Hoe zou het zijn met ... ?

Vroeger : Wereldkampioen bij de junioren in 1977. Bulkend van het talent maar iets minder karakter om het onderste uit de kan te halen. Zijn mooiste overwinning behaalde hij in 1988 met de Omloop Het Volk. Nu : Kassier van caféspelen in het Brusselse

Als cafébaas klopte ik werkdagen van 17-18 uur. Het was geen leven meer

'1988? Mens, dat is lang geleden', zucht Ronny Van Holen (50). In tegenstelling tot veel van zijn voormalige collega's laat de Brabander uit Wolvertem zich niet meer zien op de koers. Toch niet bij de profs, want zijn zoon Kim hervat zijn carrière na een jaar schorsing omwille van een ongelukkig gemiste controle na een avondwedstrijd. 'En een boete van duizend euro daarbovenop', maakt Van Holen er zich nog druk om. 'Het feit dat ik niet langs de kant van de weg sta heeft daar echter niks mee te maken. Ik volg het koersgebeuren nog altijd met veel interesse. Alleen doe ik dat liever achter mijn televisie dan op straat, waar de renners tegen 40-45 kilometer per uur voorbij razen en je uiteindelijk niks hebt gezien. Als straks de Tour in Meise passeert, wil ik wel eens komen kijken. Het is toch vlak bij mijn deur.'

Een paar maanden nadat hij eind 1992 de fiets aan de kant schoof, opende Ronny Van Holen met zijn vrouw Stella een café annex snookerzaal in Steenokkerzeel. 'Taverne De Markt. De zaak liep meteen als een trein en doet dat nog altijd', pocht de voormalige poulain van ploegleider Florent Van Vaerenbergh. Ronny zelf staat er echter al lang niet meer achter de toog. 'Ik heb het maar een maand of vier uitgehouden. Het was echt geen leven meer. We maakten toen de fout alles zélf te willen doen in plaats van er meteen personeel bij te pakken. Ik klopte werkdagen van 17-18 uur en kwam nauwelijks nog aan slapen toe. Op die manier kreeg ik een tegenzin van de zaak. Ik liet ze over aan mijn zus, die ze een jaar of zes openhield om ze dan op haar beurt over te laten aan iemand uit de buurt.'

Ronny Van Holen zelf moest een jaar stempelen, om dan terecht te komen bij de job die hij nog altijd uitoefent. Met volle goesting, deze keer. 'Ik werk in de sector van de caféspelen. 't Is te zeggen: ik ga in Groot-Brussel de herbergen langs om af te rekenen en het geld op te halen. Ik ben dus altijd onderweg. 's Ochtends passeer ik langs het bureau en dan begin ik mijn ronde. Eigenlijk ligt deze job in het verlengde van mijn carrière als wielerprof. Ik ben opnieuw op mezelf aangewezen om mijn dag in te delen en dat vind ik prettig.' (PDK)