Gent

Erwin Suykens en Jan De Man realiseerden hun droom en vertrokken op zondag 30 November vanuit Gent naar Peking in hun 40 jaar oude Porsche 911. Ze zullen hierbij meer dan 25.000km afleggen door ca. 25 landen, en dit op 6 maanden tijd.

Op regelmatige basis vertellen ze hier over hun ervaringen 'on the road'. Om te lezen hoe het hen tot nu toe verging, klik je eenvoudigweg op het logo bovenaan dit bericht. Je vindt alle berichten ook terug door in de rechterkolom op de categorie 'Carrera to China' te klikken.

We beleven een zalige tijd in bam met het fietsende engelse paar.
Daarna rijden we naar zahedan en belanden in een dump van een hotel waar de eigenaar weigert de wagen in de garage te zetten...we staan dan maar om beurten op om te controleren...grensgebied is altijd gevaarlijk.

Op de grootste jaarlijkse feestdag steken we de grens met pakistan over...alles loopt vlot, we belanden opnieuw in de middelleeuwen, met ezels, karretjes en onverharde wegen
Toch is er een nieuwe autostrade aangelegd, en we raken op tijd in nalbandin.
Er is 1 snelheidsdrempel op 300km, en toch slaagt mijn kompaan erin om hem aan 60 per uur te pakken hahaha we vliegen in de lucht
In nalbandin krijgen we een virus te pakken via de hotelcomputer, en we verliezen al onze fotos tot de laatste update...een dag of 5 denk ik...BALEN ik ben echt bedroefd omdat ik in nalbandin enkele machtige fotos heb gepakt van de lokale bevolking
We rijden de dag erna naar quetta, en het wordt een zware dag: een verschrikkelijke weg is het, 350km barslechte asphalt met enorm diepe potholes. Ik voel me nochtans in mijn element, en beleef heel veel plezier in het ontwijken van de putten. ik raak geen enkele keer de grond.
Nu in quetta, op 1700, hoogte, en het sneeuwt hier...

We rijden naar bandar abbas waar we in het duurste hotel slapen
Ik controleer de wagen en vind nog een gebroken wiellager...acheraan. morgen repareren
We rijden naar Minab en vinden een werkplaats: 17 jongeren met grote hamers
Ze kloppen de oude lager eruit met de grootste hamer die ik ooit gezien heb...nu is ie echt wel kapot.
De nieuwe lager wordt erin gemept, en natuurlijk gaat ook die stuk
Gelukkig hebben we nog 1 lager: deze wordt iets voorzichtiger op zijn plaats gezet. opgelost.
3 uur werk, de mannen willen geen geld
Onze tolk nodigt ons uit bij hem thuis
's Avonds gaan we op visite bij jawel...een dokter met 3 zonen!! zalige avond
Daarna rijden wenaar Bam en begeeft de benzinepomp het
Ik vervang de pomp binnen de 10 minuten in het midden van de woestijn
We komen aan in Bam: indrukwekkend: 5j geleden was hier een gigantische aardbeving en nog steeds zien we overal puin
Akbar is onze gastheer in het relaxte pensionneke


.

250km saaie kilometers, en dan ontvouwt zich een spectaculair panorama voor ons: we zien een machtig zoutmeer vanuit de hoogte. Spijtig genoeg breekt net op dat moment een rollager van het linker voor wiel, en moeten we terug kruipen naar een klein dorpje genaamd estahban We vinden rap een auto werkplaats, en de nieuwe lagers zijn geplaatst binnen het uur (gelukkig hadden we deze mee). Wederom heel veel plezier met de mannen, en we krijgen zelfs gratis thee, cigaretten en lunch! spijtig genoeg verlies ik wel een van mijn facom sleutels aan een van de mechaniekers...maar ja, het is maar een sleuteltje. We stoppen bij een eetplaats in estabhan, en 3 meisjes beginnen ons gelijk zot te fotograferen. wij doen hetzelfde, en ze staan nu vereeuwigd op onze harddisk :) We wandelen savonds terug naar de garage om onze sleutel te gaan zoeken, maar alles is dicht, behalve één klein auto winkeltje. we vragen voor een drukknopje om onze kapotte toeter te repareren, en na een telefoongesprek met vertaler geeft de man ons het dingetje gewoon gratis! hij moet erwin gekend hebben, want hij geeft er zomaar een geurdingske bij, om aan de spiegel te hangen. onze wagen zal vanaf nu naar rozeblaadjes ruiken. (dit gebaar maakte trouwens mijn dag helemaal goed, ik hou van dit soort kleine gestes)

.

We rijden naar persepolis vanuit shiraz. Dit zou moeten een van de machtigste historische sites op de wereld zijn...ik vond het een oude hoop stenen. niks vergeleken met Petra of Palmyra.
We rijden terug naar shiraz, en het passagiersraam-mechanisme begeeft het. we lossen het op (zetten het vast) met een pak noodpijlen uit onze emergency kit. Ze komen van pas!!!
We nemen veel fotos van de jonge gasten die ons inhalen op de autostrade, mactige reacties
Ik ga naar een internet cafe alwaar de baas zomaar begint te bidden vlak voor mijn neus
Trouwens, alles in deze stad heb ik gevonden door informatie van mijn vertrouwde milkshake leverancier! super gast! hij verkoopt me op 2 dagen een shake of 6

.

Shiraz 31/12/2008

Ik word wakker net voor zonsopgang, dewelke ik aanschouw vanop een van de daken van de huisjes in de oase. schitterend.
We rijden naar yazd, eb vinden een hotel 'met parking'...een bouwwerf dus, en ik moet de porsche over bakstenen en zakken cement sturen, tussen de draagstijlen van een stelling...gevolg: stinkende koppeling en cement op de wagen :)
We doen een tourtje met georg, grappige jongen, en krijgen een gratis tour in een of ander hotel, alwaar mensur, de ober, ons de honeymoonsuite met veel trots toont... :) superleutig
We eten samen met georg opnieuw traditioneel iraans, en het is weer errrruugg lekkeerrrrr
We slapen in een slaapzaal met aussie meid Mel, een noorse trekker, en een zwitserse fietser op weg naar tibet.
Teveel touristen in yazd (een gentse zit naast mij in het internet cafe), dus wij vertrekken naar shiraz
Een saaie rijdag wordt een van de beste dagen op deze trip: eerst stopt een trucker naast ons tijdens een rookpauze, en dan stoppen twee jonge gasten naast ons, waarmee we een uur zitten grappen en grollen, en de porsche eens laten driften in het zand, en als toemaatje krijgen we een cd vol klassieke iraanse muziek.
- in shiraz zoek ik een plek om onze olie te wisselen, en vind een oude landrover garage.
- ik doe het werk samen met rasud, en er wordt heel veel afgelachen, zoals het in een garage hoort.
- een talibanstrijder met lange baard komt binnen, Erwin zegt hem dat ie een klein pietje heeft, en in ruil mag ik op zijn brommertje door de straten gaan scheuren!! hahahaha, schitterend, 4 versnellingen in een race patroon, en geeeeeeen remmen, en dan nog met baardmans achterop....zalig. (zonder lichten in de donker trouwens, en in de verkeerde richting...maar ja hier kan dat allemaal).machtige dag gehad\



.

Esfahan was ongemeen schoon. niet alleen de gebouwen, maar ook de mensen die je ontmoet...man en vrouw. eentje gaf me zelfs haar gsm nummer om haar later te bezoeken in haar thuisstad.
Ik heb de buffalo schreeuw gedaan in de loltifallah moskee of zo, met de videocamera in aanslag, en met 12 echos die meebrulden :)
Laatste dag esfahan: de jameh moskee was superb, 2 uur in rondgelopen, genieten genieten!!!
Dan gecrashed op mijn bed, verder die dag niks meer gedaan
Op naar Na'in dan, alwaar ik muhammed ontmoette: hij voerde me prompt op zijn brommertje naar het wassalon en naar het internetloos internetcafe...fantastisch om nog eens op een brommertje te zitten!
Ik drink een niet alcoholisch iraans biertje: eerste slok is een schok, maar eigenlijk best wel lekker
Erwin rijdt door het rode licht, en een agent zet ons aan de kant. erwin zet zijn beste babyface op, en kan het bij een waarschuwing houden
We arriveren na 400km of zo in garmeh, een prachtig klein oasetje. we trekken in in het guesthouse van maziar, en ontmoeten er georg, een duitser met supergrappig 'lieutenant gruber' accent
Ik neem de porsche nog eens bij zonsondergang, en vlam door de oase, volledig offroad. superleutig, maar blijkbaar iets te leutig, want een oude man geeft me een vriendelijke doch duidelijke plets op mijn kaak :)
Ongelooflijk lekkere maaltijd bij maziar...genieten genieten, en dan gaan slapen op de grond in ons dakkamertje




.

Eenvoudige verbindingsrit tussen Qom en Kashan, slechts 110 kms
Een jongen - Fahid - van de bazaar neemt ons mee naar het dak, en toont ons verschillende leuke dingen: moskeeën, speciale huizen, poorten, gaat bij hem thuis langs, etc...
Hij toont ons ook het oude badhuis, alwaar we koffie drinken samen met ali, en die begint cigaretten te rollen met de oude metalen doos van zijn grootvader...laatste keer gebruikt: 20 jaar geleden! heel leuk.
We drinken thee met enkele grafdelvers
Fahid ontvangt 8 dollar voor 3 uur gids te spelen, and verlaat ons bij de oude villas van kashan, gewoonweg schitterend.
We zien voor het eerst aziatische gezichten op straat. en overal leggen ze doorschijnende plastiek op de tafels (overal in iran)
Temperatuur stijgt langzaam, vandaag konden we reeds zonder vest buiten komen, snachts nog wel zeer koud


.

We eten Dizi Sangi op onze laatste avond in zanjan, subliem lekker, maar wel dizzy sangi op de pot ook
Saaie rit van zanjan naar qom, we laten teheran links liggen wegens te gevaarlijk met de porsche
We krijgen gelijk als ik me door de ring rond teheran worstel, die mannen rijden ongelooflijk dicht tegen elkaar aan hoge snelheden.
Grijs weer, superveel smog
Qom = religieuze centrum van de moslimwereld, alle vrouwen in zwarte chador, en bedekken hun gezicht als wij passeren, en alle mannen met volle baard, lang kleed en tulband
Vandaag naar teheran gegaan met de bus, 2 dollar kost dit, voor een rit van 125km, en je krijgt er nog een drankje en koekje bij ook!!!!
Teheran = vuil en groot, we lopen onze voeten kapot, en verstikken bijna in de smog. niet zoveel te zien naar onze mening, just another wereldstad


.

2 touristische uitstapjes vandaag, ca 400km
Sultaniye = grootste bakstenen koepel in de wereld, 25m doorsnee
Terug in zanjan: taxi botst redelijk hard tegen de halve meter hoge stoeprand, wss van het verschieten van de porsche
Erwin racet naar ons volgende doel, Tahkt a Suleyman, een soort kasteel gebouwd rond een kratermeer. Ongelooflijk mooi. Nog niet veel in mijn leven zo een mooie weg gezien, ik wou dat ik op de moto zat
Ik beklim een vulkanische kegel op 2300m hoogte, keimoe, maar ik bereik de top, en ik zie een fenomenaal uitzicht. 30m diepe krater in de kegel
Terugkeren = mijn toer, maar het wordt donker en zeer gevaarlijk: de tegenliggers zetten hun koplampen NIET af en verblinden ons compleet, onmogelijk om dan nog de kuilen en de putten te zien, laat staan ze te vermijden. eerste keer en laatste keer in het donker op iraanse wegen
Blij van terug in het hotel te zijn


.