Ludo Vandewalle

Boussoufa is al Mister 63 procent geworden

Ludo Vandewalle | 23 augustus 2010 om 06:55

De assist voor het tweede doelpunt van Anderlecht zaterdag in Lokeren was een gelukje voor Mbark Boussoufa. Maar zulke dingen gebeuren als het allemaal een beetje meezit. De pas 26 jaar geworden Marokkaan zit in zo'n periode dat de wind hem niet alleen vol in de rug blaast, die wind is ook nog eens gezegend.

Vorig jaar wierp Boussoufa zich ondanks zijn 1,67 meter op tot de grote man bij Anderlecht. Hij had met 13 goals en 15 assists een voet in bijna 40 procent van de doelpunten van de landskampioen. In dit nog jonge seizoen scoorde hij al drie keer en gaf vier assists. Hij was zodoende betrokken bij zeven van de elf goals die Anderlecht tot nu toe scoorde. Daarmee zit hij aan een duizelingwekkende inbreng van 63 procent in de Brusselse doelpuntenproductie. Het is van Jan Koller tussen 1999 en 2001 geleden dat een speler bij Anderlecht nog zoveel gewicht op zijn schouders nam.

Ariël Jacobs wist heel goed dat hij zaterdag in Lokeren op een zelden geziene manier kon roteren maar dat hij de voetballer met een gen voor het mooie en verfijnde spel moest laten staan. Op het veld is de aanwezigheid van de Marokkaan onmisbaar als er zes invallers van bij de aftrap tussen de lijn staan. De diamanten koevoet zorgt niet alleen voor de doelpunten, hij dicteert en controleert ook het tempo waarin wordt gespeeld. Lucas Biglia kan, zeker in België, gemist worden. Het belang van deze vaardige maar zo weinig scorende en aangevende middenvelder wordt overschat. Romelu Lukaku zoekt na zijn blessure nog het juiste ritme en laten we hopen dat de 17-jarige knuffelbeer van de natie zich niet laat opjagen door voetbalondeskundige critici die zich nu al vragen stellen over zijn gestokte doelpuntenproductie.

Het draait nu dus meer dan ooit om Mbark Boussoufa, de spelende leider. Hoewel gesierd met het nummer tien werkt hij met de arbeidsmoraal van een beperkte back die meer gebreken dan talenten heeft. Nog even het mekkeren en duiken afleren en hij is een voorbeeld voor iedereen.

Bij Club Brugge zijn er nu veel problemen. In de spelersgroep, maar ook op het veld. Tussen de lijnen mist Club de leider die Boussoufa is.

Ronald Vargas heeft de kwaliteiten. De 23-jarige Venezolaan kreeg verschillende wedstrijden na elkaar zijn kans maar haalde pas gisteren een aanvaardbaar niveau. In zijn eerste jaar leek het een kwestie van tijd dat Vargas met zijn achteloze bewegingen en visionaire inzicht de snelheid van het spel zelf zou bepalen. Ook hij leek, net als Boussoufa nu, in staat het voetbalstadion te veranderen in een tangopaleis. Maar neen. Hij schutterde nog meer dan zijn Brugse ploegmaats.

Gisteren tegen KV Mechelen zagen we flitsen van de middenvelder die gewichtloos tussen de vijandige verdedigers kan zweven. Die gevleugelde Vargas kan Club er weer bovenop helpen. Mogelijk is hij gisteren ontwaakt.