Gent

Steve Baute, mede-organisator van het Gentse Montmartre tijdens de Gentse Feesten aan het Justitiepaleis, gooide het vorige nacht over een andere boeg in discotheek 'The Temple' in Destelbergen.

Baute speelde de frontman van 'The New Confetti's'. Als look-alike van de vroegere zanger Peter Renkens bij de 'Confetti's was hij de aangewezen persoon om de tent in vuur en vlam te zetten. Samen met de vier jonge meiden Shana (16), Seline (17), Tess (20) en Sofie (20) gaf hij het beste van zichzelf in de vroegere Boccaccio.

'This is the sound of C' speelden ze alvast met verve. Het was weliswaar een try-out in 'The Temple', maar een revival van de groep is zeker niet uitgesloten. Morgen meer daarover in De Gentenaar.

Hoort u graag nog eens het nummer 'Sound of C', klik op lees verder.

Lees verder

Vanavond is het Gravensteen verlicht in een magenta kleurtje. Dit kadert in een wereldwijde actie van Cities for Life, waarbij steden één van hun monumenten in deze kleur verlichten als protest tegen de doodstraf. Trouwe lezer Jan Vens, die zich ontpopt tot Gravensteenspotter, stuurde ons na zijn blauwe versie bij Werelddiabetesdag, ook dit magenta Gravensteen.

Het Gentse koor Dulcisona greep in een volledig uitverkocht Flageygebouw in Brussel net naast de titel van Koor van het Jaar. Het was Camerata Aetas Nova uit Leuven dat zich ‘Koor van het Jaar 2008-2009’ noemen. De laureaatsprijs voor het jeugdkoor ging naar ‘Cantilene’ uit Ekeren

Furiakanti, het jeugdkoor onder leiding van Steve De Veirman uit Wondelgem sleepte de Klara-Canvas publieksprijs in de wacht met maar liefst 3760 stemmen. Dat is enigszins verrassend omdat dit koor wèl de halve maar niet de finale van de ‘Koor van het Jaar’-wedstrijd haalde.

Furiakanti werd in 1998 opgericht door Steve De Veirman. Hij dompelt kinderen vanaf acht jaar onder in een wereld van creativiteit, plezier en voldoening. Het repertorium van het koor omvat vooral speelse meerstemmige liederen in de meest vreemde talen.

Door het winnen van deze ‘Klara-Canvas publieksprijs’ zal dit Gentse Jeugdkoor een onvergetelijke ervaring tegemoet gaan in Het Paleis waar het op zaterdag 17 januari mag optreden.

De gegeerde prijs ‘Koor van het Jaar’ een initiatief van ‘Koor&Stem’ en ‘Canvas’ werd overhandigd door Minister van Cultuur, Bert Anciaux. De finale van ‘Koor van het Jaar’ wordt uitgezonden op Canvas op zondag 7 december om 12u.

Jan De Man en Erwin Suykens zijn onderweg van Gent naar China, in een oldtimer Porsche Carrera. Met een bepaalde (on)regelmaat laten ze via onze website iets van zich horen. Ergens voorbij Griekenland beloofde Jan een eerste reisverslag door te sturen, van zodra hij een internetverbinding vond. Het resultaat is hieronder te lezen. U kan alle bijdragen van Jan en Erwin altijd gebundeld nalezen als u rechts in de kolom categorie Carrera to China aanklikt.

Te laat opgestaan natuurlijk (8u30), kamervloer die nog volledig bedekt is met reisspullen, niet gesorteerd.  Dan maar eerst douchen, op zoek gaan naar m’n Teva’s en beginnen met sorteren. Jan belt (blijkbaar hadden we afgesproken dat hij me kwam halen om 12u om de wagen te laden vóór 18u omdat we de feestzaal nog moesten voorbereiden). Ik moet hem antwoorden dat 12u wel heel krap zal worden en ik in een hogere vitesse zal schakelen.

Dan maar snel alles op hoop van zege in de duffelzak proppen. Op Amber beginnen we met passen en meten om alles in de Porsche te krijgen, blijkbaar lukt het niet met het extra reservewiel vooraan in de koffer (’s nachts was deze namelijk opengesprongen, nochtans hadden we alle druk uit beide reservewielen laten ontsnappen, maar tja, geen geluk), dan toch maar de banden opnieuw oppompen met Pete’s compressor en 1 wiel in de skibox manoeuvreren. Snel nog even lekker gaan eten in Alaturka met Jan, Peter, Koen en Annelies, en Nazif. Later komt ook nog Pieter (neef Jan, broer Koen) toe.

Verder laden en passen plus ook nog alle spullen voor het feestje (X-box, posters, PC, …) erin proppen en hop in rechte lijn naar het NH Hotel waar Alain al volop bezig is met de voorbereiding.  Ondertussen nog even de Maître d’hôtel helpen (zijn inbussleutel was stuk, en natuurlijk hebben we deze ook mee in de P911)

Lees verder

De laatste voorstellingen van hun tournee bracht de acteursgroep 'Wunderbaum' ook naar NTGent.
Met 'Kamp Jezus' brengen ze een verhaal van een generatie die alles heeft, maar toch een leegte ervaart.

Het stuk start met "Dies Irae" van Liszt. Daarmee is de toon gezet? Niets is minder waar: het contrast kan niet groter zijn.

Dit ingetogen begin wordt gevolgd door een performance met levensgrote - live - videobeelden. De acteurs nemen plaats op houten kerkbanken en praten over alles wat ze hebben (of niet) en over de frustraties en geneugten des levens. Dan barst het allemaal los.

Christelijke gebruiken, beelden en koorzangen worden afgewisseld met absurde humor en experimentele rock van 'the Godsquad'.  'The Godsquad' is een bizar drietal, een harde reli-popband:  percussionist (Jens Bouttery), bas (Maarten van Otterdijk) en toetsenist (William Bakker).  Ze weten de dialoog met de 5 acteurs perfect te beheersen.

Er wordt een loopje genomen met het passiespel maar tegelijk tonen ze de kracht in dit verhaal. De schouwburg wordt hun gebeds- en symposiumruimte, hun theatrale kathedraal. Het pijporgel wordt vervangen door synthesisers en drums.

Wunderbaum toont de wereld door de ogen van de 'Nieuwe Gelovigen'. Ze schrikken er niet voor terug om zich heel kwetsbaar op te stellen. Een zeer geloofwaardige performance.

Kamp Jezus is een aanrader: van en met Walter Bart, Wine Dierickx (ook te zien in Loft); Matijs Jansen, Maartje Remmers en Charlotte Vandermeersch (o.a. 'Dagen zonder lief', 'Loft').  Deze laatste werkt voor het eerst mee met Wunderbaum en vervangt Marleen Scholten.

Als je ze nog aan het werk wil zien is het wachten tot volgend jaar in NTGent. De acteurs maken per jaar één produktie in Rotterdam en één in Gent (NTG). Op de website van NTGent kan je de programmatie checken.

Onder een druilende regen stonden vanmorgen een twintigtal Porsches geparkeerd op het Sint-Pietersplein. Die waren uitgerukt om Gentenaars Jan De Man en Erwin Suykens te begeleiden in hun eerste kilometers richting Beijing. Jan en Erwin hadden gisteren trouwens al een drukbezocht uitzwaaifuifje achter de rug, maar geraakten toch op tijd uit bed. Stipt om 10uur zette het konvooi zich in beweging. Jan en Erwin hebben nog zo'n 25.000 km voor de boeg. De eerste overnachting is gepland in het Eiffelgebergte.

We laten u even genieten van een paar beelden van het vertrek deze morgen. U kan trouwens de tocht volgen op deze blog, in de rubriek Carrera to China.

Lees verder

De Buffalo's wonnen gisteren gemakkelijk met 4 - 0 van Roeselare, en dat deden ze tot groot jolijt van de vijftig lezers die De Gentenaar uitnodigde in de businesseats.
We hadden een paar ere-genodigden die nog nooit of zelden een voetbalplein zagen. Het zoontje van Luc De Vos vierde zijn achtste verjaardag in de tribunes. Papa en mama genoten van de ambiance.

Pascale Platel was diep onder de indruk en verdween daarna de nacht in met Gunther Schepens. Het tweetal werd tot diep in de nacht opgemerkt in de VIP-ruimte bij de spelers.
Daan Hugaert en Jo Van Damme vonden het een 'wreed wijze' avond en bleven samen met uw dienaar veel te lang plakken in café 't Wit Paard. Maar ja, overwinningen moeten gevierd worden.

We trokken met zijn allen naar huis met het lintje van de aidsstichting op onze revers, en met een Buffalo-condoom dat werd uitgedeeld ter gelegenheid van wereldaidsdag.

Sandra Van Hauwaert, één van de gelukkige winnaressen, bezorgde ons een aantal foto's.

Niet normaal, die Solomon Burke. De man heeft al ruim de pensioengerechtigde leeftijd overschreden, moet in rolstoel op het podium worden gebracht, maar tovert toch de Handelsbeurs om in een volbloed soultempel. Burke, die ooit de titel King of Rock toebedeeld kreeg door een Amerikaanse dj deed gisteren Gent aan, en dat zullen een aantal mensen zeker niet licht vergeten.

Een erg gemengd publiek ook in de Handelsbeurs, van een rasecht punkkapsel tot oudere fans die nog eens op hun muziek uit de bol wilden gaan, maar ook zowat alles wat daartussen ligt.

De soullegende bracht een perfecte mix van onsterfelijke klassiekers, afgewisseld met werk uit zijn meer recente albums. Hij kreeg ondersteuning van een zeer goede ritmesectie, zangeressen (waaronder een van 's mans vele nakomelingen - wat wil je met 21 kinderen), twee bloedmooie violistes, drum, een paar gitaren en twee man op keyboards.

De opkomst van Burke gebeurde in volledige duisternis, discreet en in rolstoel. Eens op zijn troon trok hij echter alle registers open. Wat een stem heeft die man toch, het werd echt genieten van begin tot einde. "Jaren geleden beloofden we elkaars namen steeds te eren op het podium, zolang één van ons leeft",  vertelde Solomon Burke, en hij hield woord: Ben E King, Bo Diddley, Wilson Pickett, Ray Charles, Otis Redding ("Een grappige jongeman waarmee ik veel leuke momenten heb meegemaakt"), hij vermeldde ze allemaal.  Het was meteen ook de intro voor  Redding's  Dock of the Bay, perfect gebracht en nadien overvloeiend in  Midnight Hour van Pickett. Je hoefde maar de ogen te sluiten en je waande jezelf in een sixties clubje.

Lees verder

Het was wat, met die huwelijksaanzoeken tijdens het concert van Solomon Burke... Een aanzoek op het podium liep redelijk in het honderd, maar in de zaal was er - bijna onopgemerkt - wél eentje dat lukte!

Ook Wim had zijn aanzoek vanzelfsprekend graag op het podium gedaan, en dat had hij ook zo gepland, maar hij kreeg helaas geen tijdig antwoord van het management van Solomon Burke.
Toch zette hij door: na de laatste noten knielde hij voor uitverkorene Hillie en vroeg om haar hand. Hillie, met een pas gesigneerde plaat van Burke in de handen, zei volmondig ja. Het koppel kent elkaar sinds twee jaar en kwam helemaal uit Groningen afgezakt voor het concert. Dat een huwelijksaanzoek inbegrepen was in de prijs van het ticket, kon Hillie nooit vermoeden. Ze vond het al een beetje raar dat vriend Wim alle Internetshops binnenliep om zijn emails na te kijken... Een gesigneerde plaat én een trouwpartij in het vooruitzicht, je zou al voor minder eens naar Gent komen.

Van ons krijgen ze deze foto alvast als geschenk, zodat ze nooit vergeten dat het voor hen begon in de Handelsbeurs...

Heel wat mensen gingen gisterenavond met een roos naar huis, gekregen uit de hand van soullegende Solomon Burke - zo ook Helena en Emily (met dank aan een paar oplettende mensen voor de rechtzetting - onze oren tuitten nog van Burke blijkbaar). De muziek dateert van lang voor ze geboren werden, maar ze mochten vanavond mee met de ouders - en ze vonden het bijzonder fijn.
De roos van Burke zal worden gedroogd en gekoesterd, vertrouwden ze ons nadien toe. Of hoe onsterfelijke muziek van generatie op generatie wordt doorgegeven...