Lochristi

 

In de Molenstraat 22 in Zaffelare was het deze morgen opvallend druk. Niet dat er op een gewone zondag geen familie over de vloer komt, maar vandaag waren de vier kinderen en acht kleinkinderen waarvan al enkele met lief - zoals de burgemeester opmerkte - er present voor het gouden jubileum van Gerard Van Acker (73) en Clara De Kezel (72). 

Twee authentieke inwoners van Zaffelare, al geeft Clara wel toe dat ze haar eerste drie levensjaren 'over 't water' sleet. Gerards ouders hadden een kruidenierszaak in t' Dorp, Clara woonde op de Nerenhoek.

'Een modelkoppel voor onze gemeente', zei burgemeester Deswaene in zijn gelegenheidstoespraak. De jubilarissen waren hun hele actieve leven hardwerkende bloemisten, die zowel azalea's, begonia's als aucuba's kweekten. Een gelukkig koppel, dat zijn hele leven op elkaar afstemde en sterk gebonden was aan zijn eigen omgeving, zijn eigen buren. Schepen Janine Stadeus was trouwens lange tijd één van hun dichtste buren. Na het officiële gedeelte viel er dus één en ander bij te praten.

Ondanks zijn leeftijd heeft Gerard niet veel vrije tijd: 'Zijn hobby is werken en andere mensen helpen', zei echtgenote Clara. En Gerard zag het volledig zitten om nu aan 'de tweede helft' van zijn huwelijk te beginnen. Het jubileumalbum van Lut vindt u hier.

Wie op bezoek gaat bij een 100-jarige, hoopt natuurlijk thuis te komen met de ultieme tip. Wij kregen die deze ochtend na enkele minuten al ongevraagd van Maria Van Neer, die vandaag haar honderdste verjaardag vierde in het rust- en verzorgingstehuis Sint-Eligius in Zeveneken. 'Ge moet vooral veel geduld hebben daarvoor, als het begint te slabakken, is het niet goed. We moeten naar omhoog.'  Straffe taal van de eeuwelinge, die bij een eerste handdruk al direct mijn diagnose stelde. 'Gij hebt precies ook koorts', zei ze, toen ze mijn warme hand voelde. 

Geboren op 7 februari 1909, hoorden we burgemeester Deswaene zeggen. Nauwelijks te geloven, een kind van voor de Eerste Wereldoorlog. Maria is eigenlijk afkomstig van de Heirbrug in Lokeren, en groeide op in een gezin van kleine zelfstandigen. Haar vader had een zeeldraaiersbedrijfje. In 1914 sloegen ze op de vlucht naar Holland, met een driewielkar getrokken door een koe. Haar oude grootmoeder kwam onderweg door een tragisch ongeval om het leven. In 1934 huwde Maria met Frans Govaert, de man werd in de Tweede Wereldoorlog krijgsgevangen genomen, maar kon ontsnappen en terugkeren naar zijn gezin. Hij werkte zich op tot administratief directeur van de jutespinnerij Blancquaert.

Maar Maria was ook een bon-vivant : samen met haar Frans reisde ze heel wat af, met... de tandem. Later zelfs met een gemotoriseerd exemplaar, een Whizzer. Af en toe een etentje in het Brouwershof in Lokeren of in Cadzand sloeg ze niet af.

In 1996 namen ze hun intrek in het rusthuis Sint-Eligius, waar haar echtgenoot kort daarop overleed. Vandaag, 13 jaar later, genoot Maria van alle belangstelling voor haar eeuwfeest, samen haar kinderen Hugo en Hilda, kleinkinderen en achterkleinkinderen.

De enige zorg van Maria deze ochtend was, welke kledij ze uiteindelijk zou aantrekken voor haar dag van glorie. Geef toe, een luxe als dit je enige bekommernis is op je honderdste verjaardag. Het RVT Sint-Eligius blijkt overigens een gezonde omgeving te zijn. Momenteel zijn er drie 100-jarigen, en ' als 't God belieft' zijn ze in juni met zijn vieren. Misschien tijd voor een spelletje kaart onder eeuwelingen?

De eeuweling vereeuwigen in foto's, dat was de opdracht van onze eeuwig trouwe blogfotografe Lut Laureys. Dat zij daar met met brio in slaagde, ziet u in dit album.

Vandaag is Martha de Graeve jarig. U kent ze misschien beter als 'mémé Beyst', uit de grijze bungalow in de Koning Albertlaan. Als ik het gevaarlijke kruispunt met de Dorpsstraat oversteek, kijk ik altijd eens extra naar rechts. Om te zien of haar gordijn opengeschoven is, en ze gezond en wel aan haar dag begonnen is.

Martha wordt 88 en is nog van het tijdperk van voor de verzuring, want iedereen is vriendelijk tegen haar, en zij is vriendelijk tegen iedereen.

Vanmiddag wordt er natuurlijk gefeest bij de Vermeulens. En je mag er zeker van zijn dat er Cremant d'Alsace gedronken wordt.

Dat zijn zo van die tradities, net zoals er elk jaar op nieuwjaarsdag konijn met aardappelen en appelmoes te eten valt bij meme Beyst. Behalve die ene keer toen ze vergeten was haar aardappelen op  het vuur te zetten.

Uw felicitaties voor meme Beyst kan u hieronder kwijt, via de REAGEER-knop.

Feest bij de brandweer vandaag, omdat op 6 december de patroonheilige Barbara gevierd wordt. Bij de brandweer van Lochristi hadden ze nog bijkomende redenen om te vieren: commandant Marcel De Clercq heeft de gezegende leeftijd bereikt waarop hij mag stoppen, en ook de andere twee op de foto zijn jarig: Pieter De Stercke en ook mevrouw van de burgemeester, zoals we dat plechtig moeten uitdrukken. Hun leeftijden? We moeten toch niet alles schrijven wat we weten?

Feest in Zaffelare, niet alleen omdat het kermis is, maar ook omdat Elise Neyt (gemeenteraadslid voor de Open VLD), jarig is. Hoeveel? Dat vraag je niet aan een dame, zegt men mij. Champagne en oesters dus.

Bij deze ook laatste herinnering: om 17 uur in de sporthal: het grote voetbaltreffen tussen de meerderheid en de oppositie van de gemeenteraad. Lochristi Blogt is er bij en brengt verslag. Lut heeft een duidelijke opdracht: in de kleedkamers met die camera!

Christiane Beyst uit de Koning Albertlaan viert vanmiddag met de hele familie haar zestigste verjaardag.

Voor vele Lochristinaren is ze gewoonweg 'mammie', die hen op het potje leerde gaan en hen streng maar rechtvaardig door hun eerste levensjaren deed spartelen.

Onthaalmoeder is Christ vandaag alleen nog voor haar kleinkinderen Robbie, Hannelore en Lukas van dochter Sofie Vermeulen en voor Obe en Seppe van zoon Peter. 

Het oudste 'kindje' dat door mammie werd verwend is Tom Servaege, maar die heeft ondertussen ook al een zoontje.  Mammie kennen we vooral als een goedlachse, optimistische madam, die voor iedereen die een babbeltje wil slaan de remmen met graagte dichtknijpt. 

Je vindt haar vaak in haar bloementuin, of naast de deur, zorgend voor mémé Beyst.  Of met 'pappie' Etienne Vermeulen, die zijn deuntjes blaast bij de Harmonie 'Willen is Kunnen' uit Lochristi.  En als je ze daar niet aantreft, zijn ze samen met de caravan de Elzas gaan verkennen.  Wie geeft hen ongelijk?

Bent u ook een van die talrijke kinderen die door mammie op het goede pad gezet werd?  Dan kan u nu iets terugdoen, door haar via de REAGEER-knop hieronder te feliciteren!

Hij is nogal op zijn privacy gesteld en zelf zou hij er geen drukte rond maken, maar verbieden dat wij het melden kan hij natuurlijk niet: 42 jaar geleden liet Yves Deswaene zijn eerste schreeuw. Lochristi Blogt wenst hem een gelukkige verjaardag.