Home  Regio  merelbeke  merelbeke blogt!
     
Meebloggen? Mail ons!

Heb je nieuws voor deze blog?
Leuke foto's van Merelbeke?
Laat het weten aan:
André Vlerick
Zet als startpagina Voeg toe aan favorieten
Deze blog verhuist!

Vanaf nu verschijnen de artikels van deze blog op de gemeentesite op www.nieuwsblad.be/ gevolgd door de naam van uw gemeente.

Deze artikels blijven bewaard als archief, maar er zullen geen nieuwe berichten meer verschijnen. Daarvoor kunt u terecht op www.nieuwsblad.be/ gevolgd door de naam van uw gemeente.

Hetzelfde nieuws, gebracht door uw vertrouwde correspondent(en). Maar vanaf nu op een andere plaats, in een nieuw kleedje. Laat ons gerust weten hoe u er over denkt.

Dirk terug thuis

Terug thuis van Japan hield Dirk De Maerteleire er aan ons toch nog enkele bedenkingen na zijn avontuur in de Kodokan toe te sturen. Wij geven ze u graag mee.

Hallo iedereen.

Woensdagmorgen 31/10 en ik kan de slaap niet meer vatten. Gisteren (dinsdag) om 19u.45 als een blok in slaap gevallen. Jetlag aan het verwerken...

Mijn gedachten dwalen nog steeds af naar Tokyo. Het is voor Christophe en mij een onvergetelijke gebeurtenis geweest. Pas enkele dagen na het gebeuren wordt het je duidelijk. Hoe een sport toch zo je denken en doen mee kan bepalen. Je meehelpt je karakter te vormen en je handelingen in het dagelijkse leven mee beslist. Ik zag gisteren Seth (één van m'n 2 zonen) spelen op 't speeltapijt, in halve kniestand, en betrapte mezelf erop dat ik hem leerde zijn tenen in de mat te plaatsen.... (Da's namelijk heel belangrijk als reaktie van Tori op Uke in kata)

De kata, en meer in 't bijzonder de kime-no-kata, heeft mij nu toch al de laatste jaren bijna dagelijks bezig gehouden op en naast de mat. Hij heeft mij woede, verdriet, verlies maar ook al plezier, deugd en heel veel vreugde gebracht. Laat het zo verder duren! Koester de momenten wanneer je, wherever you may roam, op de tatami staat.

Ik ben ook naar huis gekomen met een mooie levensles: Respect voor ouderen is iets wat de japanse cultuur hoog in het vaandel draagt. Dit vertaalt zich ook naar het judo toe. Het groeten naar de ouderen (meestal hogere graden) is iets wat ik bij ons niet zoveel zie gebeuren als ginder. Laat het een les in nederigheid en respect zijn....

Goed, dit filosofisch stukje wil ik graag afsluiten met het bedanken van onze énige vrouwelijke supporter on the spot: Nathalie (De Pauw). Zij zit samen met Christophe nu nog in Japan, maar ik wil haar bedanken voor de support en het mogelijk maken van deze weblog. Thx Nat!

Ook André (Vlerick) verdient een dankwoordje. Hij volgde ons vanuit Merelbeke van heel dichtbij en was de eerste die steeds ons nieuws wou weten om het op de weblog van het regionaal nieuws van het Nieuwsblad te plaatsen. Thx André.

Ook jullie lezers en supporters wou ik graag bedanken voor de interesse en de moral support en ik hoop jullie massaal te begroeten op de tatami. Judo rules!

Groeten

Dirk.

Een laatste bericht uit Japan

Dirk De Maerteleire is nog zo goed geweest om ons verder op de hoogte te houden van het verloop van de finales in het Kodokan kata tornooi. Je krijgt zijn relaas hieronder. Wij wensen hem alvast een behouden thuiskomst.

Vrienden, judokas en sympathisanten,Dirkkl

Fijne avond. Zondagavond 01u.36 en laatste berichtje vanuit Japan. Binnen 4 uur heb ik een shuttle naar de luchthaven. Brrrr, zal pieken. Gelukkig slaap ik wel op de vlucht.

Het was fijn. Neen, fantastisch eigenlijk. De finales deze morgen waren allemaal hetzelfde: Japan Japan en Spanje. Op de duur werd het voorspelbaar... Maar het was wel mooi om zien. We waren getuige van top-demonstraties in alle kata! Wereldniveau.... Plezant dit te kunnen aanschouwen in de dojo en niet alleen op video...

Daarna 2 uur kata training gehad van Sato sensei. Hoe raar dat ook mag klinken, maar opnieuw veel bijgeleerd. Je denkt een kata te kunnen op een bepaald moment, maar toch leer je continu bij. Das wat judo mooi maakt. Das wat het leven mooi maakt....

Bon, we gaan niet beginnen filosoferen. Een andere keer misschien... J Nu pakken en slapen.

Maar voor ik afsluit wil ik nog even iets rechtzetten. Ik heb gisteren enkele mensen bedankt die een groot aandeel hebben in onze prestatie, maar ik zou hier toch nog 3 mensen willen vermelden die ik gisteren niet vermeld heb. Marc (Nevejans), vriend en judoka van ons allemaal wil ik zeker en vast bedanken om hier op eigen houtje- aanwezig te zijn en te supporteren. De steun was bepalend! Joeri (Van Renterghem): zelfde systeem en daarenboven, alvast al bedankt voor de onuitwisbare momenten vast te leggen op de gevoelige plaat en film!

Guys, your support meant a lot to us! Ook al weten jullie dit, thanks!

Iedereen nog een fijne dag en tot woensdag op de tatami in Merelbeke....

Groeten,

Dirk.

Merelbekenaars worden vijfde in Japan

Tours2_2007 Merelbekenaars Dirk De Maerteleire en Christophe Inghelbrecht zijn in het internationale Kodokan tornooi kime no kata vijfde geworden. Een prestatie waar beiden eigenlijk best tevreden mee zijn. Het bevestigt op welk niveau ze allebei staan, zegt Dirk De Maerteleire in zijn jongste bericht aan het thuisfront. Wij laten u graag meelezen.

Hallo iedereen.

We zijn 5° geworden. Een resultaat waar we best tevreden mee zijn. We moeten onszelf zeker niets verwijten. Onze kata was goed. Het kan altijd beter hé, uiteindelijk is het steeds een momentopname. Maar we hebben geen fouten gemaakt en afstanden, controles en kime zat er zeker in. Raymond heeft ons kunnen volgen en zei meteen hetzelfde. Na onze demonstratie waren we 3° gerangschikt maar de Italianen en het tweede japans koppel heeft ons nog voorbij gestoken.

De prelimenary uitslag in de kime-no-kata: Japan Japan Spanje Italië België Iran Australië Verenigde Staten Canada.

De Jappen voor ons en dan hetzelfde podium van de EK, in dezelfde volgorde. Onze positie op Europees vlak is bevestigd, op wereldvlak momenteel ook...

Op naar hoger! Vandaag zijn de finales. Van alle 4 de kata moeten de eerste drie gerangschikten de uiteindelijke volgorde van het podium verdelen.

Daarna is er de sluitingsceremonie en t weekend zit er op.

Het was een onvergetelijke ervaring, moet ik zeggen. Iets dat ik altijd ga blijven herinneren. Ongelofelijk hoe een sport zo je leven kan beïnvloeden op een positieve manier dan toch. Mooi om zien dat er overal judokas bezig zijn met hetzelfde als wat jij aan het doen bent....

Bon, straks gaan ontbijten en naar de finales gaan kijken. Daarna sluitingsceremonie en nog 2 uurkes kata training. Dan is het wel volledig gedaan. Morgenvroeg vroeg om de bus naar de luchthaven en richting Europa. Woensdag op tatami in Merelbeke....

Voor ik afsluit wil ik nog even gebruik maken van de gelegenheid om enkele mensen te bedanken die dit toch ook allemaal een beetje mogelijk gemaakt hebben...

Vooreerst mijn uke natuurlijk, Christophe. We hebben nu toch al samen overal gezeten en op vele tatamis gestaan. Zonder hem zou ik hier zeker niet staan.

Mijn ma en pa uiteraard ook. Zij hebben me destijds in de judo geïntroduceerd en daar ben ik hen dan ook dankbaar voor. Pa heeft me de eerste stappen in het kime-no-kata trouwens aangeleerd. Mijn senseis: pa, Eric (Veulemans) en Raymond (De Clercq) voor al hun tijd en moeite die ze gedaan hebben om ons tot op dit niveau te brengen. Tenslotte ook nog natuurlijk mijn vrouw, Natacha, voor alle uren die ze ondertussen alleen gezeten heeft terwijl ik op de tatami stond...

Tot op de tatami en nog een fijn weekend...

Groeten,

Dirk.

Eerste hand tegen kindermoord is een feit

Handjes_met_martijnEen apetrotse Martin Uvijn zag gisterenmiddag in het atrium van het gemeentehuis zijn kunstig beschilderde hand tegen zinloos geweld en kindermoord door burgemeester Filip Thienpont onthuld. Thienpont was de eerste van 70 burgemeesters die van Merelbeeks activistisch kunstenaar Enca Caen een plaasteren hand aanvaardde om ze door een lokaal kunstenaar te laten bewerken en zo een kunstig protest en een blijvend teken van betrokkenheid voor zijn inwoners te creëeren. Zijn voorbeeld krijgt binnenkort navolging in Ieper en Kuurne, die in het verleden ook hun deel van moord en geweld moesten ondergaan.

D-day voor Merelbeeks duo in Japan

Wij kregen zonet alweer een bericht binnen van Dirk De Maerteleire. Nu wordt het serieus. Wellicht kunt u net als ik haast niet wachten om het volgende bericht te lezen.

D-day!Dirkkl_2

t Is zover. Today is the day. Net opgestaan om de competitie der competities te doen. Zo voelt het toch aan. De concurrentie is hard hoor. Ondertussen al opgemerkt. Ze kunnen buiten België en Japan ook wel judo J. Maar daar trekken we ons niet veel van aan. We doen onze kata en daarmee basta. Niet missen, mankeren of iets vergeten, das belangrijk.

Gisteren hebben Christophe en ik wat kunnen oefenen op de eigenlijke wedstrijdmat en ik moet zeggen, dat lukte prima. Na het trainen was er een meeting voorzien voor alle deelnemers met tekst en uitleg en trekking van volgorde. We kregen elk een mooi boekje met programma en lijst van alle jury leden en competiteurs. Staan er allemaal in met onze foto. Toch wel iets om te bewaren. Ik hoop dat mijn kinderen dat nooit weggooien. Amai, alle groten der Kodokan staan er in. Het arsenaal juryleden is ongekend.

Man, Christophe en ik dachten hetzelfde als we erin bladerden: wat zijn wij gelukzakken dat we hier kunnen deelnemen! Het 1° Internationale Kata Tornooi in Tokyo. Het feit dat dit het eerste is maakt alles nog specialer...

We hebben alvast naar ons gevoel een goede lottrekking. De Amerikanen voor ons en de Italianen net na ons. De Jappen beginnen en het andere japans koppel eindigt. De Spanjaarden tweede. Wij zevende van de negen in totaal. (De Fransen hebben blijkbaar op t laatste moment moeten cancellen. Moet vreselijk zijn....)

Goed, ik hoor hier overal wekkers aflopen. Ga me ook dan maar douchen. Ontbijtje nemen en shuttle opstappen richting Kodokan. Ben blij dat de dag eindelijk aangebroken is.

We zijn er klaar voor!

Groeten,

Dirk.

Dirks berichten uit Japan

Het begint er op aan te komen voor Dirk De Maerteleire en zijn vriend Christophe Inghelbrecht, die vandaag in Tokyo arriveert. Dit weekend vechten zij het grote internationale Kodokan kata tornooi.
Hieronder Dirks relaas van de voorbije dagen dat wij vanmorgen even over middernacht onze tijd binnenkregen.

Kombawa!Dirkkl

een fijne avond iedereen. Het is hier nu vrijdagmorgen, half zeven. Goed geslapen. Begin het ritme hier goed gewoon te worden. Gisteren heb ik even niet online kunnen zijn. Ik moest uitchecken in mijn hotel en kon pas s avonds inchecken in het andere, officiële tornooihotel.

We zitten jammer genoeg wel 45 min. rijden verwijderd van de Kodokan. Een eindje. Gelukkig zijn er shuttlebussen elk uur...

Ik moet vooruit mn kamer in en achteruit stappend de kamer opnieuw verlaten. Ik kan me namelijk niet draaien. Mn valies staat aan het voeteinde van het bed, want er is anders geen plaats meer. Grappig eigenlijk...

Woensdagavond was het de eerste keer in mijn 32-jarige judocarrière dat ik de Kodokan tatami kon betreden. Was eigenlijk wat zenuwachtig. Ik volgde Raymond en die loodste me overal mee naartoe. Een korte rondleiding van hem gekregen en heel wat grootmeesters ontmoet. Onder andere Osawe sensei. Het is de derde 10° Dan graad die ik ontmoet en groet.... Wat een eer!

We hebben de kata een beetje geoefend, kwestie van er wat in te komen hé. Daarna naar de main dojo getrokken om nog wat mensen te ontmoeten. De Italianen tegen gekomen en wat woorden gewisseld... t Is ook de eerste keer dat ze iets zeggen tegen me...

Er was heel wat bedrijvigheid daar op de 7° verdieping. 2 universiteiten waren op bezoek en er was randori aan de gang. Veel volk. Ik schat toch zon 120 judokas.

Na een douchke begaven we ons richting Marc en Joeri om met zn allen iets te gaan eten. Sushi uiteraard. Zalig, die Torro (Tonijn) is ongelofelijk lekker...

Gisteren, donderdag, Tokyo wat verkend, samen met Raymond, Marc en Joeri. Was leuk. We hebben hier toch al kms te voet afgelegd hoor... Amai. Inkopen gedaan, waaronder wat judo-gis. De judo-gis die ze hier maken zijn van ongelofelijke kwaliteit en we maken dan ook handig gebruik van t feit dat we hier zijn om er mee te nemen...

s Avonds uiteraard naar de dojo gegaan om er een beetje te oefenen. Zenuwen beginnen te komen. Gelukkig is Raymond er om wat mee te oefenen. We kregen gisteren één van de dojos ter beschikking om te oefenen. Stel je voor: een ganse dojo voor ons tweeën. Sato sensei opende er een op de 5° verdieping waar we de kata een 4-tal keer geoefend hebben. Alhoewel het nog maar mn tweede dag in de Kodokan is, voel ik me er best wel al thuis en op mn gemak. Goed gevoel. Dat Christophe hier maar vlug arriveert! Kunnen we samen de tatami verkennen.

Na training wat gaan eten (yakitoris van uitstekende smaak) en afgezakt naar hotel. Het thuisfront nog even gebeld en wat mails gecheckt. Ik zat rond 23 u.30 in mn bed en kon makkelijk slaap vatten. Vandaag arriveren Christophe en Nathalie. Yes! Samen met mijn Uke op de tatami in Japan. Ondertussen hebben we samen al wereldwijd in verschillende dojos vertoefd, maar hier is het toch nog iets speciaals...

Eerst nog wat cadeautjes gaan halen voor vrouw en kinderen. Deze namiddag is er meeting met alle deelnemers en is de Kodokan tatami gesloten. Enkel kata competiteurs mogen vanaf nu voor de komende 3 dagen nog op de mat. We gaan er dan ook nog van profiteren om deze namiddag wat te trainen, Christophe en ik.

Morgen: D-day!

Groeten en meer nieuws later,

Dirk.

Over de Kodokan en zijn belang voor het judo

Wij besteden al enkele dagen heel veel aandacht aan de trip van Merelbekenaars Dirk De Maerteleire en Christophe Inghelbrecht naar Tokyo in Japan, waar ze mogen deelnemen aan het allereerste Kodokan Internationaal Judo Kata Tornooi. Voor bloglezers die (zogoed als) niets van judo afweten, mag dit vreemd en overbodig lijken. Wie met judo vertrouwd is, weet echter wel beter. Niet voor niets wordt de Kodokan beschouwd als de bakermat van het judo. Daar, in de Japanse hoofdstad, hield Jigoro Kano in 1882 het judo boven de doopvont. En de school tracht nog steeds alle vormen (kata's) en technieken van deze vechtsport vanuit Tokyo wereldwijd te verspreiden. Beide Merelbekenaars hebben met andere woorden de kans gekregen hun kunnen te demonstreren bij de bron van hun sport. Voor wie het interesseert gaan we hierop even nog wat dieper in.

Lees verder

Postpunt opent op 28 november

Flora krijgt volgens de burgemeester en volgens Open VLD-boegbeeld Patrick Lachaert op 28 november eindelijk zijn langbeloofde nieuwe postpunt dat het vroegere kantoor aan de Van Goethemstraat moet vervangen. Het komt in de vroegere Cash&Fresh, die binnenkort van naam verandert en Delhaize-Flora wordt. De manier waarop de nieuwe winkel beheerd wordt zorgde nog even voor juridische obstakels. Daardoor kon De Post er zijn postpunt niet openen op 1 oktober, wat volgens de Groen!-fractie in de gemeenteraad nochtans was beloofd. Zelfs door Lachaert in zijn eigen nieuwsbrief.

Nu zou echter alles in orde zijn. Het personeel werd opgeleid, de winkel werd verbouwd. Er moet alleen nog een internetaansluiting komen.

Nog vrijkaarten voor kleinveetentoonstelling

Wij delen u graag mee dat er nog steeds vrijkaarten te krijgen zijn voor de kleinveetentoonstelling op 27 en 28 oktober in de gemeentehallen. Alles wat u moet doen is mij een berichtje sturen met de boodschap 'kleinvee' en de naam van een dier dat tot het kleinvee behoort. De winnaars verschijnen vrijdag op deze blog. De kaarten zullen klaar liggen aan de ingang van de zaal.

Meer berichten uit Japan

Dirk De Maerteleire beleefde gisteren enkele emotionele momenten: zijn eerste bezoek aan de Kodokan. Wij laten u graag zijn verhaal lezen.

Hallo iedereen!Dirkkl

Goed geslapen, enfin toch van negen uur gisterenavond tot deze morgen 4 u.00. Daarna wat mails gecheckt, douche genomen en berichtjes naar het thuisfront gestuurd.

Ideaal moment voor de weblog maw.

Gisterennamiddag een tuin bezocht, de Koishikawa Korakuen. Eén van de oudste Japanse tuinen van Tokyo. Mooie plek, zo temidden van het stad. Rustgevend!

Prachtige beplanting, tientallen kois in de vijver, pittoreske bruggetjes en historisch houten paviljoenen.

Daarna iets licht gaan eten. Een broodje of twee. Tegen dan werd het tijd om uiteindelijk- de Kodokan eens te gaan bekijken. Ik had gehoord dat de achtste (bovenste) verdieping bedoeld is voor de kijkers. Raar gevoel te voet onderweg ernaar toe. Het is iets waar ik nu al tientallen jaren van droom en nu, op een doordeweekse dinsdagnamiddag, helemaal in mn eentje, is het zover: Ik bezoek de Kodokan. Ik herken het gebouw in de verte vanop foto. Stap meteen binnen en ik word er verrast door het herkenbare. Ouders met kinderen, omas en opas met hun kleinkinderen brengen hun spruiten naar de training. Het is ongeveer half vijf. De judokas stappen uit de lift op de vierde verdieping. Dat zullen de kleedkamers zijn.... Ik wordt vergezeld door een mama en een oma tot op de achtste verdieping. Na een klapdeur te passeren sta ik er.

Iets of wat geëmotioneerd toch, kies ik één van de vaste stoelen uit en zet ik me neer...

Daar beneden (7° verdieping) is men volop in de weer met training geven. 4 senseis en een vijftigtal kinderen... Zover van huis en toch zo herkenbaar... Net als bij ons in de dojo. Ik speur verder en merk de foto van Prof. Kano aan de muur met een tafel en stoel ervoor. Alle kinderen die de tatami betreden groeten alle senseis alsook de foto van Prof. Kano. Op die stoel moet hij gezeten hebben??!! Waaw.

De lessen eindigen rond 18 u.00. Tegen dan staan er reeds enkele volwassenen in judogi alsook een paar grootmeesters vermoed ik... Allez, alle judokas gaan ze toch gaan groeten, dus neem ik aan dat dat wel hogere graden zullen zijn. Mooi om zien, het respect dat die grootmeesters krijgen. Terecht ook...

Ik blijf kijken tot ongeveer 20 u.00. Ideeën opdoen voor bij ons op training...:-)

Plots zie ik een bekend gezicht. De Berardinis komt op de tatami samen met zijn partner Paniccia. Aha, die zijn hier ook. Ze oefenen hun kime-no-kata. (De Italianen waren tweede op het EK in Wuppertal ll.) Even verder zijn er twee jonge gasten uit Laos hun nage-no-kata aan het oefenen. Puik uitgevoerd moet ik zeggen. Ik krijg zon vermoeden dat de Jappen hier toch met de organisatie van het eerste Kodokan Kata Tournament willen scoren. Ik zal ongetwijfeld volgende dagen nog wat bekende gezichten tegen het lijf lopen. En ben toch content dat we erbij zijn! Spijtig dat nu op dit moment mn vader er niet kan bij zijn. Stel je voor, ons eerste Kodokan ervaring samen kunnen delen. Maar allez, ik zal het hem wel allemaal vertellen en wat jaloers maken J

Rond 20 u.00 dus, verlaat ik de Kodokan en begeef me richting hotel. Wat water gekocht en aangezien ik toch geen honger heb, maar wat naar BBC World kijken met Japanse dubbing... Jammer dat ge dat niet kunt afzetten...

Vandaag, woensdag verwacht ik sensei Raymond De Clercq. Hij is uitgenodigd om te zetelen in de jury van de ju-no-kata. Het moet gezegd: ook een ganse eer!

Raymond is als een vis in het water in de Kodokan. Na tientallen bezoeken en zomerstage kent hij best zn weg. Ik kijk uit naar vanavond wanneer we samen wat kunnen oefenen op de tatami. (Christophe arriveert pas vrijdagmorgen)

Ook 2 vrienden van mij, Marc en Joeri arriveren vandaag. Wij hebben eind jaren 70 samen op de mat gestaan en zij zijn beide 1° Dan, maar hebben hun geliefkoosde sport moeten verminderen door kwetsuren (allebei hun knie). Ik vind het tof dat ze erbij zijn!

Zo bij deze, ga ik snel nog wat mails sturen. (nadeel van online te kunnen, is dat ge uw mails ook kunt checken ... J). Daarna wat shoppen en tonight judo!

Morgen meer nieuws...

Oudere berichten:
> Wie volgt Kenneth en Smes op?
> Benzinestation Total Flieberg wordt verbouwd
> De Lijn zorgt voor rechtstreekse bus naar de Blaarmeersen
> Olympiatumblers halen zes medailles in Overmere
> Avondwandeling is startschot voor project Melsen
> Gemeenteraad bespreekt nieuw sporthalontwerp
> Bloot in etalage Bloem&Pot: kunst of kul?
> Fietsroute langs Pontweg is compleet ondergelopen
> Wie wint eerste Groene Pluim?
> Hoe duur is het wonen in Merelbeke en zijn deelgemeenten?
> 'Flanders from the air'-wedstrijd heeft een winnaar
> Oorlogsfilms kijken in 't Groenendal
> Een chauffeur op tien keek te diep in het glas
> Gezocht: lesgevers voor sportactiviteiten
> College in beroep tegen hoogbouw aan Potaardeberg
> Lifestyletips, trips en hits uit jouw buurt
> Eurotuin brengt je in vakantiestemming
> Er wordt weer 'gebakkerd' voor Drie Koningen
> Gelukkig nieuwjaar, Merelbeke!
> Politiezone lauwert haar speurders

Archieven per maand:
| februari 2009 | januari 2009 | december 2008 | november 2008 | oktober 2008 | september 2008 | augustus 2008 | juli 2008 | juni 2008 | mei 2008 | april 2008 | maart 2008 | februari 2008 | januari 2008 | december 2007 | november 2007 | oktober 2007 | september 2007 | augustus 2007 | juli 2007 | juni 2007 | mei 2007 | april 2007 | maart 2007 | februari 2007 | januari 2007

Merelbeke blogt

  • André Vlerick blogt over Merelbeke.

    Pintenaar en onderwijzer van opleiding. André loopt hier al 45 jaar rond, waarvan ook al ruim 15 in Merelbeke. Hij houdt van fotografie en loopt tussen de Merelbekenaars met een open maar kritische blik, een luisterend oor en een hart voor wat er leeft en beweegt.

Zoeken

Nieuws uit merelbeke

Bloggende gemeentes

Kies een gemeente:

Meebloggen?

  • 2007/06/21/icoonblog.gif Zin om mee te schrijven? Of om foto's en filmpjes te maken? Mail ons!