Home  Regio  sinttruiden  sinttruiden blogt!
     
Meebloggen? Mail ons!

Heb je nieuws voor deze blog?
Leuke foto's van Sint-Truiden?
Laat het weten aan:Egide
Zet als startpagina Voeg toe aan favorieten
Deze blog verhuist!

Vanaf nu verschijnen de artikels van deze blog op de gemeentesite op www.nieuwsblad.be/ gevolgd door de naam van uw gemeente.

Deze artikels blijven bewaard als archief, maar er zullen geen nieuwe berichten meer verschijnen. Daarvoor kunt u terecht op www.nieuwsblad.be/ gevolgd door de naam van uw gemeente.

Hetzelfde nieuws, gebracht door uw vertrouwde correspondent(en). Maar vanaf nu op een andere plaats, in een nieuw kleedje. Laat ons gerust weten hoe u er over denkt.

Joske Bronckart: een carnavalist met het hart van een clown

Op de jongste Prinsenzitting kondigde Joske Bronckart het afscheid van zijn podiumoptreden als carnavalist aan. Als slotact zweepte hij het publiek nog eens op met een medley van tien van zijn beste carnavalsnummers. De Truiense carnavalisten brachten hem een ultieme hulde en droegen hem op handen en schouders van het podium. Bronckart is jarenlang voor het Sint-Truidense carnaval een ongelooflijk uithangbord geweest. De stem van het Sint-Truidense caranval. Op composities van Willy Dewaelheyns zong hij de ene schlager na de andere en won hij verscheidene keren de Limburgse Carnavallissima. Hij was ook actief in diverse orkesten en orkestjes en wist met zijn vinnigheid en beweeglijkheid iedereen op sleeptouw te nemen. Joske is intussen ook uitgegroeid toe een echte volksfiguur en ongeëvenaarde loltrapper. 'Een carnavalist heeft het hart van een clown', waren zijn laatste woorden op het podium. Niemand kon hem beter in enkele woorden samenvatten dan hijzelf.

_DSC0154

 

Voor zijn levensverhaal en de beschrijving van zijn zangcarrière laten we Joske zelf aan het woord:

'Ben een geboren Truienaar van op sinte matte, en zag het levenslicht op 5-9-1946, en kwam al zingend ter wereld op de keuken tafel(echt woar geweest!). Ik moet het zeker van mijn moederke overgenomen hebben, want zij zong als een engeltje, mijne pa was mijnwerker. Moeder, die 12 kindjes heeft gehad, waarvan 6 verloren in de oorlogsjaren had veel zorgen en pijn, maar door haar zingen maakte ze mij, broers en zussen zo blij en vergat ze al haar verdriet.

Als kind was ik nogal verlegen en durfde ik niet zo maar voor iedereen zingen. Mijn moeder plaatste mij achter het radiomeubel en zei, zing maar voor alle mensen die naar de radio luisteren, en dat deed ik toen, (ik geloofde haar) was nog maar een jaar of vier. Toen ik 8 jaar was stuurde ze mij naar het minderbroederskoor de Troebadoers. Daar ontdekten ze dat ik toch een goei stemmeke had. Zangleider was pater Pacificus geloof ik. Eén liedje kan ik nog steeds van buiten zingen: Als het zonneke te blinken staat, het troebadoersliedje.

Ik was ook bij de Chiro van Sint-Matte, en daar ontplooide ik helemaal. Er werd daar heel veel gezongen, en ik leerde daar ons te amuseren en zelf animeren en met iedereen omgaan, het was er echt tof. Toen ik leider was geworden ontstond er een zanggroepje dat de bonte avonden opluisterde, het kampvuur enz. De KOLOsingers noemden ze. Enkele van hen kregen het idee om een orkestje te maken, en zo was er plots De Millers Group 1968. Met de gehuurde (melkboer)camionet van Jean Lammens zaliger begonnen we aan ons eerste optredens, en zo zijn we nog heel lang bezig geweest. Optreden in de Lorka in Hasselt, in Duitsland voor de soldaten en zelfs tot in Nederland. We hadden een impressario die plaatste ons overal in het land. Mr Vanierschot van Lorka Hasselt zullen we niet vergeten. Soms vier keer per week traden we op en dat was straffe kost zodat ik effe moest stoppen. De Millers-Group is nog samen. Af en toe treden we nog eens op om ons te amuseren.

Zelf had ik zo veel bals opgeluisterd met ons orkest tot ze me vroegen om ook eens mee te doen met Carnavallissima, en toen ontdekte ik van mijn eigen dat dit toch iets fijn was, in het plat sintruins zingen. Ben heel fier dat ik nu mag zeggen dat ik op 11 deelnames 8 prijzen won, 4 maal de hoofdprijs, 2 keer persprijs, 2 keer showprijs, ben enkele keren nipt op een puntje van de eerste geëindigd, maar ja deelnemen is belangrijker dan winnen. Liedjes als, zo lang as we mar gezond zen, mijn appeltuutje, loat men huut gerust of da kum in de sacoche, joa clown uithangen was iets voor mij en alles zelf in elkaar steken, zodat men het liedje kon beleven op het podium.

Dan werkte ik ook mee met de carnavalgroep de Stapelinos waar ik zeer goede herineringen aan heb gehad, (het museum bv) liedjes gaan inzingen in de studio enz Een grote knaller had ik zelf in elkaar gestoken met de groep De Boosdabbers van Zepperen: Den Jodeleer. Met de tekst van Willy Dewaelheyns als steun, waar ik altijd dankbaar voor ben geweest, een componist om u tegen te zeggen. Niet vergeten van Joke Martens-studio nog te vermelden en de Raad van Elf van Sint-Truiden.
Ben ook nog bij de chiromuziekkapel van Sintematte als jachthoornblazer.

En dan belandde ik bij De Oppenheimers. (luister en kijk:  hier) Ze zochten iemand die kon jodelen en dat is nu mijn grootste passie geworden (onlangs nog in Oostenrijk op jodelsiminarie geweest). Wist je dat je kopstem steeds hoger klinkt als je ouder wordt, je borststem gaat lager. Indien je hees bent, kan men nu acupunctuur laten doen om je stem terug goed te krijgen. Reeds 12 jaar ben ik er bij en het is een groot succes hoor, met grote optredens zoals bierfeesten in Wieze, Gent, Aarschot en ons eigen oktoberfeest in Velm. Nu is er zelfs een alpenhoorn bij gekomen waar ik zal op leren spelen. We zijn onlangs gehuldigd geweest door de stad Gent  voor ons tiende  optreden, kerstmarkt en nieuwjaarsreceptie en afsluiting schaatspiste. Telkens voor een geweldig publiek, je kan er over de koppen lopen, ze staan daar een uur voor ons optreden aan te schuiven, wat een goed gevoel geeft dat niet zeg. Bloemen en cadookes krijgen we zelfs, joeng das super hoor, ze willen op de foto met ons enz...ja we hebben fans.

Sinds vorig jaar ga ik ook in rusthuizen of in ziekenhuizen en voor ziekenzorg optreden samen met accordeonist Gerard Struys, zomaar voor wat ontspanning te brengen aan oudere mensen die daar zo dankbaar voor zijn. Gewoon een bezig bieke he.

Mijn lieve vrouwke heeft me steeds gesteund en dat is ook heel biezonder, want een muzikant is niet veel thuis. Nu ben ik op  pensioen en heb het carnavaloptreden doorgegeven aan Christophe Elen
Ben ook al  twee keer opa van  Zonne en Sterre. Daar ben je ook druk mee bezig (ik leer ze zingen en jodelen hmhmhm).

Ga ook graag op vakantie, je mag eens raden waar...(Oostenrijk natuurlijk!). Ik moet me daarom goed fit houden en ga graag wandelen en fietsen en zelfs spinnen (fietsen op muziek) in het fitnesscentrum Concourse. 

Zo wil ik nu mijn verhaal eindigen, altijd goed bezig zijn, zingend vrienden maken en vriendschap geven dat is belangrijk in het leven.

Reacties

Hallo Jos en Agnes,
Het was weer een bijzondere vakantie in Mayrhofen.En een fijn intermezzo om jullie te ontmoeten.
Als je het E-mail adres even door wil sturen dan zend ik een paar foto,s door.
Groeten,
Mies& Mies

 Michael Kuppens op 10 oktober 2012 om 15:28



De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Sint-Truiden blogt

  • Egide Lismond blogt over Sint-Truiden.

    Egide (Gingelom, °1941) werkt al dertig jaar voor het Nieuwsblad als correspondent voor Sint-Truiden en Gingelom (vroeger ook Borgloon, Heers en Alken). Hij is dus al sinds jaar en dag vertrouwd met Sint-Truidense toestanden. Naast zijn journalistieke carrière was hij ook leraar in Zepperen. Zijn hobby's zijn fietsen, spinnen, tennis en skiën.

Zoeken

Nieuws uit sinttruiden

Bloggende gemeentes

Kies een gemeente:

Meebloggen?

  • 2007/06/21/icoonblog.gif Zin om mee te schrijven? Of om foto's en filmpjes te maken? Mail ons!