Ludo Vandewalle

Luciano D'Onofrio doet toch wat hij wil

Ludo Vandewalle | 30 augustus 2010 om 09:26

In Luik wordt het voetbal nog beleefd als een religie. Fanatiek, in goede en kwade dagen. Nergens wordt zo'n sfeer gecreëerd als op Sclessin.

Het tekent de wispelturige gemoedsgesteldheid in de Vurige Stede dat de balans nu al naar de andere kant is doorgeslagen. Een deel van de supporters nam zaterdag spelers, bestuur en trainers op de korrel en die betaalden in gelijke munt terug.

Een groep supporters verdenkt Luciano D'Onofrio ervan zich te verrijken op de rug van de club. Ze lijken vergeten dat D'Onofrio in 1998 samen met de puissant rijke Fransman Robert Louis-Dreyfuss de club overnam toen die door de schuldenlast op het punt stond te verdwijnen. D'Onofrio saneerde de club. Tien jaar na de overname pakte Standard met jonge spelers na 25 jaar de titel. Luciano D'Onofrio, die met Standard intussen de strafste jeugdacademie van het land bouwde, bleef op de achtergrond. 

Nooit liet de sterke, eigengereide persoonlijkheid zich beïnvloeden door kritiek van wie dan ook. Niet door de pers, niet door supporters, niet door andere clubs. Hij is een baas die lak heeft aan organisatiestructuren met veel inspraak, vergaderen, overleg en democratische besluiten. Hij walgt van ideologische uiteenzettingen van mensen die willen meepraten zonder enige verantwoordelijkheid te nemen. Tegelijkertijd geeft de kritiek op zijn manier van werken hem energie om, soms zelfs provocerend, aan zijn visie vast te houden. 

De leerling van Porto-voorzitter Jorge Nuno Pinto da Costa kan communicatief heel heetgebakerd uit de hoek komen maar is de koelste zakenman uit de eerste klasse. D'Onofrio zegt dat hij eigenlijk maar één doel heeft: de club nooit meer in de financiële problemen storten. Niet makkelijk want tot en met het kampioenenjaar 2007-08 boekte Standard een jaarlijks exploitatieverlies van minstens drie miljoen euro. 

De aanstelling van Dominique D'Onofrio als trainer is uit psychologisch oogpunt natuurlijk een blunder want een groep supporters spuwt hem al sinds zijn laatste doortocht als hoofdtrainer in 2007 uit. Als interim-trainer miste broer Dominique vorig seizoen bovendien de Play-off 1, werd het Europees kansloos uitgeschakeld door Hamburg en greep het in Play-off 2 mijlenver naast een Europees ticket.

De filosofie is klaar en duidelijk: Dominique is de overgangstrainer in een overgangsjaar. Dat er dit jaar niet voor de titel zou worden gestreden, was al langer duidelijk. Voor zo'n overgangsjaar gaat Standard geen toploon aan een toptrainer betalen.

Een aantal supporters heeft zaterdag duidelijk gesteld dat het een overgangsjaar niet zien zitten. De kans dat Luciano D'Onofrio nu nog in paniek de transfermarkt opstormt of zijn trainer dumpt, is echter klein. Als er een interessant bod komt voor de naar een transfer hunkerende Steven Defour zal die vertrekken. 

Luciano doet nog altijd gewoon wat hij denkt dat het beste is. Daar kunnen geen supportersacties tegenop.


TrackBack

TrackBack URL van dit bericht:
http://www.typepad.com/services/trackback/6a00d8341c782453ef0134868d1819970c Listed below are links to weblogs that reference Luciano D'Onofrio doet toch wat hij wil:

Reacties



De reacties op dit bericht zijn afgesloten.