|
De krant, The International Herald Tribune, heeft Boonen verkozen tot wielrenner van het jaar. Niet opmerkelijk zegt u. Inderdaad, want het is ondertussen al de tiende prijs voor de Monegask uit Balen. Toch heeft deze iets bijzonders, want deze krant is een Amerikaanse krant. De anders zo chauvinistische Amerikanen lieten King Lance links liggen en kozen voor de Belg. Volledig terrecht. Armstrong hield zich één doel voor ogen en slaagde daarin (de Tour). Wat Boonen deed was veel straffer, hij stippelde over het hele seizoen verspreid drie grote doelen uit (de Vlaamse klassiekers, ritten in de Tour en het WK), ook hij kon zijn doelen verzilveren. Maar Tommeke kon drie keer pieken in topwedstrijden, Armstrong slechts één maal. Armstrong is een schoolvoorbeeld van de 'moderne' wielrenner, terwijl Boonen de ouderwetse coureur is die het hele jaar door op post is. Zoiets charmeert de mensen. Het verschil tussen the boss en de bom is hemelsbreed. Armstrong, de mensgeworden machine en Boonen, de charismatische flapuit. De toeschouwer weet wel wat hij wil. Vorig jaar werd Armstrong ook geen wielrenner van het jaar. Toen won Emile Brichard, de oudste nog levende Tourrenner, op dat moment, die kort daarna overleed. De kritiek van de kopman van Discovery daarop was even scherp als terrecht: "Vorig jaar verloor ik van een lijk. Wie is het deze keer? Een toeschouwer of zo?" De krant reageerde snedig en eveneens terrecht: "Met alle respect, mister Armstrong, voor het mooie slot dat je aan je carrière breide en je fantastische record. Maar waar was je de rest van het seizoen? Nergens. In de lente gaf je zoveel teken van leven als Brichard. Wat Tom Boonen heeft gedaan, overklast jou."
Meer wielercommentaar? wielercommentaar.be
|