
40STE GROTE PRIJS VAN DE TEKENKUNST MOET JE ZIEN
Het is symbolisch dat de jury van de 40ste Grote Prijs Tekenkunst van de Stad Ronse het werk '1' van Kelly Vanderhaegen tot winnaar heeft uitgeroepen. Dat is namelijk de plek waar de expositie, die aan de prijs verbonden is, thuishoort. Helemaal bovenaan: op het hoogste schavot. Veel hoger dan ons oud hospitaal verdiepingen telt.
Het Burgerlijk Hospitaal is nooit een plek geweest waar je buitenkwam zoals je was binnen gekomen. In het beste geval was je geheeld of anders alleszins gelouterd. Er is niets veranderd nu de dokters en verplegers hebben plaats gemaakt voor beginnende en gerenomeerde kunstenaars. De schat aan nieuw en oud tekenwerk dat daar tot 18 januari bij elkaar hangt, is zo overdonderend en verscheiden dat je achteraf een momentje nodig hebt om terug met de voeten op de grond te landen.
Cultuurfunctionaris Jan Leconte wou voor deze speciale editie een even speciale locatie. Weg van de zo overduidelijk als expositieruimte ontworpen Brouwerij. Een plek waar er ruimte zat is om te beseffen dat je niet per se naar een kunstwerk kan kijken met als enige verlangen dat het misschien wel eens mooi zou kunnen zijn. Los van de intrinsieke waarde van de werken is de expositie een kunstwerk op zich geworden. De manier waarop de tekeningen in het mastodonte bouwwerk zijn opgehangen is meesterlijk en de interactie tussen de medische architectuur, de kunstobjecten en de doorkijken op de stad en de omgeving is redelijk hallucinant. Iedereen die ooit van plan is om in Brussel, Antwerpen Gent of Chicago een kunsttentoonstelling te bezoeken, moet dat heus niet doen vooraleer hij in Ronse is langs geweest.
Lees verder