26 juli 2005
Wat zijn Nederlanders?
Een goede vraag. Deze voormiddag was ik wat aan het denken: zijn er eigenlijk typische Nederlanders? What are they like? Ik trok de magische stereotiependoos open en ik zag: Nederlanders zijn groot. Niet allemaal natuurlijk - God behoede ons daarvoor! - maar groter in vergelijking met ons, Belgen. We zetten dat wat in de verf en hop, de gemiddelde Nederlanders is 2 meter groot. Nog van die dingen: het typische huis van de doorsnee Nederlander. Dat ziet er eenvoudig uit: huisje-tuintje-boompje, rijtjeshuizen. Zo zie ik ze. Alweer zo'n stereotyperingen, want heeft elke Nederlander een rijtjeshuis? Nee, ik geloof niet dat Trix in een achterbuurt van Amsterdam woont, toch? Nederlanders zijn ook gierig, als we de trukendoos mogen geloven. Al moeten ze mij daar nog steeds een sluitend bewijs voor leveren, want voor zover ik weet kent België meer supermarkten dan Nederland. Op dat vlak zijn de Belgen toch veel prijsvergelijkender dan de Nederlanders. Nog zoiets: de Nederlanders houden meer van hun normen en waarden. Ik denk dat, omdat euh... ja, waarom denk ik dat? Misschien omdat jullie Nederlanders een premier van een christelijke partij hebben, misschien omdat jullie Nederlanders in de Gouden Eeuw in de ban van het streng-calvinistische gedoe waren? Dat kan. Enfin, de oernederlander is volgens mij iemand die getrouwd is, twee zoons heeft, elk weekend met de kèrevèn naar de kèmping gaat, over de autosnelweg en daar dan, in korte broek, vrouw en kinders meeneemt om een hele dag 'iets' gaan te bezichtigen. 's Avonds keert hij dan terug (mét de kèrevèn!), wanneer het pikkedonker is. Sommige Belgen hebben het helemaal niet begrepen op Nederlanders. Laatst las ik nog een brief in de krant van iemand die sprak over 'de invasie van de Hollanders in Belgisch-Limurg'. Alsof ze, op het moment dat we 175 jaar zijn bevrijd van de Nederlanders, revanche willen nemen. Al geef ik toe: Nederlanders zijn soms wel raar. Ik heb het dan over hun taaltje en hun gewoontes, waar wij Belgen geen touw aan kunnen vastknopen. Neem nu die kroketten die je uit de muur kan halen: hilarisch! Geld, tot daar aan toe, of brood, maar kroketten! En het blijkt nog populair te zijn ook! Ander voorbeeld: hun begroetingen. Ze nemen afscheid met 'doei' en groeten met 'hoi'. Nu, ik gebruik ook wel 'ns hoi, maar dan enkel in de schrijftaal. Andere woorden hebben dan weer bij de Belgen een andere betekenis. Bijvoorbeeld 'patat'. Dat is bij de 'keeskoppen' friet, maar wij zeggen dat een patat een aardappel is, het begin van friet. En om het af te leren: poep. 'Poepen' is bij de Nederlanders de gróte boodschap, terwijl ik niet 'poep' zeg, maar 'kak', of 'drol' bij dieren. Een poep is voor mij dan weer heel wat anders. Ik versta onder 'poep' het zitvlak, alweer het begin van die kak. Terwijl een Belg gerust kan zeggen tegen zijn/haar kind: "ga op je poep zitten", kan een Nederlander dat niet, want dan wordt-ie stante pede opgepakt voor kinderverwaarlozing. Ha! Wie durft er hier te zeggen dat mijn argumenten niet goed zijn? Hè? Hè? Hè? Dwangbuis
Geplaatst doorDwangbuis de Orakelaar om 07:03 nm | Permalink | Reacties (7)
25 juli 2005
Hoe meer zielen, hoe meer vreugd
Verzin zelf een leuk onderschrift bij deze foto. De leukste reactie komt in de krant!(foto: reuters)
Geplaatst doorHet Nieuwsblad Online om 02:56 nm | Permalink | Reacties (57)
18 juli 2005
Opvliegende zwaan
Deze zwaan is wild enthousiast over zijn nieuwe watervriend. Of toch niet? Verzin zelf een leuk onderschrift bij deze foto! (foto AP)
Geplaatst doorHet Nieuwsblad Online om 06:47 nm | Permalink | Reacties (35)
17 juli 2005
Vakantie in de tuin
Een mens hoeft niet altijd ver op vakantie gaan om prachtige dieren te ontdekken.
Vandaag was in mijn eigen tuintje een egel vastgeraakt in de afsluitingsdraad.
Zeg nu zelf, 't is wel een schattig diertje!
Geplaatst doorCursief Huigje om 09:51 nm | Permalink | Reacties (2)
14 juli 2005
Le Quatorze Juillet
Eén keer raden wie er vandaag, exact 216 jaar na de bestorming en de val van de Bastille in Frankrijk, jarig is... (Enkel jammer van de onscherpe foto...)
Geplaatst doorDwangbuis de Orakelaar om 10:20 vm | Permalink | Reacties (2)
12 juli 2005
Ready to party!
Twee kleine koetjes die er verdacht feestelijk uitzien. Wat zijn ze van plan? En wat fluistert mevrouw in het oor van meneer? Verzin een leuk onderschrift bij deze foto! (foto: epa)
Geplaatst doorHet Nieuwsblad Online om 12:01 nm | Permalink | Reacties (56)
10 juli 2005
Haar geboorte
Haar
geboorte
Daar lag de moeder dan. Languit op het bevallingsbed. Ze hadden al twee jongens. Eentje van drie en eentje van zes. Telkens iets met drie jaar. De moeder is nu dertig en de vader is drie jaar ouder dan de moeder. Ze waren drie jaar getrouwd toen de oudste zoon geboren werd. Tussen de zoons en nu het derde kind zit telkens drie jaar. Kortom, de drie is hier hét getal!
De papa had nooit al veel geduld gehad. Bij de vorige bevallingen kwam hij even kijken en liep dan het ziekenhuis op en af. Zelfs toen hij de eerste keer wist dat het lang ging duren ging hij nog een paar uurtjes werken. Van zodra zijn bieper dan ging kwam hij afgehold.
De oudste broer was een dagje te laat. Anders was hij geboren op één april, maar hij is altijd al een trage geweest, ook bij zijn geboorte. De weeën begonnen laat op de avond van één april om half elf, maar hij was pas geboren om twee uur en vijfendertig minuten. De andere was op zijn eigen dag geboren. Hij was voorzien op twintig mei en dat was ook zo. Enkel hadden ze gegokt op de voormiddag maar hij kwam erdoor om twee uur vijfentwintig. Hier waren de ouders vroeg in de morgen binnen, ongeveer acht uur.
De broers waren bij hun geboorte zwaar ziek. In die tijd was er een serieuze kinderziekte op pad. De oudste broer was heel klein en mager, de artsen gaven hem dan ook geen overlevingskansen, maar hij ging zijn eigen wil tonen! Na een zwaar gevecht overleefde hij toch. Hij had wel zijn ander broertje mee aangestoken. De andere broer was een gewichtige jongen en genas veel sneller.
Maar nu was alles anders. Het was iets voor de middag. De vader zag zijn vrouw vaak pijn hebben van de weeën, hij liep al enkele keren de gangen in, dit keer niet voor bezigheidstherapie maar op zoek naar een dokter of verpleegster.
“Jaja, we zijn direct daar!” riep de gynaecoloog telkens. Maar plots was het niet meer nodig. Het kindje wou er niet meer blijven, genoeg is genoeg, was het motto! Zonder dokter noch verpleegster kwam het kindje ter wereld. Niet veel later liepen de dokters en wat verpleegsters binnen. Ze waren nog net op tijd om de laatste hand te leggen aan de geboorte. “Etenstijd!” zou het kindje geroepen heb moest ze al kunnen spreken. Het was immers vijfentwintig na twaalf.
Met het gewicht van 3, 990 kg
Na een korte en vlotte bevalling begon het opvoeden. Ze sliep veel rustiger dan haar broers. De oudste broer had lang lat van achtmaandenvrees. Hij kon niet alleen slapen. Toen hij bij zijn meter verbleef terwijl de ouders gingen werken deed hij vaak een middagdutje. Maar als de meter de kamer durfde te verlaten ging de keel open. Er zat niets anders op dan te wachten tot hij volledig sliep. Maar ook dan wanneer de meter wou vertrekken ging de sirene af.
De andere broer sliep amper tot nooit. Zelfs nu nog niet. Soms deed hij een middagdutje maar voor de rest, vergeet het! Nu nog, in de vakantie gaat hij slapen ten vroegste één uur en staat weer op ten laatste half negen. Maar zij was anders. Slapen is haar favoriete bezigheid! Wat moet zo’n baby’tje anders doen? Ook nu kan ze hele dagen doorslapen.
De eerste woordjes waren er toen ze acht weken was, niet echt woorden maar meer klanken. De echte woordjes kwamen pas op 18 maanden. Alleen lopen deed ze op veertien maanden, een maand voordien had ze nog twee vingertjes nodig.
De kleine meid was ook een grote waterrat. Toen ze nog niet kon lopen zat ze in de zomer in de schaduw met een hoedje en een luier aan. De broers zaten in een klein plonsbadje, maar zij wou niet achterblijven. Ze zette zich op handen en voeten en kroop naar het zwembadje. Met het hoofdje over de rand klauterde ze verder het water in, met luier en al! De luier kon al het vocht niet meer absorberen en het kleintje vond het ding te lastig. Met één stevige ruk vloog de luier van haar af.
Geplaatst doorTina Boven om 10:21 nm | Permalink | Reacties (0)
05 juli 2005
Wie zoekt
Een bezoeker van een sportbeurs in Munchen neemt een kijkje in een levensgrote sneaker van Adidas. Of is er meer aan de hand? Zoekt ie iets? Hoort ie iets? Of zou het eerder de geur zijn? (foto: epa)
Geplaatst doorKurt Minnen om 09:03 vm | Permalink | Reacties (95)
04 juli 2005
All area's
Rock Werchter 2005 is weeral voorbij. Diegenen di echt gen afscheid kunnen nemen van het festival kunnen misschien eens op stubru.be gaan kijken. Daar staan de uitzendingen en samenvattingen mooi op een rijtje.
Geplaatst doorKurt Minnen om 08:43 nm | Permalink | Reacties (0)
De wet van de zwaartekracht
http://www.izpitera.ru/lj/tetka.swf
Kort en bondig: deze link is de moeite waard. Probeer het gewoon een keer uit!
Geplaatst doorDwangbuis de Orakelaar om 04:35 nm | Permalink | Reacties (1)
