Home  Life  Film & DVD  dvd-besprekingen
  
The John Cassavetes Collection

DVD_Cassavetes3D films:      / extra's:      / dvd-box / Lumière

Zijn films deden zelden of nooit de kassa rinkelen en toch is John Cassavetes een sleutelfiguur in de Amerikaanse filmgeschiedenis. Vijf van zijn klassiekers zijn nu voor het eerst uit op dvd.

Zeg John Cassavetes (1929-1989) en je denkt aan Gena Rowlands, de schitterende actrice met wie de regisseur zijn leven en tien films deelde – ze staan ook samen op de doos van The John Cassavetes Collection. Maar Cassavetes maakte vooral naam als filmpionier, als koppigaard die streefde naar authenticiteit en huiverde van opgeblazen emoties en filmtrucjes. Hollywood was niks voor hem, maar zijn manier van werken had een sterke invloed op groten als Martin Scorsese, Francis Ford Coppola en Robert Altman.

Cassavetes’ eerste film, het met een handcamera gefilmde Shadows uit 1959, geldt als zijn onafhankelijkheidsverklaring. De ruwe, tijdloze parel over drie zwarte jongeren lijkt wel één grote improvisatie. De andere films in de doos – Faces, A Woman under the Influence, The Killing of a Chinese Bookie (in twee versies) en Opening Night – zijn telkens indringende observaties van complexe mensen in de marge van de maatschappij.

Makkelijk maken zijn films het de kijker niet. Zoals zijn goede vriend en Columbo-acteur Peter Falk het verwoordde: ‘Elke Cassavetesfilm gaat over hetzelfde: De mens is een god in verval, zoals filosoof Ralph Waldo Emerson zei. John zag dat verval met een scherpte die jij en ik niet zouden kunnen verdragen.’

In de box zitten ook twee uitstekende documentaires: een Franse uit 1968 en een recente van de Vlaamse regisseur Rudolf Mestdagh. (TDC)

(dienstmededeling: u gaat meer sterretjes zien)

Opgelet: vanaf dit punt in onze dvd-blog hanteren we een vijfsterrensysteem om films te quoteren, net als in de krant. Bij oudere recensies op deze blog kunt u in regel één (zwarte) ster toevoegen om de quotering te updaten naar het nieuwe systeem. Dit is de legende:

  Uitzonderlijk

   Zeer goed

  Goed

   Matig

  Zwak tot slecht

   Abominabel

For the record ook even aanstippen dat we de extra's op dvd's en blu-ray's quoteren naar kwaliteit, niet kwantiteit. Trailers, scène-indelingen en andere prullaria rekenen we niet mee als bonusmateriaal.

't Is maar dat u het weet. 

(dienstmededeling: Wie zijn onze recensenten?)

Mocht u soms denken 'Zoveel films en series krijgt die Tim De Cock toch nooit allemaal zelf gezien?': gelijk heeft u. Ik beheer wel deze blog maar doe geregeld een beroep op collega-redacteurs van andere afdelingen. Soms zijn zij trouwens ook beter thuis in bepaalde genres. Je kunt ons herkennen aan de hand van de initialen onder de recensies; Dit zijn wij:

(jbe) Jeroen Bernaer

(cb) Carine Bloemmen

(tdl) Tom de Leur

(edk) Eric De Keyzer

(jdr) Jo De Ruyck

(sdv) Sabine De Vos

(mdw) Mariena Dewulf

(pij) Pieter Janssens

(arg) Annelies Rutten

(wwo) Wouter Woussen

Was getekend: (tdc) Tim De Cock

The best of Louis Theroux

DVD_LouisTheroux documentaires:     / extra's:     / box met 4 dvd's / BBC-Memphis Belle-Standaard Uitgeverij

Als 'onderzoeker van bizarre organisaties en excentriekelingen' is Louis Theroux op zijn plaats bij de BBC. Én in uw dvd-kast, want als deze vierdelige box iets bewijst, is het wel dat zijn gespeeld onschuldige interviewaanpak ongeëvenaard blijft. Na meer dan tien jaar zit er amper sleet op deze selectie uit de documentairereeks Weird Weekends en de portrettenserie When Louis met... Pornoacteurs, wapengekken, neonazi's, mimespelers of Conservatieve parlementsleden: Theroux portretteert ze allemaal op een manier die even grappig is als verhelderend en onthutsend. Bovenal toont hij dat achter elke karikatuur wel een mens schuilt, wat je in bepaalde gevallen (de nazi's, om maar één mensensoort te noemen) eigenlijk liever niet had geweten. Het enige wat een beetje tegen deze collectie spreekt, is dat ze niet volledig is en dat de geportretteerden op de derde schijf erg Brits zijn, lees: nobele onbekenden voor het gros van onze landgenoten. Desalniettemin: warm aanbevolen. (tdc)

Ben Kingsley: Elegy + Gandhi

DVD_BDGandhi DVD_Elegy Elegy:    / geen extra's / dvd / RCV

Gandhi:    / extra's:     / blu-ray / Sony

Wat een vreemde, vreemde carrière heeft hij toch. Ben Kingsley was ronduit verbluffend in Gandhi, de biografische film die van de onbekende theateracteur een wereldster maakte en ook vandaag nog essentieel kijkvoer blijft, zeker in hoge definitie. Na dat prille hoogtepunt ging het op en af met zijn carrière, met 2005 als absoluut dieptepunt. In dat jaar sukkelde de man die zich door journalisten het liefst als 'Sir Ben' laat aanspreken in draken als A Sound of Thunder en zelfs Uwe Bolls BloodRayne.

Gelukkig toont Kingsley af en toe toch nog enig oordeelkunig vermogen en verrast hij met een schitterende acteerprestatie. In Sexy Beast bijvoorbeeld, en nu ook in Elegy. Kingsley speelt daarin een oudere-maar-daarom-niet-wijzere literatuurprof die zijn zoveelste studente verleidt en daarbij plots een nieuw gevoel ontdekt: jaloezie. Hoe zou je zelf zijn, met Penélope Cruz in je armen? De Catalaanse Isabel Coixet serveert alle dada's van auteur Philip Roth (The Dying Animal, vertaald als Een stervend dier) met een weliswaar licht melodramatisch sausje, maar de vertolkingen zijn subliem. (tdc)

(dienstmededeling)

Zou u man- of vrouwlief opgeven als hij/zij gedurende elf maanden niets van zich liet horen? Interessante vraag, waar u verder niet al te lang over hoeft na te denken want ik zocht gewoon een binnenkomer om u te bedanken. Dat u dit bericht nog leest, kan immers maar een van twee dingen betekenen. 1) U bent al veel te lang in het wilde weg aan het surfen, anders zou u geen tijd verspillen aan dit onzinnige tekstje. 2) U heeft een mateloos vertrouwen in deze blog en wíst gewoon dat-ie ooit weer geactiveerd ging worden.

Voor onze eigen gemoedsrust, hopen we dat toch enkelen onder u zich tot de tweede categorie bekeren. Aan hen dan ook onze excuses voor onze buitensporig lange afwezigheid. Ik zou kunnen uitleggen waarom, maar geloof me: 't zou saai zijn. Aldus vliegen we er maar weer in en presenteer ik, voorlopig nog zonder trots, omdat een mens na elf maanden stilte niet al te veel noten op zijn zang mag hebben: Het Nieuwsblad/De Gentenaar DVD en Blu-ray Disc Blog: Resurrection!

(tdc)

P.S. Tussen de actuele dvd's en blu-ray's zal ik af en toe ook de belangrijkere titels uit de ontbrekende elf maanden proberen te bloggen. Kwestie van het archief een beetje bij te houden.

(dienstmededeling: u gaat sterretjes zien)

Een nieuw jaar, een nieuw quoteringssysteem. De kranten Het Nieuwsblad, De Gentenaar en Het Volk stappen af van het puntensysteem voor hun recensies en gebruiken voortaan weer sterren, net zoals onze zusterkrant De Standaard. Ook deze blog past zich vanaf nu aan de nieuwe regeling aan. Dit is de legende:

Slecht / Zwak / Goed

Zeer goed / Uitstekend

Omdat het onbegonnen werk is om de nu al meer dan vijfhonderd recensies op deze blog opnieuw te quoteren, geven we ter referentie deze omrekentabel mee. Die vertoont bewust wat overlapping, omdat het ene systeem naar ons aanvoelen niet zo eenduidig te vertalen valt in het andere.

0 tot 4/10 =

5 à 6/10 =

6 à 7/10 =

7 à 8/10 =

9 à 10/10 =

Italian Stallion

Dvd_italianstallion film (1970): 2 / extra's: geen / Paradiso

'Het acteerdebuut van Sylvester Stallone!' Een beter excuus om ongegeneerd een erotische film te bekijken krijg je maar zelden aangereikt, dus mochten we Italian Stallion niet aan ons laten voorbijgaan. Filmhistorisch gezien (*) is vooral de openingsscène relevant: Stallone loopt door een besneeuwd stadspark, beklimt een speelrek en steekt zijn twee vuisten omhoog in triomf. Komt het u ook bekend voor? Inderdaad: dit is de embryonale versie van Rocky's trademark scene: de looptraining die eindigt met een overwinningsgebaar bovenaan de trap van het Philadelphia Museum of Art.

En verder? Tja, veel soft bloot dat vooral op de lachspieren werkt. Italian Stallion - de echte titel is The Party at Kitty and Stud's - is geen porno, dus wordt er gewriemeld dat het een aard heeft. Eerst tussen 'Stud' (Stallone dus) en wulpse Kitty, dan tussen een paar vrouwen (terwijl Stallone zijn eigen torso bewondert in de spiegel). Als tussenspel laat Stallone plots zijn linkerhand afkluiven door Kitty (**) en rost hij haar vervolgens af met een riem, waarna een vrolijk huiskamerfeestje losbarst met zes personen en een vervormde spiegel. De instructies voor laatste kwartier gingen vermoedelijk niet verder dan 'kleren uit en rol maar een beetje over elkaar'. Tegen dan valt het gewriemel helemaal niet meer te ontcijferen - de wazige videokwaliteit van het beeld groeit hier uit tot the poor man's flou artistique.

Typisch prille seventies, zullen we maar zeggen. Wel fijn van Sly dat hij niet te beroerd is zijn jeugdzonden (***) te delen met het grote publiek. Italian Stallion is alvast grappiger dan om het even welke film uit zijn verdere carrière. (tdc)

(*) Dit is een ernstige rubriek.

(**) Waarschijnlijk als subliminale illustratie van het feit dat hij 'om op te eten' is.

(***) Hij was 24, maar dat is 14 naar zijn maatstaven. En hij kreeg er maar 200 dollar voor.

Zeven films van Atom Egoyan

‘Lichtjes bizar’ is het minste wat je kan zeggen van zijn films. Maar ze zijn uniek genoeg om hun stempel te hebben gedrukt op de cinema van de jongste twintig jaar. Een snelcursus Atom Egoyan aan de hand van zeven dvd’s die Concorde Film zopas uitbracht, helaas zonder bonusmateriaal.

Egoyan_familycovHet zit in de familie - Als de films van de Canadese regisseur Atom Egoyan (47) soms nogal kil lijken, komt dat in de eerste plaats omdat een familie voor hem geen veilig nest is maar een bron van trauma’s. Het sardonische plezier waarmee Egoyan de klassieke ‘family values’ op hun kop zet, belet niet dat zijn personages emotionele geborgenheid kunnen vinden op ongewone plaatsen en dat maakt zijn films net wél warm. Een mooi voorbeeld is de tiener Van in de zwarte komedie Family Viewing (1987, 8/10). Hij is vervreemd van zijn vader, al te intiem met zijn stiefmoeder, en wanneer hij ontdekt dat papa de videobanden met zijn jeugdherinneringen hergebruikt voor huisgemaakte seksfilmpjes, besluit hij zijn eigen familie samen te stellen.

Egoyan_calendarcov Hij ziet zijn vrouw graag - Traumatiserend of niet, Egoyans éigen familie komt wel eerst. Of toch zeker zijn echtgenote: actrice Arsinée Khanjian krijgt in elk van zijn films een grote of kleine rol. Haar dikke bos zwart krulhaar is minstens even herkenbaar als Egoyans thematiek. Toen Calendar (1993, 6/10) de scheiding documenteerde tussen een fotograaf (gespeeld door Egoyan) en zijn vrouw, dachten sommige critici dat het koppel ook echt uit elkaar was. Maar beelden liegen, dat beseft Egoyan als geen ander.

Egoyan_speakingcov Voyeurs bekijken het maar - Egoyan is lichtjes geobsedeerd door onze Westerse videocultuur. Zeker in zijn vroege films zijn de camera’s en tv-schermen niet te tellen. Moderne communicatiesnufjes brengen mensen niet dichter bij elkaar, maar staan echte intimiteit juist in de weg, luidt de boodschap. En camera’s maken voyeurs van iedereen. Het verst hierin gaat Speaking Parts (1989, 7/10), een liefdesdriehoek waarin de hoofdpersonages elkaar amper aanraken. Ze hebben wel videofoonseks of ze huren obsessief films waarin een van hen figureert. En terwijl ú naar die voyeurs kijkt, wordt u zelf een hak gezet. Want hoe vaak er bij Egoyan ook seks aan te pas komt, het meeste vlees blijft off screen. Sliep uit!

Egoyan_exoticacov Strippen graag - Weinig schrijvers/regisseurs kunnen personages zo uitdiepen als Atom Egoyan. Hoe vreemd sommige figuren zich ook lijken te gedragen, ze hebben er altijd een reden voor. Stap voor stap geven ze hun geheimen bloot, als in een striptease. Figuurlijk uiteraard, maar één keer ook letterlijk: Exotica (1994, 9/10) is een meesterwerk van verlangen en rouw waarin verloren zielen elkaar kruisen in een erotische club. Wat er tussen hen was (en is), moet je geleidelijk bij elkaar puzzelen. Het verhaal springt bovendien heen en weer in de tijd – een procédé dat Egoyan wel vaker hanteert, onder meer in de thematisch verwante prachtfilm The Sweet Hereafter en het mindere Felicia’s Journey – maar dat gebeurt zo doordacht, dat het toch makkelijk te volgen is.

Egoyan_adjustercov Spanning in het lab - Omdat Egoyans films in een hypnotisch droomsfeertje baden en hogelijk onvoorspelbaar zijn, bouwen ze een heel bijzondere spanning op. Neem nu The Adjuster (1991, 7/10): een onvervalste psychologische thriller annex zwarte komedie, geïnspireerd door een expert die de schade kwam opmeten toen het ouderlijk huis van Egoyan afbrandde. De neurotische, zelfs perverse personages draaien in steeds kleinere cirkels om elkaar heen en pas na de afloop begin je de draagwijdte van hun daden in te schatten. In de woorden van de Amerikaanse filmcriticus Roger Ebert: 'Het is alsof Egoyans films stoffen injecteren in je onderbewustzijn die pas uren later beginnen over te koken, zoals een trage reactie in een laboratorium.’

Egoyan_araratcovEgoyan_nextofkincovIch bin ein Armeniër - Hoewel hij zijn Armeense roots al aanraakt in zijn debuut Next of Kin (1984, 6/10) – waarin een ongelukkige jongeman zich voordoet als de verloren zoon van een Armeens gezin – en etniciteit als een rode draad door zijn oeuvre loopt, wacht Egoyan tot 2002 om ‘de Armeense kwestie’ aan te raken. Het meest dramatische aan de genocide die omstreeks 1915 aan honderdduizenden Armeniërs het leven kostte – onder andere aan de familie van zijn grootouders – is niet dat ze plaatsvond, maar dat ze nog steeds ontkend wordt door Turkije, vindt Egoyan. Hij giet de complexe materie in Ararat (2002, 6/10), een film-over-een-film die niet echt overtuigt maar wel de bekendste Armeniër ter wereld kan strikken voor de hoofdrol. ‘Ach, het was mijn plicht om ja te zeggen tegen dit project’, laat chansonnier Charles Aznavour optekenen.

The Brave

Dvd_brave film (1997): 3 / extra's: geen / Paradiso

Wat zeiden we daar, dat Johnny Depp altijd in form is als hij zich mag smijten met een pruik op? Daar is één niet onbelangrijke voorwaarde aan verbonden: hij mag de film niet zelf schrijven en regisseren. Anders krijg je een draak als The Brave, een typische pretentieus-existentialistische miskleun van een zelfgenoegzaam acteur die het allemaal eens zelf wil doen. Ach wat, iedereen heeft recht op een misstap, dus ook Johnny.

Depp loopt er in dit oersaaie drama een beetje bij als Jack Sparrow, maar dan zonder snor, zwaard en dreadlocks, en vooral zonder spitse oneliners. Bijna zonder tekst eigenlijk, want je ziet zijn personage Raphael vooral wandelen, nadenken, nog wat wandelen, waterkruiken vullen, vrijen met zijn vrouw, kindjes kussen, een minipretpark bouwen (!?) en uiteindelijk Luis Guzmán overhoop slaan. Waarom? Waarom? Waarom? Je stelt de vraag bij elk van zijn acties en ze wordt nooit beantwoord.

Niet dat het antwoord interessant zou kunnen zijn. Raphael is een werkloze indiaan die er tegenover Marlon Brando (in een klein en typisch wauwelend rolletje) in heeft toegestemd zichzelf te laten vermoorden. De opbrengst van die deal moet dienen om zijn liefhebbende vrouw en bloedjes van kinderen te laten ontsnappen uit hun armtierige nederzettinkje bovenop een vuilnisbelt. Dat excentrieke 'dorp' wordt tijdens Raphaels officieuze afscheidsfeestje (want niemand heeft natuurlijk weet van zijn besluit) in beeld gebracht als een fantasietje van Emir Kusturica, compleet met 'kleurrijke' randfiguren en muziek van Iggy Pop. Zoveel moois in Raphaels leven, en hij laat zich liever doodfolteren. Wat wil hij zijn dan, Jezus Christus?

De echte moedigen, dat zijn zij die deze film kunnen uitzitten zonder de tv uit te flikkeren. (tdc)

Oudere berichten:
> Tyson
> Tell Me You Love Me (complete serie)
> Lost (seizoen 5)
> The Killing (reeks 1)
> The Hangover
> Brüno
> Nieuwe en klassieke Britse comedy
> Che (Part 1 & 2)
> I Love You, Man
> Anywhere But Home (Four Christmases)
> Het Geheim van het Pirateneiland
> The Singing Detective
> Terminator Salvation
> Ponyo
> Harry Potter and the Half-Blood Prince
> Appaloosa
> Mad Men (seizoen 2)
> (dienstmededeling: u gaat meer sterretjes zien)
> Star Trek
> The Big Bang Theory (seizoen 1)