Gent

Op 1 april 2007 startte de Gentse Ines Van de Weghe reisbureau 'el’youm' op in het Egyptische badplaatsje Dahab, samen met haar echtgenoot Moustafa Farouk. Op Gent Blogt vertelt ze op regelmatige tijdstippen over wat haar daar bezighoudt. Vandaag krijgt u het tweede deel van de inleiding, waarin Ines vertelt over de verhuis naar Egypte.

In de zomer van 2006 namen Moustafa en ik al onze verlofdagen op om een ganse maand door te brengen in Egypte. Om er te huwen en om de mogelijkheden te bekijken om daar iets op te starten in de toeristische sector. Uitgerust waren we zeker niet toen we terug naar België gingen, maar de drang om terug te keren was groot geworden.

Het verhuizen naar Egypte hield ons hele dagen bezig. Vele slapeloze nachten waren het gevolg. In oktober 2006 ging Moustafa opnieuw voor een weekje naar Egypte, voor de laatste maal op zoek naar een locatie om te wonen en ons als online touroperators te vestigen. Tijdens die reis ontdekte Moustafa Dahab en was hij ervan overtuigd was dat daar onze toekomst lag… De beslissing was eindelijk genomen!

Velen denken dat het Moustafa zijn beslissing was om terug naar Egypte te gaan. Dat is niet het geval. Ik ben diegene die het hem voorstelde. Hij twijfelde zelfs in het begin: hij had reeds een heel leven opgebouwd in België en op korte tijd de Nederlands geleerd. Maar uiteraard staan we allebei achter onze keuze! Al die tijd was niemand op de hoogte van onze plannen, want we wouden ons niet laten beïnvloeden.

In België hadden we beide een goede fulltime job, een dak boven ons hoofd en eigenlijk niets wat we ons moesten ontzeggen. Het was natuurlijk niet vanzelfsprekend om die zekerheden op te geven. Toch waren er te weinig argumenten om ons tegen te houden. Dat is nu eenmaal het risico dat je neemt bij het maken van een keuze. Als we nu nog in België hadden gewoond, wou ik toch zeker een nieuwe uitdaging op werkvlak. Verhuizen moest ook, want ik was zwanger en het appartement was te klein voor de uitbreiding van ons gezinnetje.

Toen ging het snel. We zochten nieuwe huurders voor ons appartementje in Antwerpen, verkochten onze wagens en ontwierpen een eigen website en flyers. We landden op 16 januari 2007 in Egypte. Het voelde nu anders; dit was niet zomaar een bezoek meer, dit was definitief. We logeerden de eerste 2 maanden in het ouderlijke huis van Moustafa, terwijl mijn verblijfsvergunning in orde werd gebracht.

Het was mijn eerste kennismaking met Dahab en streek errond aan de Rode Zee, maar ik verloor er meteen m’n hart aan. Plots merk je dat Egypte zo divers is. In België lijken alle steden op elkaar. Misschien ook logisch, want België is klein en op een uurtje rijden sta je al in het buitenland. Hier neemt het soms uren in beslag om een andere stad te bereiken. Om je een idee te geven: wij wonen nu op 6u rijden van Ismailia, waar de familie van Moustafa woont. In die tijd sta ik terug in België met het vliegtuig. Elke dag verkenden we de omgeving. Zo leerden we het dorp kennen, onze buren, uitbaters van heel wat zaken,… Veel van hen zijn nu onze vrienden.

El’youm startte officieel op 1 april 2007. Toen kwam er even een onaangename verrassing. We moesten ons huisje verlaten omdat het verkocht was en kregen hiervoor tien dagen de tijd. Huurcontract of niet, er was geen ontkomen aan. Je kan je de stress wel inbeelden, in mijn hoogzwangere toestand. Gelukkige vonden we direct iets wat ons nog meer beviel. Nog geen maand later werd ons dochtertje Iman (wat ‘geloof‘ betekent) geboren.

Mijn dagen zien er nooit hetzelfde uit, in tegenstelling tot vroeger. Als zelfstandige heb je sowieso geen vaste uren en ben je zeven dagen op zeven met je werk bezig. Ik ben ook fulltime mama. In Egypte is het niet vanzelfsprekend om je kind naar een kinderopvang te brengen. Hier neemt de werkende mama haar kinderen mee naar ’t werk. Gelukkig werk ik veel van thuis uit en verzorgt Moustafa de excursies.

Ik ben zeer gelukkig! Ik heb een superlieve echtgenoot én zakenpartner en een schat van een dochter. Ik kan niet direct zeggen dat ik iemand écht mis in Egypte. Naast de familie die op bezoek kwam, is er ook nog het veelvuldig mailen en bellen. Wat niet wil zeggen dat ik ze niet graag allemaal wat meer zou zien!

Meer info op de website van el'youm.