Ik ben geen
blogger. Noem mij gerust een ramp met de computer vanaf het meer betreft dan
het normale mailverkeer. Ik ben een babbelaar.
Het is daarom
voor mij een grote uitdaging om deze week mijn ideetjes op jullie te mogen
loslaten via dit internetforum. Overtuigd dat het veel gelezen wordt ben ik
niet, een goede test dus.
Ook wat betreft het lezen van kranten ben ik een 'papiermadam'. Ik hou van het
gevoel de krant in handen te hebben, even weg te leggen, terug te nemen, dingen
uit te knippen, enzovoort.
Ik probeer deze week twee dingen: jullie wat zicht te
geven op mijn werk als Brugse schepen
van Sport, Personeel en Werk en daarnaast te reflecteren over wat mij raakt in
actualiteit.
Zaterdag was
Internationale Vrouwendag: ik ga mij toespitsen
op een aantal bedenkingen voor België (en Brugge).
Enkele vragen
schieten onmiddellijk door mijn hoofd :
Ben ik benadeeld
in de politiek als vrouw ? Meestal niet.
Moet ik mij
dubbel bewijzen als vrouw ? Meestal niet.
Krijg ik veel
seksistische opmerkingen? Neen.
Word ik serieus
genomen in de politiek ? Meestal wel .
Moeten wij als
vrouwen niet meer op onze strepen staan omdat er zo veel in orde lijkt ? Zeker
en vast moeten we nog op onze strepen staan !
Ik licht toe met twee kleine voorbeelden (sorry, misvorming omdat ik vroeger lesgaf en zo graag
dingen uitleg) :
- De politieke wereld blijft voor vrouwen soms een echte machowereld. Tijdens
de eerste maanden van mijn schepenambt vergezelde mijn man mij vaak naar 1 of
ander evenement. Herhaaldelijk werden we verwelkomd als 'Meneer de schepen met
zijn echtgenote'.
- De leden in de Raad van Bestuur van de
MBZ (Sinds 1894 is het Havenbestuur Brugge-Zeebrugge, de MBZ
,Maatschappij van de Brugse Zeevaartinrichtingen N.V. ,verantwoordelijk voor de
exploitatie en de uitbouw van de haven van Zeebrugge) zijn - hou je vast - 12 mannen en 0
vrouwen!!!
Bestaan er geen competente vrouwen met visie op de werking van een Zeehaven? 'De zeehaven is niet sexy', klagen
diezelfde mannen in de krant, maar ze
nemen geen vrouwelijke (economische) invalshoeken in overweging bij hun
beslissingen. Dat is, anno 2008, de realiteit.
In De
Standaard mochten tien vrouwen die exceleren in hun vak hun mening geven over het
feit of een vrouwendag nog nodig is.
Enkele
opmerkelijke bedenkingen :
- Een politica merkte terecht het haantjesgedrag bij veel mannen op
en stelde dat politiek vrouwen aan de top vermannelijkt.
- Een topambtenaar stelde dat om vooruit te komen je een mentor
nodig hebt. Belangrijke en machtige mensen die in je geloven en die je
aanporren. Het is belangrijk dat iemand je capaciteiten waardeert, je
inspireert en je kan optillen naar een hoger niveau.
- Aan een man die minister wordt vraagt men nooit hoe hij dat gaat
combineren met zijn gezin.
- Liefst 85% van de deeltijdse arbeid wordt door vrouwen gedaan en
42 % vrouwen werkt deeltijds. Dit heeft een grote impact op hun latere pensioen
.
Genoeg
stof om over na te denken voor dag 1 van mijn bloggen meen ik...
Vragen of opmerkingen? Akkoord met de stellingen van Annick Lambrecht? Laat het ons hier weten.