Kortrijk

We volgen vier fietsers vier maanden lang op hun fietstochten. Vandaag komt Ronny Demuynck (47) uit Kortrijk aan bod die zelf de Johan Museeuw Classic organiseert en actief is als wielertoerist.

'Ik wil een beetje publiciteit maken voor de Johan Museeuw Classic die plaatsvindt op 12 mei 2008 met start aan OC De Wervel in Bellegem', zegt hij. 'Je kan starten van 7u30 tot 12u. De groep Johan Museeuw start om 9u45, met onder meer Jean-Marie Pfaff, Leif Hoste, Nico Mattan en Peter Van Petegem.'

'Om 14u 30 zijn de kids aan de beurt. Ook zij rijden samen met Johan Museeuw. De eerste 500 deelnemers en de kids krijgen een t-shirt als aandenken. De eerste 900 deelnemers krijgen een gratis ontbijt aangeboden bestaande uit 2 broodjes en een tas koffie.

'Makkelijk is het niet meer om dergelijk evenemengt te organiseren. De straten liggen er steeds moeilijker bij voor een fietstocht wegens de vele drempels, straatvernauwingen en paaltjes op de weg. De opbrengst van dit evenement gaat naar "Koester" het peterproject van Johan Museeuw.'

Je kan Ronny Demuynck mailen op ronny.demuynck@skynet.be

We volgen vier fietsers vier maanden lang op hun fietstochten. Vandaag komt Veerle Vroman (37) uit Kortrijk aan bod die de fiets gebruikt voor woon-werkverkeer en recreatieve fietstochten.

‘Globaal moet ik besluiten dat het in de stad wel erg gevaarlijk is om kinderen te laten fietsen’, zegt Veerle Vroman (37) uit Kortrijk. ‘Soms neem ik ze mee, maar nog veel meer beslis ik om dat niet te doen. Ze zijn nog te jong: Marie is 11 en Servaas 9.’

‘Ik woon aan de achterkant van het station en zeker richting centrum is het toch wel gevaarlijk. Het begint al als je de minister Tacklaan moet dwarsen om de Doorniksewijk richting Grote Markt te nemen. De auto’s komen van overal en het is er veel te gevaarlijk om de oversteek te wagen met twee kinderen.’

‘Bovendien is er in de tunnel onder de spoorweg nog een ander probleem. Daar lopen de voetgangers vaak op het fietspad, omdat de verkeersborden voor verwarring zorgen, en dat is moeilijk voor kinderen. Dan moeten ze vaak van de fiets en zit er voor hen niets anders op dan zich bergop weer op gang te trekken. Wat voor hen te lastig is. En dan moet je ook nog de Doorniksestraat door, evenmin een pretje voor fietsers.’

We volgen vier fietsers vier maanden lang op hun fietstochten. Vandaag komt Christophe Devos (21) uit Marke aan bod. Hij is wielrenner bij de Beloften en gaat met zijn moutainbike werken.

‘Ik rij nu mijn tweede jaar bij de Beloften’, zegt Christophe, ‘en ik heb zo stilaan het gevoel dat ik het tempo van het peloton aan kan. Ik probeer in elk geval elke koers ook uit te rijden. Dat is niet evident voor mij omdat ik pas een dik jaar geleden ben beginnen rijden in de reeksen van de Belgische Wielerbond. Voordien koerste ik ook wel, maar dan bij de nevenbonden en dat is toch een dag en nacht verschil.’

‘Een gemiddelde koers bij de Beloften bedraagt 100 tot 120 km per koers. Ik mag er nog een jaar bij blijven, want voor je 23ste moet je er weg. Dan maak ik zo goed als zeker de overstap naar de Elite zonder Contract. Een profcarrière zal er voor mij niet in zitten, daarvoor ben ik te laat begonnen met koersen.’

‘Ik wil toch ook nog iets kwijt over de veiligheid in een peloton met Beloften. We wekken misschien soms wel de indruk te rijden als ‘halve zotten’, maar we weten goed waar we mee bezig zijn. Ik durf zelfs te zeggen dat het bij regenweer nog veiliger rijden is. Dat klinkt misschien wat tegenstrijdig maar iedereen let dan toch extra op het wegdek.’

Voeg hier gerust uw ervaringen als wielertoerist of jong renner aan toe.

Wielertoeristen de Romainbikers uit Moorsele (maar met heel wat Kortrijkse leden) stellen zich voor.

Hoe zijn we begonnen ? Romain Vanwynsberghe (destijds een niet onverdienstelijk profrenner ten tijde van Rik Van Looy !), besloot in 1992 om -samen met een aantal vrienden- voortaan in groep te trainen.

Destijds waren ze slechts met een handvol amateurs, anno 2008 is de groep echter uitgegroeid tot 60 leden ! Allen wielerfanaten, bezeten en gebeten van de wielermicrobe, maar bovenal ook één hechte vriendengroep die samen afzien (soms gemiddelde snelheid van 34km/h voor ritten van 100 km !), maar ook solidair elkaar opwachten na de periodes met vrij tempo.

Op elk schip hoort een kapitein en bij de Romainbikers is die rol weggelegd voor stichter Romain Vanwynsberghe. Hij is de kopman die, met veel koerservaring en veel gezond koersverstand, de ritten uitstippelt en soms de gemoederen moet bedaren.

Zestien jaar lang al samenfietsen, zonder enige vorm van clubstructuur. Gezien het toenemend aantal leden werd besloten dat de tijd rijp was om daar verandering in te brengen. Een aantal leden besloot op zoek te gaan naar sponsoring om toe te laten dat er vanaf april 2008 in één en dezelfde uniforme, gloednieuwe outfit kon gefietst worden. Dat kon met de hulp van een aantal sponsors.

Voorts wordt de clubnaam "Romainbikers", en dit als eerbetoon voor de 16 jaar onverdroten inzet van stichter Romain Vanwynsberghe, de ijzeren hand met de fluwelen handschoen!

Jozef Verplaetse uit Kortrijk reageert op onze bloggende fietsers. Hij schrijft

De fietspaden in de Meensesteenweg tussen de Rootputstraat in Bissegem en de rotonde van de Euroshop zijn in slechte staat en heel vaak zijn die bezaaid met kleine steentjes (aan beide zijden). Daarnaast zijn er een aantal slecht gerepareerde ingrepen geweest. Volgens mij is er een simpele oplossing: een laagje asfalt zoals in het eerste stuk van de Meensesteenweg in Bissegem richting Kortrijk.

Opmerkelijk is dat de kasseistroken aan het voetbalstadion wel regelmatig met de borstelwagen van de stad geveegd worden, maar het fietspad mag niet, want dat is een gewestweg. Is er niet een minister voor vereenvoudiging afkomstig uit Kortrijk? Zou hij iets kunnen doen aan formele ambtenarij?

Wellicht een tip: als alle gemeenteraadsleden een bepaalde wijk als peter of meter zouden adopteren, en die minstens 1 x per maand zelf zouden doorfietsen met als oogmerk 'veiligheid en comfort', kijkend zowel naar fiets- als voetpaden, dan zouden ze politiek goed kunnen scoren voor hun 'peetwijk' en dan zou de stad er binnen de kortste keren veiliger en comfortabeler op worden.

'Ik ga met de fiets naar het werk’, zegt Erna Mestdagh uit Harelbeke. ‘Ik heb twee verschillende routes: eentje voor de zomer en eentje voor de winter. Ik ben altijd blij als ik weer met mijn zomerparcours kan starten zoals nu. Dan rijd ik van bij mij thuis in Harelbeke via de Nieuwe Brug naar de Leie en kan ik langs de Leie tot in hartje Kortrijk fietsen. Ik doe er iets langer over dan op mijn winterparcours maar het is heel ontspannen fietsen. Zozeer zelfs dat ik vaak begin te zingen op de fiets.’

‘Spijtig genoeg kan ik dit parcours niet volgen in de winter. Te donker en te eenzaam en dus te gevaarlijk. Mijn winterparcours is een stuk korter (afstand 6 km) maar ik moet er dan wel de stress bij nemen.’

‘De kortste weg, dat betekent dwars door Harelbeke en Kortrijk rijden. Dat wil zeggen dat je er rekening mee moet houden dat automobilisten fietsers vaak hinderen en hun auto veel te dicht naast de fietsers sturen. Bovendien moet ik toch wel langs een paar gevaarlijke plaatsen komen.’

‘De eerste is de Zandbergstraat in Harelbeke (met de rode steentjes). Voor auto’s is er eenrichtingsverkeer, voor fietsers niet. Het gevaar voor hen schuilt er in dat ze langs een en dezelfde kant moeten rijden. Automobilisten letten daar niet altijd op met alle gevaar vandien.’

‘Een ander gevaarlijke plaats is de rotonde aan de Groeningebrug (buurt skatebowl). Als ik vanuit de Vlaanderenkaai dat rond punt kom opgereden, moet ik altijd uitwijken naar het trottoir. Anders riskeer ik van de weg te worden gereden.’

Kunt u een veilige weg gebruiken als u naar uw werk fietst?