Home  Life  TV & Radio  annelies_rutten
  
Gierende zenuwen, maar het was wel fijn

‘We doen dat met veel mensen, hoor.’ Het was het doorslaggevende argument van Sam De Graeve, eindredacteur van De Slimste Mens, toen hij me belde met de vraag of ik naar een testsessie wilde komen. Zot, dacht ik eerst. Maar de ijdelheid was gestreeld, de nieuwsgierigheid geprikkeld. En even later werd het écht.

Mijn naam te zien staan tussen die van Dany Verstraeten, Helmut Lotti, Josse Depauw en Phara de Aguirre. Het blijft me persoonlijk op de lachspieren werken. Ik vind nog altijd dat ik niet echt in het rijtje thuishoor. De slimste mens ter wereld, dat is iets voor BV’s, voor mensen die het allemaal al dik bewezen hebben en niet echt meer op hun bek kunnen gaan. Toch heb ik ‘ja’ gezegd. Natuurlijk. Er zijn zo van die vragen waarop maar één antwoord mogelijk is.

Mijn deelname aan De slimste mens heb ik te danken aan die andere befaamde Woestijnvis-quiz. In februari hoorde ik een radio-oproep van Tom Lenaerts, op zoek naar kandidaten voor zijn Pappenheimers. Laat ik het nu zelf eens testen, dacht ik toen. Is quizzen in de studio echt zo anders dan in de vertrouwde sofa thuis? Ik schreef me in met een goede vriend en we raakten door de preselecties. We hebben het niet eens zo goed gedaan, die dag. De tweede ronde wel gehaald, maar niet het finalespel – het is écht anders in de studio. Wel veel gelachen die avond. Dat het plezant is bij Woestijnvis, had ik toen al goed begrepen. Maar dat dit verhaal een staartje zou krijgen, neen, geen haar op mijn hoofd dat er toen aan dacht.

Het telefoontje kwam ergens tussen Cognac en Bergerac, toen ik met het hele gezin een uitweg zocht uit een kluwen van wegenwerken op het Franse platteland. ‘Of hij niet stoorde?’ vroeg Sam. ‘Eigenlijk wel’, heb ik geantwoord. Maar dat hij desalniettemin het gesprek niet mocht beëindigen zonder de reden van zijn oproep te geven. Nieuwsgierigheid is nogal mijn aard. Hij vertelde het. En ik denk dat ik toen eens hartelijk gelachen heb.

Met de preselectie kon ik niet veel kwaad doen, dat was waar. Zoveel stelde het niet voor. We zouden een avondje quizzen en lachen op café. Er zouden veel mensen komen. Erik Van Looy bijvoorbeeld, alweer een argument. En het ging goed die avond. De vragen lagen me, de sfeer was plezant. We kregen een fles wijn mee naar huis. Als dank voor de moeite. Alsof ik het zélf niet als een voorrecht zag om dit eens mee te maken.

Een dag later kwam het telefoontje al. Of ik me klaar voelde voor het échte werk? En dan, in de volle roes, zegt een mens toch ja. Ik was natuurlijk oprecht blij met de vraag. Met echt ‘slim zijn’ mag het dan niet zoveel te maken hebben, het programma is wel elk jaar meer een hype geworden. Daar even een graantje van mee te pikken... Ja, toch maar doen.

De zenuwen zijn later pas gekomen. Toen ik me realiseerde dat dit onschuldige en onnozele spelletje misschien wel gevolgen zou hebben. Dat er een miljoen mensen naar kijken, onder wie ook mijn bazen. Dat de kans niet ondenkbeeldig is dat het niét op rolletjes loopt. Dat je blokkeert bijvoorbeeld, of dat parate kennis minder paraat staat dan je zou verwachten. Of dat je verbleekt of onbeholpen aan je mouwen zit te pulken naast mensen die elke dag voor de camera staan.

Het werd er niet beter op toen ik de kandidatenlijst kreeg voorgelegd en meteen in de gaten had dat ik waarschijnlijk tegen zeer te duchten tegenstanders uit zou komen. Ik gokte toen al op Annelies Beck en Wim De Vilder, een voorspelling die bewaarheid zou worden.

Veel kansen gaf ik mezelf niet. Maar eens zover gekomen, moet je ervoor gaan. Dat ik er af en toe een boek heb bijgehaald om wat kennis af te stoffen, zal ik niet ontkennen. Maar of dat genoeg zou blijken om de VRT-nieuwsdienst naar huis te spelen, ik vreesde er een beetje voor.

Toch durfde ik me het doel nog te stellen: ik ga er niet na één dag uit. Er zelf in geloven, of dat toch proberen, het leek een goede start. Net zoals de outfit die ik – uiteraard – speciaal voor het programma heb aangeschaft. Een miljoen kijkers. Een beter argument om te shoppen zou ik nooit meer krijgen. En dus kocht ik niet enkel het jurkje. Maar ook de ketting. Én de riem.

Hoe het gegaan is, moet u zelf maar zien, vanavond op Eén. En neem me niet kwalijk als ik wat onwennig lijk. Of als ik wat te weinig lach. Of niet gevat met grapjes strooi. De zenuwen gierden, moet u weten. Ik was alleen maar op het spelletje gefocust. Maar fijn was het wel. Ik heb mijn best gedaan en er volop van genoten. Ik hoop dat ook dát een beetje voelbaar is.

TrackBack

TrackBack URL van dit bericht:
http://www.typepad.com/services/trackback/6a00d8341c782453ef00e54efc7bed8833 Listed below are links to weblogs that reference Gierende zenuwen, maar het was wel fijn:

Reacties

Vooruit he Annelies...Hoe lang je zal "overleven" valt moeilijk te zeggen, maar hopelijk toch enkele keren. Succes, want wij zijn fan van jou en je woonartikels...

Mongo op 23 oktober 2007 om 13:44

Laat je niet doen Annelies.Ik duim voor jouw en weet zeker dat je ze allemaalversteld zal doen staan

Tante lies  op 23 oktober 2007 om 17:58

(...) "De slimste mens ter wereld, dat is iets voor BV’s, voor mensen die het allemaal al dik bewezen hebben en niet echt meer op hun bek kunnen gaan." (...)

Iemand als Greet Op de Beeck was ook een "nobele" onbekende voor ze aan "De Slimste Mens" begon, Annelies.

 Luc Cuyx op 5 november 2007 om 12:34

schoon wijveke die annelies.
en nog slim ook. is ze blont?

ik denk wel dat haar borsten echt zijn.

 maria grapin op 21 november 2007 om 17:30

maar haar voorgangster, ...een journaliste van Standaard uit West-Vlaanderen ook niet mis.

 mia de backer op 21 november 2007 om 17:32

P!R!O!F!I!C!I!A!T!!!!!!

 Leen Van de Vijver op 22 november 2007 om 23:10

Hoeraaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa !!!

Ze heeft het gehaald,en hoe.Van bij het begin van de finale weglopen met het maximaal aantal punten wow,nog nooit gezien.
Van bij haar eerste deelname was ik suporter,en ik had het bij het rechte eind,we hebben er een goed glas op gedronken.
Annelies,je was subliem,hopelijk zien we jou nog terug op het scherm,want niet alleen je kennis maar ook je uitstraling heeft voor TV1 zeker de kijkcijfers doen toenemen.
Bedankt en proficiat Anneleen voor alle mooie en spannende momenten die we door je deelname en overwinning mochten beleven.

 Leonard Van Opdenbosch op 23 november 2007 om 17:57

slim, maar altijd die stroeffe blik. Er kon nauwelijks een lach er van af. Spijtig

 poemelke op 26 november 2007 om 15:14

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Quiz: 15 vragen uit De slimste mens ter wereld

Nieuws

Laatste berichten Life: TV en Radio