Een goed gevulde affiche voor niet veel geld. Daarvoor kon je dit weekend terecht in Oudenaarde, waar Feest in het Park het einde van de festivalzomer afsloot. Ook voor de festivaljunks betekent dit het einde van een lange zomer vol oorsuizingen, urinedampen en in modder stampen. Terwijl The Van Jets met flair het wereldnummer Johnny Winter ten berde geven en wij in een hoekje van de tent dit stukje typen, verlangt ons lichaam stiekem naar rustige weekends in zachte bedden, gezonde maaltijden van onze moekes, warme douches en vooral: veel stilte. Maar eerst nog even terug naar de realiteit van Feest in het Park.
Een festivalterrein hoeft niet groot te zijn om gezelligheid uit te stralen. Feest in het Park, dat aan de oevers van de Donkvijver ligt, doet, met slechts twee kleine muziektenten, een handvol eet - en drankstandjes en de centraal gelegen waterpijptent, waar grote festivals zoals Werchter niet in slagen: een gemoedelijk, intiem sfeertje uitademen, zonder te neigen naar gigantische bierorgieën als in Dranouter. Hoewel: ook hier worden de feestneuzen opgezet tot in de vroege uurtjes. Na de optredens op de festivalweide - nou ja, weide...achtertuintje is een beter woord - gaat het jonge volkje en masse richting Charlatan, het Gentse danscafé dat hier een grote tent met dj's heeft neergepoot. Ook tijdens bepaalde optredens lokt de Charlatan hele drommen volk. De bij de jongelui relatief onbekende Happy Mondays speelden voor een quasi verlaten tent, al zal de desinteresse van frontman en professionele junkie Shaun Ryder er ook voor iets tussen gezeten hebben: de man zat tijdens de helft van het optreden gewoon neer.
Ook deze jongens en meisjes gaan erbij zitten. Dankzij de promogirls van TMF, die het hele festival door gratis jetons uitdelen, haalt het twaalfjarig kind in u even terug de bovenhand. Wij waagden ons wijselijk niet aan een dergelijk rondje. Het botst immers al genoeg tussen ons na twee maanden uitgekeken te zijn op elkaars afgeleefde tronie.
En wie zorgt voor al die gezelligheid, meneer? De behoeders van de gemoedelijkheid: het Sfeerbeheer! Nog maar eens het bewijs dat de organisatie op élk vlak gezellig wil zijn. Kleerkasten als deze worden op andere festivals nog gewoon 'security' genoemd, maar hier mag het iets meer zijn. Als u hier bijvoorbeeld, met een stuk in uw kraag, subtiel een Stella Artois-vlag probeert mee te gritsen, krijgt u een enórm sfeervolle djoef op uw muil. Maar goed: The Van Jets beginnen aan hun laatste nummers, dus vaarwel en... people c'mon!












