en natuurlijk een standbeeld van San Martin. Van het laatste gaan we vanuit en ik ben het dus helemaal niet zeker. Maar, maar, maar, wij staan daar dat standbeeld te bezichtigen langs alle kanten en lopen daar zo een beetje rond maar op die moment waren ze toch wel net een reclamespot aan het filmen zeker, Nuja als je binnenkort dus naar de Argentijnse televisie kijkt en ge ziet in een reclamespot daar drie toeristen staan foto's nemen, neen, voor 1 keer geen japanners. Dan zijn wij het!!!!! Aja, die dag zijn we dan ook nog eens verkeerd gelopen, les van de eerste dag, laat nooit de kaart lezen door Josi maar doe het gewoon zelf. Gelukkig was de wandeling dat we toen gemaakt hebben wel nog mooi over de avenu Santa Fe, maar ja ons bezoeksschema was helemaal in de war. Daarna zijn we dan toch eindelijk op Plaza de Mayo terechtgekomen, deze plaats is ook wel bekend als plaza van de moeders van de verdwenen kinderen. En daar heb je dan ook Casa Rosada, Cathedral, el Cabildo, ... en nog enkele andere gebouwen. We hebben een kort bezoek gebracht aan de Cathedraal en aan het Cabildo, en een meer uitgebreid bezoek aan het museum van la casa Rosada; dat is wel interessant en weet jij waarom la casa Rosada roos is ? Nee, ik wel maar dit ga ik houden voor als ik nog een keertje intelligent uit de hoek wil komen. Verder nog een antieke kerk bezocht zo een 2 straten van Plaza de Mayo en daarna had ik zoveel blaren op mijn voeten, en gelukkig Josi ook zodanig dat we de bus genomen hebben en terug naar huis gegaan zijn.

Dag 3: neen, ik ga alles niet meer zo uitgebreid opschrijven want eigenlijk begint dit korte verslagje over mijn reis al meer te lijken op een reisgids. En op dag drie zijn er ook niet veel dingen gebeurd, bezoek aan Boca waar ik vooral vond dat de Tangodansers, ietske te dicht bij josie kwamen en waar ge u dus blauw betaalt als je daar iets wilt kopen, daar een of andere lederwinkel binnengestapt uit nieuwsgierigheid en daar het goedkoopste artikel was denk ik een lederen broeksriem voor 350 pesos, dat is dus echt wel veel te veel. Van La Boca naar San Telmo waar we vele artesanalen gezien hebben en ik en Josi een portret laten maken hebben, dat was echt superleuk en Josi lijkt echt goed op de tekening maar volgens mij is mijn portret niet echt van mij. Maarja, dat meiske dat de tekenares getekend heeft is nog wel mooi, dus later als ik oud en versleten ben kan ik iedereen wijsmaken dat ik er op mijn negentien zo schoon uitzag. hihi. Deze dag was rustig en vooral genieten van de stilte in het park en reflexteren over onze reis. En vermits we de volgende dag naar Mar del plata vertrokken was het wel aangenaam om daar even over van gedachten te wisselen.

Dag 4: In de vroege ochtend vertrekken we naar Mar del Plata en vermits het nogal vroeg was en we de metro/bus uren nog niet echt goed wisten hebben we een remis genomen naar het busstation. Nu, toen de taxi aankwam en wij gingen zitten ondervonden wij dat de zetels nogal nat waren en er een eigenaardig geurtje aan de zetels zat. Nuja, ge kent mij of ge kent mij niet maar ik geef daar dan natuurlijk zo'n opmerking op en ja, wat was er gebeurd de vorige rit zat er een klein kind in de taxi die over de hele zetel heeft overgegeven. ( Tzou ook wel eens de vriend(in) van de taxichauffeur kunnen geweest zijn, alle hij gaat dat nu ook wel niet aan onze neus gaan hangen ) maar het hing echt wel aan onze broek, ge moet nu niet denken dat er overgeefsels op onze broek hing maar onze broek was nat van het water dat hij gebruikt had om het op te kuisen maar natuurlijk hing er dan ook nog eens dit onaardig geurtje in. En daarmee moet ge dan door het busstation lopen, drie meisjes die alledrie op hun gat nat zijn, ge hebt dan nog eens wat bekijks maar het ergste was dat we dan 6 uur moesten reizen naar Mar del plata met een natte stinkende broek. Aangenaam is anders.

Dit is deel 1 van het reisverhaal, to be continued...

                                                                                                                                                                

Geplaatst door Lien in Argentinië om 07:00 vm | Permalink | Reacties (2)

8 februari 2006

kort berichtje

Hola allemaal,

ik ben zeer blij jullie mee te delen dat ik morgen naar Buenos Aires ga reizen en daarna naar Santiago de chili!!!!Ja, het gaat weer een superleuk avontuur worden en ik zal niet terug zijn voor 20 maart.

Op 20 maart begin ik met de universiteit hier en ik ga de volgende vakken studeren : sociologie, actuele problemen in de wereld , geschiedenis en aardrijkskunde van Argentinië. En ook hier heb ik zin in. Mijn humeur de laatste tijd is dus opperbest.

Ik schrijf nog wel eens een berichte wanneer ik terug ben van mijn trip.

dikke kus

Lieneke

Geplaatst door Lien in Argentinië om 04:49 vm | Permalink | Reacties (0)

22 januari 2006

mooie tijden, heerlijke tijden, triestige tijden, ...

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier iets gechreven heb. De reden van deze is dat mijn computer kapot is en nu dus om eerlijk te zijn niet veel zin heb om de computer met qwerty klavier lang te typen want ik maak veel fouten. Maar het is aan het wennen en daarnee ga ik nog eens een effortke doen om iets te vertellen over mijn leven hier.

Ondertussen zijn al veel dingen voorbij en  ben ik in Argentinië voor een half jaar. Het Nederlands begint dan ook moeilijker en moeilijker te gaan, en spaans steeds vlotter. Wat zeer goed is natuurlijk.

Kerstmis, Nieuwjaar voorbij  en dit waren dan ook de moeilijkste tijden. Waarom? het zijn de tijden dat je normaal het meest met je familie doorbrengt. dus moeilijk. Meer uitleg heeft dit thema niet nodig.

Maar na deze perioden kwamen de heerlijke tijden de tijden van reizen, Reizen met grote R. De eerste reis was naar salta. Helemaal in het noorden van Argentinië. Salta la linda, Salta de mooie zeggen ze, en hebben ze gelijk!!!!

Salta heeft een natuur, niet te omschrijven, bergen, met zeven kleuren, rivieren die donkerrood zijn schitterend park vol cactussen zo'n 5 meter hoog schat ik, en een schitterende neo-kolonisale architectuur.

In Salta heb ik bezoek gebracht aan purmamarca, catchi, tilcara,San Salvador de Jujuy. De dorpjes ,buiten san salvador de jujuy wat een hoofdstad is van de provincie jujuy, zijn pittoresk en hebben niet zo heel veel te bieden, maar de weg ernaartoe is ongelooflijk mooi. al de natuur die je te zien krijgt ongelooflijk, zoiets vindt je niet in België.

Daarna heb ik een reis gemaakt met afs naar perito moreno, weer zoiets dat ongelooflijk mooi is, en je echt wel moet zien, maar het is niet enkel perito moreno, je hebt ook nog glaciar agassi, spinalli, onelli en enkele andere waarvan ik de naam niet direct herinner maar het landschap staat in mijn geheugen gegrift.

Bij al deze dingen neem je natuurlijk ongelooflijk veel foto's maar geen enkele foto kan weergeven wat ik gezien heb. Het neervallen van het ijs dat een luid gekraak veroorzaakt en daarna het opspattende water. De verschilllende kleuren van het ijs van donkerblauw, de plaatsen waar het bijna geen zuurstof meer in het ijs zit tot wit.

Bij al deze schoonheid heb je ongelooflijke gevoelens van verbazing tot triest dat je het niet kan delen met je dierbaren, maar zoveel zekerder ben je dat je ze op een dag gaat meenemen en hun die plaatsen laat zien.

Verder heb ik verschillende keren aan mijn lessen aardrijkskunde moeten denken,  de verschillende gesteenten, en het fenomeen glaciares zelf. ik heb daar dan ook veel van opgestoken omdat dan eens in het echt te bekijken.

Natuurlijk heb ik foto's maar vermits ik in de cyber zit kan ik deze nu niet meesturen, een andere keer zal ik deze dan eens meepubliceren.

Binnenkort hoop ik weer een beetje te reizen alles hangt af van afs Argentinië, we zullen wel zien wat deze zeggen. De reizen zouden gaan naar cordoba en omstreken, BA en mar del plata.

Ik hoop dat jullie ondertussen weer wat wijzer zijn geworden omtrend mijn leven in Argentinië.

Even een persoonlijke boodschap aan mijn allerliefste zusje, op 30 januari wordt ze 14 jaar en ik wil haar dan ook een gelukkige verjaardag wensen en een dikke knuffel geven. Ik zie je graag zussie !!!!

tot de volgende zitting

Lieneke

Geplaatst door Lien in Argentinië om 06:21 vm | Permalink | Reacties (7)

28 oktober 2005

Na een weekje Bariloche

Jaja, een weekje viaje de egresado,

Ja, heb ik dat een beetje verkeerd opgevat zeg!!! Een eindejaarsreis betekent niet altijd museums bezoeken en op zoek gaan naar Galilei zoals dat met mijn eindejaarsreis in België het geval was. Hier betekent dat voor een laatste keer tenvolle van je vrienden genieten en stilletjesaan afscheid nemen met ondertussen een beetje cultuur. Ik zal jullie een korte samenvatting geven van mijn week in Bariloche. Maandag toegekomen in Bariloche niet veel tijd op uit te pakken want we gaan direct op citytour. Dus ja ik mij haasten om alles in orde te krijgen als puntje bij paaltje komt mocht ik toch nog 2 uur wachten voor we vertrokken, maarja dat is Argentinië als je niet gewacht hebt dan ben je hier niet geweest. En dan tocht door de stad: eerste fotosessie en de voornaamste plaatsen bezocht zoals het grote meer en el centro. Daarna welkomsfeestje, ja, ik met mijn belgische gedachten ook alweer , dacht een korte inleiding omtrent bariloche en een welkomsdrankje, zoals je het gewoon bent als je met jet air of thomas cook of whatever op reis gaat. Neenee, fiesta de bienvenido hier betekent een echt feest zoals elke normale fuif in België dit keer weliswaar zonder alcoholische dranken maar met animatie en een optreden van een of andere argentijn die wel redelijk populair bleek te zijn ( heb geen flauw idee wie het was). Na 3 uur feesten terug naar het hotel en avondeten. Ja, het avondeten wordt hiet niet al te vaak overgeslaan weliswaar. Daarna klaarmaken om naar de eerste disco te gaan. Weliswaar Roket: impressionant!!!

Nu ge gaat niet naar een disco voor dat ge naar een ander café zijt geweest dus eerst een bezoekje brengen aan een plaatselijke pub en eerst daar een feestje bouwen. Einde van de nacht: conclusie 3 feestjes!! Nu ja, kheb er niets op tegen maar mijn voeten begaven het wel aan de einde van de nacht. De dag erna om 13 uur vertrekken op excursie met de bus eerst naar een plaats hotal llao llao genaamd, waarom ? wel omdat op die plaats een hotel staat. En het uitzicht is er prachtig. Veel foto's genomen en ook een deel van de video opgenomen. Daarna verdergereisd naar watervallen van een of andere maagd en als je van het water dronk ging je die nacht sexuele geneugten beleven, hoe meer je dronk hoe meer geneugten weliswaar. Natuurlijk hebben ze dit maar achteraf gezegd en ben ik dus vergeten ervan te drinken!!! Om eerlijk te zijn hadden ze het ervoor gezegd maar had ik het alleen niet begrepen achteraf werd alles mij duidelijk. Nu niet getreuzeld en verder naar de derde plaats. Een panoramisch uitzicht de naam ? Punto panoramico !!! zeer  origineel niet ? Maar ongelooflijk mooi. Natuurlijk moest mijn batterij van mijn fototoestel juist dan leeg zijn, gelukkig hadden mijn vrienden ook een camera en gaan zij mij de foto's doorgeven. Zo, dat was de tocht van de tweede dag en wat hebben we s'avonds gedaan? Jaja, we zijn gaan .... Feesten in een andere disco genaams Bypass en wat was er te doen fiesta de estudiantes dus: iedereen die op eindejaarsreis was was daar en het was een granda fiesta !!!Woensdag: vroeg uit de veren want we gaan naar cerro catedral. Dat is dus een berg waarop ge kunt skiën, maar het skiseizoen is nu eenmaal voorbij en er was dan ook maar 1 lift open om de berg te bezoeken. Er was wel nog sneeuw maar niet goed genoeg om te skiën. Er was wel een groep dat aan het skiën was maar op 5m² en dat leek mij nu niet echt de moeite om skilaten te gaan huren. Het uitzicht was wel spectaculair en de sneeuwpret met gans de groep was ook enorm dus als ik terug ben in België moet je mij maar eens naar de video vragen hé!! En wat deden we op woensdagavond? Een disco bezoeken wat dacht je anders? Deze keer hebben we Grisu bezocht een beetje een labyrint en als ik niet 10 keer mijn vrienden kwijtgeraakt ben ben ik ze nooit kwijtgeraakt. Maar veel fun.

aja, de muziek ? Cumbia wat anders ?

Donderdag Rafting zeer plezant maar een beetje op het gemakske niet echt veel stroomversnellingen maarja, het zingen en springen enzo maakt het allemaal zeer amusant en dus geen tijd om u te vervelen en ja als je in de buurt van een andere boot komt wat moet je dan doen ?  jaja, koud water dat kan ik je garanderen. En na de rafting discotheek bezoeken deze keer de beurt aan cerebro.

Vrijdag 4x4!! dit was echt de leukste excursie van allemaal, niet de meest leerrijke maar wel de leukste. Ik dacht : een rustig rondritje genieten van het uitzicht , ja hallo was dat een heftige rit, ik vloog van de ene kant naar de andere en dan van mijn stoel met mijn hoofd tegen het plafond jaja, we hebben wat afgelachen vooral omdat ik het enige meisje was in de jeep en ik had blijkbaar niet genoeg kracht om mij tegen te houden en niet van de ene naar de andere kant te vliegen. S'avonds andere disco , nieuw feestje in Bypass maar nu een normaal feestje en geen fiesta de estudiantes.

Zaterdag quad rijden, jaja, het is zichtbaar dat ik van het buitenland kom en nog nooit op zo'n ding gezeten heb iedereen kan dat hier al en ik kon er dus niet al te veel van. Ja, het lag mij dan ook niet zo, maar een aangename ervaring. S'avonds nieuw feestje deze keer verkleedfeestje en al de meisjes verkleed in Minnie Mousse, twas wel grappig 30 Minnie Moussejes in 1 Disco!!! En geen Mickey te bespeuren! Dit feestje ging door in Genux niet zo een aangename disco voor mij vermits ik appargato's droeg ( de schoenen van de gaucho's) en de vloer nat was ( van al de drank) ben ik 3 keer gevallen. Niet dat ik mij pijn gedaan heb maar tis niet echt aangenaam om te vallen in een volle disco en neen ik was niet boraya ( zat)

En dan zondag, laatste dag in Bariloche. We zijn naar een campo gegaan eerst gezwommen in het zwembad daarna competiespelletjes gespeeld en daarna geluisterd naar de animatie. Voor mij was dit de moeilijkste tijd van de ganse week. Het was zo een beetje afscheidmoment en  de animator gaf ons wijze raad en vertelde ons dat de ouders de meest belangrijke personen in je leven zijn, daarna je familie en je vrienden. En toen had ik het echt moeilijk. Veel mensen waren al aan het wenen maar ik kreeg het echt moeilijk als hij het woord "padres" uitsprak wat ouders betekent. Als je constant bezig bent dan gaat het gemis wel over maar als je begint te denken aan thuis dan komen de tranen zo in mijn ogen. Jaja, ik moet toegeven ik mis jullie al mama en papa en zussie. Maar toen ik iedereen zag wenen omdat ze afscheid namen van hun vrienden moest ik ook denken aan mijn afscheid, mijn afscheid in België en dan dacht ik aan al mijn vrienden die ik daar achtergelaten heb. Ook jullie mis ik enorm. Maar dit land heeft nog zoveel te bieden voor mij dat ik mijn droom niet mag opgeven en dat ik mij moet vastklampen aan die moeilijke momenten om verder te gaan. Ik wist op voorhand dat het niet altijd even gemakkelijk zou zijn en dat ervoor ik nu ook. Zo na dit emotionele moment kwam er een asado en iedereen was weer opgewekt en daarna een kampvuur waar iedereen de kans kreeg om dank u of vergeef mij of ik hou van jou te zeggen. Ook ik heb mij rechtgezet en dank u gezegt tegen mijn klasgenoten omdat ze zo geduldig zijn met mijn spaans en omdat ze hun klasgroep geopend hebben en mij er in hebben opgenomen. Verder heb ik hun ook meegedeeld dat ze altijd in mijn hart zullen zitten en ik nu ook  een beetje argentijn ben. Maar dit alles nu naast de kwestie. Ik heb van deze trip geleerd dat het heel belangrijk is om dank u te zeggen en om respect te tonen voor de mensen die rondom u leven. En nu is het tijd om dank u te zeggen tegen mijn ouders. Dank u mama en papa dat jullie mij deze kans geven om de wereld te ontdekken. Dank u vrienden en kennissen die mij steunen om deze reis te volbrengen. En dank u ex leraars om mij zoveel talen te leren want talen heb je echt wel nodig om naar andere landen te reizen .

Ik heb je alles verteld over de trip naar Bariloche , de laatste dag was het alweer party in Grisu en het was ongelooflijk hecht. Zo, Bariloche heeft mij deugd gedaan en ik moet nog veel meer ontdekken van Argentinië.

Na ga ik slapen het is al veel te laat en morgen moet ik naar school. ja, de leerkrachten hebben een week en een half gestaakt maar morgen gaan ze weer werken.

Ohja, Nog 1 ding : Vandaag ben ik naar de kapper geweest en jaja, ik heb een andere haarsnit surprise surprise...

En sorry voor al de fouten maar ik moet echt beginnen denken hoe je sommige dingen zegt of schrijft in het Nederlands. Dat zal komen door al dat spaans en engels maar de laatste tijd meer en meer spaans. Iedereen hier is verbaasd hoe snel ik spaans leer. Leuk hé !!!

Besos, bueos noches

Lieneke ( aka Lili)

Geplaatst door Lien in Argentinië om 06:07 vm | Permalink | Reacties (2)

2 oktober 2005

dia de la primavera

Ja, dat was 21 september, ondertussen ook al een tijdje geleden. Jaja, ik weet het ik moet vaker een berichtje achterlaten. Maar er zijn hier zoveel leuke dingen te doen dat ik niet altijd evenveel zin heb om achter mijn computer te kruipen. Nuja, nu ga ik jullie dus vertellen over mijn avontuur op de dia de la primavera. Eerst wil ik eventjes meedelen dat er hier veel dagen zijn zoals wij secretaressedag hebben, dag van de advocaat, dag van de leerkracht,… elke job heeft hier zijn dag. Misschien is dat in België ook wel zo maar is mij dat alleen nog niet opgevallen. Nu op de dia de la primavera is het het ook studentendag. Enja, dan moeten wij niet naar school. En wat doen de studenten hier als ze de volgende dag niet naar school moeten? Jawel, Feesten. Dus dinsdagavond zijn we naar playa union getrokken met ik denk gans de school. Playa union is een dorpje aan de kust niet zo ver van Trelew. En daar hebben we gans de nacht van het ene feestje naar het andere feestjes gelopen. Ja, die feestjes vinden deels in iemands huis en deels op straat plaats. Het huis wordt gebruikt voor de bevoorrading van alcohol en de muziek. De straat om te dansen te praten en onnozel te doen. Het klinkt misschien als een ordinair feestje maar het was echt superleuk en je leert heel veel nieuwe mensen kennen . Sommigen gingen tegen de ochtend met de bus terug naar huis en anderen bleven ergens slapen. Ik had geluk. Vermits mijn gastgezin een huisje heeft in Playa Union kon ik daar blijven slapen. Op voorwaarde dat er niemand anders in het huis kwam buiten mijn gastbroer en ik, geen alcohol in het huis en zeker niet zat. Maar wat is er nu plezant als je zat bent? Het was dus geen enkel probleem voor mij om mij aan die voorwaarden te houden. Voor ik ging slapen wou ik wel de zonsopgang nog zien, dus ben ik nog een beetje opgebleven om voor het eerst de zonsopgang te zien boven de Atlantische oceaan. De volgende dag zo rond de middag ben ik dan opgestaan en heb ik de genoten van het adembenemende uitzicht. Het spijtige was dat ik het niet kon delen met mijn ouders, ik weet zeker dat ze dit prachtig zullen gevonden hebben. Net zoals de walvissen die ik een paar weken geleden gezien heb. Nu om verder te gaan met mijn verhaal, vermits mijn gastbroer de volgende dag wou doorbrengen met zijn vriendin had ik besloten om wat afstand te nemen. En heb ik de rest van de dag doorgebracht met al de jongens van mijn klas. En dat was eigenlijk best een leuke dag. Empanadas eten, rondhangen op de dijk, het is niet echt een dijk maar ik ken geen beter woord, ijsjes eten, en veel lachen en genieten van de zon. Ja, als ze hier zeggen dia de la primavera is het inderdaad primavera!! Het was zeker 25 graden in de zon. En geen wolkje of windje te bespeuren! Zalig gewoon! Zo als je kan lezen gaat dus alles heel goed met mij. Alleen begin ik steeds vaker aan thuis te denken. Meestal met kleine dingen. Zoals mijn counselor vertelde mij dat ze een nieuwe parfum had gekocht. En het was toch wel niet dezelfde als mijn mama zeker! Enfin, dit om maar een simpel voorbeeld te geven van die kleine dingen. Maar het zijn meestal wel leuke herinneringen en dingen die je niet echt verdrietig maken. Je beseft gewoon dat die familie in België heel veel voor je betekent. Dus bij deze wil ik eventjes zeggen: Ik zie jullie graag en denk heel veel aan jullie !!!! Besos Lili ( ja, Lili want Lieneke vindt iedereen een beetje te moeilijk om uit te spreken.)

Geplaatst door Lien in Argentinië om 11:58 nm | Permalink | Reacties (0)

21 augustus 2005

2 weken in Argentinië

De tijd vliegt.

Kheb nu mijn familie al een beetje leren kennen, en ik heb ze graag, en ik ben heel blij dat zij mij (tot nu toe toch) ook graag hebben. Ik was vooral een beetje bang voor het meisje van 6, je weet nooit hoe de reactie zal zijn voor zo'n klein meisje. Maar, die reactie viel best goed mee. Ze sprak mij zelfs aan in het engels. Ze zei: how are you ? I'm fine thank you, you're welcome. Ik kon wel wegsmelten, zo lief. Vandaag is ze een beetje ziek, maar we leggen haar goed ik de watten en ze zal er wel snel weer bovenop zijn.

De broer, ja, hij is een beetje moeilijk soms tegen zijn ouders, maar tegen mij is hij echt heel lief, hij geeft mij veel informatie over alles en nog wat. En vermits hij een auto heeft en een rijbewijs voert hij mij overal naartoe, vermits ik hier niet mag autorijden. En fietsen, dat mag ik niet van mijn gastmoeder omdat het verkeer daarvoor te gevaarlijk is, misschien later op het jaar als ik het hier al een beetje beter gewoon ben.

De gastmama en gastpapa zijn heel goed voor mij, ze behandelen mij als hun eigen dochter, en ik heb dezelfde regels als mijn gastbroer dus dat vind ik ook wel oké, zo kan der ook van zijn kant geen jaloezie ofzo ontstaan.

In die twee weken is er eigenlijk al vanalles gebeurd, mijn eerste salsa lessen, naar tango lessen moet ik nog zoeken, een bezoekje aan Playa Union, het proeven van al het lekkers hier zoals : Dulce de leche, de argentijnse chocolade is ook niet slecht, de barbeque is heerlijk en een gewone steak smaakt zoveel beter dan die van België, enzoveel meer lekkere dingen, mijn eerste lessen spaanse die ik volg bij een privé lerares zodat ik de grammatica ook onder de knie krijg, en mijn eerste week school.

Vorige week vrijdag ben ik de eerste dag naar school geweest, zoals wel een beetje verwacht ging al de aandacht die dag naar mij, nu ben ik dus al een week naar school geweest en ook al versta ik niet echt veel van al de lessen, verveel ik mij geen minuut in die klas, er gebeurd altijd wel iets. Ja, ze werken niet echt veel in de lessen omdat het de laatste drie maanden zijn, maar iedereen is altijd heel behulpzaam en ik kom eigenlijk met iedereen goed overeen. Die eerste vrijdag hebben de meisjes mij uitgenodigd om iets te gaan drinken bij iemand thuis, jawel mate, maar dat is nog altijd niet mijn favoriete drankje. S'avonds zijn we dan samengekomen in het huis, of beter de quincho ( dat is de plaats waar de barbeques plaatsvinden) waar we wat gedronken en gebabbeld hebben en dan later zijn we dan naar de resto-pub-disco getrokken: Margharita. En dat was zalig!!!!! En zoals je ziet zijn we nu terug weekend en is het dus terug Margharita time!

Morgen gaan we misschien naar puerto Mardyn als mijn zusje genezen is en dan gaan we de walvissen zien. en anders is het voor een volgend weekend en over 2 weken gaan we misschien gaan skiën, maar alles is hiet met een misschien voor, want niets is zeker.

Voor de rest weet ik niet veel meer te vertellen buiten dat ik mij hier echt al goed thuis voel. Aja en in de school moeten we een gaurdapolbo dragen, ik denk wel dat dit niet juist geschreven is, ik noem het the little white ugly thing!!!!

Lien

Geplaatst door Lien in Argentinië om 05:03 vm | Permalink | Reacties (8)

29 juli 2005

nog 1 week te gaan

De laatste keer dat ik een berichtje achterliet was wanneer er nog 1 maand te gaan was, nu nog 1 week. Volgende week deze tijd, dan zit ik nu van Madrid naar Buenos Aires. Spannend!!!
Het begint nu echt wel tot mij door te dringen dat ik niet lang meer in België zal vertoeven, en ik heb nog zoveel te doen. Het zwaarste? afscheid nemen. Maar zoals Marco zegt: afscheid nemen bestaat niet, ik ga wel weg maar verlaat je niet!
Vooral dat zinnetje treft mij, oké, ik zit aan de andere kant van de wereld maar ik ga iedereen hier thuis helemaal niet vergeten. En als ik in alles zoek kom ik jullie wel tegen. Bij al die dagdagelijkse dingen, die hier zo gewoon zijn om met jullie te delen. En al die mensen waar ik zo dichtbij sta, en zoveel voor mij betekenen. Khoop zo dat al die mensen mij niet gaan vergeten, en dat ze verder gaan met hun leven zoals het was. En niet triestig zijn om mijn vertrek, maar eerder blij. Deze laatste maand is voor mij zo een mix van emoties geweest, en hoe dichter mijn vertrek komt hoe groter de mix! Maar we moeten deze fases nu eenmaal doorstaan, en we zijn sterk genoeg om deze te doorstaan dus wat zou het probleem zijn?
Kheb 2 weken geleden de eerste contacten gelegd met mijn gastfamilie, via msn, ze lijken mij echt heel leuke mensen, en ze zijn echt heel vriendelijk, mijn gastmama is zelfs al gaan zoeken naar locaties waar ik de Tango kan leren: super!
Khoop dat mijn gastbroer en gastzus, ook zo tof zijn daar heb ik nog niet mee gesproken, maar dat zal wel denkek!
Khoop dat mijn berichtjes wat intressant zijn, en als er dingen zijn die jullie graag zouden weten, moet ge het maar laten weten via de reacties, ge zult dan wel zien of ik er een antwoord op geef of niet hé!
Kga dan nu eens slapen zodanig dat ik morgen alles goed kan beginne voorbereiden.
Lien

Geplaatst door Lien in Argentinië om 01:16 vm | Permalink | Reacties (4)

29 juni 2005

Brazilië- Argentinië

Ja, zoals je merkt ben ik dit berichtje aant schrijven tijdens de match Brazilië- Argentinië. Ja, ze zijn aant verliezen, maja, ze zullen nog wel kansen krijgen zeker! Jaja, gisteren proclamatie, twas wel spannend! Maar we zijn geslaagd en dat is het voornaamste. Ik heb vandaag ook mijn adres gekregen in Argentinië tis ergens in Patagonië, het mooiste deel van Argentinië, heb ik wel eventjes geluk! Nu mag ik mij eindelijk beginnen zorgen maken om al die papperassen en van de enen naar de andere instantie lopen. kdacht er nu da de examens gedaan zijn een minder stressvol leven tegemoed zou gaan, maar neen, niets is minder waar nog meer stress!! aaaahhh!! Maar dit is eigenlijk wel leuke stress hé, ik mag over een maand vertrekken naar een land waar de meesten maar van kunnen dromen, waw, wat een eer eigenlijk ! kben wel blij, en angstig tegelijk! ondertussen is het al 3-0 voor Brasilië, jaja, Argentinië is verloren.

Gisteren was een zware nacht dus kga hier een einde aan maken en tot het volgende verhaaltje!

Geplaatst door Lien in Argentinië om 09:51 nm | Permalink | Reacties (0)

23 juni 2005

nog 42 dagen te gaan!

Waarom gaat de tijd toch zo traag als je zo naar iets uitkijkt? Maarja, ik moet toegeven als je je realiseert dat het niet enkel bij een droom zal blijven, dan begint de tijd pas traag te gaan! Annowel dat de laatste 5 maanden voorbij gevlogen zijn. Maar die komende dagen ( maand) lijkt nog zo lang!Maar over 42 dagen is het zover, dan zit ik op het vliegtuig richting Buenos Aires, de hoofdstad van Argentinië, het land van de Tango! Naar het schijnt dansen ze dat daar wel niet zoveel meer, toch zeker niet de jongere generatie maar dat kan ik pas met zekerheid vertellen als ik het zelf vastgesteld heb,over een paar maanden.

Als je zo weet naar welk land je gaat vertrekken word je opeens zoveel vatbaarder voor informatie van dat land. Een zeer goed voorbeeld hiervan is de voetbal, zoals je misschien weet of niet weet is argentinië het land van de voetbal. Nu de laatste weken hebben ze tegen Turkije, Australië en Duitsland gespeeld. Ik heb een hekel aan voetbal, maar van Argentinië heb ik nog geen enkele goal gemist (allé van die 3 matchen hé)!

Wat ik hier eigenlijk allemaal wil mee duidelijk maken is dat ik ongelooflijk hard verlang om eindelijk te vertrekken. Ik wil die wereld daar gaan verkennen, de mensen, het eten, het dansen, de warmte, het landschap en natuurlijk de Latijns-Amerikaanse passie! En als moet neem ik er de voetbal graag bij ;o)

Je vraagt je misschien af waarom ik gekozen heb om een jaar naar het buitenland te trekken en niet zoals alle andere normale mensen naar de universiteit of hogeschool te trekken. Enerzijds om alles wat ik hierboven vermeld heb maar ook om mezelf te leren kennen, om erachter te komen wat ik wil in het leven, waar mijn grenzen en mijn dromen liggen, om de wereld te leren kennen, om even weg te zijn uit het hectische België ( Europa?). Maar vooral om te weten te komen wat en wie mij echt dierbaar is!

Zo, dit was een korte inleiding op mijn verhaal, mijn avontuur, mijn leven het komende jaar! En ik hou jullie op de hoogte maar eerst nog efjes concentratie op het schoolwerk.

Lien

Geplaatst door Lien in Argentinië om 12:47 vm | Permalink | Reacties (8)