Ik zit op mijn kot voor wat een vrij normale avond lijkt: mislukte kookpoging, vreemde haarresten in de douche en een vrij omvangrijke afwas in de spoelbak. Heerlijk. Verder niets aan het handje. Of toch. We staan immers aan de vooravond van de Festivalzomer, die morgen afgetrapt wordt op een grasveldje in Dessel en pas eindigt wanneer de bal in de Donkvijver van Oudenaarde ligt, bij dat Feest in het Park.
Hoe voel ik me? In de wetenschap dat ik gedurende twee maanden te weinig zal wisselen van boxershort en te veel van dranktent én dat op de koop toe ook nog eens ga delen met de Nieuwsbladlezer, is dit een vraag die ik niemand toewens op het laatste mondeling examen.
Vooruit dan maar. Het voelt een beetje alsof ik straks ontmaagd word. Een combinatie van nervositeit en trots die elke man in wording doet grijnzen. Fris, gewassen, onbebaard en voorzien van een stevige tent maak ik me op voor mijn eerste keer: Graspop Metal Meeting, het walhalla van de headbanger, gothic, antichrist en een enkele vampier, waar scheurende gitaren en donderende drumpartijen de voorste rijen steevast van de sokken blazen.
Dieter, mijn partner in crime tijdens deze zomer, zal zijn head niet bangen dit weekend, althans op graspop niet. Zijn bureaulamp of lavabo maken een grotere kans, als het studeren voor zijn laatste examen – Dieter studeert politieke en sociale wetenschappen - niet wil vlotten. Hij vervoegt me volgende week op een festivalletje ergens in de buurt van het pittoreske Werchter. Het zal me benieuwen.
Voor de gelegenheid – iedereen is vervangbaar, nietwaar - heb ik Dieter dan ook maar ingewisseld voor Niko. Een vroegrijpe jeugdvriend, die al toe is aan zijn tweede keer Graspop in evenveel jaar tijd en de veeleisendheid van de ontmaagding met verve heeft doorstaan.
Zijn strakke combats, zwarte Iron Maiden – shirt en camouflagekleurige legerbroek staan in schril contrast met mijn afgewassen kringloopvestje en naïeve zomersandalen. Tien vragende tenen kijken wat bedenkelijk voor zich uit, niet wetend hoe ze er na het weekend uit zullen zien of met hoeveel ze nog zullen zijn, maar toch ook wel stiekem opkrullend van plezier bij de gedachte aan morgen.
Beste Lezer, laat ons hopen dat deze ontmaagding het begin wordt van een zomer zonder einde, rijkelijk voorzien van opgerolde matjes, lodderige oogjes en suizende oortjes. Maar vooral: met heerlijke hoogtepunten…

ik ben er vaar kloor!
Geplaatst door: peetn | 22-6-07 om 10:24
Waarom verwonderd mij het eigenlijk niet dat jullie daarvoor gekozen zijn...
Trouwens Kevin, ik breng je niet opnieuw met de fiets naar huis!
Geplaatst door: Emilio | 23-6-07 om 11:33
't schijnt dat de vrouwtjes nu al zot zijn van de festivaljunks!!
Geplaatst door: Piere | 23-6-07 om 18:57
de jongens ook
Geplaatst door: eric | 26-6-07 om 9:47