Hoe het in Afghanistan afloopt, beste lezers, dat kan U vanaf eind oktober lezen in mijn nieuwe boek dat bij Uitgeverij Lannoo uitkomt. Het zal ,,Op weg naar Nergens’’, of: ,,Op reis in Niemandsland’’ heten, want ik twijfel nog over de titel.
Maar dat ik het heb overleefd die vier weken in de thuishaven van onze vrienden de taliban, dat is duidelijk, anders zou U deze mail niet lezen. (Al heeft het één keer niet veel gescheeld, moet ik zeggen…) Alleszins is het in zijn totaliteit een reis geweest waar ik nog vaak aan zal terugdenken. Ik ga nu aan de slag om er een mooi boek van te maken, goed aangevuld met foto’s en landkaarten.
Rest mij alleen nog U allen te bedanken die mijn blogs hebben opgevolgd en de moeite genomen om af en toe eens een reactie op te sturen. Helaas kon ik daar vaak slechts na verloop van tijd kennis van nemen, want in verre woestijnen, oerwouden en bergen, was er vaak geen degelijke telefoonverbinding. Maar het was een plezier om voor U te schrijven.
Marc.

komen er van de reis door afganistan voorpublicaties in de krant ?
Geplaatst door: koen amandt | 20-7-06 om 13:17
Inderdaad. Netvoor het boek uitkomt verschijnt er een voorpubliciatie die ook de spaaractie voor het boek in de krant op gang trekt.
Geplaatst door: marc helsen | 20-7-06 om 13:30
Ik kan alleen maar zeggen dat ik er na uit ziet om het volgende boek te lezen. ( op dit moment ben ik met de laatste 2 bezig ). Ik vindt trouwens de eerste titel veruit het beste.
Bedankt voor je schrijven.
gr.
Geplaatst door: Jeroen | 24-7-06 om 15:42
In één woord, GEWELDIG, Marc. Ik kijk al uit naar je nieuwe boek om het gretig te lezen en het bij de anderen in de rij te zetten. Ik ben ook naarstig op zoek geweest naar je twee eerste boeken, maar vergeefs. "Alaska, koude voeten, warm hart" is blijkbaar nergens meer te vinden, het andere heb ik nog kunnen traceren in een bib ergens in Vlaanderen. Maar soit, dit boek zal me weer veel leesplezier bezorgen. Misschien tot ziens, schoolmakker !
Geplaatst door: Willy Vangeel | 25-7-06 om 20:17
Ik zal deze blog missen, het was een waar plezier om je avonturen te volgen Marc, bedankt!!! (PS Kan jij eens niet pleiten bij de redactie van Het Volk voor wat meer buitenlands nieuws, degelijk gebracht, ipv zoals nu de faits divers en sensatie die overheersen terwijl het buitenland veel minder belangrijk is en vaak wat 'verstopt' zit....)
Geplaatst door: Ward | 31-7-06 om 12:32
Beste
Ook ik wil je graag danken voor de mooie verhalen die ik dagelijks las (ben net terug van vakantie en lees tot mijn spijt dat uw online schrijfselen afgelopen zijn).
Nogmaals bedankt en veel succes met het afwerken van uw boek (oja, net als in de reactie van Jeroen vind ik ook de eerste titel de meeste aantrekkelijke).
Keinna
Geplaatst door: Keinna | 2-8-06 om 13:24
Ben een (bijna) leeftijdgenoot (1956), en met een even groot palmares aan verre reizen (de meeste in mijn dromen...).
Jouw boeken doen mij telkens weer gemiste kansen vergeten. Enfin, ik ga niet klagen, ik voel me nog niet te oud. Waar was ik tijdens de oorlog ;)
Dank je wel.
Geplaatst door: gustian bourgeois | 3-8-06 om 15:56
Beste Marc,
proficiat met je boek: verhelderend eerlijk en leerrijk.We bezochten ook de "nwfp" vanuit Peshawar, Kyberpas naar Chitral langs de Afghaanse grens naar Gilgit en zo verder langs de karakorum. We hadden vergevorderde plannen om het jaar nadien Afghanistan zelf te bezoeken maar de inval van de Amerikanen verhinderden dat.Wat ik graag zou willen weten; rond Peshawar leven in een paar valeien de Kalash stammen.Ze zouden afstammen van Alexander en inderdaad lopen er veel rond met blonde lokken en blauwe ogen (zoals alle echte Grieken trouwens???).
Hebben zij kunnen overleven in al het geweld van de laatste jaren in hun valeien, ik vind er geen recente gegevens meer over en heb ook het internetkontakt met mijn driver in Chitral verloren.
Mooie eindejaarswensen en tot mails.
John Prinzie
Geplaatst door: John Prinzie | 27-12-06 om 14:19
Beste Marc,
Ik ben zelf een ingoesj en ik ben eigenlijk een beetje verbaasd dat u mijn moederland bezocht hebt gezien dat feit dat iedereen bang is om naar Republiek Ingosjsetie te gaan,want de oorlog in Tsjetjsenie is nog niet afgelopen,en in Tsjetsjenie is momenteel zelfs rustiger dan in Ingoesjetie zelf.Ik ben ook van plan u verhalen m.b.t. Ingoesjetie te vertalen naar het Russisch zodat ingoejeten die kunnen lezen.Ons volk is gastvrij en ik hoop dat u dat gemerkt hebt.
Geplaatst door: Aslan | 15-3-07 om 19:03
Dag Marc,
Ik mag zeggen dat ik een redelijke fan ben, want heb al je boeken gelezen en ervan genoten.
Nu, herinner je je nog uw reis door Australie in 1998, bericht in het Nieuwsblad, en o.a. met uw bezoek aan Fat Pete's hotel in Marree?
Wel als je een update wilt over Fat Pete en over de leraar Bin Bullen, lees dan op mijn website van reisverhalen (www.martin-on-the-road.be) dag 4 van Australie, juli 2007.
Bedankt!
Martin
Geplaatst door: Martin De Paepe | 29-8-07 om 21:43
Reisverslag door Congo, een mensonterende gijzeling
Geachte,vrienden
DE ACHT VAN STANLEYSTAD
Dit boeiende boek is zeker een aanrader !!! 167 Blz
Wij zijn zes maanden gefolterd en mishandeld geweest door de rebellen in Congo.Waar ik nu nog steeds de gevolgen van draag.Het boek is niet geschikt voor gevoelige lezers.
Marico getuigt
Ter info:Mijn naam is Roland Marico geboren te Vlamertinge (Ieper) 1941 en woont nu te Leopoldsburg 3970 in de Guillaumelaan 5
GSM. 0475664281 TELF: 011-747782 Belgie
E mail : roland.marico@telenet.be
Link http://www.congo-1960.be/rolandmarico.htm
Als jongen van 19 jaar ben ik als militair tweemaal naar Congo gezonden 1960 en1961, daar heb ik zes maand gevangen genomen geweest door de rebellen.Wij zijn gefolterd en mishandeld, .Vele Belgen zusters en paters en andere Religieuzen zijn vermoord.
Mijn goede vriend Frans Alaeys uit Vlamertinge (Piloot) heeft zijn leven gelaten in Congo. Ze hebben hem nooit meer terug gevonden. De vliegbasis van Koksijde is naar hem genoemd
Momenteel is het boek DE ACHT VAN STANLEYSTAD uit. Het heeft ongeveer 4 jaar in beslag genomen om al de nodige gegevens te verzamelen en te verwerken. Het is een waar gebeurd verhaal dat handelt over 8 Belgische soldaten, waarvan ik er een was. Zes maanden krijgsgevangen, in een hel van een Congolese gevangenis waar mishandelingen en folteringen dagelijks gebeurden.
. Een verhaal waar men dagelijks in doodsangst en in dramatische onzekerheid moest leven. In de kranten werden hardnekkige geruchten verspreid met de melding over onze terechtstelling Het was op dat ogenblik dat Lumumba vermoord werd.
Indien U het rijk geïllustreerde boek(167bladzijden) in uw bezit wilt krijgen kan dat voor de spotprijs van 12,70..
Mijn adresgegevens:Marico RolandGuillaumelaan 5
3970 Leopoldsburg(: 0475/66 42 81--- 011747782 E-mail: roland.marico@telenet.be telefoneren, mailen,opsturen, of er zelf er omkomen er wordt een overschrijving bij het boek gevoegd.
Met de sympathie van DEXIA Bank. Het boek is geschreven door Mimi Frederix
Drie van ons zijn gestorven
Dit bericht is gecontroleerd door het NOD32 Antivirus Systeem.
. Veel Belgische missionarissen en missiezusters concentreerden zich in de jaren vijftig en zestig op het gebied rond de Ueléstroom in Oost-Kongo. Religieuzen van verschillende orden waren bijzonder actief in de bisdommen Buta en Bondo. Begin augustus 1964 werd Bondo bezet door rebellen en begon voor de missionarissen een bijzonder hachelijke periode. Veel blanken werden als gijzelaars vastgehouden, verschillenden werden omgebracht. België zag, onder druk van scherpe internationale kritiek, af van verdere humanitaire interventie maar 160 blanken zaten in december nog op hun bevrijding te wachten en werden uiteindelijk naar Buta gebracht. Berichten over het oprukken van het nationale leger bracht de rebellen in paniek.
Op 29 mei 1965 verschansten ze zich met hun gijzelaars - die intussen al negen maanden gevangen zaten - in de gevangenis waar de religieuzen mekaar de absolutie gaven. De volgende morgen werd, vermoedelijk onder invloed van twee Egyptenaren, het bevel gegeven om «alle mannelijke gijzelaars van Buta te doden en de zusters met nog twee blanke vrouwen en kinderen naar de brousse te ontvoeren». Diezelfde avond werden 31 blanke missionarissen op de oever van de Rubirivier met lansen, knuppels en hakmessen vermoord en in de rivier geworpen.
Hoe monsterachtig het daar aan toe moet zijn gegaan, lazen de schrijvers van het boek in het dagboek van zuster Eveline van Valkenborgh die getuige moest zijn van het drama: «Van het laatste slachtoffer werd het been juist onder de knie afgesneden. Een woeste rebel kwam daarmee naar ons. Wij moesten het om beurt aanraken...»
Onder de slachtoffers waren 21 kruisheren, 7 broeders van Sint-Gabriël en 3 kapucijnen. Onder hen acht Limburgers: Jef Beckers, Robert Carremans, Leo Ignoul, Godfried Kraewin
Prettige Feestdagen
Geplaatst door: roland marico | 11-12-07 om 8:53
Interessant! De aarde is slechts één land ...
Geplaatst door: Margo | 1-4-08 om 21:34