Home  Regio  glabbeek  glabbeek blogt!
     
Meebloggen? Mail ons!

Heb je nieuws voor deze blog?
Leuke foto's van Glabbeek?
Laat het weten aan: Frie
Zet als startpagina Voeg toe aan favorieten
Deze blog verhuist!

Vanaf nu verschijnen de artikels van deze blog op de gemeentesite op www.nieuwsblad.be/ gevolgd door de naam van uw gemeente.

Deze artikels blijven bewaard als archief, maar er zullen geen nieuwe berichten meer verschijnen. Daarvoor kunt u terecht op www.nieuwsblad.be/ gevolgd door de naam van uw gemeente.

Hetzelfde nieuws, gebracht door uw vertrouwde correspondent(en). Maar vanaf nu op een andere plaats, in een nieuw kleedje. Laat ons gerust weten hoe u er over denkt.

Even met vakantie...

Vakantie De blog gaat een maand met vakantie om nadien met nog meer energie nog meer nieuws te brengen uit Glabbeek en omstreken. Tot binnenkort!

Van Glabbeek naar Australië

Austrailie

Wim Craninckx verhuisde van Glabbeek naar Australië. Eind 1996 trok de Glabbeekse elektricien met drie kameraden naar Australië. Hij verloor zijn hart aan het land en aan zijn toekomstige vrouw Hayley. In 1998 verhuist Wim definitief down under, naar Gatton bij Brisbane. Ondertussen heeft hij een dochter van vier, Billie Josephine. Lees zijn avonturen hier.

Opruim De feestdagen zijn voorbij en dus zijn wij hier al weer goed aan het werk. Vorige week zijn ze het stuk grond dat we gekocht hebben beginnen op te ruimen, met een bulldozer (D6) en een groei. Het is niet te geloven wat je met zo'n machines kunt doen in een dag. Na 2 dagen lag alles dat weg moest op de grond en daarna konden we alles opruimen. Tegen donderdag was zowat heel onze lap grond rommelvrij. Donderdagavond hebben we enkele hopen hout in brand gestoken (spectaculair zicht). Vrijdag zijn we, desondanks de hoge temperaturen – 40°C – blijven stoken. Ik heb hard gezweet maar alle houtafval is nu wel weg.

N829209227_833674_2383 Het weekend stond helemaal in het teken van de Campdraft, die wij organiseren. Bij campdraft worden er 7 runderen in het "camp"(ongeveer 15m x 30m) gezet, waar de ruiter en paard er één rund van de andere moet afscheiden. Dit wordt de "cut out" genoemd, de ruiter roept dan om de poort te openen en daarna moet hij/zij het rund rond een parcours sturen, eerst een acht maken en dan het rund door een poort proberen te manoeuvreren. Alle deelnemers krijgen punten voor hun prestatie en de besten moeten daarna nog eens hetzelfde doen in een finale. Er zijn verschillende klassen; maiden, open en novice. De namen hebben te maken met het aantal wedstrijden een paard al gewonnen heeft. Voor zo'n tweedaags evenement hebben we ongeveer duizend runderen nodig. Al die runderen moeten ergens gehaald worden en dan na afloop ook teruggebracht worden. Er komt dus heel wat kijken bij de organisatie want al die runderen moeten ook gescand worden alvorens ze terug op de vrachtwagen gaan. Maar de campdraft is de grootste ‘fundraiser’ voor onze polocorsseclub dus is het al dat werk wel waard. In de loop van de da zijn we allemaal volle bak bezig om alles vlot laten te verlopen, en ‘s avonds zijn we even druk bezig om de pintjes (of rum) even vlot laten binnen te lopen. Tegen zondagavond is iedereen dood op .

Voila, da was het inhet kort, als je meer wil weten over campdraft (waarschijnlijk de populairste paardensport in Australia), even opzoeken : Australian campdraft association.

Vele groeten,

Wim

Voetweg achter Glazuur in slechte staat

Reekmans Peter Reekmans (LDD), klaagt op vraag van enkele inwoners van de Nieuwstraat in Glabbeek de erbarmelijke toestand van de voetweg tussen de Stationsstraat en de Nieuwstraat aan. Het kleine weggetje aan de achterkant van de Glazuur wordt vooral gebruikt door schoolgaande kinderen, wandelaars en inwoners. Bij slecht weer verandert het wandelpad in een waar hindernissenparcours. Omdat het schepencollege de vraag van de inwoners al meermaals negeerde zal Peter Reekmans het probleem op de volgende gemeenteraad aankaarten.

Heeft u zelf ook klachten over de staat van sommige wegen in onze gemeente? Trek dan een foto en wij zetten de straat in de kijker.

Bron, foto: Peter Reekmans

De laatste sneeuw...

Sneeuw%20001 Deze foto werd gemaakt door Guy Neyns uit Glabbeek.

Heb je zelf ook leuke foto's? Aazel dan niet en zend de foto naar glabbeek@nieuwsblad.be.

Avant-Première: De parochie van miserie

De20parochie20van20miserie20339_2Op de melancholieke tonen van de accordeon van de blinde ‘Mus’ komen de acteurs op kousenvoeten binnengestapt. In Crescendo zingen ze – live – over hun parochie van miserie. Vrouwen die al het werk moeten doen. Mannen die verondersteld worden te werken maar eigenlijk staken. Zonen die naar den troep moeten en dochters die alleen achter blijven. Rik, de dorpsgek en Nelleke de plaatselijke hoer. Miserie, geluk, liefde en de dood. Kortom alle ingrediënten voor een op en top volks stuk.

De parochie van miserie zet de kroon op het vijfentwintig jarige jubileum van toneelgroep De Muilentrekkers uit Kapellen. Met maar liefst veertig acteurs, van vier tot zeventig jaar, vertellen ze het verhaal van hun Kapellen rond de eeuwwisseling. Dat alles onder het waakzame oog van regisseur Wannes Vanderstukken die strikt toekijkt en elke fout op zijn dictafoon inspreekt om later aan de acteurs door te geven.

Toegegeven, ik ben geen grote fan van traditionele billenkletsers. Maar dit werk is geen billenkletser. De humor is subtiel en de overtuigingskracht waarmee deze acteurs op de planken staan gecombineerd met de live muziek bezorgen me soms kippenvel. Liefhebbers van lokale dialecten komen ook aan hun trekken. Het volkse Vlaams wordt mooi uitgespeeld tegen het Frans dat op het gemeentehuis en in ’t stad gesproken wordt. Verrassend is ook de zangkwaliteit van sommige acteurs. Of hoe de zang en livemuziek een stuk naar een hoger niveau kunne tillen.

Toneel Onder de acteurs voor deze keer ook nog eens schepen Jos Vicca. “Ik moet maar twee zinnetjes zeggen en dan mag ik ze nog aflezen. Niet moeilijk maar wel heel leuk.” Ook de dochter van routiné Eric François speelt mee. “ Ik heb niet zo veel tekst, maar mag wel een zwanger meisje spelen. Mijn papa en een heel goeie vriendin spelen ook mee. Het is super fijn en wil zeker nog eens meedoen”, vertelt Stien.

Wie geen kaartjes meer heeft voor Daens the musical, heeft aan De parochie van miserie een meer dan goede vervanger. Meegenieten kan op vrijdag 16, 23 en 30 januari of zaterdag 17, 24, 31 januari om 20.00 uur of op zondag 25 januari om 14.30 uur in CC De Roos in Glabbeek.

Foto 1: Imelda Stouthuysen

Foto 2: Eddy Claes

Woningen 33 procent duurder

Woning De financiële crisis laat zich ook voelen op de huizenmarkt. De vraagprijs van woningen in en rond Leuven is in enkele maanden tijd met zo’n tien procent gedaald. Dit komt omdat eigenaars door de crisis een meer realistischere vraagprijs vooropstellen. In Oost-Brabant staan er, tegenover dezelfde periode vorig jaar, vijfentwintig procent meer woningen te koop. Maar omdat er veel minder woningen verkocht worden heeft dat dus zijn effect op de vraagprijs.

Behalve in Glabbeek, tot voor kort nog een van de goedkoopste gemeenten in de regio om te wonen. Vorig jaar steeg de gemiddelde verkoopprijs van een woning met maar liefst drieëndertig procent. Een van de oorzaken hiervan is de hoge vraag van mensen die een woning in de stad niet meer kunnen betalen. Deze stijging is ook te zien in het straatbeeld. Heel wat nieuwbouwwoningen in het centrum van Glabbeek wachten al geringe tijd op een koper. Voor een winddichte nog zelf af te werken woning betaal je al gauw meer dan tweehonderd duizend euro. De prijs van een bestaande woning met drie slaapkamers schommelt tussen tweehonderd en driehonderd duizend euro, afhankelijk van de staat waarin het zich bevindt. Het grote probleem in Glabbeek is dat de vraag in onze gemeente hoger ligt dan het aanbod wat niet gunstig is voor de prijs. Op extra bouwgrond en sociale woningen is het voorlopig nog even wachten.

Bronnen: ROB, Immotheker, Immoweb

Lifestyletips, trips en hits

Vrijuit_blog

Op zoek naar een lekker restaurant, knusse bioscoop of toffe kledingwinkel in je buurt? Voortaan krijg je een pak lifestyletips in Vrijuit, een gloednieuwe bijlage van Het Nieuwsblad en De Gentenaar. Vrijuit steekt elke vrijdag in de krant.

Wil je meer weten? Bekijk het filmpje.

Glabbeekse vormelingen zingen voor goede doel

Vormelingen De 25 vormelingen van de parochies Glabbeek, Bunsbeek, Zuurbemde, Attenrode en Wever gingen afgelopen zaterdag op pad, verkleed als Caspar, Melchior en Balthazar. Met dit sterzingen verzamelden ze meer dan achthonderd euro.

Naar jaarlijkse gewoonten wordt het geld aan een goed doel geschonken. Dit jaar werd er gekozen voor twee organisaties; Make- a- wish en de Cliniclowns. Het was de mama van een van de vormelingen die met dit voorstel op de proppen kwam. Jana Zienebergh heeft kanker maar is gelukkig aan de betere hand en komt regelmatig in contact met deze organisaties. Make-a-wish wil de hartenwensen van levensbedreigend zieke kinderen vervullen en de Cliniclowns fleuren de kinderafdelingen van heel wat Vlaamse ziekenhuizen op. Ze gaan van kamer tot kamer en proberen zo de kinderen een aangenaam moment te geven.

Meer informatie over deze twee goede doelen vind je op Make a wish en op Cliniclowns

Foto: Gert Janssens, Federatiecoördinator sector Glabbeek

Dit was 2008: Jos en Greta

Regiobutton_gr_kerst_4

Img_0928 Nog 14 keer slapen en we kunnen 2008 definitief afsluiten. Beetje bij beetje verschijnen dan ook in de meeste huiskamers de eerste kerstbomen. Omdat ik wil weten wat 2008 voor jullie betekende, bel ik aan bij willekeurige Glabbeekenaren en stel overal dezelfde vraag. Wat betekende het afgelopen jaar voor u.

Wie langs de Tiensesteenweg van Glabbeek naar Kapellen rijdt is zeker de woning van Jos en Greta gepasseerd. Ze verhuisden dit jaar van Tienen naar Glabbeek en voelen zich helmaal thuis in hun nieuwe nest en in hun nieuwe gemeente. Hier staan niet één maar twee kerstbomen, enkele kerststallen en zelfs de stoelen zijn voor deze hoogdag in een rode kerstmuts gehuld. “Onze zoon, Jelle (6), is een echt kerstkind. Hij wilde zijn eigen kerstboom, darmee dat wij er twee hebben.” Greta is eigenares van café ’t Hoekse in Tienen. Op kerstavond wordt dat café omgetoverd tot feestzaal waar heel de familie, zo’n veertig mensen, samen eet, drinkt en gezelschapsspelletjes speelt. "Op kerstdag zitten we met ons drietjes gezellig rond de kerstboom en pakken we cadeautjes uit. Dat zijn geen dure dingen maar allemaal kleine praktische dingen."

Was 2008 een speciaal jaar voor jullie?

Jos: "Het was eigenlijk een heel goed jaar. Er zijn alleen maar leuke dingen gebeurd. We zijn van Tienen naar Glabbeek verhuisd en zijn heel blij dat we die stap gezet hebben. Hier is er veel meer ruimte, zitten we een beetje in een groene omgeving en de buren zijn ook heel vriendelijk.”

Greta: “Het is echt een nieuwe uitdaging. Vroeger woonden we precies tussen onze klanten en nu kunnen we zo eventjes weg van ons werk. We komen hier helemaal tot rust. Voor Jelle was het ook een aanpassing. Hij gaat nu in Kapellen naar school. De overgang was in het begin niet zo gemakkelijk, zeker omdat hij naar het eerste leerjaar moest. Ondertussen heeft hij nieuwe vrienden gemaakt die hier regelmatig komen spelen.”

Img_0926 Was 2008 een goed politiekjaar?

Jos: “Ik probeer op de hoogte te blijven van de politiek. Eigenlijk vind ik niet dat je de politiekers de schuld van alles kunt geven. Als je een belegging doet dan hangen daar risico’s aan vast. Het is natuurlijk wel heel erg voor de mensen die nu hun geld kwijt zijn. Wij hebben geïnvesteerd in onze woning, een goeie investering.”

Welke personen verdienen volgens jullie een pluim?

Greta: "We zouden Gunther Swaenen (30) wel eens hard willen bedanken. Ongeveer tien jaar geleden hebben we die jongen van het straat gepikt. Hij zat er echt onderdoor en had een thuis en zorg nodig. Hij heeft zes jaar bij ons gewoond en woont nu al vier jaar samen met zijn vriendin in Tienen. Toen we ons huis aan het bouwen waren is hij ons komen helpen tot het einde. Hij is ook heel lief voor Jelle en we kunnen altijd op hem rekenen.”

Wat verwachten jullie van 2009?

Greta: "We willen onze tuin verder afwerken. Aanplanting doen en de terrassen aanleggen. Werk genoeg dus. Bovendien heeft mijn broer het stuk grond naast ons huis gekocht en hij gaat ook beginnen bouwen. Ik wou dat hij hier al woonde. We zijn thuis met negen kinderen. Hij is de oudste en ik ben de jongste en wij hebben wel een speciale band.”

Versier je huiskamer of tuin dus mooi, want misschien bel ik morgen wel bij jou aan!

Dit was 2008: Kathleen uit Zuurbemde

Regiobutton_gr_kerst_4_2

Img_0924 Nog 15 keer slapen en we kunnen 2008 definitief afsluiten. Beetje bij beetje verschijnen dan ook in de meeste huiskamers de eerste kerstbomen. Omdat ik wil weten wat 2008 voor jullie betekende, bel ik aan bij willekeurige Glabbeekenaren en stel overal dezelfde vraag. Wat betekende het afgelopen jaar voor u.

Kathleen Ooms (42) en Raf Smolders (41) wonen in Zuurbemde in een zelf verbouwde woning. Hier moet je niet kloppen omdat de bel het niet doet, wel omdat er kindjes liggen te slapen. Kathleen is onthaalmoeder van 6 kindjes en Raf werkt voor Inbev. Samen hebben ze vier kinderen, Mirte (15), Amber (13), Yanthe (10) en Senne (7). Hun kerstboom staat al in de keuken maar is nog niet versierd. “Ik heb tijd te kort. Tijdens de week zijn de onthaalkinderen hier en in het weekend hebben we ook altijd wel iets te doen. Ik heb zelfs nog geen tijd gehad om mijn cadeautjes te kopen en dat zijn er heel wat hoor.” Inderdaad dat zijn er heel wat. Katheel toont haar lijstje met ongeveer vijftien namen, zonder haar eigen gezin. Een actief ‘moeke’ met het hart op de juiste plaats vertelt over háár 2008.

Was 2008 een speciaal jaar voor jou?

Kathleen: "Eigenlijk was het afgelopen jaar maar heel gewoon. We hebben niets speciaal gedaan buiten dan ons jaarlijks kamp met de Chiro. Raf en ik gaan dan mee als kookouders.”

Was 2008 een goed politiekjaar?

Kathleen: “De politiek volg ik niet echt. Maar ik voel wel dat alles duurder geworden is. Vooral als ik naar de winkel ga. Ik koop niet alleen eten voor mijn gezin maar ook voor de onthaalkinderen. Daarom probeer ik erop te letten om bijvoorbeeld nu vooral wintergroeten te kopen. Vroeger was het vlees duurder maar nu zijn ook groenten en fruit forst gestegen in prijs. Voor kortere afstanden proberen we ook de auto te laten staan.”

Welke personen verdienen volgens jou een pluim?

Kathleen: "Mijn dochter Yanthe omdat ze zoveel problemen heeft op school en toch niet opgeeft en heel hard blijft werken. Yanthe heeft NLD, niet verbale leerstoornis, en moet dus veel meer moeite doen dan andere kinderen in haar klas. Ze is van school veranderd en dankzij juf Lies van de basisschool in Vissenaken lukt dat behoorlijk. Eindelijk een juf die haar verdiept in deze problematiek en haar tijd er in steekt. Ze is begripvol en heeft heel veel geduld. Eigenlijk verdient zij ook een pluim.”

Wat verwacht je van 2009?

Kathleen: "We starten in januari met de uitbreiding van onze woning. We hebben nu een heel kleine living en gaan dus een stukje bijbouwen aan de keuken en daar komt dan de living. We hebben de hele verbouwing van ons huis zelf gedaan maar deze bijbouw laten we over aan een aannemer. Daarnaast zijn we van plan om nog een paar keer op verlengd weekend te gaan met onze caravan. De kinderen vinden dat super plezant en wij ook.”

Versier je huiskamer of tuin dus mooi, want misschien bel ik morgen wel bij jou aan!

TK Bunsbeek pakt drie punten

Regiobutton_gr_voetbal

Voetbal_2 Vanaf nu volgen we ook het reilen en zeilen van voetbalclub Toekomst Bunsbeek. In woord en beeld gebracht door supporters Bart Hendrickx (tekst) en Erwin Donvil (foto’s).

TK Bunsbeek speelde afgelopen zondag één van hun betere wedstrijden. Al van in het eerste kwartier speelden ze veel agressiever waardoor KSCH wel in het verweer moest. Na tien minuten al een goede kans voor Pira maar Dewindt kon redding brengen. KSCH speelde veel te mak en buiten wat steriele dreiging kon het de bezoekende doelman niet in gevaar brengen. Bunsbeek prikte steevast scherp tegen en na een halfuur kon Pira dan toch de 0-1 maken. KSCH probeerde wat terug te doen en Hoylaerts slaagde er bijna in de 1-1 te maken maar doelman Willems bracht redding.

Voetbal1_2 Na de rust tapte KSCH uit een ander vaatje en begon het veel scherper. Bunsbeek moest achteruit maar KSCH was voorin niet scherp genoeg en scoren lukte niet. Op één van de scherpe tegenaanvallen kon Siemon Donvil de bal voorzetten. Dries Jacobs (foto) kopte mooi binnen en 0-2. KSCH zette nu alles op alles wat iets later resulteerde in een doelpunt van Borgugnons maar het doelpunt werd afgevlagd voor buitenspel. KSCH bleef nu druk zetten maar faalde in de waarheidszone. Een volley van Vangucht werd door Willems gestopt en pas in de allerlaatste minuut kon Wouters dan toch de aansluitingstreffer maken.

Dankzij deze drie punten staat TK Bunsbeek nu op de elfde plaats met achttien punten. Hoegaarden strandt voorlopig op de negende plaats met achtentwintig punten. De winterstop zal de batterijen moeten opladen en zo hopen we nog op een mooie tweede ronde. In naam vaan Toekomst Bunsbeek wensen we alle lezers prettige eindejaarsfeesten.

Glabbeekenaar bedenkt uniek project: Off-roadrunner

Img_0910_2 Nico Ladang is het brein achter de off-roadrunner, een uniek voertuig speciaal ontworpen voor wedstrijden in binnen- en buitenland. Het idee van deze 4 x 4 buggy ontstond drie jaar geleden en nu is het voertuig dus eindelijk af. Uniek in zijn soort dankzij zijn speciale vering, stabiele rijgedrag en de combinatie van technische capaciteiten en snelheid.

Nico, van beroep schrijnwerker, is bezeten door het off-road racen. Samen met Dieter Dutsgave heeft hij al heel wat races gewonnen. Vooral technische races want voor de snellere parcours was hun oude buggy niet goed genoeg. “Tijdens de Croatia Trophy, de zwaarste Europese wedstrijd, ondervonden we dat onze buggy niet snel genoeg was. Daarom ben ik beginnen nadenken en uiteindelijk hebben we nu een voertuig dat zulke parcours wel aan kan.” Een deel van de onderdelen zijn zelf ontwikkelt maar de meeste komen uit de Verenigde Staten. Off-road circuits in België zijn helemaal niet toereikend en bovendien worden er heel wat gesloten. Nico: “Er zijn heel wat liefhebbers van deze sport maar toch zijn de meeste wedstrijden in het buitenland. Amerika is echt de top daar worden de mooiste races gehouden.”

Buggy Ondertussen zijn er drie buggy’s van deze soort in omloop. Een exacte prijs val er niet op te plakken omdat de onderdelen heel erg in kwaliteit en dus prijs kunnen verschillen. “Het is mede dankzij mijn sponsors dat dit mogelijk is. Als ik de buggy zelf niet nodig heb voor een wedstrijd kunnen bedrijven hem ook huren voor bijvoorbeeld een opendeurdag.” De buitenkant van de buggy, de oranje platen, kunnen vervangen worden door andere platen met bijvoorbeeld reclame van een bedrijf erop.

Nico heeft nog éénn droom en dat is de Croatia Trophy winnen. “Ik ben nog volop op zoek naar een copiloot. Er zijn enkele kandidaten maar het niet zo evident, je moet enorm goed kunnen samenwerken tijdens zo een race. Ik ben zelf ook copiloot geweest van Dieter en het is ook mede dankzij hem dat ik een eigen buggy heb kunnen uitbouwen.” Wie Nico’s nieuwe medebestuurder zal worden is nog een groot geheim.

JeepJeep2

Meer informatie over het off-road project vind je op deze website.

Foto3 en 4: Nico in actie op de Croatia Trophy 2007 - Foto's Nico Ladang

Dit was 2008: Rita Allard

Regiobutton_gr_kerst_4

Rita Nog 17 keer slapen en we kunnen 2008 definitief afsluiten. Beetje bij beetje verschijnen dan ook in de meeste huiskamers de eerste kerstbomen. Omdat ik wil weten wat 2008 voor jullie betekende, bel ik aan bij willekeurige Glabbeekenaren en stel overal dezelfde vraag. Wat betekende het afgelopen jaar voor u.

Na een korte onderbreking heb ik mijn tocht door Glabbeek verder gezet. Vandaag reed ik rond in Attenrode-Wever en belde aan op Steenbergestraat 9/B. Rita Allard, een vierenvijftig jaar oude weduwe, woont er alleen in een gezellig huis. Haar drie kinderen mogen dan alle drie het huis uit zijn, ze zijn toch een beetje aanwezig dankzij de mooie foto’s. Een van Rita’s hobby’s is bloemschikken. Dat ze gevoel voor decoratie heeft is dan ook te zien aan haar prachtig versierde kerstboom en andere kerststukken verspreid over het huis. “De feestdagen worden vooral in familiale kring gevierd. Hier bij mij thuis, bij de familie van mijn overleden echtgenoot en bij mijn vader en broers in Tienen. Eigenlijk zou ik die dagen liever niet beleven want het gemis is nog altijd groot. Gelukkig zijn er mijn kinderen en de rest van de familie nog.” Rita kruipt achter de piano en trakteert mij op een deun van Bach. Deze dame mag dan al veel meegemaakt hebben, lachen kan ze als de beste.

Was 2008 een speciaal jaar voor jou?

Rita: "Het was vooral een gemiddeld jaar voor mij. Eentje zonder hoge toppen en diepe dalen. Ik ben gestopt met werken wat wel een hele verandering is. Ik heb nu veel meer tijd voor mezelf. Die tijd vul ik op door te tuinieren, mijn huis eindelijk op te knappen, veel te fietsen bij mooi weer of mijn vader te bezoeken. Ik ben ook een paar keer op vakantie geweest, naar de Provence, Parijs, Rotterdam en de kust.”

Boom Was 2008 een goed politiek jaar?

Rita: “Ik volg het nieuws wel maar ik ben gestopt met mij te ergeren want dat heeft toch geen zin. Uiteindelijk verandert er toch niets en maakt het niet meer uit op wie je nu stemt.”

Welke personen verdienen volgens jou een pluim?

Rita: "Mijn vader. Hij is achtentachtig en woont nog altijd volledig zelfstandig. Ondanks het verlies van zijn echtgenote blijft hij bijzonder dapper en sterk. Je moet hem maar een keer iets vragen en hij staat onmiddellijk klaar om je te helpen.

Wat verwacht je van 2009?

Rita: "Ik ga zo wie zo op vakantie naar Biscarrosse (Frankrijk). Een van de hoogtepunten volgend jaar is dat mijn jongste zoon terug dichter bij huis komt wonen. Voor de rest hoop ik dat ik niets erg voor krijg en dat ik verder van mijn tuin kan genieten.”

Versier je huiskamer of tuin dus mooi, want misschien bel ik morgen wel bij jou aan!

Dit was 2008: Willems Kristof

Regiobutton_gr_kerst_4_3

Koen Nog 21 keer slapen en we kunnen 2008 definitief afsluiten. Beetje bij beetje verschijnen dan ook in de meeste huiskamers de eerste kerstbomen. Omdat ik wil weten wat 2008 voor jullie betekende, bel ik aan bij willekeurige Glabbeekenaren en stel overal dezelfde vraag. Wat betekende het afgelopen jaar voor u.

Dag drie van mijn tocht door Glabbeek. Ik voel mij soms een vreemdeling die in de huiskamers van de mensen binnendringt. Maar keer op keer wordt ik vriendelijk verzocht om zo snel mogelijk uit de koude te komen. Zo ook vandaag weer, 11 december, ging er een voordeur open. De woning in de Pepinusfortstraat nr.3 in Bunsbeek, is eigendom van Kristof Willems en Bart Vangoidsenhoven. Een oud huis met veel karakter dat ze beetje bij beetje aan het verbouwen zijn. Kristof is kok in het studentenrestaurant ALMA in Leuven en Bart hoofd-technicus van de stad Tienen. Ik ben onder de indruk van hun interieur en nog meer van hun mooie kerstboom. “Ik geef meer om de sfeer die rond de feestdagen in de lucht hangt dan om de katholieke gedachte erachter. Onze kerstboom wordt dan ook al het laatste weekend van november boven gehaald.”

Was 2008 een speciaal jaar voor jullie?

Kristof: "Er gebeurden heel wat leuke dingen dit jaar maar die vergeet je zo snel. We hebben vooral veel aan ons huis gedaan. Onze grootste aankoop was een pelletkachel. Eerst dachten we een kolenkachel te kopen maar omdat dat veel vuil en roet veroorzaakt hebben we toch voor de pellets gekozen. Ik ben eigenlijk wel een echte ‘stoveman’. In de keuken staat een kachel waar we nog op koken, ik heb een Leuvense stoof en nu ook eentje in de woonkamer. 2008 zal voor mij spijtig genoeg meer een slechte herinnering zijn. In oktober overleed mijn grootmoeder en dat heeft mij wel geraakt. Als kind heb ik heel veel tijd met haar gespendeerd en we hadden nog altijd een heel goede band.”

Boom

Was 2008 een goed politiek jaar?

Kristof: “We volgen de politiek wel een beetje maar ergeren ons er niet aan. Ook van de bankencrisis voelen we niet veel omdat we niet veel geld bij de bank meer hebben. Alles steekt in ons huis (lacht).

Welke personen verdienen volgens jullie een pluim?

Kristof: "Mijn moeder verdient meer dan één pluim. Na de dood van mijn grootmoeder is ze voor mijn nonkel blijven zorgen (die bij de grootmoeder inwoonde, nvdr.). Mijn broer is ook gescheiden en woont nu terug bij mijn ouders en dus zorgt ze nu ook terug voor hem en zijn kinderen. Daarbovenop komt ze hier soms de strijk halen en zorgt ze voor onze hond als we er even tussenuit gaan. Ook Tia Hellebaut verdient er eentje na haar prestatie op de Olympische Spelen.”

Wat verwachten jullie van 2009?

Kristof: "Ik heb mij voorgenomen om geen voornemens meer te maken. We zien wel dag per dag wat er op ons afkomt. We gaan ook niet op reis want we willen eerst ons huis afwerken. We zijn wel van plan om ooit eens een cruise naar de Noorse Fjorden te maken.”

Versier je huiskamer of tuin dus mooi, want misschien bel ik morgen wel bij jou aan!

Dit was 2008: Diana Raymaekers

Regiobutton_gr_kerst_4_2

Img_0898 Nog 22 keer slapen en we kunnen 2008 definitief afsluiten. Beetje bij beetje verschijnen dan ook in de meeste huiskamers de eerste kerstbomen. Omdat ik wil weten wat 2008 voor jullie betekende, bel ik aan bij willekeurige Glabbeekenaren en stel overal dezelfde vraag.Wat betekende het afgelopen jaar voor u?

Vandaag, 10 december belde ik aan in de Stationsstraat nr. 18 in Kapellen. De sober maar smaakvol verlichte voortuin verraadt al voor de deur geopend wordt dat hier mensen met een warm hart moeten wonen. Diana Raymaekers, een erg joviale dame die noch mij noch het weblog kent, laat me binnen in haar thuis. Een thuis waar de kerstsfeer erg aanwezig is. “We kijken enorm uit naar de feestdagen. Mijn man is verantwoordelijk voor de decoratie en ik kies de muziek.” Ik mag haar alles vragen, behalve haar leeftijd.

Was 2008 een speciaal jaar voor jullie?

Diana: "2008 was eigenlijk niet zo een positief jaar voor ons. Ik sukkelde een beetje met mijn gezondheid en moest geopereerd worden. Uiteindelijk ging ik drie keer in één week onder het mes. Mijn leven heeft aan een zijden draadje gehangen maar gelukkig ben ik er doorgekomen. Ik kan nog altijd niet alle voedsel verdragen en ik kan ook niet meer gaan werken maar ik geniet nu wel volop van het leven. Er zijn ook wel enkele leuke dingen gebeurt. Zo hebben we een stukje grond bijgekocht en onze tuin groter gemaakt en opgefrist. Ik ben wel trots op de tuin, allemaal de verdienste van mijn man.”

Tuintje

Hoe beleven jullie de feestdagen?

Diana: “Mijn man en ik zijn echte levensgenieters. Als je zo kort bij de dood bent geweest dan leer je van alles te genieten. Wij beleven de feestdagen dan ook intens. Jhonny (haar man, nvdr.) versiert alles, binnen en buiten, en ik zet muziek op. Hier staat eigenlijk altijd muziek op, dat mag je aan de buren vragen. Als er iemand een feestje organiseert zijn we er altijd bij. Kerstmis vieren we dit jaar bij mijn schoonzus en Oud-Nieuw is er hier thuis een groot diner met mijn dochter en kleinkinderen. Om twaalf uur schieten we zelfs vuurwerk af in onze tuin.“

Welke personen verdienen volgens jullie een pluim?

Diana: "Er is maar een iemand die voor mij die pluim verdient en dat is mijn ventje. Hij heeft me geholpen toen ik ziek was en mij altijd door dik en dun gesteund. Nu nog altijd helpt hij mij bij alles, het huishouden, de tuin, niets is voor hem te veel gevraagd.”

Wat verwachten jullie van 2009?

Diana: "Dat het een goei jaar mag worden. Ik heb niet veel nodig om gelukkig te zijn. Een goeie gezondheid, mijn ventje en af en toe eens een lekker pintje (lacht).”

Versier je huiskamer of tuin dus mooi, want misschien bel ik morgen wel bij jou aan!

Dit was 2008

Regiobutton_gr_kerst_4_5

100_0595 Nog 23 keer slapen en we kunnen 2008 definitief afsluiten. Beetje bij beetje verschijnen dan ook in de meeste huiskamers de eerste kerstbomen. Omdat ik wil weten wat 2008 voor jullie betekende, bel ik aan bij willekeurige Glabbeekenaren en stel overal dezelfde vraag. Wat betekende het afgelopen jaar voor u.

Vandaag, 9 december ging de deur van Smisveld nr.9 voor mij open. Michel Guilmet (61) en Martha Theuwissen (60) wonen al meer dan twintig jaar in Glabbeek. Deze twee bezige bijen leven op hun eigen manier naar de feestdagen toe. "Eigenlijk houden wij niet van die drukte. We houden wel van de gezellige sfeer maar doen er niet overdreven aan mee." In deze huiskamer staat dan ook geen kerstboom. "Onze zoon is allergisch aan dennenbomen. Daarom hebben wij een alternatieve versiering, een grote glazen vaas vol zilveren kerstballen en lichtjes."

Was 2008 een speciaal jaar voor jullie?

Martha: "Ik ben wel fier op mezelf dat ik twintig kilogram ben afgevallen. Niet dat ik vroeger echt last had van mijn gewicht want ik wandelde en fietste toen ook al veel. Maar ik voel me nu wel beter in mijn vel. Het jaar was snel voorbij. De enige twee dingen die ik me zo kan herinneren is onze vakantie naar de Provence en onze aanwezigheid op de opnamen van enkele tv-programma's zoals De Laatste Show."

100_0587

Wat betekende 2008 voor jullie op politiek vlak?

Michel: "We volgen de gebeurtenissen op politiek vlak wel, maar voelen ons niet geroepen om er iets aan te doen. Er zijn veel te veel generaals en er is veel te weinig voetvolk."

Welke personen verdienen volgens jullie een pluim?

Michel: "Van mij mag Obama goed in de bloemen gezet worden. Ik vind dat een fantastische man en ik heb echt het gevoel dat hij de huidige wereldsituatie kan veranderen. Ook Tia Hellebaut heeft het goed gedaan. Een gouden medaille op de Olympische Spelen in de atletiek is toch niet niks als je het mij vraagt."
Martha: "Robert Mampasi mag van mij een gouden pluim krijgen. Hij is een Congolese dokter die hier een jaar gestudeerd heeft en in Congo een ziekenhuis leidt in de Brousse. Mijn zus is dertig jaar lang missiezuster geweest in Kingandu (Congo) en hij was daar dokter. Eigenlijk was hij ook op zoek naar ambulances om mee te nemen, maar de Belgische ambulances zijn niet aangepast om op Congolese wegen (?) te rijden."

Wat verwachten jullie van 2009?

Michel: "Ik wil graag de Himalaya beklimmen (barst in lachen uit). Nee nee, maar ik wil wel graag de vesparoute door Haspengouw eens uit proberen. Ik ga mij ook kandidaat stellen om peter te worden van het fietsroutennetwerk."
Martha: "Als ik mijn rustig leventje verder kan leven dan ben ik al heel tevreden. Zolang we maar gezond blijven. Ik zal ook blij zijn als ze de fietswegen in Glabbeek en de omliggende gemeenten zouden verbeteren.

Versier je huiskamer of tuin dus mooi, want misschien bel ik morgen wel bij jou aan!

Toekomst Bunsbeek onderuit

Vanaf nu volgen we ook het reilen en zeilen van voetbalclub Toekomst Bunsbeek. In woord en beeld gebracht door supporters Bart Hendrickx en Erwin Donvil.

Voetbal TK Bunsbeek - VK Linden 2-3

Van in het begin van de wedstrijd nam VK Linden de wedstrijd meteen in handen. In de negende minuut scoorde VK Linden het eerste doelpunt via een vrijschop, fraai in doel gedevieerd door Custers. Bunsbeek leek aangeslagen door het vroege doelpunt en kon hier niets tegenover stellen. In de negentiende minuut, na opnieuw een stilstaande fase (hoekschop) werd het 0-2 door Neutjens. Dit doelpunt schudde de Bunsbeekse troepen wakker. Na een mooie pass door het middenveld verscheen Chiel Vangroenendael alleen voor de doelman van VK Linden. Zijn schot ketste af op de paal maar gelukkig was Maarten Vicca er om in de rebound de 1-2 binnen te tikken. Iedereen dacht dat Bunsbeek nu de wedstrijd naar zich toe zou trekken. Maar in de achtentwintigste minuut maakte Lefevre er na een nieuw kopbaldoelpunt 1-3 van. Een nieuwe opdoffer voor Toekomst dat net voor de rust nog 2-3 kon maken dankzij een fraaie actie van thuisverdediger Siemon Donvil die op rechts was doorgetrokken. (zie foto's).

Tweede helft hetzelfde spelbeeld als de eerste helft maar met een agressiever VK Linden, dat regelmatig het Bunsbeeks doel bestormde. Gelukkig had doelman Tom Willems een paar prachtige safes in huis. Op het einde van de wedstrijd kreeg TKB nog een paar kansjes op de counter via Cedric Pirra en de ingevallen Sven Omloop. Toch bleef de eindscore na negentig minuten onveranderd. Een 2-3 winst voor VK Linden waardoor Bunsbeek op een elfde plaats komt met vijftien punten, vlak boven VZ Glabbeek.

Hopelijk op een betere wedstrijd volgende week op het veld van SC Hoegaarden.

SOS Swaziland

Regiobutton_gr_vrijwilliger_2

Kindjes_2 In Januari 2007 trokken Jasmien Luyten en Evelien Laermans naar Swaziland in het Zuiden van Afrika. Vier maanden lang werkten ze er als vrijwilligers. Ze kwamen weer naar huis maar hun hart bleef bij de Swazise kinderen. Op 10 januari organiseren ze voor de derde keer hun 'jeneverbar'. Met die opbrengst kunnen ze vier sponsorkindjes naar school laten gaan.

Swaziland is een absolute monarchie waar de koning over alles en altijd het laatste woord heeft. Het is daarenboven een arm land waar Aids beslist over leven of dood. Met een gemiddelde levensverwachting bij geboorte van 32 jaar en een kindersterfte van zeven procent is het er statistisch gezien niet goed leven.  Dit was een van de redenen waarom Evelien en Jasmien naar Swaziland trokken. "Bij UNICEF moesten we een 'field study' maken over child headed families. Dat zijn gezinnen zonder ouders, met kinderen die voor elkaar zorgen. We hebben echt heel veel kinderen bezocht bij hun thuis, dat is iets heel anders dan hier in België", vertelt Evelien.

Huisje Naast hun werk bij UNICEF hebben ze de laatste zes weken bij Sacro gewerkt, een project geleid door een kranige oude dame met de naam Thandi Abner. In haar centrum vangt ze straat-en weeskinderen op. In de eerste plaats wordt er gezorgd dat de kinderen een warme maaltijd hebben. Daarnaast wordt er ook gezord dat kinderen die onderwijs niet zelf kunnen betalen toch de basis mee hebben. "Naar school gaan in Swaziland is erg duur. Afhankelijk van lager of middelbaar onderwijs kunnen de kosten oplopen tot tweehonderd euro. Daar is het geld voor het verplichte uniform en schoolmateriaal nog niet bijgeteld. Thandi bezoekt ook zelf de scholen, onderhoud het contact met sponsors en betaalt het lesgeld", aldus Jasmien.

Schoolspullen Evelien en Jasmien leerden heel wat kinderen in het centrum van Thandi kennen. Omdat ze zelf zo betrokken zijn bij het project weten ze ook perfect wat er met het geld gebeurt. Daarnaast is er ook nog een Belgische dame, Gerda, die in Swaziland woont en de uitgaven een beetje controleert. In 2007 werd er met de opbrengst van de eerste jenverbar knutselmateriaal aangekocht. Ze leerden ook de andere vrijwilligers hoe ze dat materiaal moesten gebruiken. Daarnaast werd er heel wat eten en drinken gekocht en zelfs een koelkast om dat voedsel vers te houden en medicatie in te bewaren. Hun grootste verdienste is dat ze er momenteel voor zorgen dat vier kinderen naar school kunnen gaan. "Ons doel is om volgend jaar twee nieuwe kinderen naar school te laten gaan. Als alle zes kinderen dan hun 'diploma' halen zijn we in ons opzet geslaagd. Hopelijk kunnen we binnen enkele jaren met onze eigen ogen gaan kijken hoe onze studenten het doen."

SWAZILICIOUS Jeneverbar, op zaterdag 10 Januari 2009 op de parking van Sporthal Ter Linde in Glabbeek. - Jenver, glühwein, soep, pannenkoeken,...-

Sacro Foto 1: Kindjes spelen in het centrum, Foto 2: Kinderen van de case studie, Foto 3: Schoolgerief uitdelen, Foto 4: Het hele Sacro team met de kinderen

Foto's Jasmien en Evelien

Schat van 3300 Mariaprenten

Magda5_2

Magda Guelinckx uit Attenrode is een heel gewone madame met een minder gewone hobby. Al vijftien jaar lang verzamelt ze afbeeldingen van Maria. "Ik ben niet super godsdienstig hoor, ik vind die Mariaprenten gewoon mooi". Magda slaat haar verzamelboeken open en begint te vertellen over de boodschap, Hummel, Japan en Speybrouck.

Magda is een echte verzamelaar. Toen haar moeder overleed vond ze enkele oude prenten en hield ze bij. Ze kreeg ook steeds meer prenten van mensen uit de buurt. Zonder het echt te beseffen bezat ze plots een hoop Mariaprenten en dus begon ze zelf reeksen samen te stellen. "Een van de eerste reeksen is die van de boodschap. Ondertussen heb ik ook reeksen per uitgeverij zoals Goopy of Hummel en ook reeksen per land." Allemaal samen goed voor meer dan drieduizend Mariaprenten.

Het verzamelen op zich is een zeer georganiseerd systeem. Er bestaan namelijk geen voorgesorteerde catalogussen zoals bij munt- of postzegelverzamelingen. Daarom worden ze gesorteerd binnen hun reeks op volgnummer. Als er dan dubbels zijn kan Magda ze er gemakkelijk tussenuit vissen. "De dubbeltjes probeer ik te ruilen met andere verzamelaars of te verkopen op Ebay". Wie op die online veilingsite 'Ebay' heiligenprenten intikt, kan met eigen ogen zien dat er duchtig verhandeld wordt. "Vooral op Aziatische prenten wordt veel geboden. Sommige van die afbeeldingen worden voor meer dan tien euro per stuk verkocht. Ik geef daar echt niet zoveel geld aan maar probeer echt nog te ruilen. Soms verkoop ik wel al eens een lotje maar dan voor slechts enkele euro's".

Magda2_3Een eerder saaie hobby, niet meer van deze tijd zal u denken. Toch gaat het niet zo zeer over de betekenis dan wel over de kunst waarmee deze prenten gemaakt zijn. Prachtige soms wel honderden jaren oude pentekeningen met kaligrafie beschreven. Of een creatie van graficus Jos Speybrouck °1891, die bekend raakte met zijn eerder religieuze tekeningen in de Art-deco stijl van de jaren '30. Kortom elke prent is uniek. De thema's van de prenten varieert in de tijd. Vroeger waren het vooral de boterpaters en missionarissen die zorgde voor de verspreiding ervan. Boterpaters of bedelpaters ruilden religieuze prenten op het platteland voor voedsel. Al wie op dat moment niet geloofde in heil van het christendom probeerde men zo met deze prenten tot God te trekken. Met kinderlijke tekeningen werd duidelijk gemaakt dat enkel wie geloofde goed was. Ook de missionarissen maakten van deze prenten duchtig gebruik om in missieposten of kolonies het woord van God te verspreiden. "De manier waarop zwarte mensen afgebeeld worden op sommige prenten, zwarte kinderen knielend aan de voeten van een blanke Maria, vind ik wel hard. Nu zijn missionarissen veel meer bezig met humanitaire hulp dan met het verspreiden van het geloof. Gelukkig maar." Vertelt Magda. De meer modernere prenten van de laatste twintig jaar hebben heel andere thema's als toen. Er wordt nu verteld over armoede, solidariteit en respect.

Magda6

De oudste prent die Magda bezit is er eentje van Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel uit 1879. "Die oude prenten vind ik het mooist. Gelig papier of zelfs perkament. Veel origineler dan de nieuwe prenten." Die nieuwe prenten neigen meer naar het kitscherige dan naar het kunstige. Kanten papiertjes met een foto in het midden of zelfs hologrammen, allemaal plastiek. Daarom ook dat de Heiligenprenten zeldzamer worden. "Ik blijf Mariaprenten verzamelen. Maar wat er met mijn mappen gaat gebeuren als ik er niet meer ben weet ik niet. Misschien veranderen mijn kinderen nog van gedacht en zet iemand van hen toch mijn hobby verder."

Heb je zelf nog van deze Mariaprenten liggen ergens op zolder. Dan kan je ze altijd aan Magda bezorgen.

Tien ultieme vragen aan Hans Hendrickx

Regio_10ultiemevragen_gr Hans Hans Hendrickx °1961 is 'ene van Bunsbeek'. Hij trok op jonge leeftijd naar Oostenrijk, leerde er zijn vrouw kennen, kreeg er twee zonen, kwam weer naar België, ging in Nieuwpoort wonen maar koos uiteindelijk voor de vaste Glabbeekse grond onder zijn voeten. Ondertussen is hij bij iedereen gekend als Hans van de Sporthal. Hij tapt niets liever dan ne goeie Stella van 't vat en is vriend van iedereen. Tien ultieme vragen aan de man die altijd lacht.

Geloof je in leven na de dood? zo ja, wat wil dit dan zeggen voor jou?

Ik ben helemaal niet gelovig. Volgens mij is er gewoon niets na de dood. Je sterft en ligt dan in je kist eeuwig te slapen of je wordt gecremeerd. Er is al heel wat familie van mij gestorven en ik draag die mensen in mijn hart, dat is veel belangrijker dan geloven in leven na de dood.

Welke droom zou je nog graag verwezenlijken?

Samen met An een soort chambres d’hôtes in Kroatië openen. We zijn allebei verliefd op dat land, zijn natuur, het klimaat de mensen. Ik heb er geen problemen mee om alles achter te laten en ginder opnieuw te beginnen. Ik ben al zo vaak verhuisd in mijn leven. Familie en vrienden kunnen dan altijd ginder op vakantie komen.

Wat was het laatste boek/cd/film die je kocht?

Ik ga bijna nooit naar de film. Ik kijk veel liever naar politieseries op tv zoals Witse en Flikken. Maar ook naar Duitse Krimmies, dat vind ik fantastisch. Boeken lees ik ook niet echt, buiten kookboeken. Ik koop wel elke week de P-magazine. Hanne Troonbeeckx is mijn favoriete model. Echt cd’s kopen doe ik ook niet meer sinds er een muziekcomputer in de sporthal staat. Met een nummer van de Eagles kun je mij altijd blij maken.

Als je iets aan jezelf zou veranderen dan is dat...

Mijn conditie. Ik ga soms wel wandelen maar echt aan mijn conditie werken doe ik niet. Eigenlijk zou dat wel moeten na mijn hartaanval maar ik heb er gewoon de tijd niet voor.

Welke goeie eigenschap heb je van je ouders geërfd?

Mijn vader was mijn grote voorbeeld. Hij is ook al overleden maar meer en meer begin ik te beseffen hoe hard ik op hem lijk. Hij was enorm eerlijk en had veel respect voor andere mensen. Ik probeer ook zo te zijn en probeer die waarden ook aan mijn twee zonen mee te geven.

Ben je een trotse vader?

Ja. Ik ben enorm fier op mijn zonen.

Met wie wil je wel eens op een onbewoond eiland zitten en waarom?

Euhm,... Als het voor altijd zou zijn dan kies ik mijn vrouw An. Maar zo voor enkele dagen dan kies ik mijn vader, om samen nog eens een goed gesprek te hebben.

Als je geen cafébaas was geweest dan…?

Had ik een eigen restaurant gehad. Dat is altijd een droom geweest. Samen met mijn gezin een eigen restaurant open.

Stel je wordt gekozen tot burgemeester van Glabbeek, wat zou jij dan aan onze gemeente veranderen?

Ik zou mij inzetten om het leven van de jeugd nog beter te maken. Bijvoorbeeld een fuifzaal bouwen, want dat missen we hier in Glabbeek wel.

Blondines of brunettes?

Brunettes. Ik val duidelijk op donkere types.

Foto: Philippe Swiggers

Oudere berichten:
> Australië boven: Wim Craninckx aan het woord
> Trainerswissel bij TK Bunsbeek
> Vroeger en nu: Dorpsstraat in Wever
> Glabbeekenaren hebben meer dan gemiddelde levensstandaard
> Nood aan wegenwerken in Glabbeek
> Maria Saelmaekers plant bomen in de Velpevallei
> Tien ultieme vragen aan Jonas Vangroenendael
> Australië boven: Wim Craninckx aan het woord
> Australië boven: Wim Craninckx aan het woord
> Derde kinderboekenbeurs is succes
> VZ wint van laatste in rangschikking
> Vrije Basisschool Bunsbeek heeft nieuwe directeur
> Glabbeek in Beeld: De herfst van Guy Neyns
> Glabbeek in Beeld: Herfsttafereel door Nico Hemerijckx
> Goodshape op Bunkerkermis 2008
> Glabbeek ontwaakt - Craenenbroekstraat
> 18-jarigen van Glabbeek organiseren fuif
> Eerste biogroentenboer in Glabbeek
> VZ Glabbeek: 2-2
> Kom uit je kot: activiteitenkalender november

Archieven per maand:
| januari 2009 | december 2008 | november 2008 | oktober 2008 | september 2008

Glabbeek blogt



  • Frie Fets blogt over Glabbeek

    Frie (°1985) studeerde journalistiek, is webcorrespondent voor Het Nieuwsblad in Glabbeek en werkt als bediende in een immokantoor. Ze woont in het hart van Glabbeek en is actief in het verenigingsleven. Frie zegt nooit nee tegen een goed gesprek tussen pot en pint! Deze enthousiaste dame wil deze kleine gemeente op de internetkaart zetten!

Zoeken

Nieuws uit glabbeek

Bloggende gemeentes

Kies een gemeente:

Meebloggen?

  • 2007/06/21/icoonblog.gif Zin om mee te schrijven? Of om foto's en filmpjes te maken? Mail ons!