Gent

Niet normaal, die Solomon Burke. De man heeft al ruim de pensioengerechtigde leeftijd overschreden, moet in rolstoel op het podium worden gebracht, maar tovert toch de Handelsbeurs om in een volbloed soultempel. Burke, die ooit de titel King of Rock toebedeeld kreeg door een Amerikaanse dj deed gisteren Gent aan, en dat zullen een aantal mensen zeker niet licht vergeten.

Een erg gemengd publiek ook in de Handelsbeurs, van een rasecht punkkapsel tot oudere fans die nog eens op hun muziek uit de bol wilden gaan, maar ook zowat alles wat daartussen ligt.

De soullegende bracht een perfecte mix van onsterfelijke klassiekers, afgewisseld met werk uit zijn meer recente albums. Hij kreeg ondersteuning van een zeer goede ritmesectie, zangeressen (waaronder een van 's mans vele nakomelingen - wat wil je met 21 kinderen), twee bloedmooie violistes, drum, een paar gitaren en twee man op keyboards.

De opkomst van Burke gebeurde in volledige duisternis, discreet en in rolstoel. Eens op zijn troon trok hij echter alle registers open. Wat een stem heeft die man toch, het werd echt genieten van begin tot einde. "Jaren geleden beloofden we elkaars namen steeds te eren op het podium, zolang één van ons leeft",  vertelde Solomon Burke, en hij hield woord: Ben E King, Bo Diddley, Wilson Pickett, Ray Charles, Otis Redding ("Een grappige jongeman waarmee ik veel leuke momenten heb meegemaakt"), hij vermeldde ze allemaal.  Het was meteen ook de intro voor  Redding's  Dock of the Bay, perfect gebracht en nadien overvloeiend in  Midnight Hour van Pickett. Je hoefde maar de ogen te sluiten en je waande jezelf in een sixties clubje.

Nog andere klassiekers werden er doorgejaagd: Georgia, Stand by me en natuurlijk Proud Mary ("Zorg dat je het perfect zingt, zoals het moet", riep iemand uit het publiek). Dat de man zijn titel van King of Rock waardig draagt bewees hij nadien met een ander medley van Tutti Frutti en Johnny B Goode.

Stil werd het in de zaal toen Burke het had over een terminale kankerpatient wiens laatste woorden "Don't give up on me" waren, meteen ook de song van het gelijknamige album uit 2002. Sober en mooi. Burke kreeg een flink applaus toen hij iedereen bedankte die heeft gebeden voor de Verenigde Staten, verwijzend naar de presidentsverkiezingen en de overwinning van Obama. "Thanks to your prayers, we will get change, but please, till January 20, keep praying for us," ging hij verder. Burke is er duidelijk nog niet gerust in dat Obama uiteindelijk in het Witte Huis zal terechtkomen.

Burke zou Burke niet zijn mocht hij niet een bende mensen op het podium uitnodigen, en dat was ook nu het geval. Sommige gelukkigen mochten zelfs wat langer op het podium. Zo ook Nadia, van café Het Kanon aan de Vrijdagsmarkt, werd door een aantal van haar cafégasten op het podium gehesen en mocht een paar nummers naast Burke verblijven. Ze kon zelfs even op de schoot... "Die mens heeft echt malse billen," wist ze ons nadien te vertellen.

Al even traditioneel werden er rozen en halssnoertjes uitgedeeld aan wie de King kwam groeten. Tientallen mensen gaven daaraan gehoor, stapten op het podium en kregen hun roos of een handtekening. Het was de aankondiging van het nakende einde van het concert, dat werd afgesloten met Burke"s bekendste hit Everybody Needs Somebody To Love.

Waarna het licht uitging, en Solomon Burke onder luid applaus het podium verliet zoals hij er was opgekomen.

Een pittig concert van een terechte legende, hij mag van ons Gent zeker nog eens aandoen - en ook een pluim voor de mensen van de Handelsbeurs die ons dergelijke namen blijven aanbieden.

Meer randnieuws over het concert kan u elders op de blog lezen.