Home  Regio  bonheiden  bonheiden blogt!
     
Meebloggen? Mail ons!

Heb je nieuws voor deze blog?
Leuke foto's van Bonheiden?
Laat het weten aan: Erik
Zet als startpagina Voeg toe aan favorieten
Deze blog verhuist!

Vanaf nu verschijnen de artikels van deze blog op de gemeentesite op www.nieuwsblad.be/ gevolgd door de naam van uw gemeente.

Deze artikels blijven bewaard als archief, maar er zullen geen nieuwe berichten meer verschijnen. Daarvoor kunt u terecht op www.nieuwsblad.be/ gevolgd door de naam van uw gemeente.

Hetzelfde nieuws, gebracht door uw vertrouwde correspondent(en). Maar vanaf nu op een andere plaats, in een nieuw kleedje. Laat ons gerust weten hoe u er over denkt.

Gesprek met Jaak Van Assche - deel 2

Jaakva2'De serie De Collega's was baanbrekend eind de jaren 70', zegt hij. 'Zelfs nu haalt het nog de televisie, en elke keer als ik ernaar kijk moet ik er nog om lachen'.

Toegegeven, ook ik als dertiger vind dit nog steeds baanbrekend werk. Het geheim zit hem volgens Van Assche in de dagdagelijkse personages die erin werden verwerkt, en die elk een specifieke en soms tragische achtergrond hadden. 'En die achtergrond werd door Jan Matterne aflevering per aflevering met mondjesmaat aan de kijker gegeven', zegt hij. Het personage Jean De Pesser flirtte graag, en had een gehandicapt zoontje. Iets wat de interesse van de mensen opwekt. Er werden 'slechts' drie seizoenen van gemaakt, vermits de toenmalige BRT van Paul Van Den Bussche er geen graten meer in zag de serie door te trekken. 'De BRT dacht toen immers eerder aan de opvoedende taken die het statutair had, zodat deze reality reeks avant la lettre werd afgevoerd', aldus Van Assche.

LOS

In de nieuwe prent van Jan Verheyen speelt Jaak Van Assche de rol van een grootvader, die bedelend bij zijn kleinzoon aanklopt om hem te euthanaseren. 'Zelf ben ik met dat thema niet echt bezig, maar ik begrijp dat sommige mensen dit willen. Ik heb immers mijn grootvader zien aftakelen door kanker. Een lijdensweg', zegt hij. De perskritieken waren zeer lovend over zijn acteerprestaties in de film. Vreemd toch, dat dit nu pas een van zijn eerste grote filmrollen was. 'Dikwijls vielen de opnames op het verkeerde moment. Ofwel had ik ander werk, of had ik geen zin in een dikwijls vervelende casting', legt hij uit. 'Ik heb er net 6 draaidagen opzitten voor een Nederlandse productie, De Storm. Dit wordt een geweldige film', legt hij uit. Deze prent wordt in september 2009 in de bioscopen verwacht.

FC De Kampioenen

De afgelopen jaren werd Jaak Van Assche vooral bekend door de rol van Fernand Costermans in de succesreeks FC De Kampioenen. 'Sommige mensen kijken neer op wat ik daar doe, maar men moet dit met een andere pet bekijken dan theaterrollen, of dramaproducties. Dit is nu eenmaal luchtiger maar daarom niet minder belangrijk', aldus Van Assche. 'Ik doe dat zeer graag. Ik moet er de goede slechterik brengen. Een rol die Jacques Vermeire jarenlang met verve bracht. Niet makkelijk om dit te vervangen, maar het publiek lijkt het zeer te appreciëren. Toen ik voor het eerst realiseerde dat het spelen van een sympathieke slechterik de rol was van het personage Fernand Costermans was ik behoorlijk nerveus', gaf hij toe.

Al is Jaak Van Assche al enkele jaren officieel op pensioen, denkt hij nog bijlange niet aan stoppen met acteren. 'Ik heb niet het gevoel dat ik werk. Ik speel', legt hij uit. Toch probeert hij het wat rustiger aan te doen, al lijkt dat met de theatervoorstellingen van De Pruimelaarstraat er voorlopig niet in te zitten. De speeldata van De Pruimelaarstraat vind je terug op www.tarsenaal.be.

(Foto en interview Erik Van Eycken)

Gesprek met Jaak Van Assche - deel 1

Jaakva1Het was barkoud buiten. De theelichtjes in de cafetaria van 't Blikveld in Bonheiden deden vermoeden dat het binnen een pak aangenamer was. Jaak Van Assche en ik kwamen gelijktijdig aan op de parking. Op televisie lijkt hij groter, maar doe het hem maar eens na: 68, heeft in zowat alles gespeeld wat er te spelen viel en nog steeds niet van plan om de fiets aan de haak te hangen.

We kennen Jaak Van Assche als Jean De Pesser uit de succesreeks 'De Collega's', Fernand Costermans uit 'De Kampioenen' en als de euthanasiebedelende grootvader in de nieuwe film van Jan Verheyen, 'Los'.

Binnenkort staat Jaak Van Assche opnieuw op de planken om het semi-waargebeurde verhaal van Louis Van Dievel met collega's als Gilda De Bal en Tuur De Weert voor minstens 30 keer op te voeren in Vlaanderen. Tijd voor een gesprek. Over De Pruimelaarstraat, De Collega's, De Kampioenen, Nand Buyl en Los.

Pruimelaarstraat

'De mensen uit Bonheiden en Rijmenam waren begin de jaren 70 erg begaan met de gebeurtenissen in de Pruimelaarstraat. Er ontstond zelfs een psychose in de streek', begon hij. Het verhaal gaat over seriemoordenaar Staf Van Eyken, die begin de jaren 70 drie vrouwen vermoordde en waarschijnlijk nooit meer op vrije voeten komt. 'Toen ik in 1973 zelf naar Rijmenam verhuisde heerste er een sfeer van zijn wij hier schuldig aan onder de mensen. Deze waargebeurde feiten hebben een ware schokgolf doen ontstaan in de streek', voegt hij eraan toe. Het is volgens Jaak Van Assche geen simpel stuk om op te voeren, aangezien Louis Van Dievel er in zijn boek een heel aantal personages op na houdt. Het stuk wordt gebracht door slechts 8 acteurs, die allemaal uit de buurt van Mechelen afkomstig zijn. 'We hebben onlangs een lezing gegeven van het stuk in het Mechels dialect, maar het is nog lang niet zeker dat we het in dit dialect zullen brengen op de planken', aldus Van Assche. Haast alle 30 voorstellingen zijn uitverkocht en men denkt op dit moment aan een extra toer, gezien het succes.

Alleen Will Tura doet beter

Jaak Van Assche ging pas op zijn dertigste naar het conservatorium in Brussel om acteerlessen te volgen. 'Het waren andere tijden. Het was niet echt evident om zomaar de stiel van acteur te leren', zegt hij. 'Er was heel wat overredingskracht nodig, want thuis zag men dit niet echt zitten.'  Jaak Van Assche speelde al amateurtoneel voor hij naar het conservatorium ging, maar eens afgestudeerd kwamen de rollen als zoete broodjes binnenlopen. Zijn eerste filmrol na het conservatorium was er een in de film 'De Routiers' van Paul Coeck. Hierna volgde 'Beschuldigde sta op' van Jan Matterne, en uiteraard de onvergetelijke reeks 'De Collega's', ook van Matterne.

'Nand Buyl heeft ons leren acteren in het conservatorium. Hij was de man waar iedereen naar opkeek. Een zeer pragmatisch man die niet echt hield van theorie. Ik zie hem nu nog af en toe.', zegt Van Assche. 'Alhoewel we toen een zeer goeie opleiding kregen, lijkt de jonge generatie acteurs nog beter opgeleid. Men groeit ermee op.', voegt hij eraan toe. Jaak Van Assche staat haast 40 jaar professioneel op de planken.

Morgen krijgt u het vervolg van dit gesprek. In dit tweede stuk praten we over taal, Los en FC De Kampioenen. (Foto Erik Van Eycken)

 

Francis Verdoodt en poëzie, slot

Bild2020Het viel me op dat de thema's van hedendaagse poëzie vooral gaan over 'Leven en dood' en 'Liefde'. 'Heel normaal' zegt Francis. Poëzie wordt meestal geschreven in extreme omstandigheden, wanneer men zich heel goed, of heel slecht voelt. Op die momenten schrijft men meestal de beste gedichten.'

Een gedicht heeft volgens Francis de laatste jaren ook de eigenschap niet lang te zijn, aangezien de auteur al snel de vrees heeft te gaan vervelen. De term 'voordracht' durft men de laatste jaren haast niet meer te gebruiken aangezien men niet erg hoog van de toren durft te blazen, maar eerder tussen het publiek wil staan.

'Mooie voorbeelden hiervan uit de afgelopen decennia zijn de gedichten van Herman De Coninck en Eddy Van Vliet', zegt de meesterverteller. 'Zij begrepen dat poëzie verstaanbaar dient te zijn voor iedereen. Dit 'Nieuw Realisme' vindt men vandaag terug bij heel veel schrijvers'.

En wat vond Francis nu van de poëziewedstrijd in Keerbergen, anno 2008? 'Een heel pak inschrijvingen en een goed niveau, waarbij vooral de emotionele waarden naar boven kwamen. Ook hier vonden we vaak het Nieuw Realisme terug. Ook al werden in het overgrote deel van de gedichten de klassieke thema's als liefde en dood aangesneden, was er telkens ontroering. En dat is nu eenmaal de basis van poëzie'.

Na een goed uur verlieten we de cafetaria van 't Blikveld. Het regende harder dan een uur geleden. Echter, de rugzak vol anektotes die ik mee kreeg opende een grote paraplu zodat de treurigste dag van het jaar als sneeuw voor de zon verdween.   

Francis Verdoodt en poëzie, deel 2

FrancisverdoodtFrancis kwam zes jaar geleden in aanraking met de poëziewedstrijd in Keerbergen. Frans Cornelis, de vroegere voorzitter, vroeg hem immers de taak van eindverantwoordelijke op zich te nemen. Dat hij in Bonheiden woont en juryvoorzitter is in Keerbergen is voor hem geen probleem. 'Ook bij de poëziewedstrijd in Merchtem was ik jurylid.', vertelde hij. 'Het maakt me niet uit waar de wedstrijd plaats vindt, ik hou gewoon van poëzie.', klonk het.

'Eigenlijk moeten we overwegen om de poëziewedstrijden van Bonheiden en Keerbergen te laten samen smelten. Maar dit is moeilijk aangezien het hier over twee verschillende provincies gaat', vertelde Francis. 'De logica zegt ja, de praktijk houdt dit tegen'.

'Zelf heb ik doorheen de jaren weinig of geen poëzie geschreven, maar ik kan wel goede werken van slechte onderscheiden'. Francis stond zelf ettelijke keren op het podium met werken van anderen. Zo bracht hij werken van Erasmus, brieven van Mozart en een vertelprogramma van Matteüs en Lucas in de theaterzaal.

Stiefmoederlijke poëzie

'Ook al wordt poëzie de dag van vandaag stiefmoederlijk behandeld ben ik er zeker van dat er een vrij grote afzetmarkt blijft.', verdedigde hij. Economische factoren zijn volgens Francis Verdoodt de reden waarom poëzie door uitgeverijen niet altijd wordt omarmd. 'Gedichten zijn aparte stukken en vormen dikwijls geen geheel binnen de lijn van een bundel. Het is moeilijker om een dergelijk boek in één ruk uit te lezen vergeleken met een roman of proza. Het verkoopt gemiddeld minder dan de doorsnee roman.'

Een vaste vorm van poëzie hoeft voor Francis niet. 'Vroeger schreef men sonnetten, of had met een vast stramien voor gedichten, maar dat hoeft niet. Elk gedicht wordt geschreven vanuit een bepaalde emotie. In welke vorm men dit schrijft heeft de dag van vandaag geen belang. Rijmen kan maar is geen obligatoire regel voor poëzie.'   

Morgen leest u het slot van dit gesprek. Dan hebben we het over de lengte van een gedicht, ontroering en begrijpbare poëzie.

   

Francis Verdoodt en poëzie, deel 1

Francisverdoodt2't Blikveld lag er treurig bij vandaag. De werken aan het gemeentehuis rechtover belemmerden een normale toegang tot de parking en bovendien was het te nat en grijs om te spreken van mooi weer, maar te droog om te spreken van hondenweer. Begrijpelijk dat karaktergevoelige zielen dit de moeilijkste dag van het jaar vinden.

Haastend - want die verdomse verbindingsweg tussen Zaventem en Bonheiden langs de Haachtsesteenweg was vandaag drukker dan ooit - arriveerde ik iets voor drie op mijn afspraak met meesterverteller Francis Verdoodt. Toen ik uitstapte en bewust de telefoon liet rinkelen merkte ik een grijswitte stip achter het glas van de cafetarie van 't Blikveld. Francis was er al. Hopelijk liet ik hem niet te lang wachten. 

Francis werd als één van de vijf onlangs genomineerd in de Nieuwsblad-poll met insteek 'wie heeft het nu eigenlijk voor het zeggen in Bonheiden?'. Francis haalde het niet, maar moest het dan ook opnemen tegen de burgemeester, die het uiteindelijk haalde.

'Je bent mooi op tijd', kreeg ik als geruststellende intro. 'Wat drink je?' Het ijs brak. Als tienjarige werden we gedwongen naar de 'schooltelevisie' uitzendingen te kijken. Toen ging het vooral over wetenschap en wiskunde. Zesentwintig jaar later zat ik rechtover de man die de stem en bezieler was van deze uitzendingen, toen televisie nog bijlange niet was wat het nu is. Vandaag ging het over poëzie.

Ik ontmoette Francis verleden week de eerste keer in levende lijve. Hij is namelijk voorzitter van de poëziewedstrijd in buurgemeente Keerbergen, de gemeente waar ik woon. We spraken vandaag over Jinny Brasseur, Herman de Coninck, literatuur, nieuw realisme en poëzie. Morgen, op deze blog, leest u deel twee van het gesprek. Tot dan.

20 jaar poëzie in Keerbergen, met Bonheidenaren...

MuzantSinds 1978 organiseert onze buurgemeente Keerbergen een (nu) tweejaarlijkse poëziewedstrijd. Traditiegetrouw zijn er enkele Bonheidenaren mee betrokken. Niemand minder dan ex-meesterverteller en Bonheidenaar Francis Verdoodt is namelijk voorzitter van de jury. De rest van de macht des oordeels bestaat uit enkele leden van de cultuurraad Keerbergen en enkele excellente 'outsiders'.

De uitreiking van de prijzen had gisteren plaats in de raadzaal van het gemeentehuis in Keerbergen. De muzikale omlijsting van het geheel werd verzorgd door het ensemble 'Muzant', yep, uit Bonheiden (foto), dat deel uitmaakt van de Volkskunstgroep 'De Krekels'. Van dit front is er de komende weken heel wat te vertellen, later meer hierover.

Volgens Francis Verdoodt (foto, midden), voorzitter van de jury, 'kleurt poëzie het leven'. Een quote die past in de gedachte van het winnende gedicht gisteren. Josien van Barlo uit Doetinchem in Nederland ging lopen met de symbolische wisselbeker, een gedichtenpakket en een cheque van 500 euro. Francis Het gedicht titelt 'hoelang'. We geven het u voor de volledigheid mee:

hoelang al staan dezelfde bomen hoelang al springen de knoppen niet                                             

is dit een plek om dood te gaan is dit een plek

de zonnebloemen waren groot dit jaar

Wij liggen in onszelf en luisteren naar woorden die we niet verstaan

licht vraagt om betekenis, morgen zullen we gezichten zien en het stof zal ons storen

Is dit een plek om dood te gaan, is dit de plek

de zonnebloemen waren groot dit jaar, ik heb naar ze gekeken, ze aangeraakt, ook in het donker

het zaad bewaar ik diep in mijn zakken.

In de loop van deze week volgt er een interview met de juryvoorzitter. Kom dan gerust opnieuw een kijkje nemen.

Over enkele dagen resultaten van de poll...

Poll5_copyTot eergisteren liep er op het www.nieuwsblad.be een poll waarbij quasi elke inwoner van elke gemeente in Vlaanderen zijn of haar stem kon uitbrengen voor de persoon die volgens hem of haar het meeste macht heeft in de respectievelijke gemeente. Het antwoord op de vraag 'wie heeft het nu eigenlijk te zeggen in uw gemeente?'. Over 3 dagen, nl. op 4 oktober zijn deze resultaten ook te lezen in uw krant, Het Nieuwsblad. Wie wordt het in Bonheiden? Jaak Van Assche, Hugo Prims, Eric Duchesne, Francis Verdoodt of Luc Vandebrande? De berichten enkele dagen geleden leken vooral in de richting van burgemeester Duchesne te wijzen, maar wie weet. Koop alvast de krant op 4 oktober!

Wie heeft volgens u het meeste macht in Bonheiden?

Poll5_copy U heeft het misschien vanochtend al gemerkt in de krant: Het Nieuwsblad zoekt per Vlaamse gemeente of stad de meest invloedrijke persoon die er woont, zo ook in Bonheiden. Vanaf vandaag kan u stemmen op de persoon die volgens u het meeste macht heeft in uw gemeente. Benieuwd wie deze poll wint. Voor Bonheiden werden de volgende 5 namen geselecteerd waarop u kan stemmen:

1. Jaak Van Assche (68)

Jaak Van Assche is een veel bejubeld acteur in talloze langspeelfilms en theaterproducties, maar werd vooral bekend als Jean de Pesser in de legendarische reeks van Jan Matterne, De Collega’s. Het afgelopen jaar was hij ook te zien in Katarakt en in FC. De Kampioenen. Volgend jaar staat hij met 't Arsenaal op de planken om De Pruimelaarstraat van Louis Van Dievel aan het grote publiek voor te stellen.                                                                                                      

2. Luc Vandenbrande (63)

Luc Vandenbrande is vader van het confederalistische gedachtengoed van de CD&V. Hij trad toe tot de kamer voor volksvertegenwoordigers in 1977. In februari 1992 volgde hij Gaston Geens op als minister-president van Vlaanderen, een functie die hij uitoefende tot 1999. Tegenwoordig is hij Europees voorzitter van het comité voor regio's.

3. Eric Duchesne (53)

Eric Duchesne werd bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2007 herkozen als burgemeester van Bonheiden. Zijn partij (BR, wat staat voor Bonheiden-Rijmenam) deed het uitstekend. Duchesne wil vooral vooruit kijken en tegen 2012 - einde van de huidige legislatuur - het verrassende en veelzijdige karakter van de gemeente Bonheiden benadrukken. De burgemeester is ook advocaat.         

4. Francis Verdoodt (66)

Francis Verdoodt was jarenlang bij de toenmalige BRT meesterverteller. Hij is de man achter het 'sprookjestheater' en 'Prikballon'. Francis Verdoodt realiseerde een dozijn succesvolle CD's voor kinderen, waaronder 'De haan heeft laarzen aan' en 'Lotte en Pieter'. Verdoodt is nu onderwijsinspecteur bij de Vlaamse Gemeenschap.

5. Hugo Prims (60)

Hugo Prims is algemeen directeur van het Imelda ziekenhuis in Bonheiden. In zijn functie werkt hij aan een serieuze uitbreiding van het ziekenhuis, zodat de de opvangcapaciteit op korte termijn kan worden verhoogd. Naast algemeen directeur van het Imelda ziekenhuis is hij raadgever van de Vlaamse minister van welzijn en volksgezondheid, Steven Vanackere.

Stem dus via www.nieuwsblad.be/bonheiden, of geef uw mening over deze 5 figuren via de 'reageerknop', onder dit bericht. Zijn er bijvoorbeeld mensen die we vergeten? Wie had er volgens u niet in deze selectie mogen staan? Wat is uw persoonlijke top vijf? Laat ons iets weten! Stemmen kan nog tot en met 28 september. Hierna mogen 308 mensen zich 'mensen met macht' noemen. De resultaten vindt u op 4 oktober terug in de krant. (EVE)

 

Een gesprek met Louis van Dievel

DievelboekDrie jaar na zijn roman ‘De Pruimelaarstraat’ maakt journalist en schrijver Louis van Dievel, Bonheidenaar, de familiekroniek ‘Een Familiegeschiedenis’. Een grotendeels verzonnen boek, maar de periode 1850 tot op heden is grotendeels gebaseerd op ware feiten. Het werd een boek dat zijn Bonheidense familie in kaart brengt. Louis van Dievel stelde verleden week zijn boek voor (toepasselijk) bij Transport Van Dievel in Mechelen, verre familie. In het boek werd er trouwens een hoofdstuk gewijd aan Jef van Dievel, de stichter van het transportbedrijf. Hoge tijd dus voor een gesprek met deze ex-Bonheidenaar die voor zijn nieuw boek veel in Bonheiden vertoefde.

  • -          Louis, waarom nu precies een boek over de familiegeschiedenis in Bonheiden?

’you can run but you cannot hide’:  ik had nooit gedacht dat ik naar de Pruimelaarstraat in Bonheiden zou terugkeren, maar je verleden heeft/houdt je altijd vast bij je slippen; ik dacht dat ik nooit contact zou hebben met mijn familie, en ik heb er een heuse roman over geschreven. Ik had nooit gedacht  dat ik op verloren momenten door de straten van Bonheiden zou rijden, maar ik bleek nog perfect de weg te kennen.  Je verleden is een stuk van jezelf, je kunt er niet aan ontsnappen, het heeft geen zin om je daartegen te verzetten. Maar de wijsheid komt niet voor de jaren. En dus was ‘nu’ het moment om over Bonheiden te schrijven

  •           Wat is de reden waarom je uit Bonheiden bent vertrokken? Ooit van plan om terug te komen?

Toen ik in Bonheiden woonde, was Mechelen een wereldstad. Maar toen ik in Antwerpen ging studeren, en een andere vrije en blije wereld leerde kennen, was Bonheiden een dorp, een ‘gat’ om snel te vergeten. Nu woon ik opnieuw in een dorp, zij het 50 kilometer van Bonheiden, en woon ik daar graag. En hoewel ik verdacht graag op bezoek kom in Bonheiden, wil ik er niet naar terugkeren. Voorbij is voorbij. Als ik nog eens verhuis, zal het naar het verre zuiden zijn, om mijn oude knoken te verwarmen.

  •         Wat betekent Bonheiden de dag van vandaag nog voor jou?

Bonheiden is het dorp waar ik ben opgegroeid. En merkwaardig genoeg is Bonheiden voor mij nog altijd ‘de kant van de Putse Steenweg.’ Dat was 40 jaar geleden zo, dat is niet veranderd. Het dorp zelf, en zeker Rijmenam, is grondgebied waar wij op bezoek kwamen, maar ons niet thuis voelden. Wij waren de ‘mindere’ kant van het welvarende Bonheiden. Them and us, op dorpsniveau..

  •           Is er iets in Bonheiden dat je graag ‘veranderd’ zou zien?

Het verkeer. Ik sta versteld van de onvoorstelbare hoeveelheid auto’s die dwars door het dorp rijden. Op het spitsuur is het er filerijden. Aan de kant van de Putse Steenweg is dat iets minder (nu alle wegenwerken voorbij zijn). Maar dat verkeersinfarct is natuurlijk het gevolg van het karakter van Bonheiden: een plek die niet te ver van Brussel ligt, en waar dus mensen zijn komen  wonen die een BMW, een SUV én een Minicooper op de oprit hebben staan.

  •     Je hebt hoogst waarschijnlijk nog een leuke Bonheidense anekdote..?

Dievel1Ik word er nog altijd herkend. En altijd als ik op een bank  zit in de Zellaerdreef, die aan het klooster of die dichter bij de Zellaerstraat (want ik heb mijn researchuitstappen altijd gecombineerd met wandelen of fietsen in de buurt). Er rijden dan volslagen onbekenden voorbij op de fiets en die zeggen dan, zonder te vertragen en meestal met afgewende blik: Ha, Van Dievel!’. Ik ga overigens een Van Dievel Fietsroute op mijn site zetten (ik heb de route al uitgeprobeerd), die de lezer van mijn familiegeschiedenis langs alle plekken voert die voor de Van Dievels van belang zijn geweest.

  • We kijken er naar uit! Bedankt Louis.

‘Een Familiekroniek’ van Louis van Dievel is te koop bij de meeste dagbladhandels en boekenwinkels. Neem ook een kijkje op de website van Louis van Dievel : www.dievel.be. (EVE)

Oudere berichten:
> Imelda viert feest
> Dendermonde
> Vlaamse finale schoolvoetbal
> Sportdienst trekt naar de Pyreneeën
> Agenda Gemeenteraad 28 januari
> Wandelaars spinnen
> Bonheiden zoekt jobstudenten
> Even uw aandacht: Red Sandra
> Nieuwjaarsconcert op 17 januari
> Toneelvoorstelling 'Feesten gelijk de beesten'
> Lifestyletips, trips en hits uit jouw buurt
> Luc De Weerdt schepen in Bonheiden
> Sneeuwruimen verplicht
> KAV Bonheiden en het Crea-Atelier
> Eerherstel August Gillé
> En wat dan? Met Roos Van Acker en Klaas Delrue
> Fietsen bij min 3: wie doet dat na?
> Nieuwe lessenreeksen sportdienst
> Agenda Bonheiden
> Vuurwerk met oudjaar: toestemming burgemeester verplicht

Archieven per maand:
| maart 2009 | februari 2009 | januari 2009 | december 2008 | november 2008 | oktober 2008 | september 2008

Bonheiden blogt

  • Erik Van Eycken blogt over Bonheiden

    Erik (°1972, en typische weegschaal) doorzwom al enkele zeeën bij radio&televisie en heeft zijn eigen communicatiebureau. Als gedreven fietser en inwoner van Keerbergen kent hij de streek en is er op gebrand duidelijke verslaggeving te brengen over de regio, zodat elke inwoner op een correcte manier en op het juiste moment wordt geïnformeerd.

Zoeken

Nieuws uit bonheiden

Bloggende gemeentes

Kies een gemeente:

Meebloggen?

  • 2007/06/21/icoonblog.gif Zin om mee te schrijven? Of om foto's en filmpjes te maken? Mail ons!