tv-serie: 7 / extra's: 3 / totale duur: 11 uur / Universal

In de oude, op de golven van Star Wars meedeinende sciencefictionserie Battlestar Galactica probeerde Lorne Greene de laatste restanten van de mensheid uit de handen van moorddadige robots te houden en naar de mythische planeet Aarde te leiden. Voor wie er eind jaren zeventig mee opgroeide en op de speelplaats de twee helden Apollo en Starbuck naspeelde, is deze nieuwe remake/update een kleine schok: die verdomde Cylons zijn sexy geworden! Weg zijn de wandelende olieblikken die ’By your command’ neuzelen; de robots zijn op eigen houtje geëvolueerd en hebben nu het uiterlijk, het gedrag en zelfs de gevoelens van mensen.

Wat dan nog het verschil is met de arme lui die ze ook hier naar het leven staan en het diepe heelal in jagen? Dát is de existentiële vraag die deze actieserie (want actie is er bij de vleet) een niet onaardig surplus geeft. Zeker als je weet dat het de mensen zijn die de Cylons oorspronkelijk creëerden.

De controverse krijgt het mooist vorm in Number Six, een blonde stoot die niet alleen bewijst dat er wel degelijk seks is in de ruimte maar ook te pas en te onpas het geloof in één god predikt. En dat terwijl de opgejaagde, 'goede' mensen ofwel atheïsten zijn, ofwel vaagjes de 'Heren van Kobol' aanhangen. De boze robots sturen ook duidelijk aan op voortplanting met mensen. Erg intrigerend allemaal, net als de politieke spelletjes tussen commandant Adama (nu gespeeld door Edward James Olmos, de man met het eeuwig vermoeide gezicht uit Blade Runner en de tv-serie Miami Vice) en de door kanker getroffen presidente van de uitgedunde mensheid (Mary McDonnell).

Er zitten tal van knipogen in naar de oude serie en er is zelfs een interessante gastrol voor Richard Hatch, de vroegere kapitein Apollo die lange tijd tegen deze remake gekant was - vooral omdat hij hem niet zelf mocht maken - maar zijn oordeel bijstelde na enkele afleveringen. Hij speelt nu een terrorist/intrigant die zich bijna tot vice-president laat verkiezen. En, o ja, hadden we al gezegd dat Starbuck verliefd wordt op Apollo? Nog niet juichend naar de holebi-federatie bellen: Starbuck is in deze remake een vrouw – zo vooruitstrevend is Battlestar Galactica nu ook weer niet. Maar deze sf-serie is wel veel onderhoudender dan ze op papier eigenlijk zou mogen zijn. We hebben ze bijna in één ruk uitgekeken en dat overkomt ons niet vaak. Met andere woorden: welkom terug, Battlestar Galactica. (tdc)