Magasin General


MagasinGeneral-8De vrouwen
, Loisel en Tripp, Casterman
XXXX0

Wat Loisel en Tripp met deze reeks doen blijft verbazen. Want ook in dit achtste en voorlaatste deel, gebeurt er alweer niet zo gek veel. Inderdaad, zelfs nog minder dan in voorgaande albums. Het draait helemaal niet om gebeurtenissen in deze kroniek over een afgelegen dorpje in Quebec. Het gaat wel over mensen, over de personages en hun dagelijkse beslommeringen. Al klinkt dat heftiger dan het is. Want één ding beseffen deze eenvoudige lieden maar al te best: een feestje of wat humor kan alle zorgen doen vergeten. En een goed gesprek lost veel problemen op.

Pastoor Réjean twijfelt over zijn roeping. Hij vraagt zich af of hij wel geschikt is als pastoor. Als de misviering niet doorgaat, zijn enkel oude vrouwtjes in het dorp helemaal de kluts kwijt. Ondertussen bezint Marie van het winkeltje zich over hoe ze haar laatste nieuwtje moet bekend maken.

Loisel en Tripp vertellen met veel gevoel voor sfeer. Loisel heeft er geen probleem mee om ganse pagina’s te vullen met stemmige taferelen om aan te geven dat de tijd verstrijkt. Sommige zaken kunnen nu eenmaal enkel met wat geduld opgelost worden. Ook in de dialogen merk je dat het duo erg zorgvuldig te werk gaat. Vooral op momenten dat het halve dorp zich mengt in een gesprek valt het waarachtige karakter van de teksten op. Door al die verschillende personages zo mooi uit te werken, maken ze de lezer deelgenoot van deze kleine gezellige gemeenschap, met al die vreemde snuiters. Het zal moeilijk worden als we volgend jaar ons dorpje moeten verlaten. (wida)

Baby's in black


BabysInBlackThe story of Kirchherr en Sutcliffe
, Arne Bellstorf, Oog & blik
XOOO

Wie zit er nu nog op het verhaal van Astrid Kirchherr en Stuart Sutcliffe te wachten? In de biografieën van The Beatles komt de boeiende Hamburgse periode van de groep telkens wel aan bod. Maar het blijft een periode waarin de groep nog hard op zoek is naar een eigen identiteit. Dat Sutcliffe in Hamburg blijft plakken, heeft natuurlijk te maken met de liefde tussen Astrid en Stuart. Het is die liefde die de rode draad vormt in dit boek.
We krijgen hier het verhaal zoals Astrid Kirchherr het aan auteur Arne Bellstorf vertelde. Het gaat dus niet over The Beatles, al nemen ze uiteraard een belangrijke rol voor hun rekening. Uiteindelijk wordt de vertelling van Bellstorf best boeiend. De vele kleine echte details helpen daarbij. Zwak punt in dit boek is het tekenwerk. Bellstorf hanteert weliswaar consequent een herkenbare eigen stijl, maar die levert geen echt mooie prenten op. En slechts met veel moeite kan je The Beatles herkennen in de nogal eenvoudige tekeningen. Voor een grafische roman is dat erg jammer. (wida)

Melk en sneeuw

MelkensneeuwLeen Van Hulst, ‘t Verschil
XXXO

Als studente trok Leen Van Hulst in het kader van een uitwisseling naar het verre noorden en belandde in Turku, Finland. In deze grafische roman vertelt ze geïnspireerd over haar ervaringen met melk en sneeuw. De sneeuw ligt voor de hand, melk wordt vreemd genoeg in Finland gedronken bij warme maaltijden. Uiteraard gaat het niet alleen daarover. Tijdens haar verblijf wordt de studente wat boeiende ervaringen rijker en wordt ze bovendien verliefd op een Ierse studente.
De term grafische roman dekt bij dit debuut de lading niet. Daarvoor valt deze vertelling wat te licht uit. Van Hulst legt de nadruk op het innerlijke gevoelsleven. Helemaal geslaagd is die aanpak niet. Grafisch gezien kan Van Hulst wel overtuigen. Ze werkt met pastelkrijt op gekleurd papier en dat levert zeker bij de landschappen een prachtig resultaat op. (wida)

 

Aya uit Yopougon

AyaUitYopougon6deel 6, Abouet en Oubrerie, Uitgeverij L
xxx

In Yopougon bruist het als nooit tevoren. Nu Bintou de neppriester Grégoire heeft ontmaskerd, wil iedereen zijn geld terug. Ondertussen is Didier nog altijd hopeloos verliefd op Aya die van slag is door haar handtastelijke professor. Moussa komt terug in het vizier van zijn ouders, terwijl Mamadou moet kiezen tussen Adjoua of zijn maîtresse. En Innocent heeft net zijn gevoelens voor Séb bekendgemaakt.
Stof genoeg voor allerlei verwarrende en chaotische toestanden. Marguerite Abouet heeft na zes albums nog heel wat te vertellen en weet het boeiend te houden. Ondanks die overvloed aan personages en nevenpersonages die allemaal wel hun zeg moeten doen – de plaatjes zonder tekstballon kan je op twee handen tellen – blijft het allemaal gemakkelijk te volgen. De tekenstijl van Clement Oubrerie is niet echt mooi, maar heeft na zes albums toch een heel eigen karakter gekregen dat nauwelijks nog weg te denken is in het Yopougon universum. Met dit zesde album ronden Abouet en Oubrerie deze meeslepende reeks vakkundig af. Al laten ze de meeste verhaallijnen uitmonden in een open einde. (wida)

Meisje(s)

Meisjes Alice, Charlotte en Renaud, Vivès, Kstr
xxxo

De Nederlandstalige uitgave van zijn debuut bevestigt eens te meer het talent van Bastien Vivès. Ook hier staat zijn lievelingsthema, de liefde, centraal. Zij het met wat meer realisme en een tikje minder romantiek. Zijn losse tekenstijl komt hier nog wat zenuwachtig over, zeker in vergelijking met het verbluffend getekende De smaak van chloor. Vivès legt in het begin nog wat te veel nadruk op de decors. Gaandeweg werkt hij meer met de sterke kleurvlakken die zijn vertelling ondersteunen. Hij legt hier duidelijk de basis van zijn persoonlijke stijl. Ook de manier van vertellen is beloftevol. Vivès kan behoorlijk veel pagina's vullen zonder tekst, terwijl de lezer moeiteloos blijft volgen. En laat je niet van de wijs brengen door die grote borsten op de kaft, die hebben hun betekenis in het verhaal. (wida)

Girlz

Girlz1 Vlinders in je buik, Goupil, Douyé en Dentiblù, Jungle

De titel van de reeks maakt meteen duidelijk op welke lezers de scenaristen Goupil en Douyé zich richten. Ze bieden deze strip aan als coach voor meisjes bij hun eeuwige vragen over het leven, van kleren, uiterlijk en studies tot relaties met anderen. Alle thema's worden met het nodige gevoel voor humor verteld. Minder geestig dan de vrolijke tekenstijl van Stefano Bonfanti in eerste instantie doet vermoeden. Het blijft in elk geval allemaal luchtig. Centraal thema van deze eerste aflevering is de liefde en hoe meisjes daarmee omgaan. De combinatie van een verteller en de twee meisjes Marijn en Julie die als praktische toetssteen van de theorie gelden, werkt goed. (wida)

Hé meisjes

HeMeisjes2 Tweede deel, Lepage en Michel, Silvester

In twee albums schetsen Sophie Michel en Emmanuel Lepage hoe drie meisjes opgroeien tot jonge volwassenen. Het eerste deel begon bij hun geboorte, nu pikken we de draad op als de meisjes elf jaar zijn. De meisjes delen heel wat lief en leed samen maar volgen toch hun eigen weg. Daardoor maakt Michel af en toe grote sprongen in de tijd en werkt noodgedwongen niet alle verhaallijnen helemaal uit. Hoewel het in eerste instantie een verwarrende indruk geeft, zorgt het tegelijk voor een erg authentiek karakter. Het lijkt alsof je als lezer hier en daar stukjes meepikt uit het leven van de meisjes, zonder ze helemaal te kennen. Op het einde krijg je toch een verrassend goed beeld van wie ze zijn.
De ronduit schitterende grafiek van Lepage is een lust voor het oog. Misschien zelfs iets te mooi en poëtisch in de meer dramatische scènes. Het is een kniesoor die daar problemen over maakt. (wida)

Ondergronds


Ondergronds Mannaert en De Jaeger, Oog & Blik

Mannaert en De Jaeger duiken letterlijk en figuurlijk in de ondergrond van de crisisjaren 1930 in de Verenigde Staten. Ze bedenken de opgewekte en creatieve instrumentenbouwer Harold die net als honderden anderen hoopt een job te vinden bij de fabriek. Er is slechts plaats voor één werkkracht en wonder boven wonder haalt Harold het. Wanneer hij op zoek gaat naar zijn gevallen schop in de kelders van de fabriek treft hij er een ondergrondse gemeenschap van economische vluchtelingen aan. Hij wordt schoorvoetend in hun midden opgenomen, wat niet wil zeggen dat zijn zorgen voorbij zijn.
Scenarist Pierre De Jaeger vertelt een opgewekte historie over de crisisjaren. Terwijl de armoede een duidelijk thema blijft, smokkelt hij een vleugje romantiek, flink wat avontuur en een stevige portie humor in zijn vertelling. Ondanks de historische context wordt het snel duidelijk dat het om pure fictie gaat. Zo kan De Jaeger zich behoorlijk laten gaan in zijn heerlijke fantasie. Wauter Mannaert brengt leven in deze strip met zijn zwierig lijnenspel. Door de zwart witaanpak krijgen de pagina's soms een drukke sfeer. De sterke contrasten helpen de leesbaarheid te bevorderen. Mannaert kan zijn verschillende personages goed typeren zodat je nooit moet uitvissen met wie je te maken hebt. Een verrassend debuut dat slechts op een punt tekort schiet. Met de leuke vondsten doorheen het verhaal komt het inspiratieloze einde wat teleurstellend over. (wida)

Maaike Hartjes

Gruwelijk Gruwelijk, Maaike Hartjes, Oog & Blik

De titel van dit boekje is alweer typisch Maaike Hartjes. Blijkbaar wordt het woord gruwelijk tegenwoordig in sommige middens gebruikt om iets positief te benadrukken. Zeg dus niet meer 'je haar zit vet cool', maar 'je kapsel is gruwelijk'. Net als iedereen vraagt Hartjes zich af hoe dat nu weer populair is geworden. Verder blijft Hartjes vrolijk lachen met de kleine onhebbelijkheden van het leven. Vooral de herkenbaarheid doet haar simpele stripjes werken. Ze nodigen echt uit om gezellig in de zetel te kruipen en te mijmeren over de eigenaardigheden van ons moderne bestaan. Het blijft verrassend hoe die kinderlijke tekeningetjes toch de juiste uitdrukkingen en emoties kunnen oproepen. Al wordt Maaikes gevecht tegen de leeftijd stilaan een beetje pathetisch. (wida)

Scott Pilgrim

ScottPilgrim1 Geweldig leventje, O' Malley, Oog & Blik

De 23-jarige Scott Pilgrim heeft een relatie met Knives Chau, die nog op school zit. Pilgrim heeft er zelf geen last van want hij speelt tenslotrte in een rockbandje. Wat Pilrim betreft loopt alles gesmeerd. Tot hij op een feestje Ramona Flowers ontmoet. Zij neemt meteen een centrale positie in zijn leven in.
Bryan Lee O' Malley vertelt met veel gevoel voor het leefwereldje van jongeren. Het valt hierbij vooral op hoe onsympathiek ze soms kunnen zijn tegen elkaar. Dat geeft dit eerste deel vooral bij het begin een wrang gevoel. Wanneer Ramona op het toneel verschijnt, verandert echt alles. Scott lijkt het goed met haar te kunnen vinden, maar de dialogen tussen de twee zijn werkelijk bizar. Zo loodst O' Malley de lezer ongemerkt binnen in een gek verhaal waarin Scott de ex-vriendjes van Ramona moet verslaan.
O' Malley zorgt met dit eerste deel voor een verrassende Amerikaanse manga, inclusief bizarre personages, onwerkelijke dialogen en maffe situaties. Het grote verschil met de Japanse manga zit in het tekenwerk. O' Malley houdt het erg eenvoudig, zonder de poespas die eigen is aan manga's. Hij geeft zijn figuurtjes wel extra grote ogen, een vette knipoog naar zijn Japanse collega's. (wida)