Bobslee Bieke

Zoals elk jaar opnieuw was Winterberg een hele week bedekt onder een dik mistgordijn, afgewerkt met de nodige buien. We kennen leukere locaties om te sleeën, maar het vooruitzicht van het terugzien van familie en vrienden maakt natuurlijk veel goed.

We kennen de baan als ons broekzak want het was op deze baan dat ons bobslee- avontuur twee jaar geleden begon.Deze baan heb ik bijgevolg de voorbije jaren al een tientallen keren ondersteboven afgelegd maar de voorbije week liep alles zoals het moest en kwamen we telkens zonder problemen over de finish.

Goede trainingsruns zijn nooit een garantie op een goede wedstrijd, maar deze keer was dit toch het geval. Pilote Elfje kon goed met de druk om van de talrijke supporters en legde samen met remster Eva een feilloos parcours af. Dat Elfje een groot “stuur-talent” heeft dat wisten we al, maar wat ze op deze wedstrijd heeft klaargespeeld slaat echt wel alles.

Hierdoor voldeden we aan de BOIC-normen voor de Olympische Spelen in Vancouver. Nu moeten we  enkel nog genoeg punten sprokkelen op de komende Wereldbeker wedstrijden zodat we een plaats in de top 20 kunnen veroveren in de World Cup ranking. Dit laatste zou normaal gezien geen probleem mogen zijn, maar in de bobsleesport bestaan er geen zekerheden.

Ondertussen ligt Winterberg achter ons en zijn we vertrokken naar Altenberg voor de laatste wedstrijd van 2009! Het belooft een spannende week te worden aangezien we  nog nooit deze baan hebben afgedaald. Daarnaast staat Altenberg nog eens bekend als de moeilijkste baan van Europa. Duimen dus!

Na mijn crash met pilote Leen ben ik ondertussen opnieuw aangesloten bij de rest van het team.

De bobsleebaan in het Italiaanse Cesana was onze volgende locatie waar we ons voorbereidden voor de 3^de World Cup.

Na de achtste plaats op de vorige World Cup in Lake Placid had iedereen hoge verwachtingen. Als we een tweede keer bij de acht beste landen kunnen eindigen, heeft ons team voldaan aan de criteria van het Belgisch Olympisch comité om deel te nemen aan de Olympische Spelen in Vancouver.

We hebben nog enkele wedstrijden die in aanmerking komen voor deze kwalificatie, maar vanzelfsprekend willen we zo snel mogelijk zekerheid en we starten dan ook elke wedstrijd met dit doel.

Omdat mijn sterkste punt in de bobstart de eerste 10meter is, en ik dus minder goed ben in de lange startbanen, ligt de  korte aanloopstrook van Cesana me theoretisch goed en ik werd dan ook als remster opgesteld. 

In vergelijking met andere landen hebben we nog steeds een zwakkere start, maar het is natuurlijk belangrijk om die achterstand zoveel mogelijk te beperken.

Hoewel ik wat wedstrijdritme miste, want het was ondertussen al meer dan een jaar geleden dat ik meedeed aan een wedstrijd, was ik sterk gemotiveerd en van plan om een superstart neer te zetten.

Bij de eerste “run” zetten we een starttijd neer die beter was dan onze trainingstijd, maar wel minder goed dan ik had gehoopt, dus daar kon ik niet volkomen tevreden mee zijn.

Daar bovenop had pilote Elfje ook geen geluk, want boven in de baan maakte ze een stuurfoutje waardoor we bijna dwars op de baan kwamen te staan tussen bocht één en twee. De onderste helft van de afdaling was goed, alleen jammer dat foutjes in het bovenste deel altijd harder worden afgestraft, zodat deze achterstand onmogelijk nog goed gemaakt kon worden.

Bij overmaat van ramp, kregen we door onze 21^ste plaats ook geen tweede kans meer om af te dalen, zodat we onze foutjes niet meer konden rechtzetten en sterk teleurgesteld deze World Cup moesten afsluiten.

Gelukkig hebben we nog een paar kansen en iedere topsporter moet omkunnen met een mindere wedstrijd. Meer nog, we gaan er dubbel zo hard voor.

De volgende wedstrijd, in het Duitse Winterberg is bijna een “thuiswedstrijd”, dus we verwachten jullie allemaal op 12 december om te supporteren en ons naar de 8^ste plaats te roepen!