Hans Vandeweghe

YOG

Hans Vandeweghe | 21 augustus 2010 om 06:09
Op de officiële website staat ze niet, maar u kan ze hier vinden, de tabel die niemand wil: http://en.wikipedia.org/wiki/2010_Summer_Youth_Olympics_medal_table.

Het zal u niet zijn opgevallen en dat komt omdat onze media volledig aan het fenomeen zijn voorbijgegaan, maar in Singapore zitten we volop in de Youth Olympic Games, de eerste Olympische Spelen voor de jeugd.

De YOG of JOJE – met de Franse afkorting – zijn een uitvinding van Jacques Rogge, destijds ook de Europese voorzitter die in 1991 in Brussel de eerste European Youth Olympic Days organiseerde. Die herinner ik mij nog heel erg goed, want ik was daar de perschef.

Niet dat daar veel pers op afkwam, ik dacht niet meer dan een honderdtal journalisten en een verdwaald camerateam. De eerste EYOD – nu heten die EYOF met de F van Festival – waren ook niet meer dan een veredelde sport-jamboree van een tiental landen. Ze waren een sympathiek samenkomen van jonge talentvolle sporters die de laatste nachten met dank aan het sterke Belgische bier kotsend door het olympisch dorp van Louvain-la-Neuve liepen.

Bekende EYOD-winnaars uit het verleden zijn bijvoorbeeld onze tennisspeelster Justine Henin in 1995 in Bath en twee jaar eerder de Nederlandse zwemmer Pieter van den Hoogenband in Valkenswaard. Die was aanwezig bij de voorstelling van de YOG-ploeg van Nederland ergens in juli en hij verbaasde zich toen over het professionalisme. ‘Ik zag kinderen met in hun handen een jetlagprotocol. Nou, van zoveel serieux stond ik toch te kijken. Het leek volgens mij te gaan om presteren.’

Van den Hoogenband is niet de enige die zich vragen stelt bij deze eerste Youth Olympic Games. Andersom is Jacques Rogge ongeveer de enige die zich geen vragen stelt. Hij beweert dat de Youth Olympic Games de bedoeling hebben om de steeds meer sedentaire jeugd in de wereld aan het sporten te krijgen.

Dat zijn – met alle respect – dooddoeners. De jonge atleetjes die zich in Singapore in het zweet hebben gesport, moet je niet overtuigen. Die doen al aan sport en het enige dat ze misschien aan hun Singapore-trip zullen overhouden, is een afkeer van topcompetitie. Dat de jeugd steeds minder beweegt, zal ook wel kloppen, maar er zal van Azerbeidzjan tot Zimbabwe echt geen enkele tiener een poot méér verzetten omdat daar ergens op een Aziatisch schiereiland 3.500 leeftijdsgenoten – waar ze niet eens van weten want het komt niet op tv – hun stinkende best doen om een medaille te winnen.

Maar neen, luidt dan het officiële verhaal, het gaat helemaal niet om medailles. Het gaat ook helemaal niet om landen en vlaggen en hymnes of nationalisme. De eerste medaille die op YOG werd uitgereikt ging naar de Japanse Yuka Sato in de vrouwentriathlon en wat zei de kleine Sato? ‘Ik ben trots de eerste medaille van YOG te hebben gewonnen voor mijn land.’

Volgens de officiële pr-praat zijn de YOG ook een baken in het streven naar een gezonder leven, weeral voor die steeds dikker wordende jeugd. In Pakistan zullen ze over dat laatste wel anders denken, maar goed, de meeste jeugd wòrdt dikker, alleen kan ik een sportevenement dat gesponsord wordt door McDonald’s en Coke op de één of andere manier niet in rijm brengen met gezonder leven.

Het gevaar van de Youth Olympic Games schuilt hem niet in de commercie, maar in de nationalistische medaillefabrieken, de landen die het principe van de mand met de eieren toepassen. Je gooit de hele mand tegen de muur en met het sterkste ei doe je verder. Jaren is geijverd om artistiek turnen op topniveau te verbieden onder de zestien jaar, maar in Singapore zwieren en zwaaien de 14-jarige ukjes als vanouds. De jeugd die momenteel medailles wint in Singapore, is wellicht zeer getalenteerd, maar wellicht nu al te zwaar belast.

De illegale medailletabel (alleen te vinden op http://en.wikipedia.org/wiki/2010_Summer_Youth_Olympics_medal_tabl)
bewijst dat de Youth Olympic Games er zijn voor de medaillefabrieken: na zes dagen stond China op één, met 13 keer goud op 22 medailles. Rusland stond op twee met 11 goud op 24.

50 landen hadden bij het schrijven van deze column medailles gewonnen. België was nummer vijftig, met Nicola Philippaerts die goud won als teamlid met de Europese jumpingploeg. Voor één keer mogen we blij zijn met onze karige oogst. Hoe minder YOG-medailles, hoe meer vreugde en beschaving.

TrackBack

TrackBack URL van dit bericht:
https://www.typepad.com/services/trackback/6a00d8341c782453ef013486571736970c Listed below are links to weblogs that reference YOG:

Reacties

Als mama van één van de deelneemsters kan ik je verzekeren dat mijn dochter, zelfs met een niet zo goed resultaat op de YOG, helemaal geen afkeer heeft gekregen voor de topcompetitie. Singapore is een enorme ervaring en een beloning voor wilskracht en doorzettingsvermogen. Ze is nu nog meer gedreven om zich voor te bereiden op Rio 2016. Vandaag liet ze me weten dat ze Singapore, ondanks de hitte en hoge luchtvochtigheid, zal missen. Ze leeft er mee met de andere deelnemers die nog in competitie zijn.

Annick op 23 augustus 2010 om 17:23



De reacties op dit bericht zijn afgesloten.