Lochristi

Eerder deze week kon u hier al lezen over het veiligheidsprobleem voor passagiers aan Beervelde Station. Wie van de parking kwam en zich naar het perron richting Antwerpen begaf, moest even op de drukke rijweg lopen. 

Ondertussen is de signalisatie een tweetal meter naar binnen verplaatst, zodat er nu een brede loopstrook vrijkomt voor wie te voet het spoor oversteekt. Naast het betonnen paadje - u weet nog wel, een burgerinitiatief - stap je momenteel over een breed grindpad.

Aan de overkant van het spoor (zie foto) merk je een opening in de betonnen wand, die je -letterlijk- op het goede pad zet. Die doorgang is dan wel vlak bij de signalisatielichten, maar wel perfect veilig. 

De hele week stelden we vast dat er gemiddeld 40 wagens op de stationsparking stonden.  Opvallend daarbij is dat de bezetting nog niet zo groot is in de ochtendspits (tussen 7 en 8u30). Er wordt dus ook later op de (voor)middag regelmatig gebruik gemaakt van de stopplaats Beervelde.

Werklui waren vandaag bezig met de voorbereidende werkzaamheden om de signalisatiepalen aan de overweg in Beervelde te verplaatsen. Ze komen iets verder van de weg te staan, zodat de voetgangers meer plaats krijgen om van de parking naar het spoor te gaan.

Nu is de situatie daar zeer gevaarlijk: wie van de parking komt, en de officiele bestrating (klinkers) voor de voetgangers volgt, komt op de weg zonder fietspad terecht en loopt eigenlijk op straat.

Zoals op de foto te zien is ligt er behalve de officiêle bestrating ook een voorlopig voetpad met een aantal betonstenen. Hoe die er gekomen zijn, is een verhaal van goed burgerschap, gecombineerd met onwettelijk uitvoeren van activiteiten op openbaar domein: een bewuste burger die vond dat de situatie te onveilig was, heeft die betonstenen daar gewoon zelf gelegd, nadat hij vernomen had dat de verplaatsing van de signalisatiepalen niet tijdig zou klaar zijn tegen de opening. Betrokkene wou daarmee bewust niet naar buiten komen: 'Dan zou alle aandacht van de pers naar dat fait-divers gegaan zijn, en niet naar de officiële opening, wat niet de bedoeling kon zijn.'

Het hele verhaal doet ons denken aan één van de afleveringen van In De Gloria, waarbij een man zelf het wegdek gaat herstellen, nadat zijn klachten onbeantwoord blijven. In dit geval ligt het dus wel iets anders: de man zijn opmerking over de gevaarlijke situatie werd wel gehoord, maar kon niet tijdig uitgevoerd worden, waardoor hij dus zelf aan de slag ging.

In de omgeving van de overweg is de maximum toegelaten snelheid 50 km. Ter hoogte van het voetbalterrein staat een bord dat dat aangeeft. Maar slechts weinig chauffeurs die zich daar iets van aantrekken.

Deze middag stonden er zo'n veertig wagens geparkeerd op de stationsparking, en een tiental fietsen.

Gisteren kon u hier het verhaal lezen van Lochristinaar SG die vrijdag niet aan een treinkaart geraakte en daarover een open brief aan de grote baas van de NMBS schreef. Omdt SG helemaal geen verzuurd mens is, maar een goede pen heeft, brengen we vandaag graag het verslag van zijn eerste reisdag.

Beste mijnheer Marc, Grote Baas van den ijzeren weg, Leest u Lochristi Blogt en heeft u de loketbedienden na mijn klachtenbrief van gisteren opdracht gegeven om voortaan ook abonnementen voor Beervelde uit te reiken?

Of stond de geboorte van het station Beervelde voor vandaag gepland op uw grote spoorwegcomputer? Het is mij om het even hoor, ik ben vandaag aan een treinkaart geraakt en dat wilde ik u even laten weten.

Het moet immers niet altijd kommer en kwel zijn. Alleen maar klagen en zagen is niet mijn ding. Alhoewel, ook nu weer: miserie en droefenis in Brussel Centraal. Weer een nurkse bediende die, toen ik hem de abonnementsaanvraag en een pasfoto toeschoof, zuchtte; 'alweer een abonnement !'

De arbeidsvreugde liep werkelijk van zijn gezicht, zomaar poef de vloer op. Toen ik die man er op wees dat ik inderdaad een abonnement wilde en dat ik als correct en op tijd betalende klant verwachtte dat hij dat zonder morren voor mij zou fiksen, zei hij dat het al het derde abonnement op rij was dat hij moest aanmaken. En dat zoiets nogal wat tijd kost.

Tja... Misschien kan u die mijnheer een andere job geven, mijnheer Marc? Bezorg hem een plaatsje achter een loket in Siberië. Hij zal daar merkelijk minder treinkaarten moeten uitreiken.

Lees verder

Echt moeilijk is het niet, maar er is ook geen enkele reden om de mensen die gisteren op de verkeerde trein stapten uit te lachen.

Maar het gebeurde dus: mensen die aan de verkeerde kant stonden, en op de verkeerde trein stapten.

Hoe dat komt?

Lees verder

De bevindingen van de eerste twee treinen richting Antwerpen, om 4u32 en 5u31 kon u hieronder al lezen. Om 6u27 was er de eerste trein  richting Gent met ongeveer gelijktijdig de derde trein richting Antwerpen. Voor die laatste waren er vier reizigers. Voor de trein richting Gent noteerden we er een 15-tal, waaronder schepen Filip De Pauw (Open VLD)

'Ik werk bij ING Brussel, vlak bij het Koninklijk Paleis. Normaal gebruik ik de wagen, en dan moet ik om 6 uur thuis vertrekken om in het beste geval om 6u50 in Brussel te zijn. Naargelang het weer en de drukte kan dat ook makkelijk 7u15 worden. In geval van ongeval op de snelweg weet je helemaal niet wanneer je aankomt.

Nu zal ik om 7u30 op mijn werk zijn. Iets later dan met de auto in de beste gevallen, maar ik kan op de trein lezen en werken. Dus nam ik een tienbeurtenkaart om het eens te testen, en als het meevalt neem ik een abonnement.'

Op de latere treinen, rond halfacht en halfnegen, waren er telkens zo'n vijf tot tiental reizigers, zowel richting Gent als richting Antwerpen.

Voor de piekuurtrein van 7u45 die naar Schaarbeek gaat, waren er acht reizigers die in Beervelde opstapten.

Als we het allemaal goed bijgehouden hebben (het is voor ons ook maandagmorgen) moeten er tussen 4u32 en 8u34 zo'n veertigtal mensen opgestapt zijn, waarvan toch ruim tweederde richting Gent en Brussel.

We noteerden maar één afstapper, en dat bleek dan iemand te zijn die vaststelde dat ze in Lokeren op de verkeerde trein gestapt was. Overigens stelden we deze morgen vast dat er nogal wat reizigers zijn die inderdaad twijfelen welk perron ze moeten nemen. Voor alle duidelijkheid: het spoor aan de kant van café-feestzaal Breughel is goed voor de trein die NAAR Gent rijdt.

Lut kwam ook eens goeiedag zeggen tegen de trein.

Het perron aan de kant van Lochristi is de kant voor de trein die NAAR Antwerpen rijdt.

Sofie Stallaert, uit de Haanhout Beervelde zal kunnen zeggen dat zij de allereerste was die op maandag  15 december 2008 aankwam aan Beervelde station om er de trein richting Antwerpen te nemen.

U kan Sofie nog kennen van eerdere artikels op deze blog, want Sofie kan heel goed overweg met de koersfiets.

Sofie is 15 en studeert dierenverzorging in Vilvoorde. Ze zit daar op internaat, en moet met de trein eerst naar Berchem en dan naar Vilvoorde, en dan nog even te voet.

'Vroeger moest ik Sofie naar Lokeren voeren, nu is het toch een eindje dichter bij huis.'

Sofie en haar ma stonden eerst te wachten aan de kant van het stationsgebouw zelf. De verkeerde kant eigenlijk, en ze waren dus blij dat wij daar waren, om hen daar op te wijzen. Dat Sofie daar stond, kan haar niet kwalijk genomen worden: het is de kant van het stationsgebouw, de kant waar de fietsenstalling is, de kant ook waar de infoborden hangen. En of het echt aangeduid staat op zo'n perron, welk spoor welke richting leidt, ik weet het eigenlijk ook niet, ik zou het nog eens moeten controleren. Vandaar dat wij, van Lochristi Blogt, het ook nog eens expliciet op ons handig kaartje met de treinregeling gezet hebben.

Samen met Sofie nam nog iemand de trein, maar die wou liever niet met naam en toenaam op het internet. En daar hebben wij dan _ voor de tweede keer al in het geval van betrokkene _ ook weer respect voor.

Ik moet hier alweer afsluiten, want om 6u26 rijdt de derde trein richting Antwerpen, en, aan de andere kant van het perron, om 6u27, de eerste richting Gent. Tot straks alweer.

Het was nul graden en 4u21 op het infobord aan het industrieterrein van de Lozen Boer, en onderweg was ik één personenwagen en één vrachtwagen internationaal vervoer gekruist. Op de Beerveldse baan nog een vrachtwagen, die stil hield, om een lamp van de straatverlichting te vervangen.

Het perron was verlicht en ik kon makkelijk parkeren, op het eerste vak naast de blauw geschilderde vakken, voorzien voor de personen met een lichaamsbeperking.

Ik dacht: ik zie er de burgemeester wel, of één van die frisse hostessen die maandag uitstapte. Of Tom van de Breughel die een dampende kap koffie met een boterkoek aanbiedt aan de eerste reiziger, die wacht op de trein van 4u32, richting Antwerpen. Of de vakbonden, om de NMBS te bedanken.

Opdat men mij zou geloven  en niet zou denken dat ik dit verhaaltje gewoon maar verzin, fotografeer ik het stationsuurwerk. Het is dan 4u27 of zo, tijd om nog eens naar mijn auto te stappen, en die handige kaartjes met de uurregeling te nemen. Dan kan ik die eerste treinreiziger toch een klein nuttig cadeautje geven. Heeft die man of vrouw dan geen fanfare als verwelkoming, hij heeft dan toch iets waar hij kan op rekenen: een uurtabel van de treinen.

Ik voelde niet echt spanning, al dacht ik terug aan de woorden van de burgemeester, van vorige maandag: 'We moeten zuinig zijn met woorden, maar misschien mag hier toch wel het woord historisch gebruikt worden.'

Dat ik dat dan nog, op 55-jarige leeftijd mag meemaken: een historisch moment, in het jaar dat een man die zei Yes, we can, president werd van de Verenigde Staten. Ik, die kleine bakkerszoon uit het dorp: die de eerste treinreiziger zou ontmoeten die na 24 jaar op de trein stapt in Beervelde.

4u30. De bel gaat, de slagboom gaat naar beneden. In tegenstelling tot maandag kwam er geen aangename stem uit de geluidsinstallatie om de trein aan te kondigen. 'Misschien te vroeg, en willen ze de mensen die hier in de buurt wonen niet storen, dacht ik. Eén auto houdt halt voor de slagboom.

De trein rijdt het station binnen. Ik fotografeer hem, al besef ik dat, ook na die fotocursus die nog maar twee dagen oud is, die foto van een rijdende trein in het donker niet veel zal opleveren.

Traag komt de trein tot stilstand, een paar tientallen meter voorbij het wachthokje waar ik in sta. De conducteur stapt af, ik hoor hem iets roepen. Wellicht verbaast hij zich erover wat die ene man met een kap over het hoofd in dat wachthokje staat te doen. Hij stapt terug in, de trein rijdt weer verder.

Historische momenten. Het lijkt me eerder iets voor de speeches en de geschiedenisboeken. Ik zal ze nooit meemaken, zo blijkt. Maar dat hoeft ook niet. Een bakkerszoon kan ook met heel weinig gelukkig zijn. Het is nu 5u04. Om 5u31 moet ik daar terug staan. Tot straks.

Als alles volgens plan verloopt, dan stoppen/stopten (naargelang het moment dat u dit leest) deze morgen de eerste treinen in het station van Beervelde. Hieronder het verhaal van S. Geenens uit Lochristi.

Aangemoedigd door al de aandacht rond de heropening wou de brave man zich deze week een abonnement aanschaffen.

Na wat hem overkwam, schreef hij deze brief, weliswaar met hier en daar een vleugje ironie en lichte spreekwoordelijke overdrijving, maar het verhaal is echt gebeurd.

Mijnheer de Grote Baas van de treinen en stations, Beste Marc,

Het station van Beervelde gaat weer open op maandag 15/12. Als er mensen zijn in Lochristi die het nog niet wisten, verkeerden die de voorbije maanden ongetwijfeld in het buitenland of in een licht comateuze toestand op de afdeling intensieve verzorging van het gasthuis.

Onze burgemeester, van wie de naam mij nu ontsnapt (maar het is iets met een vogel in), liep het al een heel jaar trots te verkondigen en ook de mensen van Lochristi Blogt hebben erg hun best gedaan om het goede nieuws te verspreiden op hun alomgeprezen site.

Maar bon, daarvoor schrijf ik u niet. Mijnheer Marc, verleden week heeft u de stopplaats Beervelde plechtig geopend, met een rode loper, champagne, schoon madammen en alles erop en eraan. Ik was er niet bij, ik heb het niet zo begrepen op feestjes.

Afgelopen vrijdag wilde ik mijn abonnement Beervelde-Brussel kopen in het station te Wetteren, waar ik nu dagelijks vertrek richting hoofdstad. Mooi station ook, althans binnenkort, wanneer de werken gedaan zijn en de vensters en het dak geplaatst.

Maar goed, ik wilde een abonnement en begaf me dus naar die container die nu dienst doed als stationsgebouw. Een olijk ventje achter het raam wist mij te zeggen dat ik voor een abonnement bij voorkeur 's avonds eens binnenspring en dat ik mezelf dan moet voorzien van een schone pasfoto.

Lees verder

Voor wie toevallig een aantal maanden op een andere planeet vertoefde: vanaf maandag stopt er in Beervelde _ voorlopig weliswaar enkel op weekdagen _ opnieuw een trein. Niet één, maar ongeveer om het uur. Niet altijd op het zelfde tijdstip. Dat is dus niet zo makkelijk te onthouden. En die treinregelingen van de spoorwegen, dat zijn tabellen waar je bovenop je bril ook nog eens een vergrootglas moet bij gebruiken;

Lochristi Blogt zou Lochristi Blogt niet zijn als we daar geen oplossing zouden voor vinden. Samen met Print&Co zochten en vonden wij een eenvoudige oplossing. Een dubbele oplossing.

We hebben voor u helemaal gratis in de aanbieding: een duidelijk overzicht van de treinregeling in Beervelde, met alleen maar de op- en afstapuren. Voor de volledige uurregeling, met uren van aankomst in alle plaatsen op de lijn, moet u naar de website van de spoorwegen, of de folder. Maar als u gewoon wil weten: op welk uur stopt de trein, dan kan u die regeling hier downloaden, printen en aan uw frigo of infobord hangen.

Voor de printbare versie: klik hier

VOOR u dat doet, lees eerst verder: we hebben diezelfde uurregeling ook op een zeer handig en degelijk kartonnetje, niet groter dan een visitekaartje, dat u perfect in uw portefeuille kan verbergen. Waar u daar kan aangeraken? Morgen zondag op de Kerstmarkt, op onze stand. We geven er u eentje mee als u om een zakje rijst van de rijstbrigade komt.

Naar aanleiding van de heropening van Beervelde station vroeg Lochristi Blogt aan Evarist Ganzelever of ook hij zijn impressies wou neerschrijven.

Klik hier , en u leest het resultaat.