Home  Regio  lochristi  lochristi blogt!
     
Evarist De Vos, Ferrari-verzamelaar en -kunstenaar

Buurinzicht2 

Van schaalmodellen, telegeleide wagens en boeken, over banden, LEGO-wagentjes en tijdschriften, tot parfum, servetten en suikerzakjes. Werkelijk alles van Ferrari verzamelt Evarist De Vos (57), geboren en getogen Lochristinaar uit de Schoolstraat.

IMG_1435

'In mijn jonge jaren verzamelde ik al de autoprentjes die bij de chocolade zaten,' vertelt Evarist. Waarop hij ons prompt meerdere verzamelboeken laat zien, die de tand des tijds goed doorstaan hebben. 'Vijfentwintig jaar geleden ben ik dan begonnen met mijn Ferrari-collectie. Het oorspronkelijk doel was om zo snel mogelijk de geschiedenis van Ferrari voor te stellen, maar al vlug werd duidelijk dat dat een onbegonnen zaak was. Er zijn verschillende schalen waarop de modellen gebouwd worden en je zou je eigenlijk al moeten concentreren op één bepaald onderwerp, bijvoorbeeld alle wagens waarmee een bepaalde coureur gereden heeft.'

Lees verder

Ivan Buyle, coördinator van de buurtinformatienetwerken

Buurinzicht  Toen in het voorjaar van 2000 een ganse reeks woningen ongewenst bezoek kregen in de Vaarlaars/Lieskensakker, nam Ivan Buyle het initiatief om in samenwerking met de toenmalige rijkswacht een buurtinformatienetwerk op te starten. Ondertussen telt onze gemeente 14 BIN's en 1 BIN-z (voor de middenstand in het dorp)

DSC04092

'Het onveiligheidsgevoel in onze wijk was zeer groot na de reeks inbraken begin 2000', herinnert Yvan Buyle zich. 'Wij namen toen contact op met de rijkswacht, die in onze gemeente het onderzoek naar de inbraken centraliseerde. Via Lieven Barbier van de vzw Bin Oudenaarde maakte ik kennis met het buurtinformatienetwerk. In samenwerking met de rijkswacht werd in augustus 2000 het startsein gegeven voor het eerste BIN in onze gemeente. Een maand later was het systeem operationeel.

Een Buurtinformatienetwerk is een gestructureerd samenwerkingsverband tussen burgers en de lokale politie in een afgelijnd gebied dat bijdraagt tot volgende doelstellingen: het verhogen van het algemeen veiligheidsgevoel,het bevorderen van de sociale controle en het verspreiden van preventie.

Hoeveel BIN's telt onze gemeente?

'Het BIN is in onze gemeente systematisch gegroeid en telt nu 14 wijken, vooral in Lochristi en Beervelde. Zaffelare (Dijkgracht) en Zeveneken Soldatenhoek) hebben er elk 1 en hinken eigenlijk een beetje achterop, maar dit heeft waarschijnlijk te maken met de lagere inbraakcijfers in deze deelgemeenten. Er moet zich natuurlijk ook iemand geroepen voelen om als wijkcoördinator te fungeren. In totaal zijn iets meer dan 1700 woningen op het systeem aangesloten. De BIN-z telt zowat 50 middenstanders'.

Hoe wordt er eigenlijk gecommuniceerd?

'Bij dringende oproepen vanuit de 101 centrale wordt het BIN opgestart. Elk BIN-lid uit die wijk ontvangt een telefonisch bericht van de verantwoordelijke bij de politie of de BIN-coördinator met een beschrijving van de verdachte handelingen, eventueel te nemen maatregelen en bijkomende info. In ander gevallen gaat het eerder om een preventief bericht naar alle wijken samen (zoals onlangs bij de inbraak in wagens). Tot slot is er ook de nog de maandelijks BIN-krant, waar alle informatie verzameld wordt weergegeven aan de BIN-leden. Dit krantje wordt nog per post verdeeld, maar kan nu ook per mail verzonden worden. Een seintje naar dit mailadres kan hiervoor zorgen'

 

Op basis van de inbraakcijfers in woningen lijkt het BIN zijn nut te hebben. In 1999 en 2000 telde men respectievelijk 119 en 138 feiten. De acht daaropvolgende jaren kwam het aantal feiten niet meer boven de 80 uit, behalve in 2002 (83 feiten).

Is dit een gevolg van het BIN?

'Dit is eigenlijk moeilijk meetbaar, maar de inbraakcijfers doen toch vermoeden dat het een rol heeft gespeeld. Het BIN is een hulpmiddel en niet de oplossing. Het gedegen preventiewerk heeft ervoor gezorgd dat de woningen beter beveiligd zijn en waarschijnlijk moeilijker toegankelijk voor inbrekers, waardoor ze deze woningen misschien links laten liggen.

Er was ook Nederlandse interesse voor het BIN in Lochristi. Hoe komt dat?

De werking van het BIN in Lochristi trok blijkbaar de aandacht van de Nederlanders. Zo kwam 2 jaar geleden een delegatie vanuit de Noord-Brabantse gemeente Uden naar onze gemeente afgezakt om het BIN-systeem hier te bekijken. Ondertussen is het daar ook opgestart.


Yvette Van der Cruyssen en 't Sensueeltje zorgen voor een warme kerst

Buurinzicht

Kiosk_983

"Ik decoreer zeer graag", had Yvette ons bij het begin van het interview gezegd. En zie: voor de foto installeert ze in een mum van tijd een pluimenboa, wat massageolie en een eetbare string en bh tussen de boormachine, de verfpotten en de elektriciteitskabels. Yvette Van der Cruyssen ziet eind volgende week haar levensdroom in vervulling gaan: een eigen winkel openen, 't Sensueeltje. Lingerie, zilveren juwelen, gadgets en sextoys. Erotiek in Zaffelare, zegt u? Benieuwd of dat geen stof gaat doen opwaaien.

"Ik doe al een goede vier jaar upperparty's. De eerste keer bij mijn zus,in een horecazaak in Zelzate. Voor wie niet echt vertrouwd is met het wereldje: vroeger noemde men die avonden met erotische spullen 'Upperware' party's, maar daar kon de producent van de plastieken potjes 'Tupperware' niet echt mee lachen. Upperparty is dus geen merknaam. Ik werk ook niet voor een bedrijf, ik doe alles volledig zelfstandig. Uren heb ik op het internet gezocht, overal contacten gelegd, internationale beurzen afgeschuimd (en nog steeds) om mijn eigen assortiment uit te bouwen.

Toevallig werd West-Vlaanderen mijn werkterrein. Van vier à vijf demo's per maand evolueerde dat naar een paar in de week. Vaak was ik pas rond twee uur 's nachts thuis, maar op de terugrit dacht ik na hoe ik de avonden nog beter kon aanpakken. Een voordeel, want nu ik hier met een winkel start, staan de zaken al op punt. Velen zeggen "t is toch een risico", maar ik ben wel al vier jaar bezig. Weet je dat mijn buurvrouw pas na anderhalf jaar wist dat ik upperparty's gaf?"

Yvette wist goed wat ze wou. "Ik heb al altijd een gloeiende hekel gehad aan het ronselen van personen bij wie je ook eens een avond mocht organiseren. Dat zal ik principieel nooit doen. Ik ben vlot en praatgraag en werf zo klanten. Horeca-ervaring is ook voor mij een goede leerschool geweest. Je moet met alle soorten mensen kunnen omgaan. Op die party's is dat niet anders: ik ben ruimdenkend, maar het moet vrouwvriendelijk blijven. De dingen worden bij naam genoemd, maar het blijft allemaal soft hoor. De lingerie die ik verkoop, moet comfortabel en draagbaar blijven. Sommige mensen stellen zich al eens verkeerde dingen voor van zo'n avondje. Het is niet zo dat ik daar een erotisch showtje ga opvoeren." 

Wie komt er naar zo'n upperparty? "Echt waar, alle soorten mensen. Ik kom zowel bij studenten als bij een groep zeventigjarigen. Een sportvereniging die zo'n party koppelt aan een etentje, een groepje sjieke dames in een bridgeclub, vrijgezellenavonden, je kan het zo gek niet bedenken. Ik was eens op een inwijding van een studentenkot, met 50 gasten, alles zat er stampvol, ze kropen langs de ramen naar binnen." Het verschil met de concurrentie is ook dat mannen bij mij mogen meekomen, het zijn geen exclusieve vrouwenavonden. Tegenwoordig zijn er trouwens meer en meer mannenspeeltjes op de markt."

Lees verder

Linda Bogaert

Buurinzicht_2

P1130098Eén van de mooiste zinnen die ze tijdens het gesprek, op het einde, na bijna twee uur, vertelde was: 'Hier in de winkel staan, dat is eigenlijk niet zo erg verschillend van wat ik vroeger deed: de mensen dienen.' Linda Bogaert. 49, en een kleine twintig jaar geleden nog thuisverpleegster. Nu runt ze een zaak in... Ja, in wat? In een beetje van alles eigenlijk: bloemen, decoratie, kaarsen, plaids, kamerjassen, lampekappen, luchters, badproducten. En een knalrode stiletto die eigenlijk een deurstop is. 'In plastiek, al hou ik niet zo van plastiek. Maar die rode deurstop vonden we toch zo leuk dat we hem aangekocht hebben. En de klanten lusten hem, want hij verkoopt goed.'

Goed twintig jaar geleden dus ruilde Linda haar job als thuisverpleegster voor die van huisvrouw. De kinderen waren twee en drie, ze sukkelde zelf even met de gezondheid en bleef thuis. 'Mijn moeder maakte thuis _ we wonen naast elkaar _ in de serres kransen voor de Makro. En ik ging er helpen. En ik trok naar de tuinbouwschool van Melle. Kwam uit de bloemisterij, en na een tijdje thuisblijven vond ik dat ik toch nog iets moest doen. Begonnen met het helpen van moeder dus, daarna zelf, in de garage: voor kennissen, vrienden, familie. Voor de Lozen Boer ook, want Patrick is een broer van mijn moeder. Mijn moeder was zijn oudste zus en Patrick en ik, dat is zoals broer en zus. Ik ging er vaak helpen toen ik jong was, en nu lever ik veel decoratie voor hem.'

'Ja, ik herinner me nog hoe het begonnen is. Op de eerste kerstmarkt van Lochristi. En als die nu aan de twintigste editie toe is, ja, dan zal het 20 jaar geleden zijn zeker. Met kerstmateriaal: van Goodwill, een merk waar ik nu nog van inkoop. Versiering, potjes, Victoriaanse popjes, met lange witte jassen en schaatsen aan. Dat herinner ik me nog.'

Lees verder

Jeugdsecretaris van SK Lochristi Geert Vandenbussche

Buur Volgende dinsdag 11 november organiseert SK Lochristi voor de 10de keer zijn duiveltjestornooi. Dit jaar komen 38 verschillende ploegen naar de Bosdreef afgezakt. Zij brengen samen 77 ploegen op het terrein, goed voor 116 wedstrijden en meer dan 600 spelertjes. Tijd voor een gesprekje met jeugdsecretaris Geert Vandenbussche.

Geert_edited Geert Vandenbussche (44) was zelf niet echt een begenadigd voetballer. 'Tot de knapen speelde ik bij White Star Sint-Amandsberg, maar toen kreeg ik een leercontract bakker, waardoor ik mijn schoenen aan de haak moest hangen. Op mijn achttiende ging ik opnieuw voetballen bij Sporting Gent in vierde provinciale'.

Hoe ben je bij SK Lochristi terecht gekomen?

Toen wij naar Lochristi verhuisden en mijn zoon Thomas bij SK kwam spelen is alles snel gegaan. Aanvankelijk was ik lid van het jeugdbestuur, maar toen de toenmalige jeugdcoördinator Franky Van de Velde vertrok ben ik een beetje ingesprongen om een en ander te regelen: inschrijvingen voor tornooien, organiseren van oefenwedstrijden en waar nodig zelf eens inspringen bij een training. Toen later de jeugdsecretaris ontslag nam wegens beroepsbezigheden heb ik deze taak op mij genomen.

Wat houdt zo'n job in?

Vooral administratief werk. Ik sta in voor de inschrijvingen en de opvolging van de wachtlijsten. In de voorbereidingsperiode is er een volledige maandplanning voor oefenwedstrijden en tornooien nodig. Laat ons zeggen: de volledige administratie binnen de jeugdwerking van de club. Twee avonden in de week (woensdag en vrijdag) ben ik op de club aanwezig en ook op zaterdag kom ik langs. Op zondag tracht ik dan nog de wedstrijd van het eerste elftal mee te pikken en je weet meteen dat ik vele uren met voetbal bezig ben.

Het lijstje deelnemende ploegen oogt indrukwekkend. Hoe contacteer je al deze clubs?

In de huidige tijd met het elektronisch verkeer is dit gelukkig niet zo'n omslachtig werk meer. Bij de aanvang van het nieuwe voetbalseizoen schrijf ik tientallen clubs aan. Het dient gezegd dat de meeste clubs vrij snel reageren, maar na de herinneringsmail in september krijgen wij vrij snel het programma rond. Dit jaar hebben wij zelfs een 15-tal ploegen moeten ongoochelen. Met 77 deelnemende teams zitten we zowat aan het maximum, willen we het tornooi praktisch haalbaar houden. We kunnen het misschien nog wat groter maken, maar ik vrees dat dit ten koste zou gaan van de aangename sfeer en de kwaliteit. We zitten nu al met dubbel zoveel ploegen in vergelijking met 5 jaar geleden.

Bij de deelnemende teams staan ook enkele eerste klassers. Hoe krijg je deze naar Lochristi?

Met RSC Anderlecht, Sporting Lokeren en AA Gent en Roeselare hebben we inderdaad enkele topploegen binnengehaald. In de loop der jaren hebben we met deze clubs goede contacten kunnen leggen en dat ze graag terugkomen is een opsteker voor de mensen die het hier allemaal in goede banen leiden. Ook Roeselare is van de partij. Deze ploeg nam  zelf contact met ons op. Zij hebben in extremis nog een wild-cart gekregen. Er komen trouwens nog wat nationalers naar Lochristi afgezakt, denken we maar aan Waasland, Beveren, Standaard Wetteren en Racing Gent-Zeehaven. Maar laat ons duidelijk zijn. Het zijn niet alleen de grote ploegen die het tornooi groot maken.  De vele kleine clubs dragen ruimschoots hun steentje bij en soms zorgt een van de kleintjes wel voor de verrassing.

116 wedstrijden, hoe leiden jullie dat in goede banen?

Wij kunnen op zo'n dag rekenen op de jeugdspelers van SK Lochristi. De arbitrage van de wedstrijden is nagenoeg volledig in handen van onze jeugdspelers. Meteen wil ik nog een warme oproep doen aan de ouders/supporters. Hou het sportief en laat de kritiek op de scheidsrechter achterwege.

Mountainbiker Alexander Loquet

Buurinzicht
Houffa_kt2008_537_a95beWie regelmatig de sportbijdragen op Lochristi Blogt leest, weet het al lang: het bulkt hier in onze gemeente van jong en sportief talent. Neem nu Alexander Loquet. Misschien heeft u er nog nooit van gehoord. Ten onrechte, want de Lochristinaar is al een paar jaar actief in het wereldje van de mountainbikers.

Alexander(13) woont in de Lieskensakker en reed zijn eerste mountainbikewedstrijd in 2006 in Waregem. Sinds dit jaar komt hij uit voor het Team SAECO, officieel het Ridley Factory Team. Het seizoen is net afgelopen, en hij kijkt tevreden terug op een mooi parcours met als uitschieters de bronzen medaille op het Belgisch Kampioenschap in Malmédy, drie overwinningen in het Vlaams Kampioenschap en de tweede plaats in het eindklassement van de Kids Trophy O2 Bikers bij de dertienjarigen.

"Voor het seizoen was een top vijf het minste wat ik mocht verwachten, maar heimelijk droomde ik van een podiumplaats in de eindstand", zegt Alexander." Na de top vijf-plaatsen in alle vorige wedstrijden en de sterke prestatie in Winterslag was het zo goed als zeker dat ik tijdens de laatste wedstrijd in Houffalize de onverwachte tweede plaats kon binnenhalen. Die laatste wedstrijd was door de selectieve omloop minstens een BK waardig, trouwens. Het podium werd een Waalse aangelegenheid, ik werd vijfde. Op zo'n parcours is het duidelijk dat de aspiranten van de Waalse MTB-scholen een onmiskenbaar voordeel hebben."

"Het seizoen is uiteindelijk al bezig van in maart, dus gelukkig kan de riem er nu even af. Ik ben zeer tevreden met mijn tweede plaats na een ongenaakbare Augustin Bruyr. De laatste wedstrijden liep het niet meer echt zoals ik wou, maar ik had in het voorjaar voldoende punten gepakt op de renners die in het najaar beter presteerden."

Lees verder

Tom De Sutter houdt openingsrede bij opening gerechtelijk jaar

Buur

Advocaat Tom De Sutter, ook gemeenteraadslid voor LOVS, houdt zaterdag as. de openingsrede naar aanleiding van de opening van het gerechtelijk jaar voor de balie. De titel van de openingsrede is Het recht van verdediging in tuchtzaken van overheidspersoneel, een actueel thema dezer dagen. Op de activiteit zal de uitgewerkte versie van de openingsrede in boekvorm ter beschikking worden gesteld. Het biedt een overzicht van de rechtspraak van de Raad van State sinds haar ontstaan in 1949. De Sutter is reeds meerdere jaren zeer intensief bezig met het tuchtrecht.

Fotos_website_030 Tom De Sutter (30) woont momenteel samen met Kitty en heeft een zoontje Pieter van 16 maand. In 2001 studeerde hij af aan de Universiteit Gent, faculteit Rechten en ging stage lopen bij het advocatenkantoor Frans Baert & Vennoten. In januari 2006 is hij er toegetreden als vennoot.

Ben je gespecialiseerd in bepaalde zaken ?

Mijn belangstelling gaat voornamelijk uit naar het grondwettelijk en bestuursrecht waarin ik mij toeleg ôp het recht van de lokale besturen (inclusief belastingreglementen), de openbaarheid van bestuur, het ambtenarenrecht, het tuchtrecht, medisch verantwoorde sportbeoefening, het ruimtelijk ordenings- en stedenbouwrecht en monumenten en landschappen. In al deze materies verleen ik advies aan overheden en particulieren en behandelt ik zaken voor de Raad van State, het Grondwettelijk Hof en andere administratieve organen en rechtscolleges.

Waarover zal uw rede zaterdag gaan?

Het recht van verdediging in tuchtzaken van overheidspersoneel. Eigenlijk kon ik mij de afgelopen weken geen beter klimaat wensen. De uitspraken in het Antwerps Visa-schandaal, de hele heisa rond de politiechefs. Het is hot news dezer dagen. De media speelt in deze ook een grote rol. Men is op voorhand al bijna veroordeeld. Men vergeet hierbij dat het vermoeden van onschuld het uitgangspunt moet zijn. De rede zelf wordt een samenvatting van 60 jaar rechtspraak door de Raad van State, die ook in een afzonderlijke publicatie gegoten is.

Hoe is Tom in de politiek verzeild geraakt?

Puur toeval eigenlijk. Mijn hobby was voetbal, maar een zwaar kruisbandletsel maakte een eind aan de sportieve carriàre. Ik ging in mijn vrije tijd wat politieke geschiedenis lezen en nam ook de partijprogramma's door. De Volksunie sprak mij het meest aan. Ik besloot er toen zelf iets aan te doen, kocht mij een lidkaart en ging op de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen staan. Samen met de toenmalige SP en enkele onafhankelijken werd LOVS opgericht. In de vorige legislatuur raakte ik een eerste keer verkozen, in 2006 kon ik nipt mijn zetel behouden.

Niet echt een goed resultaat. Was de teleurstelling groot?

Wij waren met LOVS inderdaad fel ontgoocheld. Wij hadden zes jaar hard gewerkt en appreciatie getoond voor het werk van anderen. De kiezer heeft deze inspanningen niet beloond.

Het klinkt een beetje alsof Tom de politiek wat moe is?

Dit heeft niet alleen met het verkiezingsresultaat te maken. In de vorige legislatuur _ toen de meerderheid bestond uit VLD en CD&V _ hadden wij als oppositie toch nog het gevoel dat er naar ons geluisterd werd. Nu is dit niet meer het geval. Er is geen luisterbereidheid meer bij de VLD-meerderheid. Ik heb het gevoel dat men ons gewoon uitlacht. Ik denk maar aan Uyttenhove, waar de technische dienst een onderkomen heeft. Toen wij in aanloop van de bouw van nieuwe sporthal wezen op het feit dat er wel een plaatsgebrek zou kunnen zijn voor de TUD, werd onze opmerking weggelachen. Enkele maanden later moest men een bijkomend gebouw aankopen.

Wij moeten steeds horen dat 52% van de bevolking akkoord gaat met de mening van de VLD, maar het is wel enkel de burgemeester die de 52% heeft gehaald. Men laat ons duidelijk blijken dat wij niets in de pap te brokken hebben. Ik geloof nog in de politiek, maar in deze omstandigheden kan ik er nog moeilijk energie voor opbrengen.

Steven Schoonjans

Buur_3 Afgelopen woensdag was het 'Dag van de verzorgenden, we zitten midden in de week van de thuiszorg en op 19 oktober organiseert het OCMW een sociale beurs. Wie konden we beter op de rooster leggen dan Steven Schoonjans, aanvraag-verantwoordelijke van Familiezorg in onze regio.

Pa151101_edited Steven Schoonjans zag het levenslicht op 2 februari 1969, is ondertussen gelukkig getrouwd en vader van 2 kinderen. Na de lagere school op de gemeentelijke basisschool in Lochristi en het middelbaar onderwijs op Glorieux studeerde Steven sociale verpleegkunde.

'Deze richting maakt een grotere verbinding tussen de medische en de sociale sector. Na mijn studie ging ik als verpleger aan de slag, 1 jaar in een rusthuis, daarna 3 jaar in Sint-Lucas. Toen zette ik de stap naar de sociale sector.

Je kwam bij Familiezorg terecht.

Inderdaad. Familiezorg is een autonome dienst voor gezinszorg, die dit jaar 60 jaar bestaat. De dienst is erkend en gesubsidieerd door het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap en de Administratie Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid. Familiezorg is een van de grootste diensten voor gezinszorg in Oost-Vlaanderen, met een waaier aan diensten in de zorgsector. Aanvankelijk ging ik er aan de slag als verantwoordelijke voor de service-residenties. Daarna ging ik als sectorverantwoordelijke thuiszorg aan de slag. Nu ben ik al enige tijd aanvraag-verantwoordelijke voor Familiezorg.

Wat houdt deze job juist in?

Ik ben verantwoordelijk voor alle aanvragen in onze regio. Dagelijks komen er bij ons een tiental aanvragen voor familiezorg binnen. Mijn taak is deze stuk voor stuk te onderzoeken, de noodzakelijkheden te bekijken en deze te kanaliseren naar de juiste dienst. Hiervoor leg ik dagelijks een reeks huis- of ziekenhuisbezoeken af. Bedoeling van onze zorg is de mensen zo lang mogelijk zelfstandig thuis te houden met een professionele omkadering.

Je bent ook als vrijwilliger actief in de sociale sector?

Naast een actieve rol in de KWB en het Davidsfonds ben ik al 20 jaar bestuurslid bij de vzw Sohega. Dit is een vrijwilligersorganisatie die zich tot doel stelt kampen te organiseren voor kansarme kinderen uit het Gentse. Er is gebleken dat deze jongeren moeilijk hun weg vinden in de kampen georganiseerd door de jeugdbewegingen en mutualiteiten, omdat ze voortdurend aandacht en begeleiding vragen.

Jarenlang was ik hoofdleider van een van de kampen. Nu fungeer ik een beetje als verantwoordelijke voor de financiële acties. We organiseren verschillende activiteiten (barbecue, rommelmarkt en een Sinterklaasactie) en kunnen rekenen op steun van organisaties als de Lions Club.

Hoe ben je dan eigenlijk in de gemeentelijke politiek terecht gekomen?

Toen ik nog thuis woonde stond ik in voor de logistieke steun van de campagne van mijn vader (ex-burgemeester Hilaire Schoonjans). Ik heb steeds een grote loyaliteit gehad met de CD&V. Ik volgde af en toe eens wat activiteiten en ben er zo stilletjes aan in gegroeid. Voor de verkiezingen vroeg Joachim Boon of ik voor de CD&V op de lijst wou gaan staan, wat ik na enig overwegen dan ook deed. Ik had echter niet gedacht onmiddellijk verkozen te raken voor de gemeenteraad omdat mijn sociaal leven zich vooral in Gent afspeelde. Met mijn sociale achtergrond had ik een beetje op een plaats in het OCMW gerekend.

Binnen de CD&V-fractie spits ik mij toe op de sociale aspecten van het beleid, het ocmw en de opvolging van het onderwijs.

Op 19 oktober is er de sociale beurs in het sociaal huis in de Bosdreef. Hoe ben je daarbij betrokken geraakt?

Naar aanleiding van deze beurs heb ik het initiatief genomen om een thuiszorggids te lanceren. Deze brochure is een gids met een overzicht van alle diensten in de sector, een handig instrument voor bejaarden en hulpbehoevenden. Hij zal op de sociale beurs beschikbaar zijn voor de geïnteresseerden.

De Witte Abeel, bloemschikken met een goed gevoel

Buurinzicht

Julienne_5 We waren blijkbaar niet de eersten die op zoek gingen naar 'De Witte' in de Klapper. Niet doen, want waarschijnlijk zoekt u gewoon Julienne Veldeman(53). 'De Witte Abeel' is gewoon de naam van haar zaak in Beervelde waar ze cursussen bloemschikken geeft. En die 'witte abeel' is gewoon de naam van een boom. Ik had het moeten weten, want het buurtpleintje aan de Vaarlaars staat er vol van.

In de voormalige 'Eugenia's school' treffen we geen muffe schoollokalen of streng secretariaat aan. Integendeel, beneden is er een gezellige werkruimte, en op de bovenverdieping is er een prettige ontmoetingsplaats.

"Hier vond ik mijn plek om te kunnen werken. Negen jaar geleden hebben we dit gebouw hier gekocht. Ik had een driejarige opleiding floriste gevolgd aan de tuinbouwschool van Melle en organiseerde sporadisch al eens een cursus bloemschikken. Ik werkte halftime als onderwijzeres in de gemeentelijke basisschool in Beervelde, en had dus tijd. (Julienne is nu nog halftijds zorgcoördinator). Bij toeval kwam ik eigenlijk bij die opleiding terecht." Julienne heeft dus eigenlijk geen echte binding met het wereldje van de floristen. En ze houdt het ook bewust zo: "Het is spontaan gegroeid en op onze leeftijd moet je geen grootse ambities meer koesteren, ik wil gewoon in dezelfde lijn blijven verderwerken."

Toch is het allemaal niet zo toevallig als Julienne ons in alle bescheidenheid vertelt. Haar cursussen zijn eigenlijk pakketten van 8 themalessen doorheen het jaar, zodat alle seizoen (en dus alle bloemen) aan bod komen. Maar je bent niet gebonden aan een vast stramien. Alle lessen worden 12 keer gegeven in een erg flexibel systeem. Iedereen kan dus de bijeenkomsten volgen, wanneer het best past. Welk publiek bereikt De Witte Abeel eigenlijk?  "Zeer vreemd, het zijn geen vrouwen die thuiszitten en iets zoeken om de tijd te doden, maar vaak hardwerkende echtgenotes van zelfstandigen die al druk bezet zijn. Voor hen is bloemschikken een ontspannende activiteit, en ook een sociaal gebeuren." 

Voor al de praktische zaken die niet direct met de kunst van het bloemschikken te maken hebben, zorgt haar man Martin (gisteren net 62 geworden). Met veel enthousiasme vertelt hij over zijn rol van duivel-doe-'t-al in de zaak.  Hij is eigenlijk de persoon die de sociale contacten legt met de mensen die langskomen. Martin toont ons fier een tekst waarin hij de essentie van 'De Witte Abeel' beschrijft: "geheel genieten van anderen, van kleur, van goed gevoel en eigen creaties." Tja, tegenwoordig zou men dat een 'bedrijfsfilosofie' noemen, maar Martin maakt er niet zo veel grote woorden aan vuil.  Samen met Julienne waakt hij echt over de 'ziel' van hun project. 

Lees verder

Tante Leen

Buurinzicht

P1110474 Dinsdagavond geeft Marleen Criel (46), veel beter bekend als Tante Leen, de sleutels van kinderhuis De Kampioentjes, aan de Voordestraat nummer 6, door aan iemand van Solidariteit voor het gezin. Ze weet nog niet wat ze dan gaat voelen, maar op het moment dat we haar onverwacht interviewen, vrijdagmiddag, begint ze te beseffen dat het haar toch heel wat zal doen.

Na twintig jaar, en toch wel ruim meer dan 150 kindjes tussen nul en drie jaar opgevangen te hebben, stopt ze er mee: 'Hoe graag ik die kinderen ook zie, ik moet eerlijk zijn met mezelf. Mijn eigen gezondheid gaat voor. Daarom stop ik.'

'Ik heb me altijd op de achtergrond gehouden', zegt ze 'en als ik te weten kom welke ouders u naar mij gestuurd hebben voor een interview, tja. Maar kom, kom maar mee, en ze gaat in de keuken zitten. De hele tijd van het interview kijk ik naar haar _ dat hoort zo, interesse tonen, de mensen via de ogen in de ziel kijken _, maar er is iets anders dat permanent mijn aandacht trekt: de netjes gestapelde Tupperware-potjes, met verschillende kleuren deksels er op.

'Spinazie met vis', verklapt ze prompt, 'vers gemaakt. Ik kook altijd vers voor de kindjes. En verdeel dan alles in porties. Volgens leeftijd, en of het grote of kleine eters zijn. En op verschillende manieren: volledig gemixed, goed geplet, gewoon geplet en gesneden in stukjes. Mijn dag begint om 5 uur 's morgens, en eindigt om 20 uur. Vers eten, dat vind ik belangrijk. Ook de ijsjes, tijdens de zomer, maak ik zelf. Nee, ik kleef geen namen op de potjes. Ik weet dat zo. Ik ken ook al de kinderen (35 heeft ze er momenteel) bij hun naam en hun afkomst. Dit zijn een beetje mijn kinderen.'

Tante Leen kan vertellen. 'Ja, ze hebben mij al gezegd dat ik een boek zou moeten schrijven. Gouden raad van tante Leen, in plaats van tante Kaat. Of ik dat ga doen? Ik weet het niet. Elf jaar was ze, toen ze de eerste keer ging babysitten.

Lees verder

Oudere berichten:
> Nerotentoonstelling van start: een must voor de stripliefhebber
> David en Rowena vieren hun verjaardag met Omloop Het Nieuwsblad
> Omloop Het Nieuwsblad kleurt Beervelde-Dorp
> Zespuntenwedstrijd aan Zevestraat
> Omloop Het Nieuwsblad in Lochristi? Gewoon rechtdoor!
> Oud CD&V-schepen Roger De Meyer overleden
> Evarist De Vos, Ferrari-verzamelaar en -kunstenaar
> Arthur vervangt Danny in Dorp-West
> Sluitingsdagen bibliotheek Reinaert
> Hoe ziet ons dorp er in de toekomst uit: CD&V informeert
> Danny De Mol: naast grondwerken en perrons ook paardenpistes
> Eerste voorronde kaarting wel degelijk zaterdag in Kring
> Club Cartouche is Club Z geworden
> Ook u leest nog boeken!
> Belgacom graaft nog tot maandag sleufjes
> Smeulende afvalhoop veroorzaakt brandje op tuinbouwbedrijf
> Gratis naar Fashion Soirée
> Hendrik Leurs: crisis zorgt ervoor dat prijzen dichter bij werkelijke waarde komen
> Marleen Fransen speelt soloslim in wiezen
> Nerotentoonstelling vanaf vrijdag in Zeveneken

Archieven per maand:
| maart 2009 | februari 2009 | januari 2009 | december 2008 | november 2008 | oktober 2008 | september 2008 | augustus 2008 | juli 2008 | juni 2008 | mei 2008 | april 2008 | maart 2008 | februari 2008 | januari 2008 | december 2007 | november 2007 | oktober 2007 | september 2007 | augustus 2007 | juli 2007 | juni 2007 | mei 2007 | april 2007 | maart 2007 | februari 2007 | januari 2007

Lochristi blogt






  • Rudy Tollenaere, Peter Esprit , Benjamin Praet, Lut Laureys, Geert Herman, Delphine Van Poecke en Brecht Herman bloggen over Lochristi.

    Rudy (°1953) woont al zo lang in Lochristi en kende er voor de uitbreiding met alle verkavelingen als bakkerszoon elke straat. Hij wou de bakkerij van zijn vader overnemen, maar zijn moeder vond dat hij moest studeren. Hij zet nu lettertjes achter elkaar, met af en toe een spatie tussen, om het leesbaar te houden. Houdt van het leven en praat tegen iedereen die hij op zijn weg tegenkomt. En daar mogen ook vrouwen bij zijn.

    Peter is geboren en getogen Gentenaar die op zijn 16de naar Lochristi is afgezakt. Hij is getrouwd en vader van drie kinderen die stilaan groot worden (16, 18 en 20), is bediende in een verzekeringsmaatschappij. Hij houdt van voetbal en stevige muziek.

    Benjamin filosofeert zich door het leven met al eens een biertje in de hand. Hij adoreert de basgitaar, trekt graag naar verre einders en studeert verder ook nog een beetje. Geboren en getogen in Zaffelare, maar met een blik die voorbij de horizon reikt.

    Lut is vaste blogfotografe van Lochristi. Ze trekt de mooiste foto's van Lochristi en omstreken en werd inmiddels al een vast begrip bij de lezers van Lochristi Blogt!

    Bekijk hier de foto's en video's van Lut:



    Geert is een rasechte Beerveldenaar die 18 jaar geleden emigreerde naar Lochristi. Leeft bewust en luistert enthousiast naar iedereen waar hij iets kan van leren. Overdag staat hij voor de klas om het jonge volkje wat Duits en wat opvoeding mee te geven. Als hij de boeken dichtklapt, herbront hij in een langeafstandsloop langs de rustige plekjes van Lochristi. En supportert hij voor de Buffalo’s.

    Delphine is nog maar enkele maanden officieel inwoonster van Lochristi, maar vertoeft hier al van kleinsaf aan. Ze geniet van het leven en is geboeid door mensen met een interessant verhaal. In de week zoekt ze als uitzendconsulente een passende job voor werkzoekenden, maar in het weekend vind je haar vaak terug in het zwembad, op het chiroterrein van Beervelde of in een gezellig restaurantje.

    Brecht probeert te bewijzen dat de jeugd van tegenwoordig best nog meevalt. Als scholier legt hij zich toe op klassieke en moderne talen, als vrij mens bemint hij badminton, de toetsen van zijn keyboard en fotografie. Tussendoor droomt hij van een journalistieke carrière en blauwwitte successen.

Zoeken

Nieuws uit lochristi

Bloggende gemeentes

Kies een gemeente:

Meebloggen?

  • 2007/06/21/icoonblog.gif Zin om mee te schrijven? Of om foto's en filmpjes te maken? Mail ons!