Gent

The day after….

Als ik maandagmorgen uit mijn  drie uur durende slaap gerukt word door een ambetant wekkergeluid besef ik  opeens weer 'Oh MY God! Ik heb gewonnen gisteren'

Plots ben ik weer klaarwakker.  Wat een besef hé.  Dit is allemaal een beetje overdonderend en ik loop echt met mijn hoofd in de wolken.  Wetende dat ik Brahim voorbij gestoken heb betekent dat ik zoveel mensen heb die mij steunen en die voor mij gsmst hebben.  Ik kan alleen maar zeggen: 'Dank je wel, vanuit de grond van mijn hart.'

Maar hup geen tijd om verder te dromen.  Ik moet eruit.  Het is ondertussen al 5u45 en om 6u15 staat Dany klaar om me op te pikken.  Was wel schattig gisteren.  Bij de overwinning kwam hij naar mij en hij had tranen in zijn ogen en een zakdoek in zijn hand.  Lief hé.

En dan de rit naar Brussel.  In de Grote File natuurlijk.  Ik geef toe dat het wel piekt in de oogjes.  Combinatie van teveel schuimwijn en te weinig slaap.  Alles met te schijnt niet gezond te zijn hé hihi. Behalve tevreden, vertelde een wijze lieve man me ooit. En dat ben ik ook.

Om 7u45 was Radio 2 regionaal gepland.  Een kort gesprekje over de telefoon.  Om 8u30 was Donna gepland.  Met het s’ch’ervenspel.  Super leuk trouwens.  Heb daar echt de boel onveilig gemaakt.    En om 9u10 was Radio 2 Nationaal met De Madammen gepland.  En daartussen mochten we telkens gaan snoepen van een fantastisch ontbijt.

Het einde was voorzien rond 10u.  En ongeveer rond de middag waren we terug in Gent.  Ik blij dat ik terug in bed mocht kruipen, maar neen.  Ik was toch wel mijn sleutels binnen vergeten zeker.  Ik had mezelf buiten gesloten.  Ok niet aan te doen.  Op naar het ouderlijk huis, daar hebben ze een reserve sleutel.  Daar aangekomen, geen kat thuis.  Ok dan naar zusterlijk huis.  Die heeft ook een sleutel.  Je ziet ik neem mijn voorzorgen hé.  Ik weet gewoon dat ik zo stoten uitsteek. Haha.  Pas op ik ben uiteindelijk wel thuis geraakt hoor.  Laten we zeggen dat het weer een avontuur was. 

Dit is allemaal een avontuur.  Een leuk avontuur.

Dikke kussen Katy

'Ik was stomverbaasd toen ik hoorde dat ik had gewonnen. Vooral omdat ik heb moeten opboksen tegen grote namen als Brahim en Betty. Ik dacht dat ik misschien wel kans maakte op een wildcard, maar van de overwinning durfde ik niet dromen. Ik geef mezelf zeven op tien. Ik kan beter zingen dan wat ik heb getoond. Tijdens de halve finale wil ik elf op tien scoren. De grootste stress is nu wel van me afgevallen denk ik.' Of ze vandaag (maandag) gewoon gaat werken? 'Ik kan niet. Ik moet interviews geven aan de radiostations. Mijn chirurg (ze werkt als verpleegkundigeop de hartafdeling van een ziekenhuis) zal me met plezier vrij geven. Maar ik ga gewoon terug werken hoor. Ik doe mijn werk met hart en ziel, maar ik heb het ook nodig. Het is moeilijk om rond te komen als zangeres in Vlaanderen.'

Verrassing, althans toch voor uw nederige dienaar: Katy Satyn won zopas de eerste ronde van Eurosong.

Jawel, hoor. De Merelbeekse nachtergaal zette een mooie performance neer en de muziek blijft in je hoofd nazinderen. Persoonlijk vonden wij haar echter niet altijd even stemvast. Het publiek velde echter zijn oordeel en kende haar meer stemmen toe dan jurylieveling Brahim. Wij kunnen haar alleen maar proficiat wensen en hopen dat ze in de halve finale binnen enkele weken nog sterker voor de dag mag komen.

Merelbeke heeft weer iemand om trots op te zijn. Of denkt u er anders over? Wij lezen graag uw mening.

Katy heeft zopas met Magical Sensation de eerste voorronde van Eurosong gewonnen. Dat betekent dat ze meteen een ticket heeft voor de volgende ronde. Ze liet in de eerste voorronde Brahim achter zich. Van zodra we Katy of haar manager aan de lijn krijgen leest u hier een eerste reactie.

Het komt allemaal in orde.

Ongelooflijk maar waar. Alles komt in orde. Ondertussen was ik weer ziek geworden…..maar mijn arts heeft me wat paardenmiddelen gegeven en behalve een rode neus hou ik er niet veel meer aan over.

De laatste repetitie woensdag is heel vlot verlopen. Het was een repetitie met kledij. Tine stond paraat. Het kleedje af, juwelen van Giorgio Martello, hele leuke schoenen. De dansers hebben hun kledij uitgeprobeerd. Spannend hé…..

Gisteren ben ik dan naar kapsalon D’Hooge geweest is Berchem. Marcel, Corre en Werner hebben zich daar ontfermd over mijn bos haren en er is iets heel leuk uitgekomen. Thanks guys!

Dus als we het lijstje afgaan:

ü Genezen → check!!
ü Act → check!!
ü Kledij → check!!
ü Haar → check!!
ü Ikke → ben er klaar voor!!!! Yeah……Let’s go

En dat gaan we ook doen. Ik ga straks nog even werken. Thuis zitten zou enkel de stress verhogen! En als ik stress heb .. ja dan ben ik niet altijd de gemakklijkste.

Voor dit grote weekend begint zou ik even een aantal mensen willen bedanken. Je groeit toe naar een moment zoals deze, maar dat doe je niet alleen. Zonder al die mensen die zich kapot werken achter de schermen zou dit niet mogelijk zijn.
In eerste instantie natuurlijk mijn familie. Mama,papa,Davy, Jaimy, Wendy,Stefaan (Jovy en….) bedankt. En ja, jij ook meester R. Meme en Roger.
Daarnaast Dany en nancy. Laat dit een start worden voor een succesvol jaar.
Mijn sponsors Strings & Things. Werner, Marcel en Corre. Dank je!! Giorgio Martello: Arthur thanks!!
Tine je hebt prachtig werk geleverd. Dank je En veel succes met de baby op komst……hihi
Al mijn vrienden en fans. Bedankt voor de steun!!!

Man man, ik hoop dat ik niemand vergeten ben!

Daar gaan we.

Ah ja. Het belangrijkste. Zondagavond niet alleen kijken op Eén. Ikzelf ben opgeladen, maar zorg dat jullie gsm ook opgeladen is! Stem voor mij, aub!

Katy

Het is zover. Vandaag was het eerste nummer van de eerste preselectie, en dat is toevallig het mijne, voor het eerst integraal te beluisteren op Radio 2. Meer precies in het ochtendprogramma De madammen. Voor wie het gemist heeft, klik hier door naar de site van De madammen en onder de rubriek audio kan je het nummer nog eens beluisteren. Zeker doen! Voor u verder leest, haha!

Voor de rest was he vandaag een beetje een rotdag. De repetitie door omstandigheden uitgesteld, ik heb nog geen schoenen die bij mijn kleedje passen, de fotoshoot met Dag Allemaal kon niet doorgaan omdat ik geen vrijaf kon nemen op het werk. Het is nu echt wel wikken en wegen wat ik doe.

Ook op www.katyonline.be kan je volgen wat de fans over mij vinden.

Hallo allemaal weer. Deze week was ik van wacht op mijn werk en dan zijn het echt wel lange dagen en nachten. De meesten onder jullie weten wellicht dat ik in het UZ in Jette werk als verpleegster. In het operatiekwartier moet ik ervoor zorgen dat alle juiste instrumenten voor de chirurgen netjes klaar liggen. Echt wel een boeiende job.

De week begon heel goed: maandag een ganse dag opnames van de VRT. Echt veel mag ik er niet over vertellen, de televisiemakers willen dat het een verrassing blijft. Ik heb Star Academy dan wel al meegemaakt, maar ik stond er maandag toch nog maar eens van versteld hoeveel werk er in een filmpje van drie minuten kruipt: een ganse dag! Om 11 uur gestart in Sint-Denijs-Westrem om tegen 19 uur in Brussel te eindigen. Ongelooflijk leuk. Ik mag niet veel vertellen, maar kan wel een en ander tonen. Klik hier, en als de techniek een beetje meezit, zou je een heleboel foto's moeten kunnen zien en downloaden.

Dinsdag dan. Een heleboel minder leuk dan maandag. Ik was opgestaan om halfzes 's morgens, om te gaan werken in Jette tot halfvier. Toen ik omstreeks 21 uur thuis in de zetel neerplofte ging de telefoon: dringend naar Jette, urgentiegeval! Pas woensdagmorgen om 8 uur terug thuis. Over die dag kan ik niet veel meer vertellen dan dat ik de hele dag geslapen heb.

Ondertussen heb ik ook mijn outfit al eens kunnen aanpassen. Cool! En dit weekend gaan ze mijn haardos transformeren. Ik vind het eigenlijk allemaal heel spannend. En ik begin ook te beseffen dat het allemaal veel dichterbij komt. Ik krijg een beetje zenuwen denk ik.

Toch besluit ik nog vrolijk met mijn afscheidsgroet: Toedeloe!

Voila, het is zover. Weeral een stapje dichter bij zondag 27 januari.

Een paar dagen geleden mocht ik de eerste repetitie doen in the VRT Buildings. Amai wat een karwei om ten eerste naar daar te geraken: FILES. En ten tweede om binnen te geraken en om het te vinden. Daar toegekomen moest ik een security overtuigen dat ik daadwerkelijk een kandidate was voor Eurosong en wat ze nog meer bizar vonden was dat de dansers van Tanja Dexters bij mij in de wagen zaten. Hihi .Ja die had ik ergens opgepikt: En dan de weg naar de sporthal van de VRT,waar de repetitie was. Man man man. Heb ik gezocht ja. En op dat vlak ben ik een echte vrouw. Mijn weg vinden…..oeioei Rampzalig!!

De repetities daarentegen verliepen heel vlot. Ik heb ondertussen ook het nummer gehoord van Tanja en van Brahim. Niet slecht mensen, echt niet. Het zal allemaal toch heeeeeel spannend worden.

Dit weekend staat er niet echt iets op de planning omdat ik van wacht ben. Laat ons hopen dat iedereen veilig blijft dit weekend!!

En ja, ondertussen heeft mijn manager Dany voor een affiche gezorgd. Nu moet ik er nog voor zorgen dat die her en der opgehangen geraken. Bedankt Dany! Die fotosessie levert alvast resultaat op.

Ik krijg ondertussen alsmaar vragen: naar mijn nummer (dat mag ik nog niet laten horen, nog even geduld!) en naar mijn outfit. Amai, daar ben ik wel fier op. Het is nog niet helemaal klaar, maar het belooft wel hoor. Iemand die het ontwerp zag dacht meteen aan een heel succesvolle jeugdserie, van een madam met zwarte haren, een strijdster, maar ook een prinses...Doet dat geen lichtje branden? Haar voornaam begint met een van de minst gebruikte letters van het alfabet, en telt vier letters. Waarvan de eerste helemaal van achteraan in het alfabet komt, en de laatste de eerste letter van het alfabet is. Als jullie het nu nog niet weten, dan weet ik het ook niet meer.

Kusjes

Wat een dag vandaag.  Om 9u30 werden we verwacht in het Amerikaans Theater in Brussel.  Daar werd ik opgewacht door een persoonlijke gids die niet van mijn zijde geweken is.  Gans de dag door begeleidde ze me van hier naar daar.  Op alles stond een tijdstip.  Aangezien ik Eurosong mag openen mocht ik ook vandaag alles als eerste doorlopen.  Kwestie van het een beetje gewoon te worden hé.  Voor we echt aan de slag moesten kregen we eerst lekkere koffiekoeken en daarna doken we de make-up zaal binnen.

  Die dames kunnen er toch allemaal wat van.  Binnen de korste keren zag ik er uit als een diva.  Wat een verschil met de versie van Katy-die-net-uit-bed-komt. Dan vind ik mezelf eerder op een spook gelijken.

  Daarna moest ik naar een zaaltje gaan voor een opname van een filmpje dat de VRT gaat gebruiken voro de lancering van Eurosong. Het was echt wel leuk. We mochten Marilyn Monroe spelen. Hihi.

Daarna kwam De Rode Loper aan de beurt. Leuke kerels by the way.  Toffe vragen.  Vandaaruit allerlei interviews met radiostations. En dan …………pauze.  Lekkere broodjes en een beetje bijpraten met de andere artiesten.  Wie mij het meest bijgebleven zijn vandaag zijn Brahim, Raeven en Betty.

Ik kende eigenlijk niemand van hen echt, en  ik vond ze na afloop best stuk voor stuk heel symphatiek.  We hadden helemaal geen concurrentiegevoel.   Ik hoop dat dat zo kan blijven voor de rest van de show. 

Na de pauze kwam dan het grootste blok.  Persmomenten.  Ik werd begeleid naar een tafeltje en toen mochten de journalisten één voor één bij mij komen.  Dat was heel leuk, maar ik geef toe,  als de tiende journalist afkomt met de vraag  'Waarom denk jij dat jij naar Belgrado moet gaan?', wel dan wordt het toch even balen.

Maar dat was maar van korte duur hoor.  Iedereen was super vriendelijk dus dat maakt het allemaal een stuk aangenamer hé.

En dan de fotosessies.  Keigrappig.  Alleen had ik soms het gevoel dat ik niet meer lachte maar gewoon gekke gezichten trok. Vannacht heb ik ongetwijfeld krampen in mijn kaakspieren.

Al bij al was het een aangename maar vermoeiende dag.  Woensdag is de volgende repetitie.  Ik kijk er naar uit.

Toedeloe. Katy.

Hoi hoi iedereen.

IK BEN GENEZEN!!  Allé ja, ik moet nog mijn portie antibiotica uitnemen en zo, maar ik voel me weer kiplekker.  Omdat ik ziek was hebben we de repetitie zaterdag moeten uitstellen.  Slim zoals ik ben was ik natuurlijk Tine (onze kleedster) vergeten verwittigen dat de repetitie verplaatst was.  Zij stond zaterdag mooi voor de deur. Ik geef toe: ik schaamde met wel heel erg. Maar gelukkig was ze niet boos. Ik hoorde wel  teleurstelling  in haar stem.  Gelukkig kan ze woensdag komen op de volgende repetitie.  Mijn kledingstukje is af en ook voor mijn gevolg (wie dat is zeg ik lekker nog niet) heeft Tine voor coole dingen gezorgd!! 

Vandaag zondag hebben we terug repetitie gehad en ja  het begint allemaal zo’n beetje te komen. Ik kan wel de blauwe plekken niet meer wegsteken. Maar dat hebben we ervoor over hé. Ik zou het zo leuk vinden om jullie te vertellen wat we allemaal van plan zijn, maar ik moet nog even zwijgen.  My lips are sealed.

Morgen maandag is een grote dag voor ons.  De GROTE persconferentie in het Amerikaans Theater.  We worden verwacht om 9u30 en het einde is voorzien rond 17u30.  Dus het wordt een lange dag.  Het zal wel leuk worden, interview met de Rode Loper, met de VRT zelf en ongetwijfeld loop ik daar ook wel een journalist van De Gentenaar tegen het lijf. In elk geval morgen mogen jullie ezo vlug mogelijk mijn versie van die dag verwachten op deze blog!

Sluukes Katy

Gelukkig Nieuwjaar!!!!  Natuurlijk de cliché dingen zoals een goede gezondheid, veel succes en alles wat jullie hartje wil.  Mischien wel cliché maar toch altijd leuk om te krijgen. 2007 was voor mij geen gemakkelijk jaar.  Een relatiebreuk, een verhuizing, mijn opa verloren….maar ondanks dat, ondanks dat het soms zwaar is kom je er altijd beter uit dan je eerst denkt.

Ik heb 2007 prachtig afgesloten en ik kan zeggen dat het me sterker gemaakt heeft.  Dus voor iedereen die het af en toe wat moeilijker heeft, never give up!!! 

Ik weet dat ik wat laat ben om een gelukkig nieuwjaar te wensen, maar ik heb dus in de lappenmand gelegen. Ziekjes. Halfdood denkt een mens eerst, maar ja, dat is natuurlijk wat overdreven. Een keelontsteking, en van die vieze witte stippen op je amandelen.  Dus zit ik nu onder de antibiotica en ik moet rusten van de dokter.  Één van de redenen waarom je dit krijgt is door vermoeidheid zeggen ze.  Gelukkig heb ik een heel toffe collega op mijn werk die mijn nachtdiensten wou overnemen, anders zat ik nu in de penarie.  Dank je Christine!!!!

En weten jullie wat?!  Ik heb het ontwerp gezien voor mijn kledingstuk voor eurosong!!  Mensen het is de MAX!  Tine is gewoon super.  Jaja ik heb zoveel zin in Eurosong.  Laat het maar vlug de 27^ste zijn!!  Ik ben er klaar voor….allé ja hihi toch bijna…Eerst mezelf nog goed verzorgen, zodat mijn lichaam en stem in de allerbeste vorm zijn tegen dan.

Toedeloe!

Help! Ik ben ziek.  Denk dat ik de griep en/of een keelontsteking te pakken heb. Ik duik onder de wol en ga morgen naar de dokter!

Belofte maakt schuld, dus krijgen jullie vandaag een paar foto's van de fotoshoot waarover ik het een paar dagen geleden  had. Ik vond het wat moeilijk om zelf foto's van mezelf uit te kiezen, maar ja, het moest nu eenmaal. U laat maar weten wat u er van vindt.

Ondertussen tikt de tijd verder, en ontsnap ook ik er niet aan. We zijn 2008! Een jaartje verder, een stapje dichter bij de preselecties van Eurosong ook! Ik wens jullie allemaal het opperbeste. Vooral een goede gezondheid. Cliché, ik weet het, maar een goede gezondheid blijft toch de basis van alle geluk. En tevredenheid ook. En veel liefde natuurlijk. Iedereen moet voor zichzelf maar uitmaken wat hij wil, en er ook zelf veel voor doen. Want met wilskracht kom je ver. Niemand heeft zijn lot helemaal zelf in handen, maar je kan er toch veel zelf aan doen hoor! Kop op dus. Ook al gaat het eens wat minder. Zelf zit ik momenteel opgescheept met een pijnlijke keel en koorts. Hopelijk wordt het snel beter. Maar hier alvast die foto's.

Schrik niet van de titel van dit stukje, maar men heeft mij al een paar journalistieke regeltjes bijgebracht: aandacht trekken is daar ééntje van. Het was inderdaad bibberen in Rattendael, maar niet van de schrik en niet van de ratten hoor. Maar gewoon van de koude. Zaterdag was het fotoshootdag. We hadden gekozen voor Rattendael in Gentbrugge, en dat gaf me wel een goed gevoel. Ik heb daar namelijk als kind jarenlang vlakbij gewoond en Rattendael was onze speelplek bij uitstek. Daar nu een fotoshoot doen, bracht dus wel heel warme herinneringen naar boven. En die warmte kwam goed van pas, want koud dat het daar was jongens. Over jongens gesproken, als ik een man zou geweest zijn (wil ik weten hoe dat zou voelen?) dan zou ik nu op café heel stoer kunnen zeggen hebben dat het zo koud was dat mijn ballen er bijna af gevroren waren. Overigens viel de fotoshoot bijna in het water. De wekker belde me heel pijnlijk vroeg uit bed, want ik moest al om 9 uur ter plekke zijn. Maar ik was nog goed wakker of manager Dany Peleman liet me al weten dat het even niet doorging: het regende! 'Wip maar terug in bed!' stelde Dany me gerust. Maar goed anderhalf uur later was hij daar al terug: 'De zon schijnt Katy, binnen een uurtje ter plekke'. Nog nooit zo snel uit mijn bed geknald als zaterdagmorgen.

Leuke fotoshoot. De plek was ook symbolisch, want ze sluit heel goed aan bij de sfeer die rond mijn Eurosongnummer hangt: Magical Sensation.

Ik weet dat ik jullie nu doet hunkeren naar zowel de sound en de sfeer van mijn nummer, maar daar moet ik noodgedwongen geheimzinnig blijven over doen. Nog even toch. En de foto's: tja, ik heb jullie die beloofd, dus jullie krijgen die.

Ondertussen misschien even een kijkje gaan nemen op mijn eigen website.

Oh, nog iets: bijna was ik het vergeten. Ik sluit af met een tip: stuur nooit twee perfectionische vrouwen samen op stap om stoffen voor een outfit te kiezen. Dat werkt namelijk niet. Ik mocht het ondervinden: samen met Tine zou ik de stof gaan kiezen voor mijn outfit. Niets van gekomen: we waren alletwee te perfectionistisch. Ik heb dan waar wijselijk besloten, hoe fel het me ook interesseert, om die klus over te laten aan de specialiste: Tine. U hoort er nog van.

Hoera! Alweer een probleempje opgelost. Ik had jullie eerder al verteld dat de fijne en toch wel gerernommeerde Marissa in laatste instantie had afgehaakt om mijn kledij voor Eurosong te ontwerpen. Ik was daar wel even van onder de indruk, maar mijn manager had mij gerust gesteld en gezegd dat hij wel een oplossing zou vinden. Daar dienen managers gelukkig voor, om problemen om te lossen. En wat blijkt, die van mij heeft dat dan toch weer maar gefikst. Tine Deseure uit Brugge gaat ervoor zorgen dat ik er - qua kledij dan _ perfect uitzie. Tine werkt onder meer aan de showkledij van The Stage in Antwerpen en van The Mummy's Theatre. Vandaag vrijdag gaan we de stoffen kiezen. Ik mag zelfs meegaan van Tine. Niet dat ik daar allemaal veel van ken, maar het geeft me toch een prettig gevoel dat Tine er mij zelf wil bij betrekken.

Zaterdag staat er alvast een fotoshoot op de agenda. Ik verklap lekker niet waar en hoe, want op zo'n moment heb ik liever minder volk rond me heen dan een heleboel fans. Die zal ik later genoeg nodig hebben, om voor mij te supporteren en te sms'en. Maar geen paniek: een paar van de foto's van shoot zullen jullie hier te zien krijgen op de website.

Zie, kort en krachtig deze keer, tot tijdens of kort na het weekeind!

Hoi iedereen. Hier ben ik weer. Net zoals de meesten onder jullie heb ik de afgelopen dagen lekker thuis bij de familie doorgebracht. Watn showbizz of geen showbizz, Kerstmis is bij de Satijntjes heilig. Ik hoop dat jullie het allemaal heel fijn gehad hebben. Zelf kon ik niet klagen: lekker eten, veel cadeautjes (waaronder een leeslamp die begint te branden als ik ze ook nog maar aanraak!), veel plezier ook, en veel verrassingen.

En wat voor verrassingen. Zoals de twee eerste borstharen die we bij mijn 14-jarige broer Davy ontdekten. Mijj zus Wendy en ik gilden het uit van plezier, en dat zie je op de bijgaande foto! Sorry broertje!

Verrassingen dus. Die kwam van de kant van mijn kleine zus Wendy. Nu ja, kleine zus. Zo noem je een zus die jonger is. Maar in dit geval, ons Wendy is groter dan mij. En in het leven staat ze ook al een eind verder dan ik: ze is momenteel zwanger van haar tweede spruit. 'Ik zal dringend moeten beginnen oefenen', denk ik dan, maar ja, er zijn nu eerst andere prioriteiten in mijn leven. Eurosong tot een goed einde brengen.

Maar terug naar de verrassing. Dat mijn zus voor de tweede keer zwanger was, dat wisten we, enne, dat is overigens ook al niet meer te verbergen. Maar op kerstavond vroeg haar vriend haar ten huwelijk! Ben ik _ grote zus _ daar beginnen janken als een klein kind. Ik, ja, ik. Janken. En dan bedoel ik met janken niet slecht zingen hé, want ik ben dan wel bescheiden, maar ik kan wel een stukje zingen. Nee, janken, in de zin van huilen, bleiten. Van contentement natuurlijk. Oh zusje! ik vind je zo veel groter dan ikzelf, ik kan een voorbeeld aan je nemen.

Hieronder nog enkele foto's: eentje met de hele bende en nog eentje van mijn zus en ik, maar dan met een man met meer levenservaring en meer borstharen: ons papa!

Hoi, hier ben ik al terug! Deze week heb ik ook mijn eerste signeersessie mogen doen. Ik was op bezoek in Het huis van het Kind in Gent. Ik heb er wat gezongen en gedanst, en iedereen zong meteen mee en danste in het rond.

Natuurlijk heb ik Magical Sensation nog niet gebracht, want dat mag nog niet. Ik laat jullie wel weten wanneer jullie het voor het eerst kunnen horen. Ook dat is geregeld door de VRT. Ik mag nu ondervinden dat er toch heel wat komt bij kijken hoor. Het is meer dan zo maar een liedje zingen. Wat ik daar dan wel gezongen heb? Fame van Star Academy natuurlijk. Een nummer dat iedereen kent. Het was echt een keitoffe bende daar in de school.

Toen de signeersessie begon dacht ik dat ze me zouden aanvallen. Even dacht ik er aan: Katy, ren nu weg! Je wordt aangevallen!. Maar het was natuurlijk niet zo bedoeld. Het was echt de max. De kinderen waren fantastisch en waren gewoon heel erg geïnteresseerd. Ik moet vooral met mijn twee voetjes op de grond blijven, en niet beginnen zweven. Want de weg is nog lang. Maar dat ik uit die honderden inzendingen toch uitgekozen ben, dat doet me veel plezier. Het zorgt er voor dat ik nu weer een aantal weken echt met mijn passie kan bezig zijn. En die passie is, zoals jullie al kunnen vermoeden: zingen!'

Tot gauw. Kussen van Katy.

Héy allemaal, hier ben ik dan met mijn eerste nieuwsbrief. Fantastisch dat ik van De Gentenaar-Het Nieuwsblad de kans krijg om op Merelbeke en Gent Blogt mijn ding te doen. Ik hoop dat jullie er iets aan hebben, en we gaan proberen er iets leuk van te maken. Ik zal het af en toe over mijn muziek hebben _ al moet ik mij daar aan de reglementen van de VRT houden en mag ik niet veel verklappen _, maar ik wil jullie tussendoor wel laten binnenkijken in mijn leefwereld. Beetje bij beetje. Geen saaie levensloop, maar hier en daar flarden die mij te binnen schieten. We zien wel.

Ik ben natuurlijk reuzeblij dat ik mag meedoen aan Eurosong. En meteen het startschot geven. Whaaw! De voorbije week is in één ruk voorbijgevlogen. Sorry dus aan wie ik niet al te snel antwoordde op de smsjes en de berichten op mijn mailbox. Het was echt superdruk. En je mag niet vergeten, ik moet tussendoor vooral ook nog werken hé. Centjes verdienen.

Maar nu even terug naar showbizzland. Deze week hadden we de eerste afspraak met Marissa Allen. Die zou zorgen voor mijn outfit. De tocht naar Marissa alleen al was al spannend. Manager Dany had een gps, dus dat was maar wat toetsen indrukken en het zou vanzelf gaan. Ja man, tot we zogezegd ter plekke kwamen en die straat er volgens Dany toch wel heel anders uitzag dan de vorige keer. Bleek na controle dat dany Sint-Niklaas ingetikt had in plaats van Lokeren!! Hebben wij onderweg nog een eindje zitten bulderen van het lachen. Het ontwerp dat Marissa voor ogen had stond me meteen aan. Het klikte ook meteen tussen ons. Alleen, toen Marissa hoorde wat de deadline was, kreeg ze een paniekaanval. Achteraf belde ze me dat ze het echt niet kan doen, onder meer omdat de zaken waar ze de speciale stoffen koopt, gesloten zijn tussen kerst en nieuw. Even paniek bij mij dus. Maar Dany, de manager, bleef heel rustig. Hij is ondertussen op zoek naar andere oplossingen. Daar dienen managers voor hé, om de problemen op te lossen, haha!

Ik heb er ondertussen ook al de eerste dansrepetitie opzitten. Ik had er echt naar uitgekeken en het was heel leuk. De mensen waar ik mag mee samenwerken vallen heel goed me. Ze kennen hun vak en het lijken ook heel toffe mensen. Gelukkig maar, want de komende weken zullen zij het zijn die heel dicht bij mij zullen staan. Veel dichter dan wie ook. Letterlijk en figuurlijk. Dat heb ik tijdens de eerste repetitie al mogen ondervinden. Dat wordt spannend. Zo'n professionals, en ik daartussen, Katy uit Merelbeke.

Dikke kussen en tot een volgende keer.

We laten haar niet meer los, die Katy Satyn die eind januari het grote Eurosongfeest mag openzingen met Magical Sensation. Gisteren kreeg u het interview, vandaag kan u luisteren hoe mooi ze zelfs 's ochtends om 10 voor zeven klinkt, als Radio 2 haar na een korte nacht wakker belt. Klik op het balkje, en u zou haar moeten horen.

Beluister het fragment:

Katy Satyn, de bloedmooie 26-jarige verpleegkundige uit Merelbeke, mag de aftrap geven van de voorrondes voor Eurosong 2008. Dat raakte maandag bekend. Katy is met haar deelname niet aan haar proefstuk toe, want eerder scoorde ze al bij de Soundmixshow en eindigde ze derde bij Star Academy. Deze zomer stond ze 51 dagen lang in Het Witte Paard in Blankenberge waar ze een groot deel van de zangpartijen deed: zowel als backing vocal, als zangeres in de medley's, maar ook solo.

Katy doet er geen doekjes om: 'Ik wil Kim Clijsters zijn', schreeuwt ze uit. Ze wil dus winnen.

Radio 2 belde haar deze morgen iets voor zeven uur uit haar warme bed, even later hingen wij aan haar telefoon.

Waar was je toen je te weten kwam dat je geselecteerd was voor de voorrondes van Eurosong?

'Thuis, op mijn appartementje. Ik ben er nu zeker van dat ik brave buren heb, want ik heb het kot ondergeschreeuwd van tevredenheid. Mijn manager wist al langer dat ik geselecteerd was, maar het moest geheim blijven tot de persconferentie van de VRT maandag. En hij wist dat ik niet zou kunnen zwijgen, dus wou hij op zeker spelen.'

Maar hij heeft het je toch iets vroeger verteld dan op de persconferentie?

'Ja, hij kon niet anders. Ik wou het echt weten. En ik heb echt moeten beloven dat ik het aan niemand zou vertellen.'

Waar je prompt je voeten aan geveegd hebt?

'Toch niet. Of euh... allez, alleen aan mijn mama heb ik het verteld. Het was voor mij zo'n groot nieuws dat ik het toch aan iemand moest vertellen.'

Vertel eens iets over je nummer. Waar en wanneer heb je dat voor het eerst gehoord?

'Ook bij mij thuis. Achter mijn computer. Zo gaat dat tegenwoordig. Mijn manager had mij al een paar nummers gemaild, maar die vond ik niet echt zo super. Toen ik Magical Sensation hoorde, was ik meteen verkocht.  Het is een uptempo nummer, en het geeft je echt een goed gevoel. Muzikaal gaat het nummer naar een hoogtepunt, inhoudelijk gaat het over de liefde en over magische dingen.'

Liefde en magische dingen, hoe ver staat dat van je zelf af?

'Ik ben altijd al gek geweest van tekenfilms en magische verhalen. Wat de liefde betreft ben ik momenteel vrijgezel.'

Je zit in de eerste voorronde, op zondag 27 januari. Brahim en Betty zitten ook in je selectie. Bekende namen. Heb je daar schrik van?

'Het is en blijft natuurlijk eerst en vooral een liedjeswedstrijd. Dus de song, de vertolking en de act tellen. Brahim heeft inderdaad al bewezen dat hij een goed zanger en performer is. Ik weet niet of het een voor- of nadeel is dat je al bekend bent. Het is de act die telt. We zien wel, ik kan niet meer doen dan een zo goed mogelijke act neerzetten, en daar ga ik vanaf nu echt beginnen aan werken.'

Hoe ben je eigenlijk in de preselecties geraakt?

'Je weet dat ik deze zomer 51 dagen lang in Het Witte Paard in Blankenberge gezongen heb. Tanja Dexters zat er ook in de show, en haar manager Dany Peleman, heeft me opgemerkt. Het is hij die me voorstelde om mee te doen. Hij heeft dan voor mij het juiste nummer gezocht, en nu zijn we dus vertrokken.'

Succes, en je hoort nog van ons, maar volgende keer zullen we je wat langer laten uitslapen.

'Geen probleem, bel gerust!'