Lochristi

Laten we even niet veramerikaniseren en deze avond gewoon Allerheiligenavond noemen i.p.v. Halloween. Een avond waarop uw kinderen van deur tot deur gaan, de boze geesten wegjagen en hun innerlijke zelf verrijken met veelkleurig snoepgoed.

Zelf heb ik mijn luie zetel tot vijf keer toe mogen verlaten voor al dat schoon volk dat aan mijn voordeur stond. In het geval van het laatste duo deed ik dat met veel plezier, aangezien zij de enigen waren die de moeite deden een origineel halloweengedichtje voor te dragen. Een eervolle vermelding voor Bert Van De Vijver (12) en Laurent De Schryver (12) op deze blog is dan ook wel gepast!

Miniemen U13 (1998) groep 2: Robbe De Ridder, Mathijs De Vos, Olivier Foncke, Jacob Laureyns, Thibaut Pharasijn, Lorenz De Clercq, Arthur Depreitere, Georgio Guldemont, Nathan Nuyts, Elias Van Den Kerkhove, Thijs Van Der Snickt en Lennart Van Den Steene.
Een guitige bende, misschien wel omdat hun trainer Tony Foncke er die dag net niet bij is?

Dan laten we zoon Olivier Foncke(11) maar even aan het woord. Hij woont op Bastelare en wordt getraind door papa.
Geen nadeel, vindt hij. Al zes jaar is voetbal zijn favoriete bezigheid. 

Bij de miniemen speelt hij centraal op het middenveld. Als kapitein van de ploeg weet hij perfect wat er van hem verwacht wordt: bijsturen op het veld en als zijn troepen al eens in een dipje belanden is hij het die de kopjes weer omhoog krijgt.

Broer Anthony speelt bij de knapen en zijn oudste broer is kapitein bij Doorslaar. Hopelijk praten ze bij de Fonckes thuis aan tafel nog over iets anders dan voetbal. 

Als het niet over SK Lochristi of over Doorslaar is, gaat het wellicht over Anderlecht. Biglia is de favoriete speler van Olivier. Dankzij Belgacom TV volgt hij de wedstrijden van de Jupiler Pro League. Over de grenzen heen gaat zijn voetbalinteresse uit naar Portugal en Spanje, waar vooral Torres hem kan bekoren.

Zo, u hebt ze gehad, de 15 ploegen die voor SK Lochristi dit seizoen het mooie weer maken in de Bosdreef. Elk met zijn eigen ambities, elk met zijn eigen verhaal.  De komende weken zetten we met blogfotografe Lut koers naar de Beerveldse Baan, waar we u het verhaal brengen van de knapen, de scholieren en de uefa's.

Marcel Leys, van restaurant Leys, in Dorp-West, springt geen gat in de lucht met zijn gelijkblijvende score van 12 punten in de GaultMillaugids: 'Ik til er toch een beetje aan dat ze in de gids identiek dezelfde tekst afdrukken als vorige keer, waarbij ze duidelijk lieten blijken dat het hier wat oubollig was. Terwijl we, iedereen kan het zien, hier sinds Pasen enorme restauratiewerken gedaan hebben binnen. Het hele interieur is aangepakt, nadat we eerder al het dak en de buitenkant van de zaak vernieuwd hadden. Maar soit, over naar de orde van de dag.'

Het is ruim halfelf 's avonds als Marcel Leys (55) even tijd kan maken voor een babbel. Niet nadat hij afscheid heeft genomen van een familie die hem uitdrukkelijk bedankt voor het alweer heel lekkere eten. En we gaan in december zeker eens terugkeren. Het was echt lekker.

'U heeft het nu zelf gehoord, daarvoor doe ik het', en meteen zit Mazrcel weer in het goede humeur: 'Die opfrissing was inderdaad nodig. Ook psychologisch. De zaak bestaat straks 30 jaar, zelf ben ik er 55, door die opfrissing weten de mensen dat Leys nog investeert en vooruitkijkt. Dat ik niet zomaar aan het uitbollen ben.'

Voor die toekomst is overigens ook de volgende generatie Leys aan het zorgen: zoon Xavier Leys, die al culinaire ervaring opdeed bij Sea Grill Brussel, Auberge d'ill Alsace, Sheraton Londen, en restaurant Bras Auvergne, zit nu ook in de zaak van zijn vader: 'Ik doe de warme keuken, hij de koude keuken, de patisserie. Het is ook Xavier die de input geeft voor nieuwe initiatieven: mensen willen vandaag de dag meer dan alleen maar op restaurant gaan; Ze willen iets dat meer op een evenementje gaat lijken. Een thema. Een kleine meerwaarde. Een tapasavond op vrijdag, oestermarkt, dat soort dingen. Xavier doet aan homecooking. Natuurlijk is het de bedoeling dat hij op een bepaald moment de fakkel overneemt.', aldus Marcel Leys.

Restaurant Leys, Dorp-West 89, Lochristi.

Wie regelmatig de sportbijdragen op Lochristi Blogt leest, weet het al lang: het bulkt hier in onze gemeente van jong en sportief talent. Neem nu Alexander Loquet. Misschien heeft u er nog nooit van gehoord. Ten onrechte, want de Lochristinaar is al een paar jaar actief in het wereldje van de mountainbikers.

Alexander(13) woont in de Lieskensakker en reed zijn eerste mountainbikewedstrijd in 2006 in Waregem. Sinds dit jaar komt hij uit voor het Team SAECO, officieel het Ridley Factory Team. Het seizoen is net afgelopen, en hij kijkt tevreden terug op een mooi parcours met als uitschieters de bronzen medaille op het Belgisch Kampioenschap in Malmédy, drie overwinningen in het Vlaams Kampioenschap en de tweede plaats in het eindklassement van de Kids Trophy O2 Bikers bij de dertienjarigen.

"Voor het seizoen was een top vijf het minste wat ik mocht verwachten, maar heimelijk droomde ik van een podiumplaats in de eindstand", zegt Alexander." Na de top vijf-plaatsen in alle vorige wedstrijden en de sterke prestatie in Winterslag was het zo goed als zeker dat ik tijdens de laatste wedstrijd in Houffalize de onverwachte tweede plaats kon binnenhalen. Die laatste wedstrijd was door de selectieve omloop minstens een BK waardig, trouwens. Het podium werd een Waalse aangelegenheid, ik werd vijfde. Op zo'n parcours is het duidelijk dat de aspiranten van de Waalse MTB-scholen een onmiskenbaar voordeel hebben."

"Het seizoen is uiteindelijk al bezig van in maart, dus gelukkig kan de riem er nu even af. Ik ben zeer tevreden met mijn tweede plaats na een ongenaakbare Augustin Bruyr. De laatste wedstrijden liep het niet meer echt zoals ik wou, maar ik had in het voorjaar voldoende punten gepakt op de renners die in het najaar beter presteerden."

Lees verder

Ochtendhumeur is blogfotografe Lut onbekend.  Voor dag en dauw is ze al op pad om de charmes van de natuur vast te leggen. Gisteravond zag u deze schitterende foto's van haar in het AVS-weerbericht. Haar werkterrein was de Rozelaredreef. Het was er fris, er was nog geen mens te bespeuren. Alleen een opgeschrikte haas, een overvliegende reiger en een meeuw die een duik nam in de wal van het kasteel kruisten haar pad.

Natuurlijk is Patrick Neyt (53) van restaurant De Lozen Boer tevreden met zijn gestegen score in de GaultMillau-gids. Al was hij nog niet eens op de hoogte, toen we het hem deze week persoonlijk gingen meedelen in zijn woning in de Kerkstraat in Zaffelare. Patrick geniet momenteel van een weekje vakantie.

'Ik relativeer die scores en de sterren van de culinaire gidsen natuurlijk wel wat. Op dat vlak heb ik een heel duidelijke visie over mijn zaak en heb ik drie doelstellingen: de supertevredenheid van mijn klanten is mijn hoogste doel. Tweede doel: op die manier mijn brood kunnen verdienen via mijn klanten. En dan komt, in derde instantie, de erkenning. Die vloeit voort uit één en twee. Maar ik kook natuurlijk niet voor de gidsen, maar voor mijn klanten.'

De Lozen Boer neemt binnen het segment een ietwat bijzondere plaats in: 'We zijn vooral bekend als feestzaal, en onze klanten weten dat de kwaliteit van wat we daar serveren van hetzelfde niveau is als in het restaurant. In die zin zijn die scores in de gidsen wel interessant natuurlijk.'

'Versheid is voor mij belangrijk. En vooral, de kwaliteit van de producten? Drie tot vier keer per week leveringen vanuit Parijs. Ik hecht enorm veel belang aan de hoge kwaliteit van wat ik aankoop. Het basisproduct moet goed zijn. Coquilles moeten vers zijn. Met de hand openen, hier in het restaurant zelf, ook als het om honderden en honderden gaat, voor een feest. Geen Canadese in blik. Als kok hou ik er ook aan de kwaliteit en de smaak van het basisproduct zoveel mogelijk te respecteren. Je moet de goede kwaliteit van een product niet verprutsen door er al te veel te willen mee experimenteren vind ik.'

Jan Audenaert van D' Oude Pastorie in Hyfte komt uit Lokeren, is nog maar 28 en nadat hij afgestudeerd was aan Ter Groene Poorte werkte hij in de Plezante Hof en in de Lijsterbes: 'Daar heb ik heel veel geleerd, maar het mooiste compliment dat ik ondertussen kreeg van klanten en recensenten is dat ik aan het loskomen ben van mijn chef waar ik de stiel leerde. Voor een jonge kok is dat namelijk de grootste uitdaging: een eigen stijl ontwikkelen.

Ik voel dat ik nog altijd bij leer. Versheid, dat is mijn troef. Ik koop niets van halfafgewerkte producten. Bak alles zelf, ook brood, koekjes. Ik werk ook heel seizoensgebonden en ik probeer heel creatief te combineren. Als ik mijn menu samenstel, dan vertrek ik vanuit de grondstoffen. En dan kijk ik eerlijk gezegd niet in eerste instantie naar de prijzen van die grondstoffen. De kwaliteit primeert.

Het is die kwaliteit die zorgt dat tevreden klanten hun tevredenheid doorvertellen aan anderen. Zo hoop ik mijn klienteel verder uit te bouwen. Natuurlijk is het voor een jonge kok hard knokken. We hebben dit pand niet alleen gekocht, we hebben er ook fors aan gerenoveerd. Dat moet terugbetaald worden.

Maar we werken er hard voor, samen met mijn vrouw Ann Stevens (26, en uit Hyfte) die ook hotelschool gedaan heeft aan Spermalie en dan nog een jaar sommelier in Ter Groene Poorte. Ik sta ook voor een lichte keuken. Klinkt cliché dezer dagen, maar het is bij mij de werkelijkheid: ik gebruik geen bloem in bruine fonds, ik haal de vetwaarden zoveel mogelijk naar beneden. En toch zijn mijn sauzen even krachtig. Die lichtheid, dat is belangrijk: als de mensen een menu in vijf gangen gegeten hebben, moeten ze genoeg hebben. Maar toch moet het fris blijven. Ze mogen met geen zware maag naar bed gaan, en dan denken: het zal van de drank zijn. Nee, een menu, dat moet evenwichtig zijn, dat vind ik belangrijk.'

Zowel De Lozen Boer als D'Oude Pastorie klommen in de GaultMillau gids van 13 naar 14 punten.

Straks op Lochristi Blogt: de andere drie genomineerde restaurants: 't Hoveke van Barevelt, Leys en Renard.

Lochristi scoort behoorlijk goed in de nieuwe GaultMillau gids: onze gemeente heeft niet minder dan vijf restaurants die een nominatie kregen. Patrick Neyt (linksboven op de foto) van De Lozen Boer, en Jan Audenaert (onderaan rechts) van d'Oude Pastorie in Hyfte schuiven elk een puntje naar omhoog en halen een score van 14 punten. Leys en Renard blijven status quo op 12 punten, en ook 't Hoveke van Barevelt doet het even goed als bij de vorige editie, met 11 punten; Om bij alle vijf te gaan proeven hadden we geen tijd, en dat zou ook niet goed uitgekomen zijn voor ons dieet, maar Lochristi Blogt peilde wel bij alle vijf de restaurants naar een reactie. Morgen op Lochristi Blogt!

Een vlammende affiche in het straatbeeld, dat moet van de brandweer van Lochristi zijn. De voorbije dagen heeft u ze hopelijk een warm onthaal bezorgd bij de jaarlijkse deur-aan-deurkalenderverkoop.

Zaterdag 15 november vindt u ze vanaf 19u in (het brandveilige) complex Uyttenhove voor hun eerste mosselfestijn.  Met honger gaat u er zeker niet van tafel want er is voor iedereen 1,8 kg voorzien, verdeeld over twee porties, met frietjes. Wie geen mosselen lust, kan vol-au-vent voorgeschoteld krijgen. Nadien is er nog ruimte en tijd voor een danspasje.

Kaarten zijn enkel in voorverkoop te krijgen bij de brandweermannen of via hun website. Voor een mosselkaart betaalt u € 18, een vol-au-ventkaart voor volwassenen kost € 12, voor kinderen € 8.

Nu maar hopen dat de vlam niet in de mosselpan slaat, zodat iedereen van een rustig avondje kan genieten.

Behalve de oude woning met de dakkapel is hier nauwelijks iets veranderd in Zeveneken-Dorp. Bazar 'In de Groene Poort' is nog steeds een handelshuis. Nu is het Huis De Bruycker, de lichtreclame is een beetje stuk, maar dat doet niets af aan de charme van de winkel. Wat je er juist kan kopen? Nog steeds een beetje van alles. Mariette(80) en Adrienne((77) De Bruycker zijn de twee sympathieke zussen die je er verderhelpen. Lut had ze graag eens laten poseren voor hun zaak, maar dat deden ze liever niet. Vroeger ging het blijkbaar makkelijk om de bewoners eens voor hun huis te laten postvatten...

'Mijn Polleke doe ik nooit weg, die is onbetaalbaar!', aldus Hilde Vercauteren over haar favoriete stuk speelgoed. Polleke is het enige speelgoed dat Hilde uit haar kindertijd heeft bewaard.

Ze heeft de kleine babypop ooit gekregen van Sinterklaas en heeft er zoveel goede herinneringen aan dat ze, ondanks de geplukte haren en de afgebeten vinger, er geen afstand kan van doen.

Hilde heeft vier zussen en één broer, waardoor ze naast veel gezelschapsspelletjes, vooral veel meisjesspeelgoed zoals poppen en wiegjes in huis hadden.

Poppenkleertjes werden door haar mama gemaakt en ook Polleke draagt nog steeds een kleedje dat Hildes moeder maakte. Hilde speelde ook graag met haar diabolo en herinnert zich nog dat ze veel samenspeelde met de buren, waarbij ze dan vooral improviseerden. Er werd dan winkeltje gespeeld of er werd bijvoorbeeld fruitpap gemaakt waarvoor ze dan vlug wat fruit verzamelden.

Vandaag brengt Hilde, geboren en getogen in Lochristi, haar vrije tijd helemaal anders door. Ze is getrouwd en heeft twee kinderen. Aaron is 12 en Cleo 16 jaar. Acht jaar geleden stapte ze als kernlid in het bestuur van de KAV en sindsdien helpt ze elk jaar de tweedehands-speelgoedbeurs organiseren.

Hildes gezin heeft al vier maal deelgenomen aan de speelgoedbeurs omdat ze het nutteloos vinden om speelgoed te bewaren op zolder. Haar kinderen hebben er dan ook geen moeite mee om hun ongebruikt speelgoed te verkopen en beslissen zelf wat ze verkopen en wat blijft.

Zo zullen leuke gezelschapspelen niet snel de deur uitgaan, want die worden regelmatig uit de kast gehaald. Ook tijdloze stukken zoals Duploblokken zullen ze eerder bewaren.

Dit jaar is de beurs toe aan de 22e editie. Er zijn zo’n twintigtal verkoopstanden en elk jaar moeten er wegens plaatsgebrek verkopers geweigerd worden.

De beurs is niet alleen goedkoper dan een gewone winkel, je kan er prijs en kwaliteit van het speelgoed vergelijken bij verschillende verkopers. Kinderen, ouders en grootouders snuisteren elk jaar vol enthousiasme tussen het speelgoed, velen met de hoop het ideale Sinterklaas- of Kerstgeschenk te vinden.

Verkopers die na afloop van de beurs hun onverkochte speelgoed liever niet terug meenemen naar huis, kunnen het achterlaten. Dat speelgoed wordt dan geschonken aan een kindertehuis. Elk jaar zijn er zelfs mensen die niet verkopen op de beurs, maar vrijwillig speelgoed komen afgeven.

De tweedehands-speelgoedbeurs vindt plaats op 8 november in de Parochiale Kring van 14u tot 17u. Kinderen jonger dan 12 jaar mogen gratis binnen, volwassenen betalen 1 euro.

Verkopers kunnen zich nog inschrijven tot vrijdag 31 oktober bij Hilde Vercauteren (09/355.30.08). KAV-leden betalen 4 euro per tafel, niet leden 8 euro.