|
|
|
|
Het stadsbestuur en de Stedelijke Ouderenraad van Tielt pakken op donderdag 5 maart om 14 uur in het CC Gildhof uit met de ‘Ouderennamiddag’. Op het programma staat een muzikaal optreden van Koen Crucke en Willy Claes.
Toegang is gratis, meer info in het CC Gildhof op 051-40.29.35
De column van Ann De Craemer zal vanaf zaterdag 7 maart ook wekelijks in de papieren krant van Het Nieuwsblad verschijnen.
Een nieuwsbericht dat begin deze week mijn bijzondere aandacht trok, was dat het West-Vlaams – en ook het Limburgs – met uitsterven bedreigd is. Dat staat althans te lezen in de Atlas van Bedreigde Talen van de UNESCO. Van de 6000 talen die momenteel in de wereld gesproken worden, zijn er ongeveer 2500 bedreigd.
Moet ik als trotse spreker van het West-Vlaams nu panikeren of relativeren? Het laatste, aldus dialectoloog Johan Taeldeman, tevens mijn fantastische voormalige professor Nederlandse taalkunde aan de Universiteit Gent. Dialect is pas bedreigd als het niet meer wordt doorgegeven, zei hij in het journaal, en dat is volgens hem in West-Vlaanderen zeker nog het geval.
Heeft hij gelijk en wacht het West-Vlaams een lang en rooskleurig leven? Moeilijk te beoordelen, want zelfs voor een professor blijft de toekomst voorspellen nattevingerwerk.
Zelf spreek ik in mijn thuisomgeving zelden een andere ‘taal’ dan mijn dialect, en in de straten van deze stad is eigenlijk alleen maar Tielts te horen. Zó ingeburgerd is het dialect hier dat we bijna schrikken wanneer iemand ons in het Algemeen Nederlands toespreekt. Dat kan twee dingen betekenen: óf je gesprekspartner is niet van Tielt/West-Vlaanderen afkomstig, of hij wil zich van je distantiëren door een hogere taalnorm dan het dialect te hanteren. Op zulke momenten wordt meteen duidelijk dat taal niet alleen een communicatiemiddel is, maar ook een sociologische functie heeft: elke Tieltenaar/West-Vlaming voelt zich wat ‘gekleineerd’ wanneer hij iemand in het dialect aanspreekt en daarna een antwoord krijgt van iemand die overduidelijk óók het dialect beheerst, maar verkiest Algemeen Nederlands te praten.
Aan de universiteit heb ik meer dan twee jaar lang dialectologie gevolgd bij de nu al legendarische professor Johan Taeldeman. Over het Tieltse dialect heeft hij toen vaak verteld, want, beste mensen, daarmee is iets speciaals aan de hand. Vlakbij Tielt loopt namelijk de dialectgrens tussen het West-Vlaams en het Oost-Vlaams, en dat is in de praktijk duidelijk te merken. Fiets naar Aarsele, een deelgemeente van Tielt op nog geen tien kilometer van het stadscentrum, en je hoort meteen een andere tongval dan in Tielt, vol Oost-Vlaamse klanken en invloeden. Wat in het Algemeen Nederlands heel leuk is, is in Tielt vree geestig maar in Aarsele vree wijs.
Door die dialectgrens nabij Tielt was professor Taeldeman mateloos gefascineerd. Tijdens mijn laatste jaar Germaanse had ik op een zonnige junidag examen dialectologie. Het was algemeen geweten onder de studenten Nederlands dat de professor op het einde van de vragenronde altijd probeerde te raden waar de student tegenover hem vandaan kwam. Zo ook toen ik de laatste vraag had beantwoord:
- Juffrouw, ik heb het een beetje moeilijk om te raden waar u vandaan komt. Ik moet zeggen: u spreekt heel mooi en beschaafd Algemeen Nederlands. Het is moeilijk precies te horen uit welke dialectregio u precies afkomstig bent. Maar ik meen toch hier en daar een West-Vlaamse invloed te horen. Klopt dat?” - Ja, dat klopt, professor.
- Van waar in West-Vlaanderen bent u dan afkomstig?
- Van Tielt.
De professor leunde achterover, krabde in zijn indrukwekkende baard en riep uit: “ Tielt! Van Tielt bent u, juffrouw! Het Tielts! Prachtig is dat! U weet toch wat een fascinerend dialect daar gesproken wordt! Prachtig! Die vermenging van West-Vlaamse en Oost-Vlaamse kenmerken! Uniek!”
Waarna de professor me vroeg om een stukje Tielts te praten. Hij luisterde met een glimlach op het gezicht en ik kan u verzekeren dat het een vreemde ervaring was: dialect mogen praten bij de bekendste professor Nederlandse taalkunde van het land.
(Tussen haakjes: ik heb u zonet een perfect en waar gebeurd verhaal verschaft dat u alle recht geeft om het Tielts nog méér te bejubelen dan u nu al deed. Als men u vraagt waarom het Tielts zo’n mooi dialect is, dan zegt u gewoon: omdat de professor het gezegd heeft.)
Maar even terug naar de kern van de zaak: het Tielts leeft nog, maar toch merk ik veranderingen in ons dialect wanneer ik naar de schoolgaande jeugd van deze stad luister. Zij trekken niet langer een baai aan als het koud is maar een trui; ze eten niet langer uit een talloor maar uit een bord en ze dragen geen slesn meer maar pantoffels. Zelf ervaar ik dat mijn ouders een dialect spreken met nóg meer oorspronkelijk Tieltse woorden; zo noemt mijn vader de keuken het washuis en een tas een spoelkom.
Jongeren spreken dus wel nog dialect, maar steeds vaker gebruiken ze de zogenaamde tussentaal. Dat is de informele spreektaal die geen dialect maar ook geen Algemeen Nederlands is. Een soort opgeschoond dialect, zeg maar, dat niet zo plat klinkt als de streektaal maar ook niet zo deftig als de standaardtaal. Het is dat taaltje dat Geert van Istendael het verkavelingsvlaams heeft gedoopt en ook wel het Schoon Vlaams of soapvlaams wordt genoemd. Kijk naar Thuis en u weet wat ik bedoel: wilde gij nog een pintje, Cois; zijde gij niet te moe, Frank; ebde gij dat echt gezegd, Mo; geef mij ne keer dat boekske, Nancy.
Betekent de niet te stuiten opmars van de tussentaal dat ons dialect zal verdwijnen? Dat weet ik niet, maar als het zo zou zijn, zou ik het in elk geval erg jammer vinden. Dialecten zijn immers de suiker van de Nederlandse taal. Op internet vond ik een mooie site (http://www.sip.be/dialect/scholen/school2/index.htm) van leerlingen van het Regina Pacis Instituut die voor hun eindwerk een aantal Tieltse dialectwoorden en uitdrukkingen gebundeld hebben. Misschien moet hun initiatief een aanzet vormen voor een plek op het internet waar alle Tieltenaren hun favoriete dialectwoorden kunnen achterlaten. Laat deze blog alvast een begin zijn.
Mgr. Roger Vangheluwe, bisschop van Brugge, houdt in de veertigdagentijd drie vastenconferenties tijdens een vesperdienst op evenveel locaties: in Tielt, Oostende en Brugge. Deze drie conferenties hebben dit jaar als gemeenschappelijke noemer ‘Paulus aan het woord. God ontmoeten in zijn woord: wat kunnen we leren van de apostel Paulus?’
‘De veertigdagentijd is elk jaar opnieuw een uitnodiging om ons te bezinnen over ons leven en over de wijze waarop we ons geloof beleven. Tijdens dit Paulusjaar wil ik het doen aan de hand van de geschriften van deze apostel’, zegt mgr. Roger Vangheluwe.
De eerste vastenconferentie heeft plaats zondag 1 maart in de Sint-Pieterskerk in Tielt. Op Zondag 29 maart spreekt hij in de kapel van het monasterium Zonnelid in Oostende en op Palmzondag 5 april in de Sint-Salvatorskathedraal in Brugge.
Deze vesperdiensten met een vastenbezinning vangen telkens om 16 uur aan.
Wie deel wil nemen aan de carnavalstoet, kan zich nog tot 5 maart inschrijven bij de Stedelijke Jeugddienst op 051-40.84.78. ‘Dit is vooral van belang voor de deelnemende groepen en wagens’, verduidelijken de organsiatoren. ‘Alle groepen en wagens moeten immers hun plaats krijgen in de stoet en dan is het echt noodzakelijk tijdig de deelnemende wagens en groepen te kennen. Wie dus van plan is om met een groep of wagen naar Tielt te komen, schrijft best zo snel mogelijk in!’
Wie niet ingeschreven is voor 6 maart kan u wel nog deelnemen aan de carnavalstoet, maar komt niet meer in aanmerking voor het prijzenpakket.
Individuele deelnemers kunnen ook de dag zelf inschrijven tussen 13 en 13.30 uur in de Europahal waar alle deelnemers verwacht worden. De stoet vertrekt om 14.30.
De individuele deelnemers maken kans op een geldprijs of een naturaprijs voor hun opvallende carvavalskledij.
Het stadsbestuur, de carnavalsorde ‘Orde van de drie sleutels’ en de handelaars willen carnaval extra in de kijker plaatsen. Daarom worden etalages volgens het carnavalthema opgesmukt en pakken ze uit met een etalagewedstrijd die nog tot 7 maart loopt.
In alle etalages van de deelnemende handelszaken vind je een letter waarmee je vervolgens een slagzin kunt maken. Deelnemingsformulieren dienen ingediend te worden bij de deelnemende handelszaken of bij de dienst voor Toerisme vóór 8 maart 2009.
In de prijzenpot zitten ondermeer een reis naar Alpotel Wiedenhofer in Terenten en vele waardebons te verbruiken in één van de deelnemende handelszaken.
De trekking gebeurt op zaterdag 14 maart 2009, tijdens de verkiezing van de stadsprins en sleutelfee.
Ook aan de deelnemende handelaars worden tijdens pronkzitting van 14 maart 2009 prijzen uitgereikt voor de mooist versierde etalage.
De Watewystappers starten het seizoen op zaterdag 28 februari met de jaarlijkse Krokuswandeling.
Voor deze wandeling in en om Tielt vind je start en aankomst int het Koninklijk Atheneum, Campus de Reynaert, Stationstraat 67. Wandelaars kunnen kiezen tussen trajecten van 7, 11, 15, 18 of 25 kilometer en vertrekken tussen 7 en 15 uur. Meer info op 0476-96.56.68
‘De kortste afstandwandelaars starten met een lus ten zuiden van Tielt waarna zij het centrum verlaten via rustige landwegen in de omgeving van Varent en Huffesele’, verduidelijken de organisatoren. ‘Na een rustpauze maken ze in de tweede lus kennis met het stadsgedeelte van Tielt: via het stadspark met het statige Mulle de Terschueren bereiken ze de Stanislaspoort, het vernieuwde stadhuis en de onlangs her aan gelegde markt.’
‘De langere afstanden trekken richting Pittemberg met prachtige panorama’s en vergezichten over Tielt en Pittem. Er wacht hen een vernieuwde rustpost in een toeristenhoeve, midden in een uitgestrekt landbouwgebied. De tocht leidt langs goed begaanbare voetwegels en boerendreven, kortom het wordt een echte natuurwandeling.’
Vijf mannen uit de Tieltse regio Noël Lievrouw, Nick Van Hulle, Martin Ninclaus, Gaby Nachtergaele en Dany Depauw reisden vorige zomer op eigen houtje naar Mongolië. Ze werden er, behalve door de natuur en schoonheid, ook getroffen door de armoede en het leven van de rioolkinderen. Daarom organiseerden ze de benefiet ‘Soundscapes of Mongolia’, om het missieproject van zuster Lieve Stragier in Mongolië te steunen.
Het initiatief bleek een groot succes. ‘Met enige fierheid melden wij dat we aangenaam verrast waren met de opkomst naar onze voorstelling en benefiet ‘Soundscapes of Mongolia’’, klinkt het.
‘Niet minder dan 450 mensen zakten hiervoor af naar Tielt. Alle 320 stukken taart werden verkocht en aan de bar was het met momenten file.
We zijn dan ook blij dat we 3.500 euro konden overhandigen aan Zuster Lieve Stragier die op ons evenement aanwezig was om haar projecten toe te lichten. We zijn er van overtuigd dat het geld zeer nuttig zal besteed worden om de mensen in Mongolië te helpen.’
Verenigingen die het project willen steunen kunnen een voorstelling van ‘Soundscapes of Mongolia’ aanvragen bij Noël Lievrouw op 051/40.26.33.
Giften zijn nog steeds welkom op het rekeningnummer 777-5193348-44 (vermelding Mongolië).
‘Is de wereld om zeep?’, vijf weken lang bogen de leerlingen uit het vierde jaar Sociaal Technische Wetenschappen van het Sint-Jozefsinstituut zich over deze vraag in een project rond milieuvriendelijker leven.
Heb jij een groene voet? Of: hoe zwaar is jouw voet? Tijdens deze opdracht gingen de leerlingen op een creatieve manier aan de slag met groenen verftinten. Ze plaatsten hun voet op een schildersdoek, als symbolische uitbeelding van hun eigen ecologische voetafdruk.
De leerlingen willen via deze opdracht de milieuproblematiek zichtbaar maken. Cartoons zijn ideaal om anderen te sensibiliseren. Humor kan een bijdrage leveren om tot bewustwording en gedragsverandering te komen. De geselecteerde werkjes krijgen op het einde van het project een plaats in de etalage van de Tieltse Wereldwinkel.
De leerlingen vroegen zich af wie de ‘eco-leerkracht Mobiliteit’ was voor 2009.Ze stelden een enquête op over het woonwerk-verkeer, eco-rijden en actuele milieumaatregelen. Op de foto zie je de leerlingen een badge maken voor de deelnemende leerkrachten. Deze dient als geheugensteuntje en als stimulatie om milieuvriendelijker naar het werk te komen.
In de workshop ‘eten is weten’ werd er gepleit voor seizoensgebonden groenten en fruit. Dit is belangrijk voor het inperken van het energiegebruik bij de teelt van deze groenten en fruit, of voor het verminderen van de voedselkilometers wanneer seizoensvreemde groenten en fruit worden ingevoerd. De leerlingen maken seizoensgebonden pompoensoep, en deelden deze tijdens pauzes uit aan de andere leerlingen van de school. Bij het bekertje deelden ze een een flyer met een slogan uit, als inhoudelijke ondersteuning van de actie.
De leerlingen schreven een brief aan directrice Mevrouw Lamon. In de brief vermeldden ze hun bevindingen rond ‘energieverbruik’ in onze school. Ze deden een energiecheck van drie lokalen waaronder het rotariaat. In de brief gaven ze concrete tips om de school energiezuiniger te maken. Hun resultaten kan je lezen op www.voetzoekers.be en www.milieuzorgopschool.be
Bij WTC Tielt Sportief zijn ze ervan overtuigd: de lente komt er aan! De vereniging gaat daarom van start met de zondagse ritten. Het startschot voor het 36ste wegseizoen wordt gegeven op zondag 1 maart. Om 9 uur staat de eerste groepsrit op het programma. Daarbij gaan A, B, B1 en C samen op weg voor een eerste verkennende ronde.
Voor het carnavalgedruis in Tielt is het nog even wachten, toch werd het startschot voor het carnavalseizoen voor de ‘Orde van de Drie Sleutels’ al gegeven. Traditiegetrouw werden de leden van ' De Orde van de Drie Sleutels' uitgenodigd naar de carnavalactiviteiten die afgelopen weekend plaats vonden in de zusterstad Gross-Gerau. Op 14 maart brengt de carnavalsvereniging van Gross-Gerau een tegenbezoek aan Tielt en zal ze de pronkzitting en de carnavalsstoet bijwonen.
De leden van DSN, dansschool Nele, presenteren onder het motto ‘BIG DREAMS’ een heus dansweekend. De verschillende groepen met kleine en grote dansers palmen hiervoor op zaterdag 28 februari en zondag 1 maart 2009 de Europahal in.
‘Alle dansers van dansschool DSN komen in aan bod verspreid over drie shows’, getuigt Nele Uyttenhove. De Oostrozebeekse dansers kun je aan het werk zien op zaterdag 28 februari tijdens de eerste show. Deze vangt aan om 19.30 uur.
De tweede en derde show volgen op zondag 1 maart. ‘De eerste voorstelling is gepland om 13 uur. Hier komen vooral de Meulebeekse groepen aan bod.
De derde en laatste show van ons feestweekend brengen we diezelfde namiddag, op zondag 1 maart, om 17 uur. Hierin komen de Tieltse groepen aanbod.’
In Tielt is DSN sinds september 2007 actief. De lessen worden gegeven in het fitnesszaaltje van het College, steeds op woensdagnamiddag. ‘Tot het aanbod behoren dansen voor kleuters en voor juniors van 8 tot 12 jaar. De groep easy streetdance richt zich tot plus-13-jarigen en heavy streetdance is voor plus-15- jarigen.’
Tickets voor de shows kosten 8 euro en kindjes tot 6 jaar komen er gratis in. Tickets enkel mits reservatie op info@danceschoolnele.be of 0495-77.65.77 meer info op www.dsndanceschool.centerall.com
Altoope Club presenteert op vrijdag 27 februari de groepen Vanelle en Maximus.
Altoope Club is een organisatie van het Stadsbestuur van Tielt in samenwerking met lokale jeugdverenigingen. Optredens om 20.30 uur in de Europahal, Kleine Zaal, Gen. Maczekplein 7. Toegang kost 2 euro. Info op 051-40.84.78
Kids en tieners kunnen op woensdag 25 februari om 15 uur in het CC Gildhof genieten van de film ‘Anubis, het pad der 7 zonden’.
De bewoners van Het Huis Anubis gaan op schoolreis. Maar hun tripje wordt verstoord door iets onverklaarbaars. Ze komen in een spookdorp terecht waar ze op een oude legende stuiten. Wie is graaf ‘Rohan’, de graaf zonder hart? En wat betekent de toegangspoort tot het pad der zeven zonden? Als Fabian ’s nachts op onderzoek uitgaat, krijgt hij een vreemd voorgevoel. Zijn vriendinnetje Nienke is niet op de afgesproken plek en ook Appie en Jeroen gedragen zich vreemd. En waar zijn Victor en Van Swieten opeens gebleven? Zijn de bewoners verwikkeld geraakt in een vooropgezet spelletje of is er meer aan de hand? Is de liefde tussen Fabian en Nienke sterk genoeg? Kan iedereen zijn zonde overwinnen en doorgaan tot het bittere eind?
Tickets kosten 5 euro.
Omdat de winterblues een spinnenweb weefden in mijn hoofd, omdat ik verlangde naar de kracht van de stilte en omdat de zon eindelijk nog eens haar warme gezicht liet zien, blies ik het stof van mijn fiets en reed ik naar de Poelberg.
Er is geen mooiere plek in Tielt dan deze berg die eigenlijk een heuvel is en je het gevoel heeft eventjes de koning van de wereld te zijn. Als kind heeft iemand me op de mouw gespeld dat het op de Poelberg was dat Napoleon zijn troepen overschouwde toen hij door ons land trok op weg naar Waterloo. Prachtig verhaal, dat wel, maar uiteraard is het in werkelijkheid nooit gebeurd. Toch heb ik het lang geloofd, en hoe kan het ook anders? Die weidsheid van het landschap onder je voeten; die horizon die zo ver weg is maar die je toch bijna kan aanraken – ik zag het allemaal voor mij alsof ik er zelf bij was geweest. Napoleon met zijn zwarte hoge hoed op het hoofd, de borst fier vooruit, onverstoorbaar kijkend naar zijn duizenden soldaten die in de dalen rond de Poelberg staan opgesteld. Mijn ontgoocheling was groot toen bleek dat het verhaal een mythe was, maar als ik vandaag met mijn fiets de Poelberg beklim en daarna om me heen kijk, voel ik me altijd eventjes Napoleon - met de koeien, de maïskolven en de grassprietjes als toeschouwers.
Het is een uitdrukking die in Tielt vooral door oudere mensen wordt gebruikt en daardoor waarschijnlijk geen lang leven meer beschoren is: ik ga van de jaar op reis naar Le Mont Poel. Ik ben geboren en getogen in deze stad, maar tóch tuinde ik er deze zomer opnieuw in toen de vrouw naast me op de kappersstoel als volgt antwoordde op mijn vraag wat dit jaar haar vakantiebestemming was: ‘k ga noar Le Mont Poel. Ik keek verbaasd en toen ze meteen luid begon te lachen, viel mijn frank rinkelend op de grond. Met vakantie gaan naar Le Mont Poel, dat is gewoon thuisblijven.
Eigenlijk is de Poelberg voor mij precies dat: een vakantieplek in eigen stad. Als ik me niet goed voel en even mijn hoofd wil luchten: de Poelberg. Als ik zo gelukkig ben dat ik het wil uitschreeuwen: de Poelberg. Zoveel stilte op amper vijf minuten van het centrum van Tielt, het maakt me keer op keer gelukkig.
Net daarom is het zo jammer dat de stilte in de toekomst verstoord zal worden. Aan het voormalige schooltje en klooster op de Poelberg wil het stadsbestuur een ‘recreatieve bestemming’ geven. Er zou een cafetaria of snackbar komen op de gelijkvloerse verdieping, de speelplaats zou een terras worden, en op de eerste verdieping komen misschien ‘trekkershutten’ waar fietsers of wandelaars kunnen logeren. Komt daar nog bij dat wanneer straks de Zuiderring klaar is ook het gezoem van de auto’s in de verte de stilte zal doorbreken.
Tegen de Zuiderring kan ik niet zijn, maar wel tegen een ‘recreatieve bestemming’ voor het Poelberggebouw. Waarom moet een prachtig stukje natuur ‘recreatief’ ingevuld worden? Waarom mag dat oude gebouw niet gewoon een stille plek blijven? Waarom zijn we zo bang voor stilte in deze stad? Het is de grootste troef van de Poelberg dat je er tot rust kan komen. Dat je op een bankje bij de kapel kan zitten en alleen in je gedachten wordt onderbroken door het heerlijke geluid van ronddraaiende fietskettingen en klakkende klikpedalen.
Ik vind het een waar schrikbeeld: straks misschien een hele zondagnamiddag het geluid van dichtslaande portieren, rinkelende glazen en druk pratende mensen. Wees niet bang voor de stilte. Laten we de Poelberg koesteren voor wat hij is: een plek waar je je ogen kan sluiten en de stilte kan horen, een plek waar je je eventjes de koning te rijk waant, een plek waar je alleen kan zijn met jezelf.
Binnen de Politiezone Regio Tielt wordt vandaag de snelheidsradar bovengehaald. Die wordt behalve in Tielt ook opgesteld in Wingene en in Ruiselede.
De Bron was afgelopen weekend het decor voor de Tieltse preselectie voor het Groot Nederlands Dictee van het Davidsfonds/Knack. In totaal waagden 93 deelnemers hun kans. Bij de ‘Miniemen’ ging Kaat Devoldere met de overwinning lopen. Stefanie De Vreese gaf bij de ‘Cadetten’ de overige deelnemers het nakijken. De overwinning bij de ‘Scholieren’ was voor Mikey Sagaert en Elisabeth Verhaeghe werd eerste bij de ‘Junioren’. In de categorie ‘Liefhebbers’ liet Carine Carton zich opmerken en bij de ‘Specialisten’, tenslotte, liet Tim Sautois de overwinning op zijn naam noteren.
Een aantal jongeren werden door hun leerkracht geselecteerd om deel te nemen aan de Junior Journalistwedstrijd van het Davidsfonds, afdeling Tielt. De 24 uitverkorenen hadden een originele tekst geschreven rond het thema ‘Terug naar Toen’.
De jury, onder leiding van Nicole Deblauwe, koos 10 laureaten: Yanaïka Coen, Delphine Vertriest, Jolien Levecque, Stefanie Adams, Brent Popelier, Sander Heytens en Quinten Vandermeulen. Drie leerlingen eindigden ex aequo: Ellen Declercq, Astrid Dinneweth en Arno Lambert.
De Speciale Prijs voor de winnaar van elke school ging voor De Bron naar Yanaïka Coen en voor Regina Pacis naar Jolien Levecque.
Ik had het niet verwacht. En tegelijk, in de gedachte die daarop volgde, zei ik tegen mezelf: waarom niet?
Waarom zou er in Tielt niet plots een jonge dichteres kunnen opstaan wiens poëzie me ontroert en bij de keel grijpt?
Sylvie Marie is een Tieltse jongedame van 24 die binnenkort haar eerste bundel Zonder voorstelt. Haar debuut wordt uitgegeven door de Antwerpse Uitgeverij Vrijdag en het Nederlandse Podium. Sylie Marie is een pseudoniem voor Sylvie De Coninck, en ze publiceert sinds 2005 gedichten voor literaire tijdschriften als Het Liegend Konijn, de Poëziekrant, het Nieuw Vlaams Tijdschrift en Lava Literair. Ze schreef ook al enkele poëziewedstrijden op haar naam, zoals de Guido Wulmsprijs van Sint-Truiden en de Conceptpoëzieprijs. Verder werkt ze mee aan de redactie van het literaire tijdschrift Meander en stond ze al geregeld op het podium in Vlaanderen en Nederland.
Toen ik in de krant over haar debuutbundel las, was ik meteen benieuwd. Ik ging op zoek naar haar e-mailadres en stuurde haar een mailtje: of ze me een paar van haar gedichten kon toesturen?
Een half uur later was mijn mailbox een paar pareltjes poëzie rijker. Dit, bijvoorbeeld, het titelgedicht ‘Zonder’ uit Sylvie’s debuutbundel:
zonder
die morgen tref ik woorden aan tussen de lakens,
ze prikken als stukjes spiegel waarin een schim
weerkaatst. ik lees:
ik ben weg, neem niets mee behalve
de geur van je haren, de zachtheid van je wangen,
de smaak van je lippen. de hond
op straat leidt me af en ik staar naar het raam. nooit zag het ochtendlicht
er zo vaal uit, had het gordijn zo weinig kracht.
het was de eerste keer dat het niet opbollend
in mijn haren snoof, mijn wangen streelde,
me goedemorgen zoende.
Toen ik dit gedicht las wist ik het weer, waarom ik zoveel van poëzie hou, waarom er geen avond voorbijgaat dat ik niet langs mijn boekenkast loop en er een bundel uitkies, om daarna een halfuurtje te gaan zitten en je eigen gevoel van geluk of ongeluk terug te vinden in zomaar een paar woorden op papier die plots tot leven komen, een groep woorden, zoals Herman de Coninck ooit zei, ‘die zich samen plotseling bijzonder intiem gaan voelen en zeggen: laat ons nou maar altijd bij elkaar, er hoeft er geen meer bij te komen.’
Wat me in poëzie - los van die paar woorden die zo lekker intiem bij elkaar horen - altijd heeft aangetrokken, is hoe je jezelf erin kan herkennen, hoe zelfs de meest droevige woorden troost kunnen brengen en je plots kunnen doen vergeten dat je daarnet nog droevig was: ‘ik ben weg, neem niets mee behalve/de geur van je haren, de zachtheid van je wangen/de smaak van je lippen.' Het klinkt een beetje cliché, 'de geur van je haren, de zachtheid van je wangen', maar in de pen van Sylvie Marie proef ik zoveel echt beleefde gevoelens en zoveel puurheid dat de clichés me niet storen.
Of dit, bijvoorbeeld, een van de mooiste gedichten over verlangen naar een afwezige geliefde die ik ooit las, over liefde die, als ze eenmaal ware liefde is geweest, nooit meer overgaat, over de hoop waarmee ook het diepste verdriet gekleurd kan zijn:
weerbarstig
bedenk me als een stukje papier
dat je onbedacht in je jaszak propt
nadat je er wat op schreef. ik laat open
wat, al hoop ik: laat het een zin zijn. één
voor in een vers van later en waaraan je
blijft denken, nog lang nadat je me wegstopte.
je kent de zin naderhand vanbuiten. hij doemt op
als een mantra in je hoofd. toch, nooit vind je er
de juiste context voor: een goed gedicht
dat de zin plaatst, omkadert, bovenal temt.
hoe je me dan na verloop van tijd bovenhaalt,
streelt en zucht: wat moet ik met je aan?
Ik heb op deze blog al eerder gepleit voor meer poëzie in deze stad. Paul Snoek is hier overleden en moet dringend een eerbetoon krijgen. En nu hebben we dus Sylvie Marie. De muren van het nieuwe stadhuis zijn nog steeds beangstigend leeg. Ik heb iets moois gevonden om ze mee in te vullen: een gedicht van onze nieuwe, jonge, mooie, Tieltse dichteres.
Het jeugdorkest The Young Ones organiseert op 28 februari de jongerendag die dit jaar als thema kreeg: ‘Liefde is….’
De dag wordt traditioneel afgesloten met een concert. Dat vindt plaats om 19.30uur in de Heilig Hart-school, Mgr. Van Hovestraat 6. De toegangsprijs bedraagt 5 euro.
‘Jong en oud, groot en klein, iedereen is van harte welkom op deze avond vol muziek, dans en plezier, die verzorgd wordt door onze jeugdige muzikanten’, aldus nog de organisatoren.
Zin om mee te schrijven? Of om foto's en filmpjes te maken? Mail ons!
Nieuwsoverzicht
