In, naast en achter het peloton

Met Carlos Sastre stond de beste renner van dit peloton in Parijs op het hoogste podium. Hij is de enige die het geel ging zoeken, dan nog van zijn eigen ploegmaat Fränk Schleck. Hij was mee met Menchov op Prato Nevoso. Op l'Alpe-d'Huez was hij indrukwekkend in vergelijking met de rest. Sastre is geen verrassing. Hij was derde in 2006 en vierde in 2007. De eerste en de derde van 2008 mochten niet starten. Hij klopte dus de tweede van vorig jaar. Sastre had ook de sterkste ploeg en maakte het best gebruik van de teamsterkte.

Cadel Evans maakte geen enkele fout. In een kleurloze Tour - die wel bol stond van de spanning - hield hij tot zaterdagmiddag het pak gesloten. Reed de Australiër een normale tijdrit, dan was hij de winnaar. Ik had verwacht dat hij maximaal 40, zou verliezen op dagwinnaar Schumacher. Sastre reed simpelweg op zijn niveau, maar dat was voldoende. Hij was de meest frisse, Cadel was moe.

Bij de Tourstart was Evans de grote favoriet, samen met Menchov en Valverde. De Rus hielp het zelf naar de knoppen. Valverde bewees dat zijn supervorm van de Dauphiné Libéré na één week Tour voorbij was. Die twee faalden. Zo kom je bij Sastre terecht die ik op de tweede rij zette. Dit was voor mij een kleine Tour met een kleine winnaar en een grote verliezer. Op de laatste col na is er niets gebeurd dat iedereen deed rechtveren uit de zetel. Daar sloeg Sastre toe. We zagen een Menchov die brak en terugvocht, terwijl Evans de laatste 4 kilometer zijn verantwoordelijkheid opnam.

Als er dan toch iets gebeurde, dan klopte er iets niet. Het geval Riccardo Riccò kon de wielersport missen. Andy Schleck en Bernard Kohl zijn voor mij dé revelaties. Die Oostenrijker was ei zo na tweede. Wie had dat verwacht? Dat worden volgend jaar hoofdrolspelers. Alberto Contador moet in 2009 met deze twee mensen rekening houden. Indien we mogen starten natuurlijk.

Ik kan me goed voorstellen hoe Evans en Sastre zich voelen. Met Lance Armstrong en Alberto Contador won ik wel acht keer de Tour, maar slechts twee keer zat ik echt in de schoenen van de protagonisten van vandaag. Dat was in de Tour van 2003 en die van vorig jaar. Vijf jaar geleden dreigde alles verkeerd te lopen met Armstrong. In de eerste chrono had hij 1'30'' moeten toestaan aan Ullrich. Hij was niet op zijn gemak, maar de avond vóór Nantes keek hij mij in de ogen en zei: Ullrich gaat eraan. Hij won de Tour met 1'01''.

Vorig jaar in Angoulême was het anders. We waren heel onzeker. Contador was wat ziekjes en niet meer fris. Hij startte met 1'50'' voorsprong en hield 23'' over. Het was immens stressen. Hij was toch zo nerveus van de avond voordien. Zo jong, zo'n grote druk. Dat is het verschil met Sastre die toch al heel wat watertjes doorzwom. Lance volgde die tijdrit in mijn auto. Ik weet nog goed wat we elkaar zegden in de afleiding van de volgauto's. Dit was een heel speciaal moment.

Ik ken het parcours nog niet. Ik lees dat er onweer in de lucht hangt en tegenwind bij de finale. Voor een leider is het beter dat het een snelle tijdrit wordt. Liefst met rugwind en op een droge omloop dat meer risico's toelaat. Indien je 1u07' over de afstand doet in plaats van 50', dan is dat een kwartier minder dat je tijd kan verliezen.

De Tourwinnaar is het gevolg van een optelsom over drie weken van wie het best recupereert en nog het meest fris zit. Sastre geeft me een betere indruk, al is dit subjectief. Ik ken Evans onvoldoende om te weten hoe hij met die anderhalve minuut achterstand omspringt. Hij lijkt me iets minder kalm. De druk ligt op zijn schouders. Hij is dé grote favoriet. Hij moet winnen. Het geel maakte hem emotioneler, ik zag ook al dat hij het even aan de stok had met een cameraman, een politieman, een toeschouwer. Rust is de basisvoorwaarde om maximaal te presteren.

Veel hangt af van het moment zelf. Het is alleszins niet het moment om te experimenteren op zo'n belangrijke dag. Evans heeft een 'ingereden' fiets van één miljoen euro, zoals Trek destijds voor Lance een fiets van één miljoen dollar ontwikkelde. 'The Boss' wou hem echter niet. Tussen Cérilly en en Saint- Amand-Montrond moeten de benen spreken.

Zoals voorspeld is er gisteren niets gebeurd. Dit was een heel logisch verloop na drie toch wel zware bergetappes. Het peloton is kapot en snakt naar Parijs. De Tour wordt gewonnen in de Pyreneeën, de Alpen en de tijdritten. Dat zijn de sleuteletappes. Maar net als in Parijs-Dakar heb je ook in de Tour verbindingsritten.

Er zijn er wel altijd die nog trek hebben, zoals Marcus Burghardt en Carlos Barredo. De Spanjaard is een renner naar mijn hart. Hij traint altijd samen met Rubiera, een van mijn veteranen van vele oorlogen. Ik had snel door dat Barredo het zou moeten afleggen tegen Burghardt, die veel explosiever is. Al kon ik wel genieten van het duel dat ze in volle finale opvoerden.

Rest nog de big clash van zaterdag. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik begin te twijfelen dat Evans zegezeker is. Hij moet toch uitkijken hoor. De laatste tijdrit in de Tour is geen normale chrono. De omstandigheden zijn heel anders. In de eerste plaats telt de fysieke paraatheid en pas dan de tijdritcapaciteiten. Het zou niet de eerste keer zijn dat een specialist niet in de eerste vijf rijdt. Carlos Sastre is echt goed en Evans gaf me de voorbije dagen geen goede indruk. De Madrileen heeft het geel, dan kan je altijd iets meer. Hij heeft nog een bijkomend voordeel dat hij alle tussentijden van zijn grote rivaal zal kennen.

Ik heb ook enkele referenties bekeken. Was ik Evans, dan zou ik toch niet al te zeker zijn. In verschillende omstandigheden draait het dikwijls om de zestig of zeventig seconden. Het wordt dus sowieso een heel mooi tweegevecht.

En dan was er nog wat randnieuws van Johnny Schleck die vandaag even dreigde uit te groeien tot het hoofdnieuws. Ook dat is de Tour. Ik begrijp deze actie niet. Als het een routinecontrole was, oké. Maar in het andere geval weet ik niet wat ik ervan moet denken.

We zagen in 13 kilometer Alpe-d'Huez meer dan de voorbije 2500 kilometer. Een cliché zegt dat wie hier in het geel staat ook in Parijs deze trui aantrekt, maar ik denk dat deze wielerwijsheid dit keer niet opgaat. Cadel Evans moet in staat zijn om over 53 kilometer gemakkelijk Carlos Sastre terug te zetten. Zelfs al stel ik vast dat Evans duidelijk minder in conditie is dan vorig jaar. Bergop zijn er telkens zeven à acht renners beter. En toch heeft hij in normale omstandigheden gewonnen spel. Al is die laatste chrono altijd iets speciaals. Er is het gegeven dat Sastre elke dag beter en beter wordt en de rest minder. Hoewel. Alberto Contador verloor vorig jaar in Angoulème 1'27, ten opzichte van Evans over dezelfde afstand. Maar Alberto is wel een betere tijdrijder dan Sastre.

Toch denk ik dat er onder het avondeten een hartig woordje gepraat wordt onder Riis' renners. Of helemaal niet. Ik dacht niet dat zich het ideale plan heeft ontrold. Carlos Sastre moest openen met een spijtende aanval, dat was goed. Maar dan moest er een counter volgen van Fränk Schleck. Sastre pakte wel het geel maar Riis verliest daardoor de Tour.'<br><br><!--para2-->'Ik zag dat de Schlecks er niet gelukkig uitzagen. De beste coureur van deze Tour is Andy Schleck. Jammer van zijn hongerklop op Hautacam, anders speelde hij misschien nog mee in het spel om het geel. Hij liet vandaag een immense kans liggen om l'Alpe- d'Huez te winnen.' <br><br><!--para3-->'Denis Menchov reed ook een heel merkwaardige slotklim. De Rus viel aan de voet aan en stond twee kilometer verder te voet. Hij is niet langer een kandidaat-Tourwinnaar.'<br><br><!--para4-->'Er werd onder de favorieten niet gereden, want Samuel Sanchez kon terugkeren. Kohl zag bijvoorbeeld nog roder dan zijn rode bollen op zijn bolletjestrui, maar kon toch de schade beperken. Ik verwacht niets van de volgende twee dagen. Na de Alpen ligt volgens mij het podium vast: 1. Evans, 2. Sastre, 3. Menchov.

Cadel Evans is voor mij de winnaar van deze tweede slag in de Alpen. Hij staat een stevige stap dichter bij de eindzege. Ik had het gevoel dat Evans op een bepaald moment niet op zijn gemak zat, maar het ging snel over. Yaroslav Popovych meesturen in zo'n ontsnapping was goed gezien. Zat Cadel Evans in de problemen, dan kon hij zich nog altijd laten afzakken. Al vond ik het persoonlijk toch beroerd dat de kandidaat-Tourwinnaar alleen zat in een groep van bijna twintig man. Er moest maar iets gebeuren.

CSC-Saxo heeft het perfect gespeeld, maar Bjarne Riis koopt er niets mee. De twee mannetjes voorin, Voigt en Arvesen, lieten zich op bevel netjes afzakken om hun deel van het werk te doen. Vijf CSC'ers op een rij, het oogt mooi, maar je moet het dan ook afmaken ook. Dit was een slag in het water. Sastre probeerde een halve uithaal, maar hij werd geconfronteerd met de wet van de 2.500 meter. Daarboven kan je niet versnellen. Iedereen zat à bloc. Door de ijle lucht verlies je enorm veel kracht. Iedereen rijdt dezelfde snelheid. Je kan je goed voelen, aanvallen en 200 meter verder ineenzakken.

Dé verliezer van de dag is Denis Menchov. Wie de Tour wil winnen, mag niet op zo'n stomme manier alweer tijd verliezen. Dit was al de tweede keer in dik twee weken. Eerst 38, naar Nantes in een waaier die hij niet zag wegrijden en nu 35, in een afdaling. De kloof is al een dikke minuut. In de Tour betaal je dit soort missers cash.' <br><br><!--para3-->'Voor Fränk Schleck en co. is het heel simpel vandaag. Ze moeten de beuk erin gooien vanaf La Croix de Fer. Was ik Riis, dan stuurde ik Andy Schleck voorop en liet ik Sastre aanvallen op de voorlaatste col. Ik ben helemaal weg van wat die jonge Andy Schleck als debutant allemaal uit dat krachtige lijf van hem schudt. Hij is een van de sterkste van de koers.

Vanaf zondag ben ik zelf aanwezig voor de sleutelritten van deze Tour de France. Ik ben adviseur op de Amerikaanse televisiezender Versus en ben ook samen met Bob Roll in een dagelijkse televisieshow na de rit.

Ik blijf erbij dat deze Tour beslist wordt in de woensdagetappe naar L'Alpe d'Huez en in de tijdrit van zaterdag. In de drie overgangsritten is er niets gebeurd. Geen aanval à la Oscar Pereiro dus. Vandaag kon er ook niets gebeuren. Ik verwacht ook niet veel van de rit naar Prato Nevoso zondag. Tenzij de koers ontploft tussen de Agnello en de slotklim in. CSC-Saxo heeft de sleutel in handen. Schleck & Co moéten uit de loopgraven komen.

Alles op L'Alpe d'Huez zetten is uiterst risicovol. Carlos Sastre en Fränk Schleck dreigen zaterdagavond de afrekening te krijgen van Cadel Evans.

Ik heb anders wel genoten van Mark Cavendish. Wat een geweldige rasspurter is dit. Vandaag zat hij bijna ingesloten, maar dan nog flikt hij het meesterlijk. Een spurt moet natuurlijk nog altijd gereden worden, maar toch. Hij kan in deze Tour gewoon niet verliezen. Zelfs al zit hij al van veel te vroeg aan de leiding. Scoren aan honderd procent, heet dat. Maar nu zou ik toch zeggen: Please, Mark, go away, ga eruit. Het is genoeg en heel mooi geweest. De Giro volledig en twee weken Tour en dan nog Peking.

Anderzijds is er het nieuws dat Saunier Duval ook Leonardo Piepoli heeft ontslagen, net als de positieve Riccardo Riccò. De twee kopmannen dus en de ploeg op non-actief tot meer duidelijkheid. Dit is een zware slag voor het wielrennen. Piepoli is er eentje als Manuel Beltran. Een veteraan van 37 jaar. De demonstraties die ze gaven op Super-Besse, Bagnères-de-Bigorre en Hautacam waren een beetje te flagrant. In al die jaren had Piepoli nog nooit een Tourrit gewonnen, en nu deed hij het in de herfst van zijn carrière.

Alweer een positieve epotest. Bij de eerste twee gevallen was de koers nog belangrijker dan die twee domoren. Eerst een veteraan en daarna een jongen die toch al 27 was.

'Nu is het anders. Riccardo Riccó werpt een schaduw op de Tour. De wedstrijd zelf was gisteren niet belangrijk ook al toonde Cavendish voor de derde keer dat hij een topvedette wordt. Maar dit terzijde.

Drie valsspelers in één week Tour, dat is veruit van het goede te veel. Ik snap ook niet waarom de gendarmerie telkens zo'n machtsvertoon moet tentoonspreiden. Dan nog vlak voor de start in het oogveld van iedereen. De toestand is véél slechter dan vorig jaar, na de zaak Vinokourov en Rasmussen. Als de renners daar nog niet uit geleerd hebben, dan begrijp ik het niet.

Alles was dit keer veranderd, zo zegden ze in Brest. Het zou allemaal véél beter worden. Zeker nadat o.a. de 'slechteriken' van Astana niet uitgenodigd waren. Er zijn dus nóg andere slechteriken. Dit is een verschrikkelijk slechte dag voor de sport enerzijds, maar op termijn kan dit lonend worden.

Ik sta versteld van de mentaliteit van sommigen. Er zijn toch al genoeg voorbeelden geweest in het recente verleden. En dan toch nog proberen omdat een product zogezegd onopspoorbaar is. Dat zijn jongens die niet verder zien dan hun neus lang is. Hun mentaliteit zit verkeerd. Zijn die mensen dan vergeten dat er zoiets als een biologisch paspoort bestaat? Dat systeem is niet opgezet om producten op te sporen, maar om anomalieën aan te tonen.

Dus wie foefelt, gaat nooit vrijuit.

Gisteren schreef ik dat deze nieuwe dopingtoeren in de Tour me tot nadenken stemt. Zoeken ze in de Tour dan meer en dieper dan elders? Of zou het kunnen omdat de Tour te groot is geworden waardoor sommigen verdwaasd worden door eventueel succes. Indien die drie positieve A-stalen bevestigd worden, dan heeft deze Tour een probleem dat groter is dan vorig jaar.

Een typisch Tourdagje met alles erop en eraan. Evenveel, of zelfs meer nieuws in de marge dan in de koers zelf. Maar eerst de wedstrijd: CSC-Saxo speelde het clever. Bjarne Riis liet de controle over aan de ploeg van Cadel Evans en uiteindelijk won hij nog zijn eerste etappe van deze Tour met Kurt-Asle Arvesen. Al snapte ik helemaal niet waarom ze op de Portel als gekken tekeergingen omdat Oscar Pereiro ging vooroprijden. Waarom toch? Indien de Spanjaard vijf minuten nam, speelde hij weer mee in de stand. Dat was toch het probleem van leider Cadel Evans en niet dat van Fränk Schleck?

We krijgen nu drie ritten met een grote kans op eenzelfde koersontwikkeling. Dat wordt telkens een gevecht tot de juiste groep wegrijdt met voor Evans vrij ongevaarlijke mensen. Silence-Lotto kwam gisteren voor het eerst sinds Brest een uur lang uit de pijp. Niet slecht na twaalf dagen.

Wat op de rustdag in Pau gebeurde en vanmorgen in het hotel van Barloworld is veel ernstiger dan de etappe Lannemezan-Foix. Ik kon niet deelnemen aan de stemming onder de ploegen om de ProTour op te blazen. In principe ben ik dus met Astana nog het enige lid. Ik vind dat de collega's heel lichtzinnig over dit probleem zijn heengestapt. De ProTour was goed op zich. Hij had zijn bestaansrecht naast de organisaties van de grote ronden. Wat doe je straks met al de andere proeven? Ik wil ook nog die wedstrijden in bijvoorbeeld Catalonië, Romandië en de Dauphiné Libéré rijden. Al kan ik moeilijk alleen koersen.' 'En dan is er nog het geval Moises Dueñas. Ook dit begrijp ik totaal niet. De Tour was dus amper vier dagen bezig en de eerste positieve epotest was een feit. Na zes ritten dus twee epo-gevallen. Ik stel vast dat dit in de Tour gebeurt en in andere wedstrijden niet. Ook dit stemt tot nadenken.

Ik denk dat Cadel Evans een dubbel gevoel overhoudt aan zijn allereerste geel. Het is ontzettend leuk om op een rustdag dat sieraad vanaf je balkon te laten zwieren in de wind. Maar het is eerder een vergiftigd geschenk. Er resten nog twaalf dagen tot de Champs-Elysées.

Voor de Australiër was het beter omgekeerd: Fränk Schleck in het geel met één seconde voorsprong. Dan had CSC-Saxo de controle overgenomen. De Tourmalet en de Hautacam maakten veel duidelijk en dan weer niet: Evans is de beste ronderenner van dit pak, maar hij zit altijd alleen in de bergen. Zelfs een blinde ziet de collectieve sterkte van CSC-Saxo. Was ik Bjarne Riis, dan gokte ik nu en liet de Tour enkele dagen op zijn beloop.

Dé Tourfavoriet staat in het geel. Aan hem om het gewicht van de Tour te dragen. Er rest nog voldoende tijd om er een uitputtingsslag van te maken. CSC-Saxo heeft met Fränk en Andy Schleck en Carlos Sastre drie torens om te schaken tegen één van Silence-Lotto. Al is Cadel Evans wél het koninginnenstuk van deze Tour die bloedspannend blijft, maar dat komt omdat de favorieten elkaar beloeren.

Indien Christian Vande Velde na de Pyreneeën derde staat en nog uitzicht heeft op de Tourwinst, dan zegt dat alles over het soortelijk gewicht van de hoofdrolspelers.

Ik neem aan dat we Evans daags na zijn uitschuiver op Hautacam niet op volle oorlogssterkte hebben gezien. Hij zal enkel maar beter worden. Hij was al de gedoodverfde Tourfavoriet, hij is dat nu nog meer.' Wil CSC-Saxo de eindwinst, dan moeten Fränk Schleck en Sastre minstens drie minuten uitlopen op Kuifje vooraleer de slottijdrit begint.

Dé vraag is wat Silence-Lotto met dat geel doet? De ploeg gaf nog geen trap te veel. Het kan dat Evans' waterdragers in de overgangsritten plots een andere gedaante aannemen. Geel transformeert dikwijls een ploeg.

Deze Tour heeft me nog niet echt verrast. Valverde zakte wel door het ijs, maar dat zat er ook in. Ik noteer enkel de Duitser Bernard Kohl als aangename surprise.