31 mei 2005
Wie is het sterkst? De man of de vrouw?
Reeds eeuwen buigen filosofen, antroposofen en gewone mensen zich over de prangende vraag: ‘wie is het sterkste geslacht: de man of de vrouw?’
Sommigen halen er – à la de getuigen van Jehovah - meteen de Bijbel bij. Maar zeg nu zelf: het verhaal van de rib van Adam: is dat overtuigend?
Anderen – à la Kardinaal Joos zaliger - menen het antwoord te kunnen vinden in de geschiedenis van de kerk. Maar is het ontbreken van een vrouwelijke paus nu een teken van zwakte of juist een teken van overheersende sterkte?
Verder halen enkele Amerikaanse politici het sigarenincident van hun Bill Clinton aan om te bewijzen dat een man veel sterker is dan een vrouw. Maar wat als de rook om zijn hoofd is verdwenen?
Geen enkele redenering houdt steek, vind ik.
Ik zoek dan maar het antwoord op één of andere nieuwszender. Ik heb geluk. Straffe VTM-Stef - aanbeden door vele vrouwen – zegt dat de oudste mens ter wereld momenteel in Nederland leeft. Ik vraag me af wat een mens gaat zoeken bij onze Noorderburen. Maar dat doet niet ter zake.
De enige vraag die op mijn lippen ligt, is of de oudste mens ter wereld nu een man is, of een vrouw.
De spanning is haast ondraaglijk.
Stef begint zijn verhaal dat Hendrikje nu bovenaan de lijst komt te staan van oudste mensen op deze aardoppervlak.
Stilletjes juich ik.
Hendrik.
Een man – mogelijks zelfs een verre nazaat van de onvergetelijke Hendrik de Achtste. Ja, die met zijn zes vrouwen. Wat moet hij sterk geweest zijn!
Maar het gejuich verstomt direct wanneer er beelden op het scherm verschijnen. Hendrik ziet er nogal vrouwelijk uit. Of zou de oudste man ter wereld meteen ook een specialleke zijn. Een Dame Edna-type of zo?
Neen dus, de Hollanders hebben me weer eens goed liggen. Ze nemen blijkbaar direct wraak alsof ze net een beschamende nederlaag van hun Oranjeteam tegen ons Rooie Duiveltjes achter de rug hebben.
Hendrikje is een specimen, honderd procent vrouw.
Internetonderzoek brengt gelukkig aan het licht dat het momenteel niet bekend is wie de oudste mannelijke aardbewoner is. De zoektocht moet definitief uitsluitsel geven over wie nu het sterkst is.
Vooralsnog leg ik me toe op de vraag of Hendrikje volledig natuurlijk de leeftijd van 113 jaar heeft bereikt. Mogelijks is er wel vals gespeeld, met medeweten van haar kinderen en de zestien achterkleinkinderen.
Jaloers, zegt u?
Nee, ik wil gewoon een nuchter onderzoek.
Want zei deze week niet de partner van een bekend Gents politica: ‘Mijn vrouw is als een duracell konijn!’
En wanneer ik Hendrikje haar kamer zie uitstrompelen, dan kan ik me toch niet aan de indruk ontdoen dat ze niet alleen een peacemaker heeft laten inplanten, maar zeker ook een dozijn oplaadbare batterijen!
Wordt ongetwijfeld vervolgd!
Geplaatst doorCursief Huigje om 09:42 nm | Permalink
| Reacties (0)
Het dagboek van Caroline Gennez: een bus in Afrika
Caroline Gennez is de eerste vrouw die voorzitter is van de socialistische partij SP.A en ze is nog eens de jongste ook. Tussen al die ‘ervaren’ politici moet ze proberen haar mannetje te staan. Niet altijd even makkelijk. Maar vandaag heeft ze een ander probleem. Namelijk een bus in Afrika...
Help! Wij zitten met een probleem! Er is een e-mail uit – ahum – Burkina Faso, en bij die mail hoort een foto van een bus in dat West-Afrikaans land. Aan de voorruit hangt een vlag die wij gebruikt hebben bij de verkiezingen van 2003. Als je goed kijkt, zie je Bert Anciaux, de minister van Jeugd, en mijn voorganger Steve Stevaert erop staan. Terwijl ik er eigenlijk zeker van ben dat die twee daar nooit op campagne zijn geweest.
Al weet je natuurlijk maar nooit met hen. Steve staat nogal bekend om zijn stunts. Ik dacht even dat het misschien weer zo’n stunt was. Misschien doet hij een gooi naar het presidentschap in Burkina Faso?
Maar volgens mij wil Steve gewoon in Limburg blijven, dus raken we er maar niet uit wie ervoor gezorgd heeft dat die vlag in Burkina Faso is beland. Wie ons uit de knoop kan helpen, mag ons altijd mailen op info@s-p-a.be.
Tot morgen!
Geplaatst doorHet Nieuwsblad Online om 06:18 nm | Permalink
| Reacties (0)
NOTFAQ. Kim Clijsters of Justine Henin? Waarom?
Kim Clijsters of Justine Henin? Waarom?
Geplaatst doorHet Nieuwsblad Online om 04:54 nm | Permalink
| Reacties (25)
30 mei 2005
Het dagboek van Caroline Gennez, SP.A-voorzitter
Caroline Gennez is de eerste madam die voorzitter is van de socialistische partij SP.A. Met haar 29 jaar is ze bovendien de jongste. Niet simpel om overeind te blijven naast al die doorgewinterde politici. Voor Zoepa schrijft ze een week lang haar gedachten neer.
Maandagochtend… niet echt mijn favoriete moment van de week. Vanochtend ben ik (zo mogelijk) nóg suffer dan gewoonlijk. Ik ben sinds woensdagavond interim-voorzitter van SP.A. Een slopende job, zeggen ze. Als ik een foto van mijn voorganger Steve Stevaert uit 2002 vergelijk met ééntje van nu, dan lijkt die dat te bevestigen. In drie jaar is Steve vijftien jaar ouder geworden. Als ik in de komende vijf maanden ook vijf keer ouder word, ga ik er tegen oktober lief uitzien…
Ach weet je, SP.A-voorzitter ‘spelen’ is een ontzettende uitdaging en toch wel een hele verantwoordelijkheid. Iedereen wil me spreken en vraagt mijn mening of mijn standpunt over ongeveer alles. Het lijkt wel of ik constant aan het bellen ben. Het is niet dat ik geen mening heb. Maar nu spreek ik wel als voorzitter. Dan moet je toch net dat ietsje behoedzamer zijn in wat je zegt en doet. Mijn woorden en daden hebben opeens meer gewicht. Dat is wel even wennen.
Deze ochtend vroegen ze me in een interview van alles over het Franse ‘nee’ tegen de Europese grondwet. Een spijtige zaak, maar helaas is de Europese Unie voor veel mensen een ver-van-mijn-bedshow geworden. Op de radio had ik het dan weer over – jaja – nepsinterklazen!
Tot nog toe hou ik het hoofd koel. Daar rinkelt mijn gsm alweer. Weer even wegzakken in mijn veel te grote bureaustoel. Tot morgen!
Geplaatst doorHet Nieuwsblad Online om 06:58 nm | Permalink
| Reacties (1)
Foto zkt onderschrift: In't wit
Stapt deze hond in het huwelijksbootje of is het carnaval? Zoek zelf een origineel onderschrift! (foto belga/afp)
Geplaatst doorSteven De Grove om 04:51 nm | Permalink
| Reacties (71)
NOTFAQ. Wat zijn jouw grootste angsten?
Iedereen heeft zo zijn fobieën. De een is beducht voor reusachtige spinnen, de ander heeft het niet zo begrepen op kleine ruimtes en hoge hoogtes. Niemand geeft graag toe dat hij ergens bang voor is, maar wat zijn jouw grootste angsten?
Geplaatst doorHet Nieuwsblad Online om 04:34 nm | Permalink
| Reacties (5)
29 mei 2005
Gunther Verspecht, zanger Stash
Ik ben wel iets gewoon. Straffe verhalen heb ik al veel gehoord. Mensen die overdrijven en alles verbloemen, vallen al snel door de mand. Maar wat ik zaterdag de hele dag heb zitten lezen, is bijzonder straf. Twee mensen die met de fiets héél Amerika doorkruisen, van Westkust (Seattle) tot Oostkust (Washington). Zevenduizend kilometer alstublieft. In tachtig dagen, mevrouw (of meneer, dat hangt een beetje van uzelf af).
Het is allemaal zó beeldend beschreven, dag na dag: de schoonheid van het landschap, het plezier, de miserie, de vijandigheid van inwoners in sommige dorpen, de geweldige ontmoetingen met bijzonder gastvrije Amerikanen, enzovoort.
Wat ik me eigenlijk afvraag: is het wel normaal dat ik zin heb om mijn gitaar aan de haak te hangen en mijn fiets er af te nemen om vervolgens als een gek te trainen en Amerika te gaan doorkruisen? ,,Meneer Verspecht, je moet proberen je labiel zijn onder controle te houden.’’ Ik moet de schoenmaker zijn die bij zijn leest blijft.
Ik moet ook mijn verantwoordelijkheid opnemen tegenover mijn tourmanager en toetsenist aan wie ik een prachtig afgetraind lichaam heb beloofd. Meneer de tourmanager heeft met zijn nieuwe mountainbike al drie kilometer en daarbij een bijna-doodervaring, inclusief tunnel met wit licht op het einde, gehad. Ik kan je meegeven: aan de fiets lag het niet, wel aan het feit dat een sprint van drie kilometer overdreven is, zelfs voor een tourmanager. Los van dit alles heb ik genoten van een fantastisch boek: Amerika…dwars, door Wim Tollenaere en Isabelle De Vis.
Geplaatst doorHet Nieuwsblad Online om 07:58 nm | Permalink
| Reacties (2)
Woordspelingen
Het valt niet altijd mee om leuk voor de dag te komen. Dat merk je in zovele interviews op televisie of in de krant. Woordspelingen gaan zo vaak de mist in. Wat grappig bedoeld is, komt over als een begrafenisact. Maar daar zit misschien juist het grappige?
Ik weet het niet.
In de weekendeditie van het Nieuwsblad stond een interview met de eigenaar van een copycenter in Deinze. Hij stond aan de klaagmuur omdat er een zevende stroompanne in acht maand was geweest. Hij krijgt de prijs van de leukste uitstpraak van de dag.In het interview zegt hij: 'Bij de eerste stroomonderbreking vorig jaar was er nog geen vuiltje aan de lucht. Dat kan altijd gebeuren. Maar donderdag was het al de zesde panne. Dan moet er toch een lichtje gaan branden bij Electrabel!'
Heb je hem?!
Hierbij geef ik hem graag nog enkele alternatieven, mocht hij ooit nog geïnterviewd worden. Hij kan misschien zeggen dat hij hoopt dat bij Electrabel het licht in de duisternis zal schijnen. Misschien is er ergens een lichtpuntje aan de horizon?
Misschien denk je nu: de schrijver van dit stukje is geen groot licht?! Ik laat me daardoor niet van mijn stuk brengen en citeer een Russische spreuk: er is meer licht dan door het raam kan gezien worden!
Geplaatst doorCursief Huigje om 06:19 nm | Permalink
| Reacties (0)
28 mei 2005
Als de rook om je hoofd ...
Het moge gezegd: vandaag ben ik een tevreden man. Dank zij de politiek! Inderdaad, blijkbaar is er één of andere minister, die net voor zijn vakantietrip, nog een wetsvoorstel er door wil krijgen. Een wetsvoorstel die de rokende mens vermoedelijk naar een extra pakje sigaretten doet grijpen.
Vanaf januari 2007 (en wetende dat de tijd vliegt, is dat nu heel dichtbij) kan er niet meer gerookt worden in een restaurant. (enkel wanneer er een afgesloten ruimte voorzien wordt). Het werd tijd, vind ik. Niets kan een gezellig, al dan niet gastronomisch avondje uit zo vergallen dat de dampende rook van sigaren en sigaretten.
En wat gezegd van de stinkende kledij wanneer je een avondje in een bruin café doorgebracht hebt. Dus, niets dan voordelen - voor de niet-rokende, en naar gezondheid strevende mens.
Geplaatst doorCursief Huigje om 07:21 nm | Permalink
| Reacties (0)
Warrum!
Dat de zomer in aantocht is, heeft zo zijn voordelen voor mij.
- In de zomer ben ik jarig.
- Ik heb liever dat het 40 graden is dan dat het -40 graden is.
- De mensen lopen in luchtigere kledij (in al zijn aspecten) ...
- Twee maanden vakantie in zicht.
- Het regent niet elke dag, dus kan ik elke dag gaan lopen.
- Vrijheid
- De vogeltjes fluiten.
- Ik heb véél meer tijd om te bloggen.
- ...
En de nadelen? Weinig:
- Oude mensen kunnen niet tegen dit weer, en sterven dus sneller.
- Sandalen verschijnen in het straatbeeld (een marteling!).
- Veel mensen gaan op vakantie, waarvan ik eigenlijk wil dat ze niet op vakantie gaan.
- 's Nachts zitten de muggen rond je oren te zoemen, terwijl je probeert te slapen.
En jij? Tropisch warm of Siberisch koud? Of toch liever lente?
Dwangbuis
Geplaatst doorDwangbuis de Orakelaar om 07:13 nm | Permalink
| Reacties (1)
