Geraardsbergen

Oude liefde roest niet! Dat geldt zeker voor de liefde die Peter Schaillie koestert voor de fiets. Ondanks een slepende blessure kan Peter het fietsen niet laten. Zo keerde hij onlangs nog terug naar een oud lief: de Mont Ventoux. Peter trekt ook naar het WK in Varese. Lees hierna de recente fietsavonturen van Peter.

Het zijn zowaar drukke fietstijden.

Ik heb onlangs een oud lief bezocht : ik trok naar de Mont-Ventoux voor de cyclosportive “Les Routes du Ventoux” en ik was ook in de Sommevallei aan de slag in de Ronde van Picardië.
Mixed feelings !

In de Provence bevond ik me na 40 km en aan de voet van de kale berg in een eerste peloton met o.m. voormalig F1-piloot Alain Prost. Maar halverwege de klim speelde die vermaledijde heup op en zakte ik schromelijk door het ijs. Ik eindigde anoniem en achterin. Ook wel wat gefrustreerd omdat ik weet dat het plaatje er zonder blessureleed heel anders zou uitzien. Goed, gedane zaken nemen geen keer.

In Picardië verging het me – ondanks een zeer slechte startplaats (rugnummer 2229 !) – veel beter. Na een akkefietje met de ketting werd ik 61^ste op goed 400 deelnemers. Ik miste van een haar de leidersgroep na een veel te gekke remonte en werd 2^de in de spurt van onze omvangrijke groep. Daar kon ik me al eerder mee verzoenen.

Misschien moet ik me wat meer richten op die snellere ritten en dat eindeloze klimmen uit mijn hoofd zetten.

Niettemin heb ik heel graag “bergop” getraind. Oorspronkelijk stond ik wat rond voor het klimmen. Pas in 2003 ben ik waanzinnig op mijn voeding gaan letten en ben ik op de rollen kilometerslang bergoprijden gaan simuleren. Mijn output ging zienderogen vooruit. Je weet het nog wel : watt/kg.

Lance Armstrong was in niet geringe mate een positieve inspiratiebron. Wat een beest van een kerel ! Met zijn huidige reconversie heb ik het wat moeilijker. Moet dat nu, weer gaan koersen ? Hij is overigens nog niet klaar met Contador. Ik zou het niet doen, Lance. Trouwens, ik wil nog wel zien of het zover komt.

Ik richt alvast mijn pijlen op Varese. Meer zelfs, ik trek er zelf naar toe. We gaan er fietsen samen met Andrea Tafi. Verder : nog wat ritten met de Evervrienden, want een winter is lang en teveel spek wil ik niet rond de lenden... Ik zit al een beetje met 2009 in mijn hoofd.