Onlangs vonden de inwoners van St.-Margriete een visitekaartje in hun brievenbus. Daarop stond te lezen: Dierenarts Valentine de Causmaecker – kleine huisdieren.
Nieuwsgierig als we zijn trokken we naar Valentine en stelden haar enkele vragen.
Welke studies heb je gevolgd om dierenarts te worden?
In het middelbaar volgde ik wiskunde wetenschappen. Vooral de wetenschappen zoals chemie, biologie en fysica zijn heel belangrijk.
Daarna volgde ik 6 jaar dierengeneeskunde en daarna nog 1 specialisatiejaar in de dierenkliniek in Merelbeke.
Wat houdt kleine huisdieren in?
Honden, poezen, konijnen, cavia’s en vogels.
Waarom heb je alleen voor kleine huisdieren gekozen?
In het voorlaatste jaar moesten we een keuze maken tussen kleine huisdieren – varkens en kippen – paarden of koeien.
Ik voelde mij het meest aangetrokken tot kleine huisdieren. Ik heb een grote voorliefde voor honden en poezen. Bij paarden is er weinig werkzekerheid en ik zag mezelf niet zo snel als vrouw bij de koeien werken. Veel boeren hebben nog steeds weinig vertrouwen in een vrouwelijke dierenarts.
Word je wel eens gebeten door een angstig dier?
Dat gebeurt zeker. Bij honden maken we gebruik van een muilband als we in de omgeving van de kop moeten werken. Bij poezen ligt dat iets moeilijker. Daar is het gewoon opletten geblazen.
Breng je ook chips aan bij dieren?
Ja, dat is belangrijk, als dieren verloren lopen. Vroeger brachten we enkel chips aan bij honden. Dat is verplicht. Nu gebeurt het ook meer en meer bij poezen.
Hoe ben je erop gekomen om in St.-Margriete een praktijk te openen?
Ik ben afkomstig van St.-Margriete. De mensen kennen mij en veel mensen hadden mij al eens vrijblijvend gevraagd.
In Groot St.-Laureins is er bovendien geen enkele andere praktijk voor kleine huisdieren.
Werk je alleen?
In St.-Margriete wel maar daarnaast werk ik ook in een groepspraktijk in Dendermonde. Die praktijk bestaat uit 4 dierenartsen en 1 assistente.
Wat zijn de openingsuren van je praktijk hier in St.-Margriete?
Voorlopig werk ik hier enkel op afspraak. Ik heb ook geen wachtzaal.
Werk je ook aan huis?
Ja, maar dat is niet altijd gemakkelijk. Je hebt niet altijd het nodige materiaal bij de hand. Soms gebeurt het dat ik het dier dan meeneem naar mijn praktijk.
Wat zijn de leuke dingen aan je beroep?
Het werk is zeer afwisselend. Je krijgt veel vriendschap van de dieren, een lik in het gezicht. Je krijgt vaak de kans om te opereren en dat doe ik graag.
Mensen zijn ook dankbaar als het goed komt met hun huisdier.
Wou je altijd al dierenarts worden?
Ik wist al vroeg dat ik iets in de medische sector wou doen: dokter, verpleegster,… Maar het idee om dierenarts te worden kwam pas toen ik een jaar of 16 was.
Wat herinner je je nog van je lagere schooltijd in St.-Margriete?
We moesten veel zelfstandig werken maar voor het middelbaar was dat een goede voorbereiding.
Veel mensen vonden het ook raar dat we met drie leerjaren samen zaten.
De betrokkenheid van de ouders was ook zeer groot, er heerste een familiale sfeer. Zeer uniek was dat we reeds Frans kregen in het vierde leerjaar en we hadden toen reeds 2 computers in de klas. In die tijd was dat heel speciaal.
De school was zijn tijd vooruit.
En dat is de school nu nog steeds. Elke klas is voorzien van een digitaal bord, de klassen beschikken over meerdere computers, kinderen krijgen initiatie Frans vanaf de derde kleuterklas,…
Dank u wel voor het boeiende gesprek.
CvdN