Zoepa

« Snorremans | Hoofdmenu | Schijn »

Ik haat 14 november. Echt waar. Al een week kijk ik met lede ogen en een zuur gevoel in mijn maag naar de kalender, en hoop ik maar dat het dit jaar alsjeblieft zou lukken om op 13 november te gaan slapen en op 15 november weer wakker te worden. Nee, dus. Het is vandaag 14 november, en ik heb eigenlijk een Zweedse uitdrukking nodig om goed genoeg te kunnen zeggen hoe erg ik die dag haat. Jag avskyr 14 November. Geef toe, dat klinkt afschuwelijk, niet?
Maar waarom in godsnaam wil ik vandaag liefst van de kalender schrappen? Een hoop bijgeloof, natuurlijk, zoals meestal het geval is met mij. Al mijn relaties (jawel, jawel, alletwee) zijn op 14 november stukgelopen. Dat kan mij in elk geval vandaag al niet gebeuren, aangezien ik niemand heb die mij kan dumpen. Maar er kan wel wat meer misgaan. En dus trok ik met veel tegenzin mijn ogen open vanmorgen.
De zon scheen, en dat mag dus eigenlijk niet op een dag-om-te-haten. Maar ik heb weinig te zeggen aan het weer, en dus bleef ze schijnen. Dat stond me niet aan, want als de zon schijnt kan ik niet slecht gehumeurd zijn, en ik had me al weken voorgenomen om vandaag absoluut nog slechter gehumeurd te zijn dan ik ooit al geweest ben. Maar dat ben ik dus niet. Ik ben zelfs bijzonder vrolijk vandaag. Hoe komt dat nou?
Wel, dat komt allemaal door één mailtje. Na het aflopen van mijn Rocktoberblog was ik even in een zwart gat gesprongen, maar daar ben ik nu weer uitgevist. Ik mag weer verder bloggen, op de Zoepa-site nu! Yeay! Understatement. Yeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeay! Beter.
De dag is nog niet helemaal over, dus ga ik nu verder zielig doen en doen alsof ik slecht gehumeurd ben. Maar stiekem, heel stiekem ben ik ongelooflijk gelukkig. Tegen niemand verklappen, dat is ons geheimpje!