Hoe zou het zijn met ... ?

VROEGER: Ghanese spits die tussen 1992 en 1997 27 goals maakte voor Anderlecht, 68-voudige international
NU: 35-jarige begeleider van jonge spelers in Ghana en gisteren op bezoek in het Astridpark

'Het doet ongelofelijk veel deugd om eens terug te zijn op Anderlecht. Ik heb gepraat met Michel Verschueren en met Romelu Lukaku. Ik ken zijn vader Roger goed, want in mijn tijd speelde hij bij Seraing, met Isaias en Wamberto. Hij ging mijn hartelijke groeten overbrengen aan zijn pa. Monique, de conciërge van het Astridpark, is nog knapper geworden. Vroeger zette ze ons altijd ontbijt voor. En weet je wie ik daarstraks aan de lijn had? Johan Boskamp. Hij zei: godverdomme Preko! Toen ik in 1995 mijn beste seizoen speelde voor Anderlecht had ik al 11 goals gemaakt voor ik in januari naar de Afrika Cup moest. Ik kwam te laat en ook nog eens geblesseerd terug. Boskamp was razend. Hij vroeg mij of ik een oude man geworden was, zo mank liep ik. Gelukkig hielp ik deze club het jaar nadien wel aan de titel. Dat is mijn mooiste herinnering. Anderlecht is altijd de club van mijn hart gebleven. Hier is het voor mij allemaal begonnen.'

'Sinds ik België heb verlaten, heb ik helaas geen enkele match meer live gezien van Anderlecht. Ik speelde nog in Turkije bij Gaziantespor, Fenerbahçe en Yozgatspor. Daarna trok ik naar Halmstad in Zweden en nadien nog naar Al Ettifaqh in Saudi-Arabië en Hoang Anh Gia Lai in Vietnam. Bij die laatste ploegen speelde ik amper. Tussendoor kwam ik wel naar Anderlecht, maar nooit was er een match. Zondag kom ik zeker naar de match tegen Zulte Waregem. Ik logeer tien dagen lang bij Charlie Musonda, de materiaalman.' 'Drie jaar geleden zette ik een punt achter mijn carrière en keerde ik terug naar Ghana.

Een vaste job heb ik niet, maar eens je in Ghana een ster bent geweest, blijf je een ster. In mijn geboorteland noemen ze mij nog steeds Rush, naar Ian Rush, de legendarische speler van Liverpool. Dat kwam omdat ik in Ghana een pijlsnelle doelpuntenmaker was. Bij mijn vroegere clubs train ik nu wat jonge spelers. Ik probeer ze mijn ervaring door te geven en ze aan te leren hoe ze zich als prof moeten gedragen. Misschien kan ik ooit een nieuwe Lukaku aanbrengen bij Anderlecht. Ik probeer ook mijn trainersdiploma te behalen.'

'Deze week zag ik ook de oudste zoon van Charlie Musonda voetballen. Dat wordt ook een uitstekende voetballer. Ik heb zelf een zoontje van 12 jaar, maar hij woont in Amerika en ik zie hem amper. Ik heb nog een dochtertje en een zoontje van drie. Mijn jongste zoon is mijn grote hoop. Hij heeft talent om te voetballen. Zelf speel ik niet meer. Ik ben wat bijgekomen, maar bij mij valt het nogal mee. Je zou Nii Lamptey eens moeten zien.'