Home  Regio  wetteren  wetteren blogt!
     
Meebloggen? Mail ons!

Heb je nieuws voor deze blog?
Leuke foto's van Wetteren?
Laat het weten aan:
Marc
Zet als startpagina Voeg toe aan favorieten
Deze blog verhuist!

Vanaf nu verschijnen de artikels van deze blog op de gemeentesite op www.nieuwsblad.be/ gevolgd door de naam van uw gemeente.

Deze artikels blijven bewaard als archief, maar er zullen geen nieuwe berichten meer verschijnen. Daarvoor kunt u terecht op www.nieuwsblad.be/ gevolgd door de naam van uw gemeente.

Hetzelfde nieuws, gebracht door uw vertrouwde correspondent(en). Maar vanaf nu op een andere plaats, in een nieuw kleedje. Laat ons gerust weten hoe u er over denkt.

Anna wordt morgen 101

Anna2 Wanneer ik Anna Duquet uit de auto zie stappen, moet ik toch eens met mijn ogen knipperen... Is zij de dame die volgende maandag 101 wordt? Dat ze er goed uitziet is wel het minste wat je kan zeggen.

Anna komt binnen bij haar zoon Marcel en zijn vrouw Adrienne, zet zich op haar gemak en begint te vertellen : ‘Ik ben geboren op 2 maart 1908 in Overschelde, aan 'Den Bouw' (dat is het einde van de Kapellendries, het begin van de Kalkensteenweg). Ik heb er een schone jeugd gehad. Toen ik wat ouder werd, ging ik heel graag gaan dansen, ik vertrok soms met een paar mensen naar Kalken, en ik kwam met een hele bende terug; zo graag werd ik gezien.’

’t Was bij Petakker, de plaats waar misschien honderden Wetteraars elkaar hebben gevonden, dat ze haar man leerde kennen, Petrus Alfonsus Hanselaer, beter gekend als Alfons. Ze trouwden en gingen wonen in de Baerdonckstraat op Overschelde (aan het winkeltje van Stiene Van Hoecke). Anna werkte bij Beernaert, Alfons eerst in het ‘Vellenkot’ en later bij De Witte op Overschelde. Ze kregen 5 kinderen (waarvan er nu nog 2 in leven zijn). Later verhuisde het echtpaar naar de Moerstraat, waar ‘Meetsen Anna’ voor de kleinkinderen zorgde.

Anna3 Toen haar man stierf verhuisde ze naar De Oude Aardeweg (aan de Zuidlaan), waar ze nu vandaag nog altijd zelfstandig woont. Toen het onlangs nog ter sprake kwam om eventueel in een rusthuis te gaan wonen, zei ze dat dit meer iets voor oude mensen is, ze had daar niets te zoeken.

Anna heeft veel gezien in haar leven, je kan je niet voorstellen wat er allemaal is veranderd op 101 jaar. ‘Het leven is vooral veel sneller geworden’, zegt Anna. Ze heeft ook twee verschrikkelijke wereldoorlogen meegemaakt met alle gruwelen vandien, zo is ze haar vader verloren in WOII. Tijdens die oorlog vluchtte het gezin naar Schellebelle, toen er op Overschelde hevig gevochten werd. Daar aangekomen, zei Anna dat ze haar lievelingsgeitje was vergeten. Ze was zodanig overstuur dat een aantal familieleden terug naar Overschelde stapten om het diertje te gaan zoeken. … en gelukkig leefde het geitje nog. Van een reddingsmissie gesproken.

Zoals reeds eerder gezegd is Anna nog altijd zeer kwiek, zo laat Marcel mij een video zien van toen ze 100 werd. Anna danst daar zeer sierlijk een ‘trage’ met haar achter-achterkleinzoon. Natuurlijk volgt de onvermijdelijke vraag wat haar geheim is om zo oud te worden : ‘Alle dagen een goeie druppel’ zegt ze. Wanneer ik een fotootje neem, wil ze toch eerst haar toilet nog even verzorgen, want ze moet er piekfijn opstaan. Anna: ‘Ik heb veel verdriet in mijn leven gekend, maar ook veel plezier, waar ik ook ging, Annaatjen was altijd in de leute!’

Anna1 

Vandaag vult ze haar dagen voornamelijk met TV kijken en heel af en toe eens langsgaan in café 't Boeferke op Overschelde om naar de kaarters te kijken. Ze geniet van haar oude dag, van haar kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen en achter-achter kleinkinderen. Ze kookt nog elke dag haar eigen potje, dat gestoomde eten dat ze rondbrengen vindt ze maar niks. Ook haar gebuur, 'Nest', die haar tuintje onderhoudt, brengt ze vaak een bezoekje 'om wat te klappen'. Ze geniet nog elke dag van het leven, ook al pinkt ze af en toe een traantje weg als ze denkt aan de trieste periodes in haar leven zoals ieder mens wel eens meemaakt zeker... Twee jaar geleden passeerde haar jongste zoon voorbij haar huis en en viel bijna van zijn fiets 'van 't verschieten', Anna stond zelf haar ruiten te kuisen... Van een kwieke madam gesproken... 

Zondagmorgen, op een stralende lentedag, werd Anna gehuldigd op het gemeentehuis. Hieronder de sfeerbeelden. Anna, je bent nu de oudste inwoonster van Wetteren, we wensen je nog vele jaren!

Anna1   

Anna3 

Anna4 

Anna2 

Jawel, er zaten exact 101 rode rozen in het boeket! 

Anna

Foto's: Wesley Poelman & Christine Eloot.

Klik op de foto's om te vergroten.

Op bezoek bij Elodie, de oudste inwoonster van Ten Ede

Goedvolk 

2   We gingen op de koffie bij Elodie Van De Velde, een krasse bejaarde dame en oudste inwoonster van Wetteren Ten Ede.

Elodie werd geboren als vijfde in een gezin van negen kinderen op Ten Ede, net voor de Eerste Wereldoorlog, op 21/01/1911 om precies te zijn. Ze heeft dus sinds vorige maand de respectabele ouderdom van 98 jaar. Wanneer je tegen haar praat lijkt het net alsof ze pas 68 lentes telt want ze is nog bijzonder bij de pinken en kan over alles en nog wat meepraten! Toen we haar vroegen om een foto te maken wilde ze eerst nog haar mooie blouse aantrekken en haar haar kammen.

Veel herinnert ze zich niet meer van 'Den Grooten Oorlog' want ze moest nog acht worden toen die op 11 november 1918 stopte, maar toch weet ze nog dat er in die tijd twee Duitse soldaten in haar ouderlijk huis gehuisvest waren.

Haar vader, Hippoliet, was schrijnwerker en houthandelaar en Elodie werkte in de zaak: overdag hard labeur in de zagerij en 's avonds ging ze de baan op om het hout aan de man te brengen. Van werken ga je echter niet dood volgens Elodie en de bewijzen daarvoor zijn er dus.

Het duurde lang eer Elodie de ware leerde kennen, ze huwde pas met Gerard Audenaert, afkomstig van Gransvelde en zesde uit een gezin van acht, toen ze al 38 was, op 18/06/1949. Ze leerde hem kennen op de kermis in Kwatrecht in 'den tuimelbak'. Het was liefde op het eerste gezicht en ze had naar eigen zeggen een heel goed huwelijk. In 1950 werd hun enige dochter, Maria, geboren. Gerard, die enkele jaren jonger was dan haar, overleed in mei 2000. In 1999 vierden ze nog hun gouden huwelijksjubileum.

Huwelijk  

Een apetrotse Gerard en zijn bruid Elodie op hun huwelijksdag in 1949. 

9 

Op huwelijkreis in knokke.

12 

Gouden jubileum in 1999.

In de jaren vijftig kochten Gerard en Elodie een stuk grond op de Wettersesteenweg op Ten Ede, ze lieten er hun huis bouwen en begonnen een bloemisterij waar begonia's en azalea's gekweekt werden. Weer hard werken maar 't waren 'schone tijden' volgens Elodie.

7

5 

11 

Hard werken op de bloemisterij.

10

8

 

6 

De ouders van Elodie: Hippoliet Van De Velde en Maria Vervaet. De foto werd genomen ergens in de jaren veertig van de vorige eeuw.

 

1 

Waar vroeger de bloemisterij was staat nu het huis van dochter Maria en schoonzoon Harry waar Elodie van een rustige en gelukkige oude dag geniet. Ze houdt zich bezig met lezen, TV kijken en activiteiten van de plaatselijke KVLV en Ziekenzorg bijwonen, jawel: ze komt nog geregeld naar buiten en gelijk heeft ze!

We hopen dat ze nog vele jaren in ons midden mag zijn en nu, op naar de 100!

Kik op de foto's om te vergroten. Meld uw reactie via de knop 'Reageer' onderaan dit artikel.

Bron:  Elodie Van De Velde en Maria Audenaert       Foto's: Elodie Van De Velde en Christine Eloot.

 

Willy Rottiers werd op zijn zeventigste Meester-Molenaar

Molennaar2  Willy Rottiers uit Westrem was in een vorig leven verkoper van landbouwmachines, zodoende was hij dagelijks op de baan en belandde hij in gemeenten en dorpjes in gans Vlaanderen.

Van in zijn jeugd al, was Willy gefascineerd door wind-en watermolens. Nee, niet van die moderne dingen waarmee electriciteit opgewekt of water opgepompt wordt, maar molens die ooit (en soms nog) dienden om graan te malen of olie te persen.

Overal waar hij kwam en er één of andere molen stond stapte hij wel even uit om een bezoekje te brengen. Toen de dag van zijn pensionering aangebroken was viel hij een beetje in 'het zwarte gat'. Het speet hem dat hij nooit geleerd had hoe je nu zo'n wind of watermolen in werking moet zetten.

Molen3 Vorig jaar kwam hij per toeval in contact met iemand die hem vertelde dat de Provinciale Overheid cursussen 'Meester-Molenaar' inrichtte, hij was onmiddelijk geinteresseerd al twijfelde hij wel. 

Willy: 'Een cursus volgen voor 'Meester-Molenaar', allemaal goed en wel maar ik ging naar mijn zeventigste toe hé, was het twintig jaar vroeger geweest ik had geen seconde getwijfeld, maar nu... Ik had ondertussen de voorwaarden om te mogen deelnemen en de te leren stof doorgenomen en dat zag er allemaal niet zo simpel uit. Ondertussen bleven ze mij maar aanporren: alléz jong Willy, doe mee, ge hebt nu de tijd ervoor.

Molennaar

Enfin, ik liet me overhalen en startte met de cursus. Daarvoor moesten we naar 'het gouvernement', eerst in Brugge, daarna in Gent, de plaatsen waar de gedeputeerden van de provincie zetelen. De lessen werden de zaterdagvoormiddag gegeven, waarschijnlijk omdat er toen niemand aanwezig was. 's Voormiddags kregen we theorie: welke molens bestaan er allemaal: de staakmolen, de bovenkruier, de watermolen. Dan, de diverse molenfuncties, de wiek-verbeteringssystemen, molenonderhoud, materialenkennis, wielen en overbrengingen. Wist je dat zo'n molen uit tien à twintigduizend onderdelen bestaat?. Heel belangrijk: weerkunde, maalderijen en graansoorten, juridische aspecten, nog heel wat andere zaken en zeker niet te vergeten: de veiligheid.

Molennaar4 In de namiddag trokken we dan in groepjes naar de molens zelf, het ene groepje hier, het andere groepje daar. Je moet weten dat er in West-Vlaanderen nog heel wat molens staan, keuze genoeg...

Na ongeveer zes maanden was de dag van het theoretisch examen aangebroken. Ik was met een klein hartje opgestaan, wat gaat dat worden?

De vragen waren niet van dien aard dat je ingewikkelde berekeningen of zo moest gaan maken, maar waren toch niet zo simpel. Toen ik buitenkwam overliep ik alles nog een keer en kwam tot het besluit: ik heb het precies nog zo slecht niet gedaan, ik denk wel dat ik erdoor ben... en dat bleek ook te kloppen.

Let op: hiermee was het nog niet gedaan, na de theoretische cursus diende ik ook nog eens 100 uren stage te gaan lopen bij erkende molenaars en daarop werd je nadien dan ook beoordeeld.


Dat ging zo: we werden gedropt aan een molen, men zei tegen ons: 'Doe de deur dicht, trek uw plan en doe de molen werken'. Je moet met heel wat zaken rekening houden weet je: de molen mag niet te traag draaien want dan is het graan niet goed gemalen, hij mag ook niet te vlug draaien want dan verbrandt het graan. Je moet zeker rekening houden met het weer en de wolken in de gaten houden, komt er onweer, of storm? Als dit gebeurt kun je niet zomaar halsoverkop vertrekken, je moet de molen uit de wind zetten, de zeilen verwijderen, het mechanisme vastzetten enzovoort.

Ook met de veiligheid moet terdege rekening gehouden worden, zowel wind als watermolens zijn over het algemeen toeristische attracties waar heel wat mensen, al dan niet in gezelschap van kinderen, op afkomen. Molens, zowel aangedreven door een waterloop als door wind, zijn echter uiterst gevaarlijke installaties en dit zowel van binnen als langs buiten. Als je de geschiedenis van de molens bekijkt zie je voorbeelden genoeg van mensen die gegrepen werden door de molenstenen en daarbij ledematen verloren of in het slechtste geval verpletterd werden en het leven lieten. Het spreekwoord 'Een slag van de molen krijgen' duidt op mensen die een klap van de molenwieken te verwerken kregen.

De evaluatie van de stage verliep ook succesvol en zo kan ik mij nu, op mijn zeventigste, 'Meester-Molenaar noemen. Hoe een jeugddroom werkelijkheid kan worden op je oude dag... 

Molennaar3  

De meeste molenaars die de stiel nog uitoefenen zijn gepensioneerden, er zijn ook wel jongeren die de opleiding gevolgd hebben maar die hebben begrijpelijkerwijze minder tijd om hun hobby daadwerkelijk in de praktijk om te zetten.

De meeste molens in Vlaanderen zijn in bezit van de Vlaamse Gemeenschap, de provincies of de gemeentebesturen. In elk van deze molens kan en mag ik danzij mijn diploma nu gaan malen, ik heb zelfs een 't huismolen' toegewezen gekregen, nl de 'Kruiskoutermolen' in Erpe-Mere (zie volgende foto).

Molen erpe-mere3 

Ik doe het enorm graag maar het is en blijft een stiel apart. Het is ook zwaar werk: als er wind is kan je de zakken graan d.m.v. een lier omhoogtrekken maar bij windstilte mag je diezelfde zakken van 50 kg op je rug nemen, trap op trap af...

Aan bezoekers van zowel water-als windmolens zou ik de volgende raad willen meegeven: respecteer de veiligheidsvoorschriften, draag geen loshangende kleding die door het mechanisme zou kunnen gegrepen worden en vooral: verlies kinderen geen halve seconde uit het oog... 

Molen4

Bron: Willy Rottiers      Foto's: Christine Eloot, Willy Rottiers & Google pictures.

Bekijk hier de website van de Kruiskoutermolen. 

Wetters echtpaar is wandelkampioen bij Postiljon Wandelclub

Wandelen1 Het Wetterse echtpaar Antoinette Michem en Armand Corthals werden het voorbije weekend gevierd als kampioenen (met de meeste punten) bij Postiljon Wandelclub in Merelbeke, één van de grootste wandelverenigingen van het land.

Ze haalden het met amper één punt voorsprong op de tweede.

Antoinette en Armand wandelden tijdens het afgelopen seizoen, dat loopt van november tot november, niet minder dan 3143 kilometer bijeen en behaalden daarvoor 862 punten. Aintoinette was tevens kampioene bij de dames wat het aantal gewandelde kilometers betreft.

Wandelen2

De laureaten maakten in totaal 254 wandelingen dit seizoen waarvan 70 dagen met twee wandelingen per dag.

Wandelen3

Om je een idee te vormen: 3143 kilometer is ongeveer de afstand tussen Wetteren en Beiroet (Libanon). Hartelijk gefeliciteerd!

Wandelen4

Klik op de foto's om te vergroten. Neem ook eens een kijkje op de website van Postiljon Wandelclub Merelbeke

Bron & foto's: Patricia Corthals

Oudere berichten:
> Wetteren aan de Schelde
> LDD & Respect nodigen uit
> Curieus organiseert drie activiteiten
> Rogeetjen
> Volgende week is het zo ver: de koers passeert in Wetteren
> Wetterse Uitzet
> Komaan Wetteraars, help eens een handje!
> Inschrijven voor de quiz 'Wetteren Dorp Van De Ronde' kan nog tot 2 maart
> Zondag 22 februari is nationale wandeldag
> Binnenkort 'The Birds' van Hitchcock in Wetteren?
> Wetteren heeft drie finalisten in 'Beste speler' 2009
> Anne Marie Hoebeke pleit voor een betere aanpak duivenoverlast
> AGB houdt geen rekening met mindervaliden volgens Piet Van Heddeghem
> SnoWhites treden op in Lede
> Activiteiten Wetterse jeugdverenigingen
> Infoavond: Fair Trade, wat, hoe en waarom
> 'Curieus' nodigt uit
> Inschrijven voor De Ronde Van Vlaanderen quiz kan nog t.e.m. 2 maart
> Gemeenteraad 18 februari
> Carnaval in Wetteren

Archieven per maand:
| maart 2009 | februari 2009 | januari 2009 | december 2008 | november 2008 | oktober 2008 | september 2008 | augustus 2008 | juli 2008 | juni 2008 | mei 2008 | april 2008 | maart 2008 | februari 2008 | januari 2008 | december 2007

Wetteren blogt

  • Marc Poelman blogt over Wetteren.

    Marc (°1955) is geboren en getogen in Wetteren en werkt in een grote Gentse autofabriek waar hij de kwaliteit van het spuitproces opvolgt. Zijn hobby's zijn reizen, film, lezen en de natuur. Hij houdt van stevige rockmuziek, zodat je hem geregeld op een optreden kunt tegenkomen.

Zoeken

Nieuws uit wetteren

Bloggende gemeentes

Kies een gemeente:

Meebloggen?

  • 2007/06/21/icoonblog.gif Zin om mee te schrijven? Of om foto's en filmpjes te maken? Mail ons!