Hoe zou het zijn met ... ?

Vroeger: succesvolle linksachter bij Sporting Lokeren van '74 tot '86. Verzamelde vier caps voor de Duivels en was erbij op het WK 1982.
Nu: trainer van Terjoden- Welle en uitbater van sportwinkel.

'Hoe het met me is? Kan niet beter. Met mijn team Terjoden-Welle zijn we net kampioen geworden in de Oost-Vlaamse eerste provinciale. We promoveren naar het nationale voetbal. Zelf ben ik al een tijdje bezig bij die club. Ik ben eigenlijk de sportief adviseur van de ploeg, maar een tijdje geleden nam ik het over van een collega als coach. De job van adviseur ligt me wel beter. Je hebt minder stress.'

'Ik sta nog graag op het veld, werk ook graag met jonge gasten, maar het is toch een beetje een uit de hand gelopen hobby. Je bent er vijf dagen op zeven mee bezig.'

'Voor de bond deed ik vroeger wat scouting, op zoek naar jeugdige talenten overal in het land. Maar daar ben ik mee gestopt. Ik zou veel kunnen vertellen, maar ik ga dat hier niet doen. Ik heb trouwens nog altijd een kaart voor de Rode Duivels, maar daar ga ik niet meer naartoe. Al die miserie om je wagen ergens in de buurt te parkeren. Nee, laat maar.'

'Ik ben er bijna 59, maar mijn agenda zit eigenlijk nog altijd behoorlijk vol.

Ik heb nog altijd die sportwinkel in Massemen. Mijn dochter Katia baat die eigenlijk uit, maar ik help nog veel. Ik sta soms nog achter de toonbank. Er zijn nog altijd klanten die met mij een praatje willen slaan over het voetbal, maar het is toch minder. Mijn glorieperiode dateert van de jaren tachtig, dat is inderdaad al een tijd geleden. We hebben ons met de zaak ook wat anders georiënteerd. We focussen tegenwoordig veel meer op vrijetijdskledij. Dat lijkt me de enige manier om te overleven.'

'Ondanks mijn drukke bezigheden probeer ik toch nog zoveel mogelijk te sporten. Ik kan als golfer redelijk mijn plan trekken. Ik heb een handicap zes, dat is niet mis. Andere ex-voetballers ben ik daar trouwens nog niet tegengekomen, neen. Alhoewel er blijkbaar heel veel zijn. Naast golfen is ook fietsen een passie. Op vakantie trek ik vaak de bergen in. De Mont Ventoux staat ondertussen op de palmares. Maar vraag me niet naar mijn tijd. Ik beschouw dat niet als een competitie, trek er ook altijd op uit in mijn eentje. Je moet nog wat van de natuur kunnen genieten, vind ik.'

'Voetballen doe ik niet meer. Ik heb te veel last aan de knie, er zit slijtage op. Niet dat het een rechtstreeks gevolg is van die open beenbreuk die ik opliep in dat contact met Michel Dewolf. Maar het heeft er toch geen deugd aan gedaan, ik heb daar achteraf heel lang mee gesukkeld. Nee, ik heb Michel achteraf niet meer gehoord. Een telefoontje was toch een stuk sympathieker geweest. Die mens heeft me wat aangedaan en achteraf heb ik nooit gemerkt dat hij daar spijt over had. Op geen enkel moment heeft hij achteraf zijn medeleven betuigd. Dat steekt. Maar ach, zo zal de maatschappij tegenwoordig in elkaar zitten, zeker?'