De volgende dag nam ik afscheid van het team in Bagh en vatte opnieuw de vijf uren durende rit naar Islamabad aan, ditmaal in gezelschap van Axelle Vandoornick, een Belgische lachebek die zo goed was geweest deze excursie voor mij op getouw te zetten.
Eens in Islamabad restte me nog maar één ding te doen: de voorbereidingen treffen voor een reis een beetje meer naar het westen. Daar lag een land dat ik al sinds mijn prille jeugd had willen bezoeken. Ondertussen had ik al zijn buurlanden bereisd: China, Pakistan, Oezbekistan, Tadjikistan, Turkmenistan en Iran. Maar in het wilde, wrede hart van Centraal-Azië was ik nog nooit geweest. Ik ging naar Afghanistan.
Ik dacht dat ze ginder wat achter waren op ons, maar nu blijken ze een week voor te zijn.Hmmmm,rarara?
Geplaatst door: johan | 7-7-06 om 22:23
Haha ja idd ze lopen ver vooruit daar.
Geplaatst door: jeroen | 11-7-06 om 9:42
Marc, schat ! ik was zo trots (maar met humiliteit, weet je :O))en tevreden mijn naam hier te lezen... dat is eignelij uw ontmoeting die een pracht van gezelschap, plezier en geluk was... for the whole msf team was your smile, your shining eyes, your stories, the moments we all shared together in Bagh a pure drop of happiness... you printed our minds for a long time and you gave us inspiration, warmhearted attention and we are all impatient to read you :o)
ax
Geplaatst door: axelle | 13-7-06 om 11:34
Ik heb over het boek geschreven in onze reisblog: http://blog.openjet.nl/2008/05/op-reis-naar-ne.html#trackback
Geplaatst door: Margo | 8-5-08 om 17:47