Time-Out

Charleroi volgde in een zinderende Spiroudôme zichzelf als kampioen op. De Spirous pakten versus Bergen met een sweep uit en is voor de achtste keer landskampioen. Matt Walsh en Jerry Johnson waren de X-factor van Charleroi.

Beide Amerikanen werden in het voorjaar van 2008 en op aandringen van de toenmalige coach Eddy Casteels door Charleroi aangeworven. Casteels kon niet genieten van deze megatransfers. Op 13 februari 2008 werd hij ontslagen. Drazen Anzulovic kwam uit Kroatië over en stuwde Charleroi op amper 15 maanden tijd  naar een indrukwekkend parcours. Titel in 2008 en een triple in 2008-2009. Bezielers op het parket waren onder meer dus Johnson en Walsh.

Walsh viel in eerste instantie vooral door de aanwezigheid van zijn partner Lauren Anderson (playmate van Playboy in juni 2002) op. De relatie eindigde deze campagne en Walsh werd meer en meer de Bling Bling van Charleroi. De Spirous bleven in eigen midden ongeslagen dit seizoen in België en zagen X-factor Johnson en Walsh Charleroi in moneytime naar triomfen stuwen. Walsh werd MVP van de finale van de Belgisch Cup en de play-offs. Charleroi veroverde sinds 1996 een achtste titel en vierde dubbel en heeft opnieuw de macht in het Belgische basketbal. De ploeg heeft ook het grootste budget, maar moet omwille van de economische crisis ook de tering naar de nering zetten.

Coach Anzulovic ligt nog één jaar onder contract. Er wordt echter een uitstapregeling uitgewerkt en de man trekt waarschijnlijk naar KK Zadar. Deze week presenteert Charleroi waarschijnlijk Giovanni Bozzi. De coach die met de Spirous in de jaren negentig vier opeenvolgende titels veroverde. Bozzi (ex-bondscoach, coach en technisch directeur van Luik) wil terug de geur van de kleedkamer opsnuiven. David Desy wordt assistent-coach en Jacques Stas sportief manager.

Charleroi herschikt dus zijn staf. Inzake spelers wil het verder met zijn Amerikanen en Belgen. Walsh en Broyles moeten nog bijtekenen, maar dat zou ook in orde moeten komen.

Sterk ook van de Spirous dat het in de beslissende match van de finale van de play-offs de Belgen Major en Massot respectievelijk acht en tien minuten opstelde. Ook de geblesseerde Tabu had een aandeel in de titel. Drie Belgen die ook volgend seizoen in de Spiroudôme actief blijven. Met Amerikanen, Belgen en één Kroaat (Lalic) en een Belgische staf wil Charleroi zijn status in België bevestigen en een doorgroeien naar de Euroliga. 

Een schril contrast met Bergen. De Amerikaanse coach Chris Finch stelde deze campagne 14 landgenoten of Britten en nauwelijks een Belg op. In vijf seizoenen won Finch slechts één prijs. In 2005 met Bree dat toen met Dupont en Baert nog Belgen bezigde. Daarna was het steeds net niet voor Finch met Bergen die daardoor zowat de Poulidor van het Belgische basketbal dreigt te worden. Wie denkt dat met uitsluitend Amerikanen aantreden synoniem staat voor succes slaat de (basket)bal dus mis. Charleroi heeft het begrepen en hopelijk doet ook Bergen, al valt dat te betwijfelen met Finch nog twee jaar als coach, op dat vlak een inspanning.

Ik heb niets tegen Amerikanen of andere buitenlandse spelers. Ze moeten echter, zoals onder meer Walsh, een toegevoegde waarde hebben. Spelers als Landry (wat kwam die hier in godsnaam doen), Potter (beste jaren al lang achter de rug), Barac, Pasco, Robinson enz.. brengen het Belgische basketbal niets bij. Dan kan je beter Belgische jongeren (zoals Dezeeuw en Oveneke) een kans geven. 

En, als onze youngsters constateren dat ze mogelijkheden krijgen en ze ook benutten, wordt het Belgische basketbal er enkel beter van. Geen vicieuze cirkel, wel een vaststelling die in combinatie met een betere opleiding betere Belgen in de Ethias League kan brengen.

De campagne 2008-2009 zit er meteen op. Charleroi was top, Oostende de flop, Aalstar de verrassing en Antwerp Giants vond de aansluiting met de top. 

Uitkijken is het nu naar Didier Mbenga die op weg is naar de NBA-titel, de WNBA-campagne van Europese Speelster van het Jaar Ann Wauters en de Belgian Lions die op zoek gaan naar een stek op het EK van 2009 in Polen.   

Vorige week gingen met de kwartfinales tussen Aalstar en Leuven en Antwerp Giants en Luik de play-offs van de Ethias League van start. Aalstar en Antwerp Giants overleefden na drie wedstrijden en thrillers de eerste ronde en plaatsen zich voor de halve finales.

In deze beste of three komen de Vlaamse teams tegen de favorieten van Henegouwen uit. Aalstar versus Bergen en Antwerp Giants tegen Charleroi. De  eerste partij maakte meteen duidelijk wie momenteel de scepter in het Belgische basketbal zwaait. Bergen verpletterde Okapi Aalstar. De Ajuinen zitten na de transferperikelen en het vertrek van drie iconen naar Oostende blijkbaar fysiek en vooral mentaal op het  tandvlees.

Antwerp Giants kon tegen Charleroi één helft in het zog blijven. Het kapitaalkrachtige Charleroi  nam in de tweede helft  afstand en boekte een logische zege.

Uitkijken is het dan ook of Antwerp Giants en Aalstar in eigen midden een belle kunnen forceren. Indien niet, is de allereerste Henegouwse finale (start 2 juni) een feit.

Winnen de Vlaamse clubs volgt zaterdag in Bergen en Charleroi een belle. De meeste specialisten verwachten echter een Waalse finale. Voor de Vlaamse media geen goede zaak. Het initiatief is dan ook aan de Vlaamse clubs om de komende jaren de heerschappij van Bergen en vooral Charleroi te doorbreken.

Als Antwerp Giants vanavond of zaterdag verliest, is meteen de carrière van Brian Lynch voorbij. De Amerikaanse Belg en echtgenoot van Kim  Clijsters gaat met dochter Jada mee de comeback van zijn echtgenote volgen en zich stilaan voorbereiden op een coachescarrière.

Het is dus deze week enerzijds uitkijken naar het afscheid van Brian Lynch (5 jaar België en 5 deelnames aan de play-offs) en anderzijds of Antwerp Giants en Aalstar Charleroi en Bergen alsnog in hun race richting finale pijn kunnen doen en wie weet kunnen verrassen.

Groetjes,

Pat

Ik zit hier momenteel nog steeds met een halfslapende geest! Afgelopen nacht kwamen we om 4 uur terug thuis van de verplaatsing naar Cantu! En het mirakel is nog steeds levende!

Na mijn uiterst lange dopingplas en verliesmatch in Bologna hebben we de scheve situatie toch terug wat rechtgezet! Thuis werd twee weken geleden gemakkelijk gewonnen van Avellino en ook gisteren brachten we onze opdracht tot een goed einde! Ook in Cantu winst dus, wat betekent dat de Play-offs nog steeds mogelijk zijn!

Biella is ondertussen zeker van de zevende stek, en dus vechten we nog met drie ploegen voor de achtste plaats! Cantu staat er momenteel het beste voor, met 14 gewonnen wedstrijden! Ferrara en Pesaro hebben er elk 13! Op de laatste speeldag moet Cantu echter naar het tweede gerangschikte Rome en spelen wij thuis tegen Biella! Ten opzichte van Ferrara staan wij positief, dus naar hen moeten we niet echt kijken!

Zondag moet er dus absoluut gewonnen worden! En dan is het hopen op een positief resultaat vanuit Rome, namelijk verlies van Cantu! Dit zou ons naast Cantu brengen in het klassement en aangezien dat wij positief staan ten opzichte van hen, zou dit betekenen dat wij het laatste Play-off ticket grijpen!

Een leuk rekenspelletje dus, maar alles blijft nog mogelijk! De ploeg die zich alsnog plaatst voor Play-offs komt dan wel meteen uit tegen Siena, regerend landskampioen en slechts éénmaal verslagen in de eigen competitie dit jaar! Toch zouden die Play-Offs een mooie afsluiter zijn van een toch moeilijk seizoen! Fingers crossed!

Komend weekend (vrijdag 8, zaterdag 9 en zondag 10 mei) gaat in de Sportoase van Leuven The Finals 2009 door. Concreet wil dat zeggen dat de finales van de Beker van Vlaanderen en de finale van de Beker van België bij de mannen in Leuven worden afgewerkt.

Een schitterend initiatief van VBL, BLB en MDM Partners in Business om deze evenementen te koppelen. Zeker omdat met een basketbalbeurs en een contest van cheergirls deze organisatie kan uitgroeien tot één groot basketbalfeest.

Het is enkel jammer dat de finale van de Beker van België bij de vrouwen niet in dit project is opgenomen! 

The Finals 2009 brengt zaterdagavond in de Sportoase (20u05) een clash tussen Charleroi en Luik. Een Belgische bekerfinale die vooral Amerikaans getint is. Vorig jaar leidde Sam Van Rossom Oostende tegen Bergen nog mee naar de bekerzege. 

Of deze editie een Belg een hoofdrol kan vertolken lijkt twijfelachtig. Ik hoop uiteraard dat Massot, Tabu, Major of Collette zich verdienstelijk kunnen maken. Deze spelers moeten dan wel gebezigd worden..

Hopelijk kunnen Amerikaanse sterkhouders als Walsh, Matela, Johnson, Wilkinson en co bij de Spirous en Fields, Wilson, Owens en maats bij Luik er een beklijvend kijkstuk van maken. De match komt immers live op Canvas+ en RTBF en spectaculaire publiciteit voor de basketbalsport is altijd meegenomen.

Hopelijk maakt het trio referees ook een goede beurt. Vooral op dat vlak heeft de basketbalsport een boost nodig.

Tot dit weekend in de Sportoase van Leuven. Voor het volledig programma: www.thefinals.be.

Greetz,

Pat 

Einde van het seizoen wil zeggen, zakken maken, appartement opruimen. Maar vooral uitkijken om naar huis te keren!

Er werden dus dit jaar geen prijzen gepakt met CSKA. Een ontgoochelend, maar vooral turbulent seizoen. Het hele bankroet verhaal heeft onze ploeg zeker mentaal geraakt. Onze nieuwe eigenaar kent de basketwereld nog niet, waardoor er toch bepaalde veranderingen werden doorgevoerd zonder rekening te houden met de sportieve ambitie.

De economische crisis laat ook in Rusland zijn sporen na. Heel wat ploegen hebben het moeilijk om voor het volgend seizoen het nodige geld te vinden. Dit alles is toch wel jammer voor onze sport.

Vanavond spelen we voor een derde plaats tegen Dynamo Moskou, in de Russische competitie. De derde plaats in Rusland betekent een Euroliga ticket voor volgend seizoen. Dus er moet nog 1 keer absoluut gewonnen worden.
De halve finales verloren we met 1-2 tegen Spartak Moskou.

Ik ben einde contract met CSKA en moet nog een beslissing nemen waar ik volgend seizoen ga spelen. Er is absoluut geen haast bij mijn beslissing en ga alles eerst nog eens op een rijtje zetten vooraleer ik beslis waar ik ga spelen.

Ik ga pas de tweede helft van het seizoen naar San Antonio (WNBA), waardoor ik kan genieten van een zomer thuis.. Het zal eens leuk zijn om tijd door te brengen met familie en vrienden.

Het is ook nodig om mijn lichaam een beetje rust te geven. Mijn vorige zomer was het thuiskomen, winterkledij uitladen, zomerkledij inpakken, en terug vertrekken richting San A.
Twee seizoen onmiddellijk na elkaar spelen is moeilijk haalbaar. San Antonio heeft begrip voor mijn beslissing. Op die manier kan ik uitgerust en met nieuwe energie terug aansluiten bij de Silver Stars.

Ik hoop om vanavond dit seizoen toch met een mooie overwinning te kunnen afsluiten.

Het gaat hier zowat de slechte kant op met de ploeg! De laatste weken hebben we in het klassement een vrije val gemaakt naar de 11e plaats... De laatste 4 wedstrijden gingen verloren en dus zijn we zo goed als zeker uit play-off koers geslagen! Ook gisteren werd verloren, ditmaal op het veld van Fortitudo Bologna. Dan zit je daar na de match te denken over wat fout ging, slechtgezind, en dan komen ze je melden dat je naar de dopingcontrole moet! Elke topsporter zal beamen dat er leukere dingen zijn na een (verloren) wedstrijd.

Maar goed, dopingcontroles horen bij de sport, en we mogen van geluk spreken dat ze in het basketbal minder frequent voorkomen dan in het wielrennen! De sport moet clean blijven en dus zijn dopingcontroles nodig.

Nadat ik het nieuws vernomen had spoedde ik me naar het antidopinglokaal. Het gevoel dat ik moest plassen was er wel, alleen kwam er niets... Was het nu door de controleur die op mijn vingers stond te kijken, ik weet het niet! Meteen na een wedstrijd is het niet altijd evident om te kunnen plassen. Normaal heb ik daar niet zo een probleem mee, maar gisteren wilde het toch niet echt lukken! 45 minuten en anderhalve liter water later wou het nog steeds niet lukken! De spelersbus was ondertussen vertrokken, en ik mocht later terug naar huis met de dokter.

Anderhalf uur later en drie liter water rijker wou het dan uiteindelijk wel lukken: 120 ml. Aan 100 ml heb je normaal genoeg. Dan nog het papierwerk, alles vergrendelen en uiteindelijk konden ook de dokter en ik, weliswaar met de nodig plaspauzes onderweg, terug naar huis!

Tot zover mijn verhaal over de controle. Er moeten nog 3 wedstrijden gespeeld worden en de play-offs zijn ver weg! Enkel een 3 op 3 geeft ons nog een waterkans, maar we hebben het jammer genoeg niet meer zelf in handen. Afwachten dus en hopen dat we het seizoen positief kunnen afsluiten!

Afgelopen donderdag was voor de internationale pers een boeiende dag. Ene Kim Clijsters kondigde in Bree immers haar tweede luik van haar professionele tenniscarrière aan. In de slipstream van dit voor de Belgische sport geweldig nieuws, was er ook een minder prettig bericht te vernemen. Echtgenoot Brian Lynch hangt na deze campagne de basketkets aan de haak.

Ondanks een contract van nog één seizoen bij Antwerp Giants offert de Amerikaanse forward zich dus op voor vrouwtje Kim en dochter Jada. 'Je plaatst je carrière toch niet boven je familie',' was één van zijn terechte opmerkingen.

Het typeert de man ook. De inwoner van New Jersey heeft lak aan showgehalte, is altijd straight to the point en heeft naast en op de court een duidelijke visie.

'We zullen hem ook missen in de kleedkamer. Hij is het cement in de ploeg. Als twee mensen hun geluk willen delen mogen we dat echter niet in de weg staan,' zei coach Eddy Casteels.

Ikzelf heb Brian leren kennen in zijn periode bij Bree. Voor hij dus een relatie begon met de beroemdste inwoner uit die stad. Vooral op de Europese succesvolle campagne in de Uleb Cup en on the road van toenmalig landskampioen Bree viel op welke leuke spontane gast hij is.

Toen ik hem polste om met Travis Conlan en zijn groepje The Carbage Men te komen optreden op de eerste editie van de Basketbal Awards in Carré kwam Brian met Travis en een collega drummer zowaar gratis een optreden weggeven. 'Het is Brian zijn eerste grote optreden. Jammer dat ik dat moet missen,' gaf Kim op haar website en vanuit Rome mee.

Brian Lynch is naast een toffe persoonlijkheid echter een prachtige basketbalspeler. De ex-speler van Villanova was de jongste vijf seizoenen niet de spectaculairste speler in onze Ethias League. Wel was hij één van de nuttigste en vooral slimste spelers op de court.

Dat het Belgische basketbal iemand als Lynch gaat missen, staat dan ook buiten kijf. Ik wens hem alvast veel geluk in zijn nieuw leven en hoop dat hij zich als coach de komende jaren kan profileren.

Iemand vroeg donderdag op de persconferentie aan Kim of dochter Jada zou gaan tennissen. Kim lachte het antwoord wat weg en zei dat ze vooral moest doen waar ze zin heeft. Niets van Kim, ik weet wel beter. Jada zal snel met een basketbal dribbelen en schopt het ooit tot Belgian Cat!

All the best Brian en maak vooral nog iets van die laatste maanden als actieve speler!!

Greetz,

Pat

We speelden een beter tornooi. Jammer genoeg konden we in de halve finale niet winnen tegen Spartak Moskou. Vervolgens versloegen we Vologda om een 3de plaats te behalen. Ekaterinburg won de finale tegen Spartak.

We hebben nog twee wedstrijden te spelen in de reguliere competitie. Hopelijk kunnen we ons goed voorbereiden op de play-offs, die 21 maart starten.

All star weekend in Parijs en de WNBA

Een ideaal moment om vrienden en familie te zien. Mijn coaches uit San Antonio (Dan Hughes en Olaf Lang) waren ook overgekomen. Super om ze terug te zien. Ik heb beslist om deze zomer een break in te lassen. De ambitie en honger om in de WNBA een titel te behalen blijft groot, maar ik moet realistisch zijn. Twee seizoen combineren is fysisch ongelooflijk zwaar. Ik zal dan ook deze zomer pas de tweede helft van het seizoen bij de ploeg aansluiten.

Terug naar Parijs..

We hadden wel een hectisch programma. Maar het diner op de Seine was indrukwekkend. Veel volk en sensatie voor de wedstrijd op zondag. De dunk van Sylvia Fowles bewijst nog maar eens dat vrouwenbasket blijft evolueren.

Terug in Moskou,

Bij onze aankomst in Moskou werden we rechtstreeks naar de training gebracht, waar de nieuwe eigenaars ons stonden op te wachten. Het is op 8 maart dag van de vrouw. De Russen nemen deze dag heel serieus.

De hele ploeg kreeg een ster. Een foto van de ster en een certificaat. Mijn ster, Ann Wauters, size 16 in Constellation of Libra, which coordinates are 234,39752 - 19,65826. Origineel kado!

Het is alweer een tijdje geleden voordat ik nog eens blogde, mijn excuses daarvoor! Mijn blessure ligt ondertussen alweer achter mij en het is niet meer dan een slechte herinnering! Ik sta al meer dan een maand opnieuw tussen de lijnen en daar ben ik niet in het minst blij om!

Mijn revalidatie was hard, maar daar pluk ik nu de vruchten van! Elke dag ging ik naar het zwembad, moest ik fietsen terwijl ik enkel mezelf in de spiegel zag en heb ik keihard gewerkt in het krachthonk! Soms dacht ik dat onze conditietrainer mij aan het voorbereiden was op een Iron Man... Nooit werkte ik harder als toen, maar nu gaat alles zo veel vlotter! Mijn fysieke achterstand was heel beperkt en dat hielp toch om de vorm terug sneller te pakken te krijgen!

De eerste twee weken verliepen goed. De benen voelden fris aan, in de eerste wedstrijd tegen Ferrara kreeg ik 10 minuten, een week later tegen Rieti waren dat er al 20! Beide matchen werden gewonnen en dat was ook nodig als we onze kansen op Play-Offs gaaf wouden houden! Toen kwam er echter een terugval: Weinig energie in het lichaam, zware benen, ... Volgens de medische staf hier een normaal verschijnsel, maar toch weer wat frustrerend omdat je je eigen spel niet kan spelen op die manier! Gelukkig kwam er enkel nog een wedstrijd tegen Bologna (die jammergenoeg verloren ging).

Daarna was er voor ons een rustpauze, aangezien we ons niet hadden geplaatst voor de beker van Italië! Enkel de ploegen die na de heenronde bij de eerste 8 behoorden mochten deelnemen aan de Beker! Er stond dus een vrij weekend op het programma, en daarvan maakte ik gebruik om even terug te keren naar België en de batterijen opnieuw op te laden!

Na een deugddoende break was het echter weer tijd om er stevig in te vliegen! We speelden twee oefenwedstrijden (tegen Milaan en tegen Rieti), en daarvan kon ik gebruik maken om terug wedstrijdritme op te doen en vertrouwen te kweken voor het laatste luik van de competitie! Afgelopen weekend werd de wedstrijd tegen Caserta gewonnen en daardoor staan we nu met 4 ploegen op een gedeelde 8ste plaats, die recht geeft op de Play-Offs! Ook persoonlijk kon ik terugblikken op een goede prestatie: 12 punten en 2 assists in 19 min! De vorm komt dus terug!

Momenteel zit ik op de bus naar Udine, een busverplaatsing van 5 uur! Udine is de hekkensluiter in onze competitie en dus moet er morgen koste wat het kost gewonnen worden, ook al is deze ploeg zeker niet te onderschatten! Als we echter willen doorstoten naar de Play-Offs mogen we in Udine geen punten laten liggen! Fingers crossed dus voor de komende weken!