Na de Zaak Francis Blake en Bericht uit het verleden is dit het derde avontuur dat Jean Van Hamme verzint rond de personages van Edgar Jacobs. Helemaal trouw aan de originele verhalen hanteert hij een trage vertelstijl met uitgebreide dialogen en beschrijvende teksten. Ondanks de zestig bladzijden gebeurt er niet echt veel, en zo hoort het ook. Naast enkele spectaculaire actiescènes waarin Mortimer het beste van zichzelf geeft, wordt de historische achtergrond van een merkwaardige vondst uit de doeken gedaan. Het gaat om enkele munten uit de Romeinse tijd die de verrader Judas toebehoorden. Uiteraard is oerslechterik Olrik weer van de partij. Van Hamme toont een groot respect voor het werk van Jacobs maar zorgt op die manier niet voor verrassingen. Al zou dat in het volgende deel nog kunnen komen.
Dan is het tekenwerk wel een verrassing. Nadat oorspronkelijk Ted Benoit al afhaakte nam René Sterne, tekenaar van Adler, deze moeilijke opdracht op zich. Maar voor hij het boek kon afwerken overleed hij. Sternes vrouw Chantal De Spiegeleer werkte al van bij het begin mee aan het album en nam de fakkel over. Het resultaat is de mooiste Blake & Mortimer strip sinds jaren. De gestileerde stijl van Sterne en De Spiegeleer sijpelt voorzichtig door en geeft de klare lijn van Jacobs een sierlijk karakter. Let vooral eens op de prachtige kapsels waarin dat nog het best opvalt. Enkel fanatici die deze vernieuwing niet appreciëren. (wida)

De chaostheorie, Tibert en Convard, Glénat

Alfred Bernstein lag als wetenschapper aan de wieg van de atoombom. Enkele jaren na Hiroshima blijft het gebeuren hem achtervolgen in zijn dromen. Samen met enkele collega’s hoopt hij de wereld te kunnen overtuigen in naam van de vrede nooit nog een atoombom te bouwen. Terwijl hij een eerste bijeenkomst plant, wordt hij uit het raam van zijn hotel gegooid. Masson en Kaplan bijten zich vast in de zaak wanneer ook Bernsteins collega vermoord wordt. Convard introduceert hier twee nieuwe striphelden terwijl hij tegelijkertijd een spannend avontuur vertelt. In eerste instantie staat de spanning centraal. Pas later treden de hoofdpersonages op het voorplan. Toch blijven het wat vlakke figuren terwijl de spanning zorgvuldig wordt opgebouwd. De uitmuntende klare lijn van Tibert is een eerbetoon aan Edgar Jacobs maar valt op door de moderne bladindeling. Convard vertelt in een ouderwetse stijl zonder te uitvoerig te worden. Een verdienstelijk album maar voorlopig zijn Kaplan & Masson geen karakters om meer albums te dragen. (wida)

Servais, Dupuis – Vrije vlucht

Jean-Claude Servais verrast nog eens met een authentiek album. Hij vertelt hier wat er zich afspeelt in de mooie tuin Van mijnheer Francart gedurende een jaar. Wat dit album er doet uitspringen is hoe hij het hoofdpersonages een verleden als poolreiziger aanmeet, en op die manier de hele milieuproblematiek door zijn relaas verweeft. Tegelijk worstelt Francart met een drama uit het verleden en dat laat Servais vanaf het begin aanvoelen. Servais leeft zich uit in gedetailleerde tekeningen die zijn liefde voor de natuur en het tuinieren illustreert. Een warm en gevoelig romantisch drama. (wida)