In, naast en achter het peloton

Niet Alberto Contador, maar Mark Cavendish is voor mij dé man van de Tour geworden. Hij is een nieuwe wereldster, alleen moet hij nu nog bevestigen. Maar ik zie niet in waarom hij dat niet zou doen. Alberto Contador stak er misschien 10 procent bovenuit, Mark tussen de 15 en 20 procent. Bij manier van spreken kan hij zelfs op een leegloper nog winnen. Hij kan misschien verliezen met wat cowboys in de regen of op een finish als Montjuich. Er komt nu natuurlijk wel druk. Wie de Brit voortaan klopt, zorgt voor wereldnieuws.

Zonde dat Alberto Contador niet meer voor de zege durfde te gaan op de Ventoux. Hij durfde niet meer na wat die professor Vayer en Greg LeMond enkele dagen geleden over hem vertelden. Won hij, dan kreeg wéér een bak kritiek over zich heen. Ach, het was gewoon schandalig. Het is onnozel te zeggen dat hij een VO*-max heeft van 99. Marco Pantani en Miguel Indurain balanceerden tussen 82 en 84. Zodus...

Ik vond het al bij al toch een leuke Tour, met strijd en spanning. Het was sowieso al een speciale editie met de comeback van Lance die voor mij een megafantastische prestatie leverde. En eerlijk, ik hoop ooit nog eens zelf deel uit te maken van het Tourpeloton.

In het wielrennen blijft weinig plaats voor toeval, dat hebben we gisteren weer eens gemerkt. We gaan het toch geen toeval meer noemen dat Cavendish en Hushovd spurtten voor de overwinning, ondanks een colletje van tweede categorie in volle finale? Een moderne sprinter kan ook een bergje verteren. Geen opeenvolging van verschillende cols, maar zo eentje, ja hoor. Het vergt alleen even op de tanden bijten. De reden daarvoor is het betere materiaal maar vooral de trainingsmethodes die zorgen voor een nivellering in het peloton. Het verschil tussen de kopmannen en hun helpers is weer wat kleiner geworden. Zie maar eens wat een gemiddelde ze gisteren met zijn allen reden op een parcours in de Ardèche, drie dagen voor het slot van de Tour. Het tekent meteen ook de magie van deze organisatie.

Als ik het heb over toeval, dan verwijs ik ook graag naar de prestatie van Greg Van Avermaet. Misschien dat velen zullen zeggen: vierde, wat stelt dat voor? Ik antwoord daar op dat ik een debutant als Greg veel liever vierde zie eindigen op een paar dagen van het einde, dan tweede in de derde etappe. Dit zegt zoveel meer over zijn inhoud en motor. Wat hij vorig jaar deed in de Vuelta, waar hij puntenwinnaar werd, was dus geen toeval. Ook dàt niet.

Tenslotte mijn pronostiek voor de Ventoux: 1. Contador, 2. Fränk Schleck, 3. Andy Schleck.

Ik nam de tijdrit op video op omdat ik zelf in de kermiskoers van Ninove aan de slag was. We eindigden met een man of tachtig in de spurt. Ik ben tevreden, het was een goede training.

Ik ben geïmponeerd door 'Alberto, El Fenomeno'. Ik had niet verwacht dat hij zou winnen. Contador heeft totaal niet de morfologie van een tijdrijder. Hij is voor mij een fenomeen. Qua recuperatie in een grote ronde is hij volgens mij acht tot twaalf procent beter dan de rest.

Hij ziet ook minder af. Neem nu die koninginnenrit. Hij zat te spelen op zijn fiets. Hij toont ook zelden zijn limieten. Twee keer viel hij aan en pakte twee minuten. En nu wint hij ook nog de lange tijdrit. Dat is 100 op 100.

Andy Schleck is een fantastische coureur, maar Contador is te sterk. Ik verwacht dat Andy schittert op de Mont Ventoux.

Ik had beter verwacht van Armstrong, al kan je het nu ook weer niet als een volledige tegenvaller bestempelen. De omwentelingen, zijn handelsmerk, zijn er niet meer als vroeger. Maar ik wil hem wel niet beoordelen op deze tijdrit. Wat hij in deze Tour voor elkaar heeft gebracht, is zoveel belangrijker. <br><br><!--para5-->Dan is er nog Maxime Monfort. Twaalfde! Dat zegt veel over de staat van frisheid van de Ardennees die ondertussen bij de top vijftig van de wereld hoort. Ik zag alleen al aan zijn tijdritpositie dat zijn team heel veel geïnvesteerd heeft in deze waardevolle coureur.

Alberto Contador is veel slimmer dan iedereen denkt. Hoed af voor een jongen die nog altijd maar 26 jaar is. Hij speelde het leep door een cadeautje uit te delen. Daar is niets mis mee. Een geschenk geven is belangrijk als kandidaat-eindwinnaar.

Ik zei enkele dagen geleden dat Alberto Contador niet op beide oren mocht slapen. Wel, dan kan hij nu wel rustig indommelen. Wilde hij, dan won hij in Le Grand Bornand met de vingers in de neusgaten.

Hij maakte op de Col de la Colombière wel een raar manoeuvre. Zijn korte uitval deed Klöden de rol lossen. Heeft hij effectief met de Duitser gepraat? We zullen het nooit weten.

Hij diepte wel de kloof met zijn tegenstanders uit. Daar hoorde Andreas Klöden ook bij. Net als Lance Armstrong. Anderhalve minuut op Lance was niet zo veilig met zo'n lange tijdrit voor de boeg. Nu voelt hij totaal geen bedreiging meer. Contador had Klöden en Armstrong gisteren veel liever niet aan zijn zijde.

Ik denk dat Lance Armstrong kon blijven volgen indien hij dat wou. Twee dagen op rij voerde hij een fantastisch nummer in de achtergrond op. Armstrong denkt echter op termijn. Hij wil in Parijs op dat podium wat op zich al een meesterwerk is na zo'n lang oponthoud. Armstrong denkt echter altijd gestructureerd vooruit en weet dat hij er beter aan deed reserves te laten voor de tijdrit van Annecy. Hij is o zo professioneel in wat hij onderneemt. Zoals zijn comeback, zijn terugkeer naar de Tour, zijn Livestrong, zijn nieuwe ploeg. Armstrong heeft in deze Tour het wielrennen veranderd en aangetoond dat leeftijd niet echt zo'n grote rol heeft zolang je niet een oude grijze baard hebt.

Ik pik er vandaag vier renners uit. Cadel Evans, Jurgen Van den Broeck, Lance Armstrong en Jens Voigt.

Over Voigt wil ik niet veel zeggen: ik huiverde in mijn zetel toen ik zijn doodsmak zag. Een valpartij aan zo'n snelheid wil ik nooit meemaken.

Wat Cadel Evans betreft krijg ik gelijk. Ik zei al tijdens de Dauphiné Libéré dat het niets zou worden. Hij was veel te vroeg top. Cadel is geen superkampioen. Enkel in topvorm kan hij Contador pijn doen. Hij heeft zich veel te goed willen voorbereiden op deze Tour. Hij is kapot gegaan aan de druk en moet het uit zijn hoofd zetten dat hij ooit de Tour kan winnen.

Mijn naamgenoot, VdB'tje, deed het heel goed. Hij reed fantastisch, alleen heeft hij niet de minste ervaring om een finale van een koers te rijden. 10 op 10 voor zijn prestatie, maar hij deed veel te zot. Vijftig kilometer van het einde begon hij er al aan en in de afdaling sloeg hij geen beurt over. Hij sprong op alles en iedereen als eerste. Hij was té gretig. Een oude, lepe vos als Astarloza had dat gauw gezien.

En ik heb ook weer genoten van Armstrong. Indrukwekkend. Dat is nu eenmaal het verschil tussen een twaalfcilinder en een gewone motor. Was de Tour vijf à zes weken, dan was hij wel dé kandidaat-winnaar.

De koers in Ingelmunster was tijdig gedaan zodat ik het spektakel op Verbier kon zien. Ik reed geen prijs, maar dat is bijkomstig. Eigenlijk was deze etappe een kopie van Arcalis, uitgesmeerd over drie keer zoveel kilometer. De hiërarchie is gerespecteerd. Tot in de details.

Opnieuw wachtte Andy Schleck tot Alberto Contador al weg was. Het was een vlijmscherpe demarrage, maar ik zou de Luxemburger graag eens samen met Contador zien vertrekken. Iedereen zegt nu wel dat Lance Armstrong deze Tour niet wint, hij staat toch lekker tweede. Maar in principe gebeurt het inderdaad niet, want er is er eentje beter.

Ik hoorde Lance verklaren dat hij Contador niet zal aanvallen. Ik geloof dat hij hem niet rechtstreeks aanvalt, maar wat is aanvallen? Hij kan ook meeglippen in een lange ontsnapping. Wat gaat zijn team dan doen en wat doen de anderen? Ik zou het graag zien gebeuren, alleen al voor de spankracht.

Gaat Astana de hele derde week alles kunnen controleren? Team Saxo Bank nam toch de regie ineens over. Gebeurt zo'n sluikse beweging, dan kan Armstrong wel nog deze Tour winnen. Was ik Alberto Contador, dan sliep ik de volgende dagen absoluut niet op beide oren. Hij moet uiterst waakzaam zijn.

Ik zette met een zwaarmoedig gevoel mijn televisie uit. Dit had George Hincapie niet verdiend. Wat bezielde die jongens van Garmin-Chipotle om alsnog aan de kop te sleuren voor een verloren zaak? Wielrennen kan soms best onrechtvaardig zijn. Zo toonde Besançon nog eens aan. 'Mister George' verdiende dit niet. Het is zo'n gentleman op en ook naast de fiets dat dit misschien wel dé absolute bekroning was geweest uit zijn carrière. George is iemand van het uitstervende ras dat zich altijd honderd procent belangeloos wegcijfert voor de ploeg. Een welopgevoede New Yorker die altijd even galant is. In plaats van de max werd het voor de wegkapitein een blamage. Ik kan zo de uitleg van Garmin voorspellen.

Zogezegd zullen ze gereden hebben voor de zesde plaats van Wiggins. Allez, toe! Iedereen weet toch dat het gele rijk van George maar één dag zou duren. Ik had wel eens willen in de volgauto van Team Columbia zitten. Het moet niet evident zijn geweest om enerzijds te pogen het geel én het groen te bemachtigen. Ik snap helemaal niet waarom Cavendish dan nog gediskwalificeerd werd ook.

Wat bezielde Thor Hushovd om op rechts naast de dranghekken te spurt in een ruimte van één meter groot. Ik heb die beelden verschillende keren bekeken. Indien dat fout is van Mark, ja, dan moeten ze straks veel de uitslag herschrijven. Ik vind de actie van Cervélo ook van weinig fairplay getuigen om daarom klacht in te dienen voor een spurt met de dertiende plaats als inzet. Smalletjes toch. Meteen is het gevecht om de groene trui over. Het was nochtans meeslepend.

Het verwonderde me ook niet dat Ivanov won en niet Bennati of Ciolek die negende en tiende eindigden. Zo gaat het altijd wanneer spurters zich in zo'n marathonontsnapping mengen. Ze moeten zoveel gaatjes dichtrijden, dat ze al hun snelheid kwijt zijn vooraleer het moment van de waarheid zich aandient. Boonen hoeft dat dus ook niet te doen, maar moet zijn snelheid opsparen voor de Champs-Elysées.

Ik dacht dat ik Richard Virenque aan het werk zag. Hij had een patent op dit soort numéros in de bergen, zoals die julidag in 2003 in Morzine. Maar Heinrich Haussler is nu niet bepaald een jongen die als klimmer geboekstaafd is. Die Duitse Australiër intrigeert me al het hele seizoen. De manier waarop hij fietst trekt me aan. Ik had het er al eerder over met een Italiaanse biomechanicus. Hij heeft een heel aparte trapcapaciteit. Het zit in de hiel en het is aangeboren. Het levert een economische pedallage op. Je kunt dat niet leren. Heb je Haussler al zien fietsen? Zijn lichaam beweegt gewoon niet. Hij kan twee tanden groter trappen om zich te sparen en drie tanden kleiner rijden dan de anderen als het moet. De laatste tien kilometer ging hij zelfs sneller dan in het begin van de rit. Je kunt dat bij Haussler ook zien tijdens het spurten. Hij 'stoempt' niet, maar trapt.

Lance Armstrong heeft ook zoiets over hem. In topconditie geeft Boonen ook de indruk heel gemakkelijk te peddelen. Kracht gaat altijd uit van pédallage. Je ziet dat bij sommige tijdrijders, maar Cancellara bezit dat minder. Dat is ook de reden waarom hij geen lange tijdritten wint.

Het was gisteren het dagje van Cervélo. Enig mooi toch hoe Hushovd in de Vogezen de groene trui weghaalde van de schouders van Mark Cavendish. En dat na de bergen van de Vogezen! Zulke zaken zie je enkel in de Tour. Dat maakt het verschil uit met de Giro en de Vuelta. De etappe naar Colmar was te vergelijken met een Toscaanse rit in de Ronde van Italië. Daar zal je de Noor nooit zulke inspanningen zien doen. Precies daarom bezit de Tour zoveel meer magie dan eender welke andere rittenkoers.

Misschien moeten ze in de toekomst maar beter de uitzending beginnen met een samenvatting van wat al aan de rechtstreekse beelden is voorafgegaan. Het zou de Tour zoveel spannender maken en de mensen meer inzicht geven. Hoe komt de winnaar aan een gemiddelde van 43,4 km per uur hoewel het tijdens het bekijken van Nicki Sörensen niet de indruk gaf dat het zó snel ging. Ik was geïnformeerd dat er al een grande bataille aan voorafgegaan was.

De Deen won, maar voor mij was de achtste plaats van Mark Cavendisch zoveel belangrijker dan de gloriedag van deze brave waterdrager van Bjarne Riis.

De Brit is voor mij nu al dé man van de Tour 2009. Hij heeft heel het peloton in een dodelijke wurggreep. Vittel leverde hét ultieme bewijs dat iedereen bang is van deze 'Canon Ball'.Geen enkele andere ploeg durfde het aan om de leidersploeg AG2R te helpen. Cavendish voert een schrikbewind. Als hij beslist zijn team te sparen, wordt er niet gespurt.

Dit is onwijs. Je gaat me niet komen vertellen dat ze met verenigde krachten die kloof van drie minuten niet konden dichtrijden. Als je dat niet doet dan word je nooit

De twee voorbije ritten duelleren voor de prijs van de saaiste rit en de saaiste sprint. Toch wil ik vandaag hulde brengen aan een man die het toch maar aandurfde om 163 kilometer lang een kat- en muisspelletje te spelen met het peloton. Johan Vansummeren is een man van een uiterst zeldzaam ras geworden. De boomlange Limburger is een coureur van alle seizoenen. Hij staat er voor de ploeg in het voorjaar, in de zomer en in het najaar.

Summie is een lekker ouderwetse krijger. Ik mag hem graag. Hij is een grote troef voor de ploeg. Je hoort niet veel van hem, maar hoed af voor wat hij de laatste drie jaar presteerde. Hij is van goudwaarde voor Silence-Lotto. Zo hebben we geen tien Belgen. Hoeveel kilometers heeft die al op kop gereden? Hij is geen veelprater. Op dat vlak doet hij een beetje denken aan Stijn Devolder. Als jonge prof reed hij nog bij mij bij Domo. Ik sprak er graag mee. Hij is een heel welopgevoede man.

Toch wil ik hem meegeven dat hij in het vervolg beter handschoentjes draagt. Heeft hij het ongeluk dat hij valt, dan zal hij wel snel het verschil ervaren.

Ik was blij dat er eindelijk eens een Belg mee de etappe kleurde. Zoals Sébastien Rosseler ook al deed. Dan had je nog twee uitvallen van Jurgen Van den Broeck en dat was het voorlopig voor ons land. Indien Boonen niet beter spurt, betekenen we niet veel in de Tour. Enkel nog in de klassiekers spelen we mee. Dieper kunnen we niet vallen. De Tour is specialistenwerk geworden. Succes wenkt op voorwaarde dat je spurter, klimmer of tijdrijder bent. Ook al staat Monfort momenteel twaalfde, ik denk niet dat we dit jaar iemand hebben die top-twintig aankan.

Over Cavendish kan ik kort zijn. Hij is absoluut de beste en beschikt over een vreselijke sterk team. Ik denk dat de trein die Team Columbia op de rails heeft niet moet onderdoen voor die van Cipo destijds. Het zijn allemaal jongens die op vlakke wegen 600 Watt ontwikkelen. En dan heb je nog Mark Renshaw erbovenop.